เสียงถามเสียงต่ำแบบที่เ้าชายอิสมินทราบดีว่าเสียงแบบนี้พายุบังเกิดแน่ๆหากได้ฟังเื่ราว(ความเข้าใจผิด)จากปากหญิงสาว เ้าชายอิสมินทนฟังต่อไปไม่ได้ที่จะถูกยัดเยียดข้อกล่าวหาให้ทั้งๆที่ไม่เป็ความจริงเลยแม้แต่น้อย รีบเสด็จเข้าไปในห้องโถงทันทีเพื่อแก้ต่าง “เสด็จพ่อครับไม่เป็ความจริงเลยนะครับ ลูกไม่ได้ลักพาตัว...เอ๋! เสด็จพ่ออยู่ไหนล่ะ?”
“อ่ะ! อิสมินหน้าบูด!มาได้ไงอ่ะ?” หญิงสาวสะดุ้งสุดตัวเมื่อเห็นบุคคลที่กำลังพูดถึงโผล่พรวดพราดเข้ามา
“อุ้ย! เ้าชายอิสมิน!” นางกำนัลสองนางสะดุ้งใมองเ้าชายของพวกตนตาค้าง
ภายในห้องโถงมีเพียงหญิงสาวนางนั้นสวมชุดเดรสลำลองสีขาวกับนางกำนัลสองนางอยู่เท่านั้นไม่มีแม้แต่เงาของกษัตริย์อัมมานเลยแม้แต่น้อย สร้างความประหลาดใจให้กับเ้าชายอิสมินมากๆ
องครักษ์ทั้งสามต่างก็งุนงงไม่แพ้เ้านายของตนเอง
“เสด็จพ่อล่ะ?ฉันได้ยินเสียงของเสด็จพ่อนี่ แล้วท่านอยู่ที่ไหนล่ะ?”เ้าชายหนุ่มรับสั่งถามนางกำนัลทั้งสอง มองหญิงสาวด้วยสายตาเหยียดหยามดูถูก
“หันเป็เรดาร์เลยนะอิสมินบนจอลูก บนจอ” กษัตริย์อัมมานแย้มยิ้มเอ่ยกับพระโอรสผ่านระบบวีดีโอคอล เ้าชายอิสมินรีบหันไปมองจอมอนิเตอร์บนผนังแล้วโค้งคำนับถวายความเคารพพระบิดา“เสด็จพ่อ”
ภาพบนจอมอนิเตอร์ทำให้เ้าชายหนุ่มรู้ว่าพระบิดาอยู่บนเครื่องบินส่วนตัวที่กำลังบินกลับเอจา
“ฝ่าา”องครักษ์ทั้งสามรีบถวายความเคารพพระประมุขว่องไว
เ้าชายอิสมินรีบแก้ต่างทันทีพร้อมกับชี้นิ้วไปที่หญิงสาวบนโซฟาหน้าจอ “เสด็จพ่อครับลูกไม่ได้ลักพาตัวยัยนี่เลยนะครับ”
“ไม่ต้องมาแก้ตัวเลยนะอิสมินหน้าบูด! ถ้านายไม่ได้ลักพาตัวฉัน แล้วฉันไปอยู่ในห้องนอนของนายได้ยังไงล่ะ?นายวางแผนให้ป้าแก่ๆ เดินชนฉันแล้วฉีดสเปรย์ยาสลบใส่ฉันหน้าร้านอาหารซีซ่านั่น ฉันตื่นขึ้นมาอีกทีก็อยู่ในห้องนอนของนายแล้วยังจะมาแก้ตัวอีกเหรอ เชอะ! นายมันไม่เป็ลูกผู้ชายเอาซะเล้ย!” หญิงสาวนามลีอาผุดลุกขึ้นยืนต่อว่าเ้าชายหนุ่มฉอดๆ
ทำให้เ้าชายอิสมินกริ้วโกรธยิ่งนักขบฟันแน่น ก้าวเท้าพรวดเดียวก็ประชิดตัวหญิงสาวคว้าต้นแขนกลมกลึงบีบแน่นดั่งจะให้แหลกคามือ
“โอ้ย! ชั้นเจ็บนะ!”
“นี่! หยุดทั้งคู่นั้นแหละ! มันเื่อะไรกันเนี่ย!? อิสมินปล่อยลีอาเดี๋ยวนี้!” เสียงห้าวจากลำโพงรีบห้ามทัพทันที เมื่อเห็นว่าพระโอรสและหญิงสาวทะเลาะกันให้เห็นผ่านจอมอนิเตอร์แม้จะยังไม่ทรงทราบว่ามีเื่อะไรเกิดขึ้นระหว่างพระโอรสกับหญิงสาวก็ตาม
“หึ!” เ้าชายอิสมินปล่อยหญิงสาวทันทีแล้วสะบัดมืออย่างขยะแขยง
“ชิ!” ส่วนหญิงสาวก็ปัดต้นแขนบริเวณที่ถูกบีบด้วยกิริยาท่าทีว่ารังเกียจที่เ้าชายหนุ่มมาถูกเนื้อต้องตัวพร้อมกับถอยห่างจากเ้าชายหนุ่มไปหลายเมตรจ้องหน้าเ้าชายอิสมินอย่างจะกินเืกินเนื้อ
กษัตริย์อัมมานเห็นทั้งคู่แยกจากกันแล้วจึงไล่เบี้ยเอากับหัวหน้าองครักษ์แทนเพราะขืนรอฟังจากคู่กรณีทั้งสองคงได้ทะเลาะกันตายก่อนที่เขาจะได้ฟังเื่ราวต่างๆจนจบเป็แน่ “ซาอิดเล่ามาซิว่ามันเกิดเื่อะไรขึ้น!”
ซาอิดจึงรีบมายืนอยู่ตรงหน้าจอฯ เล่าเื่ราวต่างๆ ให้ทราบ “เอ่อ...คือว่าเมื่อคืนนี้ขณะที่เ้าชายกำลังจะเสด็จออกจากร้านซีซ่าพวกเราเห็นคุณผู้หญิงท่านนี้กำลังจะถูกลักพาตัวตรงหน้าปากซอยข้างร้านซีซ่าเ้าชายจึงช่วยเหลือไว้ครับ แต่เพราะไม่รู้ว่าคุณผู้หญิงเป็ใคร อยู่ที่ไหนอีกอย่างคุณมิทซ์ก็เล่าให้ฟังว่าคุณผู้หญิงเป็แขกของฝ่าาที่มารับประทานอาหารร่วมกับฝ่าาเมื่อค่ำวานนี้ครับเ้าชายจึงตัดสินใจพาคุณผู้หญิงท่านนี้กลับมาที่ประทับด้วยครับพอคุณผู้หญิงฟื้นขึ้นมาจึงเข้าใจผิดว่าถูกเ้าชายลักพาตัวมาครับเป็เื่เข้าใจผิดกันครับ เ้าชายช่วยคุณผู้หญิงเอาไว้ไม่ให้ถูกลักพาตัวต่างหากครับ”
“ได้ยินชัดรึยัง! ยัยผู้หญิงงี่เง่า! ฉันช่วยเธอไว้นะ จะขอบคุณซักคำก็ไม่มี แถมยังมาทำร้ายผู้มีพระคุณซะอีก ฉันล่ะสงสัยจริ๊ง...จริง ผู้หญิงร้ายกาจอย่างเธอไอ้พวกโจรนั่นมันจะเอาไปทำไมนะ? อ้อ...ฉันรู้แล้ว!เธอต้องไปทำอะไรให้มันโกรธแค้นเอาแน่ๆมันก็เลยกะจะเอาไปแล่เนื้อโยนให้หมากินล่ะมั้ง?” เ้าชายอิสมินเยาะเย้ยถากถางหญิงสาวทันทีเมื่อซาอิดเล่าให้พระบิดาฟังจบแล้วทำให้หญิงสาวโกรธจนตัวสั่น ชี้หน้าเ้าชายหนุ่มพร้อมกับต่อว่าฉอดๆ อย่างไม่ยอมแพ้ “เชอะ! อย่างนายถ้าเอาไปแล่เนื้อโยนให้หมามันกินล่ะก็ ฉันว่าหมามันคงเมินแน่ๆ เพราะมันกลัวว่ากินเนื้อนายแล้วมันจะชักกะแด่กๆตายน่ะซิ หรือไม่ก็...มันคงกลัวว่า...”
“หยุ้ด! หยุดทะเลาะกันได้แล้ว!” กษัตริย์อัมมานรีบห้ามทัพอีกรอบ ก่อนที่าน้ำลายจะปะทุใหญ่โต ทำให้หญิงสาวชะงักไปยอมสงบปากสงบคำแต่ยังคงจ้องหน้าเ้าชายหนุ่มเขม็ง“ฮึ!”
ส่วนเ้าชายอิสมินก็จ้องหญิงสาวด้วยสายตาแบบเดียวกัน
กษัตริย์อัมมานรีบถามหญิงสาวทันที“ลีอาไหนว่ากินข้าวเสร็จแล้วจะรีบกลับบ้านไงล่ะ?ทำไมถึงยังไปเถลไถลอยู่หน้าร้านซีซ่าได้อีกล่ะ?”
“ก็ลีอาลืมแหวนไว้ที่ร้านตอนกินข้าวกับอัมมานนี่เพคะกว่าจะรู้ว่าลืมไว้ที่นั่นมันก็ดึกมากแล้ว ลีอาก็รีบกลับไปเอาน่ะซิเพคะ” หญิงสาวตอบพร้อมกับชูมือขวาที่ไร้แหวนให้ดูกษัตริย์อัมมานจึงถามต่อ “แล้วลีอาจำหน้าพวกนั้นได้รึเปล่า?จะได้ให้หน่วยสืบสวนสเกทซ์ภาพคนร้ายให้”
“ลีอาจำไม่ได้เพคะคือว่ามันมืดเพคะก็เลยเห็นหน้าไม่ชัด จำได้ว่าถูกผู้หญิงแก่ๆ อ้วนๆ ชนแล้วเขาก็เอาสเปรย์ฉีดใส่หน้าหลังจากนั้นลีอาก็ไม่รู้เื่แล้ว ตื่นมาอีกทีก็อยู่ในห้องนอนของอิสมินหน้าบูดแล้วเพคะ”หญิงสาวตอบพร้อมกับชี้ไปที่เ้าชายอิสมิน ทำให้เ้าชายหนุ่มทรงดำริอยากจะตีมือน้อยๆข้างนั้นที่ช่างบังอาจมาชี้เขาอย่างไร้มารยาท หนอย! บังอาจนักนะ! กล้ามาชี้หน้าฉันอย่างนี้ได้ไงห๊า! มันน่าฟาดให้มือหักนักเชียว!
องค์อัมมานถามแกมตำหนิพระโอรสทันที“อิสมิน ห้องรับรองแขกก็มีตั้งมากมายทำไมต้องพาลีอาไปที่ห้องนอนของเ้าด้วย?”
“เอ่อ...ลูก...เอ่อคือว่าลูก...ลูกไม่ขอตอบคำถามนี้ครับทูลลาครับ” เ้าชายอิสมินทรงอึกอักเล็กน้อยก่อนจะตัดบททูลลาพระบิดาไปดื้อๆเสด็จออกจากห้องโถงโดยเร็ว ทำให้ทุกคนในห้องงงกันเป็แถว “เอ่อ...”
ยกเว้นหญิงสาวที่จ้องเ้าชายหนุ่มอย่างโกรธจัด“ฮึ!”
กษัตริย์อัมมานจึงถามหญิงสาวเสียงนุ่มนวล“ลีอา อิสมินมันทำอะไรเ้าหรือเปล่า?”
หญิงสาวหน้าแดงเล็กน้อยก่อนจะตอบไม่เต็มเสียงนักทั้งๆ ที่อยากจะฟ้องแทบแย่ว่าเธอตื่นขึ้นมาในสภาพใดแต่ก็ตัดใจไม่พูดเพราะกลัวว่านางกำนัลาุโผู้ดูแลเธอเมื่อคืนนี้นางนั้นจะถูกตำหนิเอาได้“เอ่อ...ไม่ได้ทำอะไรเพคะ มีนางกำนัลคนหนึ่งคอยดูแลลีอาเป็อย่างดีเพคะ”
“อย่างงั้นรึงั้นก็แล้วไป” กษัตริย์อัมมานเอ่ยกับหญิงสาวแล้วจึงสั่งหัวหน้าองครักษ์ “ซาอิด!สืบหามาให้ได้ว่าโจรลักพาตัวพวกนั้นเป็ใคร แล้วรีบมารายงานฉันทันที”
“ครับฝ่าา”ซาอิดรีบรับคำสั่ง
กษัตริย์อัมมานจึงสั่งให้ทุกคนออกไปให้หมดเพราะประสงค์จะสนทนากับหญิงสาวตามลำพัง“เอาล่ะ! ออกไปให้หมด ฉันจะคุยกับลีอา”
“เพคะฝ่าาหม่อมฉันทูลลาเพคะ”
“ครับฝ่าา กระหม่อมทูลลาครับ”ทุกคนรีบถวายความเคารพแล้วออกจากห้องโถงจนหมด เหลือเพียงหญิงสาวสนทนากับกษัตริย์อัมมานผ่านระบบวีดีโอคอลเพียงลำพัง
เมื่อพ้นห้องโถงออกมาเท่านั้นนางกำนัลสองนางก็ถูกท่านหัวหน้าองครักษ์ลากตัวไปสอบถามเกี่ยวกับหญิงสาวในห้องโถงทันที“ตามฉันมาทางนี้หน่อย ฉันอยากรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็ใคร?ใช่คนที่เค้าลือกันว่าเป็คนที่องค์อัมมานทรงโทรหาทุกวันรึเปล่า?”
นางกำนัลทั้งสองมองหน้าองครักษ์ทั้งสามคนของเ้าชายอิสมินก่อนจะตอบคำถามพร้อมกับส่ายหน้า“พวกดิฉันก็ไม่รู้เหมือนกันเ้าค่ะ ว่าคุณลีอาเธอเป็ใคร?รู้แต่ว่าองค์อัมมานทรงมีพระบัญชาให้พวกเราคอยรับใช้เธอให้ดีอย่าให้มีอะไรขาดตกบกพร่องเป็อันขาดหากคุณลีอาเธอ้าสิ่งใดให้พวกเราจัดหาให้เธอทันทีส่วนจะใช่คนที่องค์อัมมานโทรหารึเปล่านั้น? อันนี้พวกเราก็คิดๆ ว่าน่าจะใช่เ้าค่ะเพราะว่าพวกเราเห็นองค์อัมมานเอาใจใส่เป็ห่วงเป็ใยคุณลีอามากๆ เ้าค่ะ มากอย่างที่พวกเราไม่เคยเห็นมาก่อนเลย”
ซาอิดได้ยินดังนั้นก็นิ่งเงียบไป
ราอูลจึงสอบถามนางกำนัลทั้งสองนางต่อ“แล้วคุณผู้หญิงท่านนั้นมาที่นี่บ่อยไหม?”
“คุณลีอาเธอพึ่งจะมาที่นี่เป็ครั้งแรกก็เมื่อวานนี้ตอนบ่ายเ้าค่ะมาเข้าเฝ้าองค์อัมมานไม่นานแล้วเธอก็กลับไปเ้าค่ะหลังจากนั้นองค์อัมมานก็มีรับสั่งให้พวกเราคอยรับใช้เธอเวลาเธอมาที่นี่ ท่านอนุญาตให้เธอเข้านอกออกในได้ทุกแห่งไม่เว้นแม้แต่ห้องนอนแม้แต่เวลาที่ท่านไม่ได้ประทับอยู่ที่นี่ก็ตามข้อนี้แหละเ้าค่ะที่ทำให้พวกดิฉันคิดว่าคุณลีอาน่าจะเป็คนที่องค์อัมมานโทรหาทุกวันเ้าค่ะแถมยังทรงสั่งเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า เครื่องแต่งตัวของผู้หญิงจากห้องเสื้อต่างๆด้วยพระองค์เองอีกต่างหาก แม้แต่ชุดชั้นในก็ยังสั่งให้ด้วยเลยเ้าค่ะ ท่านสั่งว่าเอาไว้ให้คุณลีอาใช้เวลาเธอมาที่นี่พวกเรางี้งงกันหมดเลยเ้าค่ะ แล้วพอเมื่อเช้าคุณลีอาเธอก็มาเ้าค่ะแต่มาแบบใส่เสื้อนอนตัวเดียวมานะเ้าค่ะ พวกดิฉันล่ะอึ้งไปเลยพอมาถึงเธอก็ถามแค่ว่าห้องจัสมินอยู่ที่ไหน พอคุณลีอาเข้าไปในห้องจัสมินแล้วเธอก็อาบน้ำแต่งตัวใหม่แล้วก็ออกมาเปิดคอมพิวเตอร์แชทกับองค์อัมมานก่อนที่เ้าชายอิสมินจะเสด็จมานิดเดียวเองเ้าค่ะองค์อัมมานต้องบอกเธอไว้แล้วล่ะเ้าค่ะว่าสั่งให้จัดห้องจัสมินไว้ให้เธอโดยเฉพาะเ้าค่ะแหมแต่ถึงขนาดองค์อัมมานทราบไซส์ชุดชั้นในของคุณลีอาเป๊ะๆ ขนาดนี้ท่านทั้งสามก็คิดเอาเองเถอะเ้าค่ะว่าคุณลีอาควรจะอยู่ในฐานะใด?มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับองค์อัมมานขนาดไหน?”
คำบอกเล่าจากปากนางกำนัลทำให้องครักษ์ทั้งสามนิ่งอึ้งไปเลยนางกำนัลเห็นองครักษ์ทั้งสามเงียบสนิทไม่พูดไม่จาจึงขอตัวไปทำงานต่อ “หากพวกท่านไม่มีอะไรแล้วพวกดิฉันก็ขอตัวไปทำงานก่อนนะเ้าคะ”
ทั้งสองนางเอ่ยเสร็จก็พากันเดินจากไป ทิ้งให้องครักษ์ทั้งสามมองตากันปริบๆ ยืนนิ่งเป็เสาหินอยู่ตรงนั้น
มาลิกเอ่ยพึมพำออกมาเบาๆ“แล้วนี่มันจะเป็ยังไงต่อล่ะท่านซาอิด?ท่านก็รู้นิสัยเ้าชายดีว่าหวงองค์อัมมานขนาดจงอางหวงไข่ยังชิดซ้ายไปเลยกระผมล่ะไม่อยากจะคิดถึงเล้ย!”
“ก็ไม่ต้องคิดให้มันปวดขมองเลยมาลิกราอูลเ้าชายอิสมินต้องทำทุกวิธีทางที่จะทำให้คุณผู้หญิงคนนั้นกระเด็นออกจากชีวิตองค์อัมมานแน่ๆคอยดูกันต่อไปซิ เอ้า!ไปกันได้แล้วพวกเ้าสองคนไปรายงานเ้าชายตามที่นางกำนัลเล่าให้ฟังอย่าให้ขาดตกบกพร่องแม้แต่ข้อความเดียวล่ะส่วนฉันจะรีบไปทำตามคำสั่งขององค์อัมมานที่ให้สืบเื่โจรพวกนั้น” ซาอิดสั่งความลูกน้อง
ทำให้ราอูลรีบตอบแข็งขันพร้อมกับโชว์โทรศัพท์มือถือสุดไฮเทคในมือให้ดู“ท่านซาอิดไม่ต้องห่วงขอรับ ทุกคำไม่มีตกหล่นอัดไว้หมดแล้วครับกระผม”
ซาอิดยิ้มให้กับความทะเล้นของลูกน้องที่ช่างรอบคอบสมกับที่ได้อบรมสั่งสอนกันมาแล้วองครักษ์ทั้งสามก็แยกย้ายกันไปทันที
เ้าชายอิสมินหลังจากเสด็จออกจากห้องโถงที่ประทับของพระบิดาก็ตรงดิ่งเข้าห้องนอนของเขาพร้อมกับมีคำสั่งให้นางกำนัลซึ่งกำลังทำความสะอาดห้องออกไปจนหมด “พวกคุณออกไปให้หมด”
“เพคะฝ่าา”เหล่านางกำนัลถวายความเคารพแล้วก็ออกจากห้องนอนพร้อมกับปิดบานประตูห้องนอนให้เรียบร้อย
เ้าชายอิสมินนั่งบนเตียงนอน เงยหน้าจ้องมองเพดานห้องนอนด้วยสายตาดุดันพร้อมกับต่อว่าหญิงสาวฝากลมฝากแล้ง“หนอย! ช่างฟ้องจริงนะอยากให้เสด็จพ่อด่าฉันล่ะซิท่ายัยผู้หญิงปากเสีย! คอยดูเถอะ! ฉันจะทำให้เธอกระเด็นออกจากชีวิตเสด็จพ่อไปไกลๆ เล้ย!”
ก็อก! ก็อก! ก็อก!เสียงเคาะประตูห้องนอนดังขึ้นพร้อมกับเสียงขององครักษ์คนสนิท “ฝ่าาครับผมมาลิกกับราอูลขอเข้าเฝ้าครับ”
“เข้ามาได้”เ้าชายอิสมินสั่งแล้วลุกจากเตียงนอนก้าวไปนั่งบนโซฟานุ่มข้างหน้าต่างสั่งพร้อมกับมององครักษ์คนสนิททั้งสอง “ได้เื่อะไรมาก็รีบๆ พูดมา”
“ผมว่าฟังคำบอกเล่าของนางกำนัลเองดีกว่าครับ” ราอูลไม่รอช้ารีบเปิดไฟล์บันทึกเสียงของนางกำนัลจากโทรศัพท์มือถือให้ฟังโดยเร็ว
ระหว่างที่เ้าชายอิสมินฟังคำบอกเล่าของนางกำนัลก็ขบฟันแน่น“ฮึ่ม!”
จนกระทั่งฟังจนจบก็ตบมือลงบนเท้าแขนโซฟาทำให้องครักษ์ทั้งสองสะดุ้งสุดตัวแม้จะเตรียมใจมาแล้วว่าจะต้องกริ้วมากแน่ๆ
“หนอย!นี่ถึงขนาดที่เสด็จพ่ออนุญาตให้ยัยนั่นใช้ที่ประทับของท่านได้ตามสบายเลยงั้นรึ! หนำซ้ำยังสั่งให้จัดห้องไว้ให้เธออยู่อีกด้วย แล้วยังซื้อเสื้อผ้าประทานให้เธออีกต่างหากแม้แต่ชุดชั้นในยังซื้อมาประทานให้เธอใส่ โธ่โว้ย!มันจะมากไปแล้วนะ!ไม่มีปัญญาซื้อใส่เองรึไงห๊ายัยผู้หญิงหน้าด้าน!ถึงต้องให้เสด็จพ่อซื้อให้ใส่น่ะ!” เ้าชายอิสมินะโเสียงดังแหงนหน้ามองเพดานห้องนอนต่อว่าหญิงสาวฝากลมฝากแล้งแล้วก็หันมาสั่งกับองครักษ์ทั้งสองทันที “คุณสองคนให้ลูกน้องตามดูยัยผู้หญิงนี่เอาไว้ให้ดีไปที่ไหน ทำอะไรมั่ง แล้วคอยรายงานฉันทุกระยะ สืบเื่ของยัยนี่มาให้ละเอียดยิบแต่อย่าให้รู้ตัวเป็อันขาดล่ะ”
“ครับฝ่าา”มาลิกรับคำสั่งแล้วก็โทรสั่งความกับลูกน้องทันที
เ้าชายอิสมินบ่นพึมพำกับตัวเองเองเมื่อคิดได้ว่าลืมถามเื่ของหญิงสาวนางนั้นกับพระบิดาเสียสนิท“โธ่เอ้ย! ไม่น่าเล้ย! ลืมถามเสด็จพ่อไปเลยว่ายัยผู้หญิงคนนั้นเป็ใคร เป็อะไรกับเสด็จพ่อมัวแต่โกรธยัยนั่นจนลืมถามไปเลย ไม่น่าลืมเลย เฮ้อ...”
บ่นเสร็จแล้วก็หันไปถามราอูลถึงพระราชกรณียกิจที่ต้องทำในวันนี้ว่ามีอะไรบ้าง“เอาล่ะวันนี้ฉันต้องทำอะไรที่ไหนมั่ง?”
ราอูลเปิดตารางนัดหมายพร้อมกับทูลรายงานให้ทรงทราบ
ทำให้เ้าชายอิสมินทรงปัดเื่ของหญิงสาวออกจากสมองชั่วคราวแล้วหันมาใส่ใจกับพระราชกรณียกิจที่มีมากมาย
ณ ไนท์คลับสุดหรูแห่งหนึ่งของมหานครนิวยอร์ก
มุมหนึ่งของไนต์คลับเ้าชายอิสมินนั่งอยู่ท่ามกลางเหล่าผองเพื่อนมีหญิงงามนุ่งน้อยห่มน้อยอยู่ในอ้อมแขนทั้งสองข้าง ซึ่งเพื่อนก็ไม่น้อยหน้า ต่างก็มีหญิงงามคอยปรนนิบัติกันทั้งนั้น
องครักษ์ของเ้าชายอิสมินและบรรดาผู้ติดตามของผองเพื่อนยืนดูแลรักษาความปลอดภัยไม่ห่าง
เสียงพูดคุยสนทนาและเสียงหัวเราะดังเป็ระยะยิ่งเื่ที่คุยกันเป็เื่ตลกเสียงหัวเราะยิ่งดังสนั่นกว่าเดิม
จนกระทั่งหนึ่งคนในกลุ่มชี้ให้ดูนักท่องราตรีชายหญิงคู่หนึ่งซึ่งเพึ่งเดินเข้ามาภายในไนท์คลับ“เฮ้ย ดูผู้ชายคนนั้นซิ!ใช่อเล็กซ์รึเปล่า? เสื้อยืดสีเขียวๆ หัวทองๆ นั่นน่ะ น่าจะใช่อเล็กซ์นะ”
“ไหนๆ?อ้อ...กับผู้หญิงผมยาวๆ นั่นใช่ป่ะ?”
ทุกคนในกลุ่มต่างหันไปมองชายหญิงคู่นั้นทันที
“เออใช่อเล็กซ์จริงๆด้วย เฮ้ย! น้ำต้องท่วมโลกแน่ๆ เลยวุ้ย! อเล็กซ์ควงหญิงมาด้วย!”
“โอ้...มายก็อด!ร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นมันควงหญิงเลยโว้ย แม่สาวคนนั้นเป็ใครกันหว่า? ช่วยๆกันดูหน่อยดิ เคยเห็นหน้ารึเปล่า?”
สายตาของคนทั้งกลุ่มเพ่งมองผ่านแสงสีวิบวับจับจ้องไปที่หญิงสาวร่างบางผมสีบรอนซ์ยาวในชุดเดรสสั้นสีส้มอ่อนข้างชายหนุ่มเ้าของร่างสูงหกฟุตเศษนามอเล็กซ์ที่เพื่อนๆเรียกขาน ผู้มีใบหน้ารูปไข่สวยหวานดั่งหญิงงาม คิ้วหนาเข้มเน้นดวงตาสีเขียวมรกตจมูกโด่งปลายเชิดขึ้นเล็กน้อย ริมฝีปากสีแดงสด ผิวขาวผ่องผมยาวสีทองประบ่าสะบัดปลายเล็กน้อย ส่งให้ชายหนุ่มงดงามดั่งเทวดา
เมื่อได้เห็นใบหน้าหญิงสาวข้างชายหนุ่มรูปงามชัดถนัดตาเสียงวิพากษ์วิจารณ์ก็ดังระงมทันที“โห...โคตะระสวยเลยโว้ย!นางฟ้าตกจาก์รึเปล่าวะ?”
“มิสเวิล์ดปีนี้อ่ะเปล่า?อ่ะ! นั่นอเล็กซ์กะแม่สาวคนนั้นกำลังเดินมาทางนี้แล้วโว้ย”
ขณะที่เพื่อนๆทั้งกลุ่มกำลังสนใจหญิงสาวข้างกายชายหนุ่มรูปงามกันทั้งกลุ่มแต่เ้าชายอิสมินกลับเงียบไปเฉยๆไม่พูดอะไรเลยดื่มเหล้าและเครื่องว่างที่หญิงงามสองนางช่วยกันป้อนให้ จนเพื่อนที่นั่งอยู่ใกล้ๆรู้สึกผิดสังเกตจึงเอ่ยถามด้วยความเป็ห่วง “เฮ้ย...อิสมินเป็ไรวะ?ไม่พูดไม่จาเลยนั่งเงียบเป็สากกะเบือั้แ่เมื่อกี้แล้ว เป็ไรรึเปล่า?”
“เปล่านี่ปกติดี เอ้า ป้อนต่อซิจ๊ะคนสวย” เ้าชายอิสมินปฏิเสธแล้วอ้าปากกินเครื่องว่างต่อแต่ในใจก่นด่าหญิงสาวข้างกายเพื่อนนามอเล็กซ์เป็กระบุงโกย ชิช่ะ!เมื่อวานนี้ยังกินข้าวกับเสด็จพ่ออยู่แท้ๆพอเสด็จพ่อเสด็จกลับเอจาแล้วก็รีบแจ้นหาเหยื่อรายใหม่เลยนะ!ยัยผู้หญิงโสโครก! น่ารังเกียจสิ้นดี!ระริกระรี้จริงนะผ่านผู้ชายมากี่พันกี่หมื่นคนแล้วล่ะ!?
“เฮ้ยอเล็กซ์ลมอะไรหอบแกมาถึงนิวยอร์กได้ล่ะ?”
“สวัสดีอเล็กซ์นานแล้วนะที่ไม่ได้เจอหน้าแก สบายดีรึป่ะ? นั่งคุยกันก่อนซิ”
“อเล็กซ์แนะนำน้องสาวคนสวยที่มากะแกให้พวกเรารู้จักหน่อยดิ”
“อเล็กซ์หุ้นบริษัทไหนกำลังร่วงมั่งฟะ?จะได้รีบช้อนซื้อเอามาเก็งกำไรเล่น”
เสียงถามเซ็งแซ่ดังเป็ชุดแข่งกับเสียงเพลงะโถามชายหนุ่มรูปงามนามอเล็กซ์มาแต่ไกล
จนอเล็กซ์หรือเ้าชายอเล็กซ์ซิสเซซาเลย์ องค์รัชทายาทจากประเทศกรีเซอเนียเสด็จมาถึงโต๊ะที่เพื่อนร่วมรุ่นจากมหาวิทยาลัยโคลัมเบียนั่งชุมนุมสังสรรค์กันอยู่เขาทักทายกับบรรดาเพื่อนๆ “สวัสดีทุกคน สบายดีกันรึเปล่า?”
“สบายดี”ทุกเสียงตอบพร้อมเพรียงแต่ตาจับจ้องหญิงสาวข้างกายเ้าชายอเล็กซิสกันเป็แถว“อะฮึ่มๆ”
จนเ้าชายอเล็กซิสต้องรีบแนะนำตัวหญิงสาวให้เพื่อนๆได้รู้จัก “อะแฮ่มๆ ทุกท่านขอรับ กระผมขอแนะนำให้รู้จักกับมิสลีอามิยาโบวิทซ์สุดที่รักของกระผมเองขอรับ”
เขาโอบเอวหญิงสาวข้างกายดั่งจะประกาศให้รู้ว่า‘ผู้หญิงข้าใครอย่าแตะ’ แล้วหันไปแนะนำให้หญิงสาวได้รู้จักกับเพื่อนๆ ของเขาด้วยเสียงอ่อนโยนหวานจ๋อย“ลีอาจ๋ารู้จักกับเพื่อนๆ สมัยเรียนมหาวิทยาลัยโคลัมเบียของอเล็กซ์ไว้ซิจ๊ะจำหน้าเอาไว้ให้แม่นๆ นะลีอา เห็นที่ไหนจะได้เผ่นไปให้ไกลๆพวกมันหลายพันไมล์ยิ่งดีนะจ๊ะ เพราะไอ้พวกนี้มันเสือผู้หญิงไว้ใจไม่ได้นะจ๊ะ”
“อ้าว...อเล็กซ์ไหงปากเสียแต่หัวค่ำเลยล่ะ?”
“เฮ้ย...พูดงี้มาต่อยกันเลยดีกว่ามั้งอเล็กซ์?”
บรรดาเพื่อนๆร่วมรุ่นต่างพากันชูกำปั้นให้เ้าชายอเล็กซิสกันเป็แถวแถมค้อนปะหลับปะเหลือกกันตาคว่ำ “หนอย!”
“ฮ่าๆๆๆ...”เ้าชายอเล็กซิสหัวเราะร่าเริง พลอยทำให้หญิงสาวหัวเราะไปด้วย “คริๆๆๆ...”
มีเพียงเ้าชายอิสมินเพียงคนเดียวที่นิ่งเงียบยักคิ้วทักทายเ้าชายอเล็กซิสทีนึงแล้วก็หันไปสนใจกินเครื่องว่างต่อ พร้อมกับโอบสองสาวงามข้างกายให้แนบชิดยิ่งขึ้น
Donate
เชิญบริจาคให้ไรท์ได้ทาง บัญชี ธ.กสิกรไทย
เลขบัญชี 084-3-79715-6
ชื่อบัญชี น.ส.แสงแข ช้วนใย
หรือทาง True Money wallet :098-651-1489
จะบริจาค 1 บาท 2 บาทก็ได้ค่ะ
ติดตามข่าวสารและพูดคุยกับไรท์เตอร์ได้ทาง
เพจ readfree.in ค่ะ
https://www.facebook.com/readfree.in/
ทางเว็บไซต์ www.readfree.in ค่ะ
และทาง Line Official Account : https://lin.ee/qEBuZvK
ขอบคุณรีดเดอร์ทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ
58
![การเกิดใหม่ของบุตรีภรรยาเอกผู้งามล่มเมือง [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1612259650_67796588.webp)