บทที่ 51 : ผู้ใช้พลังศักดิ์สิทธิ์
“ออมมือให้ฉันด้วยล่ะ เ้าหนูั” คู่ต่อสู้ของอาคุมุพูดออกมาหลังจากที่มายืนอยู่ข้างสนามประลองแล้ว
“ร... รอขึ้นสู่สนามประลองก่อนก็ได้ครับ” อาคุมุตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่สั่นอยู่พอสมควร
‘ไอ้บ้านี่ พลังก็ไม่ได้แข็งแกร่งอะไรมาก ฉันไม่ได้โต้กลับด้วยพลังแต่แกกลับปล่อยมาเต็มที่เลยนะ คิดจะบีบให้ฉันเอาจริงล่ะสิ?’
สำหรับอาคุมุแล้ว คู่ต่อสู้ที่ยืนอยู่ตรงข้ามของสนามประลองในตอนนี้นี้ไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก เพียงแต่เป็เขาเองที่ไม่ตอบโต้ใด ๆ เลย จึงทำให้รู้สึกเหมือนถูกกดทับด้วยแรงกดดันอันมหาศาล
“เล่นกับนายแล้วชนะเร็วเกินมันจะไม่สนุกน่ะสิ นายไม่ต้องออมมือให้ฉันก็ได้” คู่ต่อสู้ของอาคุมุพูดออกมาด้วยความมั่นใจ
‘คนที่พูดในทำนองนี้มันแพ้ฉันทุกราย... แต่ฉันจะรอดูหมอนี่เป็พิเศษก็แล้วกันนะ ถือว่าไว้หน้าพลังศักดิ์สิทธิ์อะไรนั่น’
“ออมมือให้ผมด้วยนะครับ คุณพระ? อืม... ได้ยินว่าศักดิ์สิทธิ์แล้วผมต้องเรียกว่าอะไรเหรอครับ? หากจะเรียกว่าพระ... หรือนักบวช?” อาคุมุพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่ชวนให้โมโห
“หน็อย! แกล้อฉันเล่นหรือไงห๊ะ?!! เริ่มการประลองแล้วฉันจะซัดแกให้ตายเลย!!”
ตึ้ง!!!
เสียงดังขึ้นมาจากตำแหน่ง้า นั่นก็คือองค์จักรพรรดิซึ่งประทับฝ่ามือไปยังแท่นเล็ก ๆ ที่อยู่ข้างตัวเขา ในขณะเดียวกันพลังเวทก็ถูกถ่ายเทไปยังแท่นนั้นจนเกิดการเรืองแสงขึ้นมา
“องค์จักรพรรดิของเราได้ทำการสร้างโดมป้องกันแล้วครับ!!” พิธีกรประกาศเป็เสียงที่ดังก้องไปทั่วทั้งสนามประลอง
โดมที่มีพลังป้องกันสูงเริ่มปรากฏให้เห็นอย่างช้า ๆ เริ่มจากด้านล่างของสนามประลองและขึ้นไปจนเป็ทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัสในที่สุด
“เชิญทั้งสองฝ่ายเข้าสู่สนามประลองครับ” พิธีกรหันมามองทางด้านของอาคุมุและหันไปมองทางด้านฝั่งตรงข้าม พร้อมกับพูดขึ้นมา
อาคุมุและคู่ต่อสู้ของเขาก็ไม่รอช้า เดินเข้าไปและยืนประจันหน้ากันตรงกลางของสนามประลองในทันที
“เด็กอย่างแกต้องตายด้วยมือของฉัน สูงยังไม่ถึงครึ่งตัวฉันเลยไหมเนี่ย? ฮ่า ฮ่า ฮ่า!” คู่ต่อสู้ของอาคุมุพูดขึ้นมาก่อนที่จะหันหลังให้พร้อมกับเดินเข้าประจำตำแหน่ง
“ชื่อของฉันคือ "อิบุกิ ดาอิ" ส่วนพลังเวทของฉันคือ... วายุศักดิ์สิทธิ์ หากนายโชคดีก็อาจจะรอดชีวิตกลับไปได้ล่ะนะ” ดาอิบอกกับอาคุมุ
‘นั่นแต้ม B ของเขาเหรอ?’
ขณะที่ดาอินั้นหันหลังให้ อาคุมุก็เห็นตัวเลขที่ท้ายทอยของเขา ซึ่งอยู่ในตำแหน่งซีกขวาพอดี เผยให้เห็นเลข...
‘มีแต้ม B อยู่ 60k (60,000) เหรอ? ไม่ธรรมดาเลยแฮะ พอจะเข้าใจแล้วล่ะว่าทำไมถึงได้มั่นใจในตัวเองขนาดนั้น จะเก็บไว้ดีไหมนะ... ต่อสู้ไปก่อนก็แล้วกัน’
อาคุมุหันหลังให้พร้อมกับเดินเข้าประจำตำแหน่งเช่นกัน
“ผมจะสู้แบบไม่ออมมือนะครับ เชิญออกแรงอย่างเต็มที่ได้เลย พอดีผม้าคู่ฝึกซ้อมสำหรับการใช้ดาบเล่มใหม่น่ะ” อาคุมุพูดออกไป
“แกนี่ปากดีจริง ๆ เลยนะ ที่ผ่านมาก็เอาชนะแต่พวกกระจอก–” ดาอิพูดยังไม่ทันจบประโยคแต่อย่างใด เสียงที่น่าเกรงขามก็ดังขึ้นมาทำให้เขาหยุดชะงักไปในทันที
“เราขอให้สัญญาณเพื่อเริ่มการประลอง... ณ บัดนี้!!!” องค์จักรพรรดิพูดขึ้นมาด้วยเสียงที่ดังกึกก้องไปทั่วทั้งสนามประลอง เสียงตอบรับจากผู้ชมก็ดังกระหึ่มขึ้นมาเช่นกัน
“การต่อสู้ระหว่างผู้ใช้หอกศักดิ์สิทธิ์ปะทะกับผู้ใช้พลังั... เริ่มขึ้นได้!!!” ผู้เป็พิธีกรประกาศออกไปพร้อมกับะโออกจากสนามประลอง อาคุมุและดาอิก็เตรียมที่จะต่อสู้ในทันที
“เอาล่ะ! เตรียมตัวไว้ให้ดีเ้าหนูน้อย ฉันจะฉีกแกเป็ชิ้น ๆ แล้วจะเอาดาบของแกไปขาย!!” ดาอิพูดพร้อมกับพุ่งเข้ามาหาอาคุมุด้วยความเร็ว ออร่าพลังเวทได้ถูกแผ่ออกมารอบ ๆ ตัวเขาจนทำให้อาคุมุััได้ถึงพลังของฝ่ายตรงข้ามที่เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
“เอานี่ไปกิน!!” การโจมตีแรกของดาอิคือแทงหอกเข้าไปที่กลางหน้าท้องของอาคุมุ
“นั่นก็ทำให้ผมใอยู่หรอก แต่เข้ามาแบบนี้นี่มันบุ่มบ่ามมากเลยนะครับ” อาคุมุตอบกลับไปพร้อมกับเคลื่อนที่หลบการโจมตีไปทางขวา แต่สิ่งที่น่าใมากไปกว่านั้นก็คือ...
“หนีฉันไม่พ้นหรอก!!”
‘ยังพลิกกลับมาทันด้วยเหรอ?’
ดาอินั้นเปลี่ยนท่าทางที่ใช้ในการโจมตีและจับอาวุธ พร้อมกับพุ่งโจมตีเข้าไปหาอาคุมุอีกครั้ง ถึงแม้อาคุมุจะหลบได้ทันในการโจมตีแรก แต่การโจมตีในครั้งนี้นั้นมีความเร็วมากกว่าเดิมเสียอีก
“เร็วจริง ๆ เลยนะครับ” อาคุมุที่เคลื่อนไหวไปทางขวาของดาอินั้นะโขึ้นไปเพื่อหลบการโจมตีครั้งที่สอง
‘ครั้งแรกเขาอาจจะคิดล่วงหน้าไว้ก็ได้ คงไม่มีครั้งที่สองอย่างแน่นอน!’
อาคุมุคิดไว้เพียงเท่านั้น แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับไม่ใช่อย่างที่คิด เพราะดาอิกลับเปลี่ยนท่าทางของการโจมตีอีกครั้งและแทงหอกขึ้นตามมาหลังจากที่อาคุมุะโขึ้น
“ะโก็ไม่พ้นหรอกนะเฟ้ย!!!”
“อึ่ก?! บ้าจริง” อาคุมุชักดาบแห่งราชันออกจากฝักพร้อมกับป้องกันการโจมตีด้วยหอกที่แทงขึ้นมาโดยตรง
ตู้มมมม!!!
เสียงะเิได้เกิดขึ้นเป็ครั้งแรกในการประลองนี้
“ฮึบ!” อาคุมุสามารถป้องกันการโจมตีไว้ได้พร้อมกับะโถอยห่างออกไปจากดาอิเสียก่อน
“ประสบการณ์ในการต่อสู้จริงน่ะเป็สิ่งสำคัญนะ ฉันที่ใช้หอกศักดิ์สิทธิ์ผ่านศึกมาโดยตลอด กับนายที่เพิ่งจะใช้ดาบนั่นในวันนี้ ไม่ว่ามันจะเป็ดาบอะไรและแข็งแกร่งถึงเพียงไหน แต่ถ้าผู้ใช้ยังอ่อนประสบการณ์ก็เปล่าประโยชน์!!” ดาอิพูดพร้อมกับพุ่งตรงเข้ามาหาอาคุมุอีกครั้ง
‘การเข้ามาโดยตรงแบบนี้ไม่ใช่การที่เขาบุ่มบ่ามสินะ แต่เป็ความเชี่ยวชาญและมั่นใจในฝีมือ... ฉันจะทำให้ตึงมือขึ้นมาหน่อยก็แล้วกัน ต้องกู้หน้าตัวฉันเองสักหน่อยแล้ว’
อาคุมุจับดาบแห่งราชันไว้แน่นพร้อมกับเตรียมที่จะเคลื่อนไหวด้วยความรวดเร็ว
“บาทาไร้เงาผสานกับสายฟ้า!” อาคุมุเคลื่อนที่ไปยังข้างหลังดาอิด้วยความเร็วที่เหนือชั้น ทำให้ดาอินั้นใไปชั่วขณะ
“น... นี่มันอะไรกัน? ความเร็วของหมอนี่–” ดาอิยังพูดไม่ทันจบแต่อย่างใด อาคุมุก็พูดด้วยน้ำเสียงที่ดูจริงจังขึ้นมาในทันที
“ผมจะเล่นด้วยเองครับ... คมดาบแห่งราชันอัสนี!!” อาคุมุจับดาบแห่งราชันไว้แน่นและฟาดฟันลงไปที่แผ่นหลังของดาอิ พร้อม ๆ กับพลังเวทซึ่งปะทุออกมาเพียงเล็กน้อยที่ปลายดาบ
ตู้มมมม!!!
“คุณนี่ไม่ธรรมดาเลยนะครับ คิดว่าจะดีแต่พูดเสียอีก” อาคุมุสามารถรับรู้ได้ทันทีหลังจากที่โจมตีลงไปแล้ว
สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นคือดาอิสามารถควบคุมให้หอกศักดิ์สิทธิ์ย้อนกลับมาด้านหลังและรับการโจมตีของอาคุมุเอาไว้ได้ แต่ด้วยความต่างของพลัง ภาพที่อาคุมุเห็นอยู่ตรงหน้าจึงเป็ดาอิที่เข่าถึงพื้นไปแล้วหนึ่งข้าง ร่างกายเต็มไปด้วยาแและหอกศักดิ์สิทธิ์ที่กระเด็นไปไกล
“ฉันขอถอนคำพูดทั้งหมดก็แล้วกันนะ นายนี่มันแข็งแกร่งชะมัด หากสู้ต่อไปฉันได้ตายจริง–” ดาอิยังพูดไม่ทันจบประโยคเช่นเดิม อาคุมุก็ตอบกลับไปในทันที
“อย่าเพิ่งสิครับ... คุณยังไม่ได้ใช้ทักษะพลังเวทเลยนะ ผมก็ยังไม่ได้ใช้เช่นกัน ที่เห็นเมื่อครู่นั่นผมแค่จับดาบแล้วฟันลงไปเฉย ๆ เท่านั้นเอง ลุกขึ้นมาสู้และงัดพลังทั้งหมดที่มีออกมาได้แล้วครับ”
“อึ่ก!... ชนะไปแบบง่าย ๆ ไม่ชอบหรือไง?!”
“ลุกขึ้นมาซะ!! ผมบอกแล้วไง... ว่าผมกำลัง้าคู่ซ้อมน่ะ”
317
