จากนั้นลู่ฟานก็แต่งตั้งให้ไลออสเป็ผู้มีอำนาจระดับ C Rank 3
"จากนี้ไปเ้าคือ ขุนพลปีศาจไลออส"
"ทราบแล้ว นายท่าน"
ไลออสคุกเข่าทำความเคารพ
แม้ว่าไลออสจะหายากเป็พิเศษแต่ระดับของไลออสยังอยู่แค่450เท่านั้นเอง
แต่ถึงในสายตาของลู่ฟานมันจะเป็ระดับกลางๆแต่มันก็แข็งแกร่งกว่าคนที่เคยแข็งแกร่งที่สุดในยุคก่อนที่เรียกว่า ขีดสุดลมปราณ
"หน้าที่ของเ้าคือ คอยปกป้องอาณาเขตของดินแดนเทวะร่วงหล่น"
"รับทราบครับ"
จากนั้นลู่ฟานก็ปล่อยให้ไลออสเดินจากไป
'จะว่าไปมีผู้ป้องกันก็ต้องมีผู้โจมตีด้วยสิ'
"อัญเชิญ จอมมาร"
สิ่งมีชีวิตประเภทมารเป็เผ่าพันธุ์ที่มีพลังการทำลายล้างมากที่สุด ไม่เหมาะกับการป้องกันแต่เหมาะกับการฌจมตี ส่วนมนุษย์นั้นเหมาะกับการปกครอง
ควันสีดำทมิฬเริ่มก่อตัวเป็มารตัวหนึ่ง มันมีรูปร่างเหมือนกระทิงตัวใหญ่เพียงแต่ยืน2ขา
[ชื่อ:จอมมารอากัส
อายุ:6289ปี
เผ่าพันธุ์:มาร
เลเวล:550
สายเื:ระดับ1
อำนาจพิเศษ:พลังจอมมาร(ติดตัว)
ฉายา:จอมมาร,ผู้สร้างความกลัว
สกิล:ร่างจอมมาร,พลังมาร,บ้าคลั่ง,กลืนกิน,ปีกมาร,เพลิงมารทมิฬ,คมเขี้ยวมาร,ออร่าแห่งความสิ้นหวัง,แรงกดดัน,การปกป้องจากขุมนรก(ติดตัว),ฯลฯ]
"ถือว่าพอใช้ได้เลย ถึงจะแข็งแกร่งกว่าไลออสแต่คงเติบโตได้ยาก ไม่เหมือนไลออสอาจจะเติบโตได้ถึงเลเวล700-800เลย"
จากนั้นลู่ฟานก็ตั้งค่าให้อากัสอยู่ระดับ C Rank 2 ซึ่งสูงกว่าไลออสซึ่งเป็ C Rank 3 อยู่หนึ่งขั้น
"เ้าไปได้"
"ครับ"
จากนั้นจอมมารอากัสก็เดินจากไป
"เราจะทำอะไรอีกดีละเนี่ย"
"อ๋อ รู้แล้ว เราต้องสร้างราชวังสักหลังไว้ซะแล้วสิ"
จากนั้นลู่ฟานก็มุ่งหน่าไปก่อสร้างปราสาทราชวังของเขา
หลังจากที่ค้นหาสถานที่ตั้งอยู่สักพักหนึ่ง ลู่ฟานก็พบเนินเขาแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ตรงกลางของดินแดนเทวะร่วงหล่น สถานที่นี้เหมาะกับการสร้างราชวังเป็อย่างมาก
"สกิลช่องว่างเก็บของ!" (ต่อจากนี้จะขอตัดคำว่าเปิดใช้งานสกิลไปนะครับ)
ลู่ฟานหยิบหินก้อนหนึ่งที่ชื่อว่าหินลอยฟ้าขึ้นมา
"สกิลตัดแบ่งพื้นที่!"
จากนั้นลู่ฟานก็ฟันไปที่ใต้เนินเขานั้นให้ขาดออกจากพื้นดิน ก่อนจะเร่งโยนหินลอยฟ้าไปข้างใต้นั้น
สักพักเนินเขานั้นก็ค่อยๆลอยขึ้น ลอยขึ้น จนถึง100เมตรก็หยุดลง
"สกิลปรับแต่งพื้นที่!"
จากนั้นลู่ฟานก็ค่อยปรับแต่พื้นที่ให้สะดวกสำหรับการสร้างราชวังมากขึ้น
"ต่อไปก็ต้องวาดแบบแปลนสินะ"
เมื่อคิดได้เช่นนั้นลู่ฟานก็นึกถึงราชวังของเหล่าจักรพรรดิในสมัยก่อนของจีน กับ ราชวังของเหล่าผู้นำในเกมThe New Word
"จริงสิ มีราชวังของเต๋าตี้(ชื่อผู้เล่น) ซึ่งเป็ผู้ปกครองดาวเคราะห์พสุธาด้วยนี่นา ว่ากันว่าถึงแม้เค้าจะไม่เคยรบชนะใครสักครั้ง แต่เพราะรูปแบบของวังพสุธานิรันดร์ก็ทำให้ไม่มีใครชนะเขาได้"
เต๋าตี้คือ1ในาาเบญจธาตุ ซึ่งเขาเป็คนหนึ่งที่มีพลังป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่ผู้เล่นระดับสูง(ไม่ใช่สูงสุด)
"รอบๆราชวังจัดเรียงแบบของเต๋าตี้ละกัน แต่ตัวราชวังล่ะ"
ลู่ฟานเริ่มนึกอีกครั้ง
จากนั้นก็....
"เอ๊ะ ข้าลืมไปได้ไงเนี่ย ราชวังที่สวยที่สุดที่ข้าเคยเห็นคือราชวังของจักรพรรดิแห่งความโกลาหลยังไงล่ะ"
จากนั้นลู่ฟานก็เริ่มเขียนแบบแปลนก่อนจะส่งมันให้กับลูกน้อง
"น่าจะเสร็จภายในไม่กี่วันครับนายท่าน" นี่คือสิ่งที่หัวหน้าของหน่วยก่อสร้างพูดกับเค้า
'เอาหล่ะ ที่นี่ คำถามก็คือ ตอนนี้ฟ้าใกล้จะมืดค่ำแล้ว ข้าจะไปนอนที่ไหนดี จะให้นอนกับหญ้าก็คงไม่ไหวหรอก'
'สงสัยต้องลองไปที่เมืองของกั้วจงอีกครั้งแล้วสินะ'
จากนั้นลู่ฟานก็พุ่งทะยานไปทางทิศทางที่กัวจงอยู่
--------------
↑↑↑↑↑↑↑↑
ตอนที่ 4 จบแค่นี้
-
ตอนพิเศษเล็กน้อย อาจมีสปอยล์แนวทางในอนาคตเล็กน้อย ใครไม่อยากอ่านก็ข้ามไป
↓↓↓↓↓↓↓↓
-------------
ณ โลกแห่งหนึ่งที่มีเหล่าปีศาจ์ปกครองอยู่
ณ คฤหาสน์หลังใหญ่แห่งหนึ่งในโลกปีศาจ
"หึหึหึ ในที่สุดท่านผู้นั้นก็มาถึงจนได้"
"ตามการทำนายของท่านเทพปีศาจ ท่านผู้นั้นจะเป็เขียนความจริงของโลกขึ้นมาใหม่"
"ฮ่าฮ่าฮ่า"
เสียงของเหล่าปีศาจ์หัวเราะ จนดังไปทั่วคฤหาสน์แห่งนั้นไปหมด
ณ โลกดินแดน์ อาณาจักรของเหล่าทวยเทพ
มีชายกลางคนคนหนึ่งกำลังคุยอยู่กับชายชราอีกสองคน ทั้งสามกำลังนั่งคุยกันอยู่ โดยจุดศูนย์กลางของโต๊ะนั้นคือลูกแก้วชิ้นหนึ่ง มันคือลูกแก้วที่จะสอดส่องทั่วทั้งจักรวาลได้
ทันใดนั้นลูกแก้วก็เปล่งแสงก่อนที่จะฉายภาพลู่ฟานที่เพิ่งจะมาถึงต่างโลก
ทั้งสามคนหยุดมอง
"หึหึ ดูเหมือนว่าคำทำนายจะเป็จริงสินะ"
"ใช่เลย ท่านจักรพรรดิ ดูเหมือนว่าท่านผู้นั้นจะมาถึงแล้วจริงๆ"
"ข้ามีอายุมาหลายแสนปีก็เพื่อจะรอวันนี้มาถึงนี่แหละ"
ผู้เฒ่าชราอีกคนกล่าว
"ดีๆ เราต้องให้การสนับสนุนเขา 'เ้าสิ่งนั้น'มันจะกดขี่พวกเรามากเกินไปแล้ว"
ณ ห้วงอวกาศที่มีแต่ความโกลาหล
มีชายคนท่าทางดูสุภาพหนึ่งยืนอยู่ท่ามกลางพลังแห่งความโกลาหลนี้อย่างสบายๆ ทั้งๆที่ที่นี่ไม่สามารถมีอะไรดำรงอยู่ได้เลยต่อให้เป็์ก็ตาม
ชายคนนั้นกำลังพินิจลูกแก้วในมืออยู่
"อย่างนี้สิถึงจะสนุก งั้นผมจะรอนะครับ วันที่จะมีคนมาโค่นล้มผมได้น่ะ"
ณ จุดสูงสุดของจักรวาล
พลังงานมหาศาลได้หมุนเวียนลงแล้วค่อยก่อตัวขึ้น
รูปร่างของมันนั้นดูขมุกขมัวเป็อย่างมาก
หลังจากนั้นมันก็รวมตัวกันเสร็จ
ปรากฎเป็ดวงตาั์ข้างหนึ่งส่องลงมาราวกับเห็นโลกเบื้องล่างนับแสนนับล้านทั้งหมด
์ได้ลืมตาตื่นขึ้นมาแล้ว!!!