น้ำจากฝักบัวไหลอย่างช้าๆ ละอองน้ำกระทบร่างหญิงสาวที่กำลังเปลือยเปล่า
ฟองสบู่กลิ่นหอมอ่อน ทำให้เธอผ่อนคลาย การร้องเพลงเบาๆ
เวลาอาบน้ำช่วยระบายความเครียดที่ผ่านเข้ามาในแต่ละวันได้ดี
อิงอร หญิงสาวอายุ 25 ปี ผมยาวประบ่า หน้าเรียวเล็ก
สีผิวขาวอมชมพูออกไปโทนเหลืองเล็กน้อย หน้าอกอวบอิ่มเอวคอด
เป็คนสวยสมส่วนที่ใครเห็นก็ต้องมองเป็ที่สะดุดตาของทุกคน
เธอกำลังจะไปเริ่มงานที่ใหม่ ในตำแหน่งเลขานุการ
เริ่มงานวันแรก ต้องแต่งหน้าด้วยสีไม่ฉูดฉาด เพราะเธอเป็คนที่จัดว่าสวยและดูดี
แต่งเติมเพียงเล็กน้อยก็ทำให้เธอดูดีขึ้น
เธอเดินทางออกจากคอนโดใจกลางเมือง ใช้บริการรถไฟฟ้าสาธารณะ
เพราะสะดวกต่อการเดินทางไปทำงาน ในเมืองหลวงที่มีผู้คนมากมาย
การจราจรใน่เวลาทำงาน ไม่มีใครสนใจใครต่างมุ่งตรงไปทำหน้าที่ของตน
เดินมาถึงที่ทำงาน นั่งรอฝ่ายบุคคลที่จะแนะนำงานให้เธอ
บริษัทนี้ทำธุรกิจเกี่ยวกับโรงแรม อิงอรยังไม่เคยพบเ้านายของเธอเลย
และเธอหวังว่าเขาจะใจดี และมีเมตตากับเธอ
เพราะชีวิตเธอผ่านอะไรมาอย่างหนักหนาสาหัสเลยทีเดียว
และโชคดีที่ผู้ใหญ่ใจดีได้ฝากฝังเธอเข้าทำงานที่นี่
ลำพังเด็กเพิ่งจะจบมาใหม่และประสบการณ์น้อยคงจะก้าวเข้าสู่ตำแหน่งนี้ได้ยาก
“สวัสดีค่ะ คุณ อิงอร ดิฉันภาวิณี นะคะ เรียกภาเฉยๆ ก็ได้ค่ะ”
ผู้จัดการฝ่ายบุคคล มาต้อนรับและช่วยแนะนำงานให้เธอในวันแรก
“ภาทำงานที่นี่มาั้แ่รุ่นพ่อ จนทายาทคนปัจจุบันท่านประธานคนใหม่
ของเรา ท่านยังไม่เข้ามานะคะ อีก 3 วันค่ะ ท่านให้ภาช่วยแนะนำงานก่อน”
อย่างน้อยวันแรกของอิงอรก็ถือเป็วันดี ที่เพื่อนร่วมงานเป็มิตรและไม่ทำให้เธออึดอัด
ภาวิณี พาอิงอรมายังห้องทำงานของเธอ
ซึ่งเป็ห้องเล็กที่อยู่ติดกับห้องท่านประธาน
ภาวิณี แนะนำอิงอรั้แ่การชงกาแฟ ไปจนถึงการแต่งตัว
ท่านประธานไม่ชอบคนแต่งตัวฉูดฉาด ชอบคนแต่งตัวดูดี
ในทุกเช้าชงกาแฟเสร็จ อีกประมาณ 2 ชั่วโมงต้องตามด้วยชาเขียวเย็น
อิงอรยิ้มและกลั้นขำเล็กน้อย ในใจแอบคิดมากว่าเธอจะรอดไหม
เธอเป็คนที่เอาใจใครไม่ค่อยเป็เสียด้วย
ภาวิณี พาอิงอรไปทุกๆ ชั้น และแนะนำให้กับทางผู้บริหารและทุกแผนกได้ทราบ
ต่างได้รับคำชื่นชม ว่าเป็เลขา หน้าสวย และหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ มองกันตาเยิ้มหวานฉ่ำ
“คุณภานี่ ตาแหลมใช้ได้เลยนะคะ หน้าสวยขนาดนี้ไปหามาจากไหนคะ”
“ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ”
อิงอรตอบด้วยความเขินอาย
“มะปรางนะคะ ผู้ช่วยคุณภาวิณีจอมโหดค่ะ”
อิงอร นั่งที่โต๊ะทำงานของเธอหลังจากที่แนะนำตัวเรียบร้อย
และกรอกเอกสารเกี่ยวกับการทำงาน ตำแหน่งนี้บังคับ 2 ปี เป็ข้อตกลงพิเศษ
เนื่องจากผู้บริหารไม่อยากจะเปลี่ยนเลขาบ่อย จึงบังคับ เป็ข้อตกลงที่
อิงอรต้องพิจารณาให้ดีก่อนทำสัญญา ซึ่งอิงอรก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไร
เพราะมันเป็สิ่งที่คนที่ฝากเธอมาทำงาน กำหนดไว้ เธอตั้งใจและอยากจะทำงานให้ออกมาดีที่สุด
กลับมาถึงห้องวันแรก เธออาบน้ำเปลี่ยนเป็ชุดลำลองสบายๆ
เดินลงไปร้านอาหารตามสั่งร้านประจำของเธอ
เ้าของร้านเห็นหน้าก็จำเมนูได้ กะเพราหมูใส่เห็ดฟาง เน้นน้ำมันหอยให้ฉ่ำ
ไม่ว่าจะเมนูอะไรก็ต้องใส่เห็ดฟาง เป็คนชอบกินเห็ดเป็ชีวิตจิตใจ
“ทำงานวันแรกเป็ไงบ้างลูก”
ป้าแดงเ้าของร้านใจดี สนิทกับอิงอรมากเพราะผูกปิ่นโตด้วยกันทุกวัน
วันไหนป้าแดงไม่ขาย ก็ต้องต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปใส่ไข่กินบนห้อง ตามประสาคนโสด
“เพื่อนที่ทำงานน่ารักมากเลยค่ะป้า แต่ยังไม่เจอเ้านาย อีก 3 วันนายจะมา”
“ดีใจด้วยลูก ตั้งใจทำไปเถอะ งานสมัยนี้หายาก”
เข้าสู่การทำงานวันที่ 2 อิงอรยังคงชะเง้อดูห้องทำงานของนายต่อไป แต่นายก็ยังไม่มา
ภาวิณี นำรายชื่อของหุ้นส่วนและลูกค้าสำคัญมาให้ศึกษา
ในหนึ่งสัปดาห์ต้องเดินทางไปกับนายอย่างน้อย 2 วัน พบลูกค้าและหุ้นส่วนบ้างแล้วแต่นายจะสั่ง
“อร ดื่มบ้างไหม บางครั้งไปกับนายต้องมีบ้างนะ”
“ได้ค่ะคุณภา ไม่มีปัญหา”
งานเลขาคือ งาน 50% อีก 30% คือต้องรับรู้ชีวิตส่วนตัวของนายด้วย
ส่วนอีก 20% ที่เหลือคืออิสระของชีวิต
อิงอรก็ภาวนาว่าของให้เธอได้เ้านายที่ไม่ต้องให้เธอมีส่วนร่วมตลอด 24 ชั่วโมงจะเป็การดีมากทีเดียว
ในส่วนของโรงแรม พนักงานจะสลับกันหยุด
แต่ในส่วนของพนักงานอ๊อฟฟิต จะหยุดเสาร์ อาทิตย์ อิงอรเลยมีเวลาว่าง
เธอก็จะมีงานพิเศษคือถ่ายแบบ และงานพิธีกร ต่างๆ ตามที่เธอถนัด
“วันนี้นายไม่มาโชคดีนะ พรุ่งนี้เราก็ได้หยุดกัน”
ภาวิณีไปทานข้าวเป็เพื่อนอิงอร แนะนำร้านอาหารใกล้ๆ
ที่ทำงานที่นายชอบทาน และเมนูไหนที่นายชอบทาน
ที่น่าประหลาดใจคือ นายชอบทานเห็ดฟางเหมือนกับอิงอร
มีอยู่คนหนึ่งที่อิงอรเคยรู้จักแต่ว่ามันเป็อดีตที่ไม่น่าจดจำสักเท่าไหร่
ชอบทานเห็ดฟางเหมือนกับเธอ เธอได้แต่นั่งนิ่งไปชั่วครู่นึกถึงอดีตที่เธอเกือบจะมีความสุข
แต่เื่มันก็ผ่านไปแล้วเธอไม่อยากคิดถึงมัน
วันหยุด อิงอร มีเวลาว่าง ต้องมาทำสวยสักหน่อย เพราะพรุ่งนี้มีงานพิธีกร ่เย็น
สมัยก่อนอิงอรไว้ผมสั้น บุคลิคเธอเหมือนเด็กอาจจะเป็เพราะเธอเป็คนตัวเล็ก
เพิ่งจะเริ่มไว้ผมยาวไม่กี่ปีมานี้ เพราะงานพิเศษต้องทำให้ตัวเองดูดีและเป็ผู้ใหญ่
งานเลขาก็เช่นกัน เธอจะต้องเรียบร้อยและดูดีตลอดเวลา
ค่ำคืนของการทำงานพิเศษ อิงอรในชุดราตรีแบบยาวสีครีม
เป็พิธีกรในงานแต่งแห่งหนึ่ง การทำงานแบบมืออาชีพ ลื่นไหลไม่มีสะดุด
ผู้จ้างวานก็ปลื้มใจ เสร็จงานอันเมื่อยล้า อิงอรนั่งพัก
ถอดลงเท้าส้นสูงนั่งลงวางเท้าแบบสบายใจ จิบไวน์เล็กน้อยเพื่อให้คลายเหนื่อย
ไม่อยากอยู่ในงานแต่งนานๆ เพราะคนโสดมักจะอึดอัด
เธอเดินไปบอกลาครอบครัวบ่าวสาวและเดินกลับออกจากงาน
เปิดประตูห้องมันดูว่างเปล่าเงียบเหงาเสียจริง
เธอเปลี่ยนชุดและแน่นอน ต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปใส่ไข่ นั่งดูละคร นั่งเล่นโทรศัพท์ เขี่ยไปมาจนดึกดื่น
เธอควรนอนได้แล้ว ถึงเตียงนอนก็ล้มตัวลง
พรุ่งนี้เช้าก็ได้เริ่มทำงาน วันหยุดที่ไม่ได้หยุดได้จบลงแล้ว
เช้าวันจันทร์ที่ทุกคนเกลียด อิงอรตั้งนาฬิกาปลุกั้แ่ ตี 5 ในทุกวัน
เพื่อทำกิจกรรมในตอนเช้าและแต่งตัวให้ดูดีเสมอ
วันนี้เธอจะต้องเจอเ้านายแล้วสินะ เขาจะเป็อย่างไรหนอ
หญิงสาวเดินออกจากห้องและเดินเลาะไปทางข้างหลังคอนโดทะลุไปขึ้นรถโดยสารสาธารณะ
ผู้คนมากมายเหมือนเดิม ยืนเบียดเสียดกัน ใน่เช้าในเมืองหลวงก็จะเป็เช่นนี้
อิงอร ผู้มีชีวิตที่ไม่สวยหรูสักเท่าไหร่ สำหรับเธอไม่ได้คิดว่าเป็ความลำบากกลับชินเสียด้วยซ้ำ
ถึงที่ทำงาน อิงอร แวะทักทาย สวัสดีทุกคนเหมือนเช่นที่เธอเคยทำ
ต่างก็ชื่นชมในความสวยของอิงอร เธอเข้าไปที่ห้องทำงาน ั้แ่เช้า เพื่อรอเ้านายคนใหม่
“อร มาถึงแล้วนะคะคุณภา”
“นั่งรอก่อนนะคะ นายเข้าประมาณ 9 โมงค่ะ”
อิงอรตื่นเต้น ได้แต่เดินไปมาบนห้อง เธอนั่งรอเ้านายต่อไป
6K
