โล่วชิเจี่ยข้ามภพมายังยุคโบราณ นางมิได้เกิดใหม่หรือวิญญาณไปสิงร่างใคร แต่ถูกส่งมาแบบตัวเป็นๆ! และเนื่องจากตอนข้ามภพมา นางดันไปล่วงเกินอ๋องเย่เข้า จึงเลือกปลอมตัวเป็นชายท่องเที่ยวไปทั่วอาณาจักรอันกว้างใหญ่ แต่สุดท้ายก็ถูกตามตัวจนเจอ โดนบังคับให้มาเป็นคนรับใช้ในจวนอ๋องเพื่อมอบบทเรียนอันแสนสาสม

แต่คนอย่างนางมีหรือจะยอมทนถูกกระทำฝ่ายเดียว!

เย่ชิงหยู : นี่เจ้ากล้าแอบว่าร้ายข้า? ใครก็ได้! เอาตัวมันไปขังในคอกม้า!

โล่วชิเจี่ย : ท่านอ๋อง ข้าแค่บอกเล่าวีรกรรมอันหาญกล้าของท่านเท่านั้นเอง~

...

เย่ชิงหยู : นี่เจ้ากล้าลอบวางยาข้า? ใครก็ได้! จับมันผู้นี้มัดไว้ ห้ามไม่ให้มันกินอาหารใดๆอย่างน้อยสองวัน!

โล่วชิเจี่ย : ท่านอ๋อง มันคือกำยานช่วยให้ผ่อนคลายต่างหาก ท่านเข้าใจผิดแล้ว~

...

เย่ชิงหยู : บังอาจ! บังอาจ! บังอาจ! ใครก็ได้! ลากตัวมันผู้นี้ไปโบยเสีย!

โล่วชิเจี่ย : ท่านอ๋อง หยุดทารุณข้าเสียที~~