ไม่ตายดี
“พวกเจ้าอยากตายอย่างไร?”
ไม่มีใครในสามคนกล้าตอบคำถามนี้ ใครจะบ้าตอบออกมา ในเมื่อพวกเขายังไม่อยากที่จะตาย
“ได้โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย!” เต้าฟู่เต๋อยังคงร้องขอชีวิตออกมา ตราบใดที่เขายังมีลมหายใจอยู่ เขาไม่มีทางไม่ทำอะไร เพื่อรอคอยให้หวงเทาฆ่าเขาแน่
“ท่านหวงเทา ไว้ชีวิตข้าด้วย ตระกูลหวางของข้า ไม่อาจขาดข้าไปได้ ไม่อย่างนั้น พวกเขาจะเผชิญกับหายนะ” หวางฉีถูไม่น้อยหน้า ร้องขอชีวิตออกมาอีกเช่นเดียวกัน
มีเพียงหลางอู่คนเดียวที่ไม่ได้ร้องขอชีวิตออกมา เขาสูดลมหายใจเข้าลึก หลับตาลง ก่อนที่จะลืมขึ้นมา
ภายในแววตา ไม่มีความหวาดกลัวหลงเหลืออยู่อีก หากแต่มีความเยาะเย้ย “หวงเทา ถ้าเจ้าฆ่าข้า ศูนย์บัญชาการณ์ใหญ่ของกรมทหารไม่เอาเจ้าไว้แน่!”
หลางอู่หยุดเล็กน้อย ก่อนพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาเป็นอย่างยิ่ง “เจ้าอาจไม่รู้ว่าเรื่องที่ข้าทำนั้น เป็นคำสั่งจากทางเบื้องบน ทางที่ดีปล่อยข้าไป ไม่อย่างนั้น กรมความมั่นคงแผ่นดินได้ปะทะกับกรมทหารแน่!”
“ถึงแม่ว่าความแข็งแกร่งของกรมทหารของข้าจะตกเป็นรองกรมความมั่นคงแผ่นดิน แต่มันก็เพียงเล็กน้อยเท่านั้น หากว่าปะทะกัน ต่อให้กรมความมั่นคงแผ่นดินชนะ ย่อมต้องมีการสูญเสียจำนวนมาก!”
หวงเทายืนฟังคำพูดของหลางอู่อย่างเรียบเฉย เขาไม่ได้รู้สึกอะไรเลยสักนิด มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย เป็นการเย้ยหยันอย่างชัดเจน
“เจ้าประเมินกรมทหารสูงเกินไป เจ้ายังอ่อนต่อโลกนักหลางอู่ เจ้าไม่รู้ถึงความน่ากลัวของกรมความมั่นคงแผ่นดินเลยแม้แต่น้อย!”
พูดถ้อยคำนี้จบ หวงเทาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก เขาเพียงโบกมือออกไป ปราณเทพสวรรค์ที่แข็งแกร่งสามสายก็พุ่งเข้าหาร่างกายของหลางอู่ เต้าฟู่เต๋อและหวางฉีถู
“ยะ...อย่าฆ่าข้า!”
“ไม่!”
“ข้ายังไม่อยากตาย!”
เสียงร้องที่เต็มไปด้วยความน่าสมเพชดังขึ้นพร้อมกันสามเสียง แต่เสียงเหล่านี้ ก็ไม่อาจที่จะเปลี่ยนความจริงได้
ตูม! ตูม! ตูม!
เสียงระเบิดดังขึ้นมาสามครั้งติด ซึ่งเสียงระเบิดเหล่านี้ ล้วนมาจากการที่ร่างกายของหลางอู่ เต้าฟู่เต๋อและหวางฉีถูแตกระเบิดออกกลายเป็นหมอกเลือด ตายไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ!
เรียกได้ว่านี่เป็นผลลัพธ์ที่พวกเขาต้องเผชิญ เมื่อหาเรื่องตายกับกรมความมั่นคงแผ่นดิน ที่มีอำนาจมากที่สุดในประเทศจีน!
หวงเทาไม่ได้อยู่ที่นี่อีกต่อไป เขามุ่งหน้าไปฐานที่มั่นของกรมความมั่นคงแผ่นดินเซี่ยงไฮ้ในทันที
การไปครั้งนี้ของเขา แน่นอนว่าก็เพื่อไปตรวจสอบ หากว่าเล่อไห่และคนของกรมความมั่นคงแผ่นดินทำอย่างที่ข่าวว่ามาจริงๆ เขาจะไม่ลังเลที่จะฆ่าขยะพวกนี้ทั้งหมด และส่งเจ้าหน้าที่ระดับสูงของกรมความมั่นคงแผ่นดินมาประจำการณ์ที่เซี่ยงไฮ้ใหม่
เวลาผ่านไปสองชั่วโมง หวงเทาก็ตรวจสอบทุกอย่างจนเสร็จสิ้น ใบหน้าของเขาตอนนี้จมลง แทบจะมืดมิด เพราะสิ่งที่ข่าวว่ามาล้วนถูกต้อง
ไม่ว่าจะเป็นเล่อไห่ หรือคนอื่นๆ ในกรมความมั่นคงแผ่นดินเซี่ยงไฮ้ต่างก็ทำเรื่องชั่วช้าโสมม!
ไม่ว่าจะเป็นการกดขี่ข่มเหงคนธรรมดา ลักพาตัวผู้หญิง นอกจากนี้ยังมีการฆ่าคนที่ทำให้ไม่พอใจเพียงเล็กน้อยด้วย
“พวกเดรัจฉาน!” หวงเทาขบกรามแน่น เขาในตอนนี้ระอุไปด้วยความโกรธ
เขาในเวลานี้กำลังยืนอยู่ภายในฐานที่มั่นของกรมความมั่นคงแผ่นดินเซี่ยงไฮ้
ฐานที่มั่นนี้ตั้งอยู่ใจกลางเซี่ยงไฮ้ เป็นตึกที่มีขนาดใหญ่มาก ตรงหน้าของหวงเทามีคนของกรมความมั่นคงแผ่นดินเซี่ยงไฮ้ประมาณสามสิบคนยืนอยู่
ทั้งสามสิบคนมีดวงตาที่เหม่อลอย เห็นได้ชัดว่าสติไม่อยู่กับตัว นี่เป็นวิธีการตรวจสอบที่ได้ผลที่สุดของหวงเทา มันคือการสะกดจิตนั่นเอง และเรื่องนี้ ก็ไม่มีความผิดพลาดแม้แต่นิดเดียว
“ไปตายให้หมด!” หวงเทาโบกมือวูบหนึ่ง ร่างของคนทั้งสามสิบที่เป็นผู้ฝึกตนตั้งแต่ระดับรับรู้กำลังขั้นต้นไปจนถึงระดับปลดปล่อยขั้นกลาง ต่างก็แตกระเบิดออกกลายเป็นหมอกเลือด
กลิ่นคาวเลือดต่างตลบอบอวนไปทั่วห้อง!
เกี่ยวกับการฆ่าขยะพวกนี้ หวงเทาไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิด พวกมันสมควรตายแล้ว ที่ละเมิดกฎของกรมความมั่นคงแผ่นดิน และทำเรื่องชั่วช้ามากมาย
“เล่อไห่ ปู้หย่ง เล่ยขง” หวงเทาพูดสามชื่อนี้ออกมา นี่เป็นสามคนที่ยังไม่ตายของกรมความมั่นคงแผ่นดินเซี่ยงไฮ้
แน่นอนว่าเขาไม่คิดที่จะไว้ชีวิต ไม่ว่าด้วยกรณีใดๆ ก็ตาม หวงเทาไม่ลังเลที่จะไปยังสถานที่ที่พวกเล่อไห่อยู่
ด้วยความที่เขาเป็นถึงผู้ฝึกตนระดับเทพสวรรค์ขั้นกลาง การที่จะหาตัวของพวกเล่อไห่สามคน ไม่ใช่เรื่องยากเลยสักนิด
กลับกันด้วยซ้ำ มันง่ายดายเป็นอย่างมาก
พวกเล่อไห่ตอนนี้ยังคงอยู่ภายในห้องของโรงแรมเดิม พวกเขาสามคนมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก
“พวกเราจะทำยังไงดีครับท่านรอง?” ปู้หย่งถามออกมาอย่างกังวล ถึงแม้ว่าเขาและเล่ยขงจะหาทางปิดข่าวได้แล้ว แต่ก็ไม่อาจเรียกคืนชื่อเสียงที่เสียไปได้กลับคืนมา
“พวกเราจะทำอะไรได้ ได้แต่หวังว่าแผนกตรวจสอบระเบียบวินัย จะไม่ปรากฏตัวต่อหน้าของพวกเรา” เล่อไห่พูดอย่างขมขื่น
เขารู้สึกเสียใจอยู่ภายในใจ เขาไม่น่าใช้อำนาจของกรมความมั่นคงแผ่นดินในทางที่ผิดเลยจริงๆ แต่ถึงแม้ว่าเขาจะมาเสียใจเอาตอนนี้ มันก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาอยู่ดี
“ผะ...ผมว่าผมหนีดีกว่า!” เล่ยขงพลันพูดขึ้น เขาไม่อยากที่จะรอรับการลงโทษที่นี่
“หยุดเลย นายคิดว่าจะหนีกรมความมั่นคงแผ่นดินพ้นรึไง?” ปู้หย่งพูด กรมความมั่นคงแผ่นดินที่มีอยู่ทั่วทั้งประเทศจีน คนๆ หนึ่งจะสามารถหนีพ้นได้ยังไง
“ฉัน...” เล่ยขงไม่รู้จะพูดอะไรออกมาดี เขาพบว่ามันเป็นอย่างที่ปู้หย่งพูด ต่อให้เขามีสามเศียรหกกร เขาก็ไม่มีทางที่จะหนีกรมความมั่นคงแผ่นดินพ้น
“เงียบ คิดในแง่บวกกันดีกว่า บางทีทางสำนักงานใหญ่ อาจจะเห็นแก่ผลงานที่พวกเราทำ และปล่อยเรื่องที่พวกเราเคยทำไว้ไปก็ได้” เล่อไห่พูด น้ำเสียงของเขาแผ่วเบามาก
สิ่งที่เขาพูด แน่นอนว่าไม่ได้มีความมั่นใจนัก เขาพูดเพียงเพื่อปลอบใจปู้หย่งและเล่ยขงเท่านั้น
แต่ในวินาทีที่เขาพูดจบนั้น ร่างหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นมาภายในห้อง คนผู้นี้แน่นอนว่าเป็นหวงเทา
“พวกเจ้าทำได้ดีมากจริงๆ” เขาพูด เสียงเย็นชามาก
ด้วยเสียงที่ดังขึ้น ทำให้ใบหน้าของพวกเล่อไห่สามคนเปลี่ยนสี ก่อนจะกลายเป็นซีดขาว พวกเขารีบกระโดดลุกขึ้นมาอย่างตกใจ หันไปมองที่หวงเทา
“ทะ...ท่านคือใคร?” เล่อไห่ร่างสะท้านเล็กน้อย เมื่อพูดถ้อยคำเหล่านี้ออกมา
“เจ้าเองก็น่าจะรู้ว่าข้าเป็นใคร” หวงเทาพูดอย่างเรียบเฉย โบกมือออกไป
“มะ...ไม่! ท่านฆ่าพวกข้าไม่ได้!” หัวใจของเล่อไห่เต้นกระหน่ำด้วยความกลัว เขาแผดเสียงร้องออกมา เขาย่อมรู้แล้วว่าหวงเทาเป็นใคร เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่หวาดกลัว
แต่ว่ามันก็สายไปเสียแล้ว ด้วยการโบกมือของหวงเทา ร่างกายของเล่อไห่ ปู้หย่งและเล่ยขงก็แตกระเบิดออกกลายเป็นหมอกเลือด!
สีหน้าก่อนตายของพวกเขา มันชัดเจนว่าเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความเสียใจอันไร้ที่สิ้นสุด!
จบบทที่ 80