ปลายเท้าของผมหยุดชะงักลงเมื่อได้ยินเสียงอะไรบางอย่างดังออกมาจากภายในห้องของผู้ปกครอง เสียงของมันดังฟังชัดมากขึ้นเรื่อย ๆ
“อ๊ะ อืม”
เอเธอร์เห็นว่าประตูห้องทำงานของผู้ปกครองเปิดแง้มเอาไว้ จึงค่อยค่อยเลื่อนสายตากลมโตของตัวเองเข้าไปมอง
0.0
และสิ่งที่เห็นอยู่ด้านในก็ทำเอาลำตัวของผมแข็งทื่อ รีบยกมือปิดปากตัวเองในทันที ภายในห้องมีชายคนหนึ่ง รูปร่างดี ผิวขาวราวน้ำนมแพะ เหมือนคนอาบน้ำอยู่ตลอดเวลา
เขากำลังขยับกายช่วยตัวเองอยู่บนโซฟาและตาของชายคนนั้นก็กำลังจ้องหน้าจอทีวีดูหนังผู้ใหญ่ไปด้วย เ้าตัวเงยใบหน้าหล่อคมเข้มขึ้นและสูดปากปลดปล่อยเสียงครางของตัวเองออกมาสุดเสียงโดยไม่กลัวว่าใครมาได้ยินเข้าจะแตกตื่น
“อืมมม”
นั่นทำให้ผมรู้สึกลมหายใจติดขัดและเผลอกลืนน้ำลายตัวเองดังอึกตามไปด้วย เหงื่อเม็ดเล็กเริ่มผุดขึ้นมาตามใบหน้าไหลลงสู่ลำคอ ทำเอาต้องยกมือขึ้นปาดมันออกไป
ฮือ ผมจะเป็ตากุ้งยิงไหม ทำไมต้องมาเห็นสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกแบบนี้ด้วย จะขยับตัวเดินหนี ขาเ้ากรรมก็ดันแข็งขยับไม่ไปได้เวล่ำเวลาดีจริง ๆ
“โอ้ว ฟัค.. ที่รัก มาให้ผมกระแทกตัวคุณ”
เสียงของชายผู้นั้นออกคำสั่งทำเอาร่างกายของเอเธอร์ร้อนระอุมากขึ้นเรื่อย ๆ ความคับแน่นภายในกางเกงของผมเริ่มตุงขึ้นอย่างห้ามไม่ได้ จนต้องยกมือขึ้นมากุมเป้ากางเกงของตัวเองเอาไว้ด้วยความเขินอาย ใบหน้าของผมร้อนผ่าวและคิดว่ามันต้องแดงซ่านเอามาก ๆ
เด็กหนุ่มวัยยี่สิบสามเห็นว่าเขากำลังถอดเสื้อกล้ามสีดำบนตัวออก มืออีกข้างของชายผู้นั้นกำลังลูบไล้กล้ามหน้าท้องของตัวเองต่ำลงเรื่อย ๆ
‘เอเธอร์เอ็งควรออกไปจากตรงนี้ อย่าเผลอมีอารมณ์กับเขาเด็ดขาดนะเว้ย’
ผมพยายามเรียกสติที่หลุดลอยของตัวเองกลับคืนมา สะบัดหัวตัวเองทีสองสามทีไล่อารมณ์ร้อนวูบวาบในกายของเขาออกไป
และรู้ว่าไม่ควรแอบดูคนอื่นทำแบบนี้ มันคงไม่ดีถ้าผู้ปกครองคนนี้มาเห็นเข้า เขาจะคิดว่าตนเป็คนยังไง รีบออกไปจากตรงนี้ดีกว่า เมื่อนึกได้ดังนั้นเอเธอร์ก็รีบหันปลายเท้าตัวเองกลับหลังหัน
แอด ~
แต่แล้วประตูห้องบานนั้นก็ถูกเปิดออกในขณะที่เอเธอร์นั้นกำลังหันตัวกลับออกไป แขนของเขาถูกใครบางคนคว้าและดึงลากเข้าไปภายในห้องอย่างว่องไว
อ๊ะ..
เอเธอร์ใเมื่อแผ่นหลังของเขาถูกอีกคนดันตัวแนบชิดติดกำแพงอิฐด้านในห้อง ประตูไม้ชั้นดีถูกปิดลงดังปังพร้อมกับเสียงของมันที่ถูกกดล็อกดังแก๊ก!
“มาถึงหน้าห้องทำงานฉันแล้ว ทำไมไม่เข้ามาล่ะ”
ชายรูปร่างหน้าตาดีตรงหน้า บนตัวไร้เสื้อผ้า มีเพียงกางเกงขายาวที่สวมใส่เอาไว้อย่างลวก ๆ เ้าตัวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสุดเซ็กซี่
พอผมเงยหน้าขึ้นไปก็เจอเข้ากับั์ตาสีดำดูสุขุมของเขาที่กำลังมองจ้องหน้าของผมลงมา จนผมต้องเป็คนหลบสายตานั้นไปแทน
“นายเองเหรอ ลูกชายน้าฉวีวรรณ”
“ครับ คุณคือ…”
“ผู้ปกครอง..” รอยยิ้มเ้าเล่ห์ผุดขึ้นบนใบหน้าและหยุดคำพูดของตัวเองลงชั่วขณะ
“….”
“ไม่สิ ผัวในอนาคตของนายต่างหาก”
0.0
อะไรนะครับ
จบสิ้นประโยคนั้นผู้ปกครองที่บอกว่าตัวเองคือผัวในอนาคตของผมก็ประกบปากจูบลงมาโดยที่ผมไม่ทันได้ตั้งตัว และยังคงอึ้งกับสถานการณ์คับขันตรงหน้าไปพร้อม ๆ กับม่านตาน้ำตาลทองขยายตัวกว้างขึ้นต่างไปจากเดิม
อีกฝ่ายพยายามดันลิ้นของเขาเข้ามาในโพรงปากเล็ก พอที่จะให้หนุ่มร่างเล็กอย่างผมและดูเหมือนจะเตี้ยอีกคนอยู่มากร้องประท้วงเสียงอู้อี้ออกมาทางลำคอ รีบพาสติของตัวเองกลับมาจากจูบเมื่อกี้โดยเร็ว และไม่วายยกมือขึ้นทุบเข้ายังแผงอกของคนตัวสูงแรง ๆ
ตุบ ตุบ ตุบ
เสียงทุบดังจากมือของเด็กหนุ่มดังตุบ ๆ และไม่มีทีท่าว่าจะแ่แรงทุบตีลง ผมรู้สึกสับสน นี่มันเกิดอะไร ทำไมผู้ปกครองของผมถึงได้ทำเื่แบบนี้
เขาไม่ใช่คนที่จะมาดูแลผมหรอกหรือ เ้าของใบหน้าเล็กมีคำถามมากมายค้างคาภายในใจ บนใบหน้าแสดงเครื่องหมายคำถามตัวใหญ่ชัดเจน ว่านี่เกิดอะไรขึ้นและอยากถามอีกฝ่ายถึงสาเหตุที่ทำแบบนี้
พอเขาผละจูบออกไป ชายหนุ่มตรงหน้าก็ไม่รอช้าเข้ารวมมือของผมที่กำลังทุบตีอยู่ดันติดเข้ากับกำแพงจนรู้สึกเจ็บ
“โอ้ย นี่คุณ”
เขาไม่สนใจแม้กระทั่งเสียงร้องเจ็บของผมแถมยังซุกไซร้หน้าของตัวเองเข้ากับลำคอของผมไปอีก
“อืม ตัวนายหอมดีนะ”
“นะ นี่คุณ เดี๋ยวสิ ทำไมต้องทำกับผมแบบนี้ นี่มันเื่อะไร หยุดนะ” ผมพยายามดิ้นหลบใบหน้าจากอีกฝ่าย
“แม่นายไม่ได้บอกหรือไง ว่าก้าวขาเข้าบ้านหลังนี้เมื่อไหร่ อิสระของนายเป็ของฉัน”
“พูดบ้าอะไรของคุณ”
“อ้อไม่สิ ต้องอยู่ในความดูแลของฉัน”
“บ บอก แต่มันไม่ใช่ให้คุณมาทำแบบนี้กับผมอึก.. หยุด” เอเธอร์เบี่ยงหน้าหลบซ้ายขวา
“หยุดอะไร ตรงนี้นายตื่นแล้วไม่ใช่หรือไง ให้ฉันช่วยสิไหน ๆ ก็ขึ้นมาเจอฉันแล้ว”
ฝ่ามือใหญ่ของอีกฝ่ายจับเข้าตรงกลางเป้าของผมเขาออกแรงคลำมันจนมันตื่นตัวคับแน่นมากขึ้นกว่าเดิมจนน่าอึดอัด
“มะ ไม่ใช่อย่างงั้น อย่าจับ ฮือ..”
ฝ่ามือใหญ่ลูบไล้ตรงเป้าด้านนอกไปเรื่อย ๆ มันก็ยิ่งตื่นสู้มือเข้าไปใหญ่ จนผมอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงครวญครางของตัวเองออกมา
“อาส์”
“หึหึ แล้วยังจะบอกให้ฉันหยุด อยากให้ผู้ปกครองคนนี้ช่วยไหม”
“พูดบ้าอะไรของคุณ ผู้ปกครองที่ไหนเขาทำแบบนี้กันคุณ ปล่อยผม”
“ผู้ปกครองอย่างฉันนี่ไง อ้อ ไม่สิ ผัวในอนาคตอย่างฉันต่างหาก”
เอเธอร์อึ้งพูดอะไรไม่ออกกับคำตอบของอีกฝ่าย เขาไม่คิดว่าตัวเองต้องมาเจออะไรเลวร้ายแบบนี้
อีกคนกำลังปลุกปั่นอารมณ์ของผมให้กระเจิดกระเจิงจนควบคุมตัวเองไม่ได้ สะโพกของผมกำลังขับเคลื่อนโยกย้ายตามเแรงมือของชายบ้าที่กล่าวหาตัวเองว่าเป็ผัว เขากำลังลูบไล้ส่วนนั้นของผมจากทางด้านนอก
“ฮือ คุณจะทำอะไรผม อย่านะครับ”
“ก็เห็นอยู่ว่าฉันกำลังจะทำอะไร ชอบไหม หรือถอดกางเกงดี”
“แม่ง! โรคจิต”
“อืม ฉันจะถือว่านั้นคือคำชมจากนายก็แล้วกันนะเอเธอร์” เขาส่งยิ้มมาให้พร้อมกับแววตาของคนหื่นกามที่ปิดไว้ไม่มืดว่าอยากกินเด็กตรงหน้ามากแค่ไหน ซึ่งนั่นหมายความว่าเขาจะกินผมให้ได้อย่างแน่นอน
“หน้าด้าน โดนด่าแล้วยังไม่สำนึก”
“คนอย่างฉัน มีอะไรให้ต้องสำนึกกัน นี่ อย่าบอกนะว่านายไม่รู้ เื่ตัวเองเลย”
“เื่อะไร”
“แม่นายนี่มันขยันสร้างปัญหาให้ฉันจริง ๆ ไม่ได้เื่”
“นี่คุณด่าแม่ผม”
“ทำไม ทีนายยังด่าฉันว่าหน้าด้านอยู่เลยนี่ ฝีปากดีไม่เบา น้าฉวีวรรณก็ไม่บอกอะไรลูกชายหน่อยเลยหรือไง คิดแต่จะส่งนายมาจับฉันหรือไงกัน”
“พูดอะไรของคุณ แม่ผมเปล่านะ”
“แต่จะเห็นแก่เด็กที่ไม่รู้ประสาอะไรอย่างนาย ฉันจะบอกอะไรให้”
เขาจะบอกอะไร… เอเธอร์รอฟังคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ แม่ของผมกำลังทำอะไรกันแน่
“แม่ของนาย ไหว้วานให้ฉันเป็ผู้ปกครองนายชั่วคราวก็จริง แต่ก็เซ็นสัญญายกนายให้ฉันทำอะไรในระหว่างที่พ่อและแม่ของนายกำลังหย่า ก็ได้ ซึ่งได้รวมถึงเื่พวกนี้ไปด้วย”
“…” ผมอยากสบถเชี้ยออกมา แต่ก็ทำได้แค่กลืนคำนั้นลงคอไป มองชายตรงหน้าตาปริบ ๆ
“เพราะงั้นแล้ว เอเธอร์.. นายต้องเป็เด็กดีว่านอนสอนง่ายอยู่กับฉันชั่วคราวก่อนล่ะนะ รวมไปถึงเื่อย่างว่าเองก็ด้วย”
‘นี่แม่ผม หลอกผมมาเจอเขาอย่างงั้นเหรอ’
แววตาของเอเธอร์ส่อแววผิดหวังในตัวของมารดาและบิดา แต่ก็เข้าใจว่าพวกเขาก็คงอยากให้ลูกชายได้ดิบได้ดีถึงได้กล้าฝากฝังผมไว้กับผู้ชายคนนี้
1K
