ตอนที่ 8: ข้อมูลใต้ดิน์ กับขั้วอำนาจที่ซ่อนเร้น
หลังจากการพิจารณาคดีจบลงด้วยการที่เซียนจินเตียวถูกหามส่งโอสถศาลาในสภาพตัวไหม้เกรียม ลานพิจารณาคดีก็กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง รพีเก็บม้วนคัมภีร์สัจจะซ่อนไว้ในแขนเสื้ออย่างมิดชิด พลางเก็บกวาดเอกสารบนโต๊ะ
ซีหยู เทพแห่งฝนชั้น 5 ยังไม่ได้กลับไป เขายืนรอจนกระทั่งเ้าหน้าที่คนอื่นๆ แยกย้ายกันไปหมด จึงเดินตามรพีเข้ามาในห้องทำงานซอมซ่อของแผนกรับเื่ร้องเรียน พร้อมกับปิดประตูไม้ลงกลอนอย่างแ่า
"ขอบคุณอีกครั้งนะ เซียวเซียน" ซีหยูเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง เขาสะบัดมือเบาๆ สร้างม่านพลังวารีสีฟ้าจางๆ คลุมรอบห้องเพื่อป้องกันการดักฟัง "แต่สิ่งที่ข้าจะพูดต่อไปนี้ ถือเป็การตอบแทนที่เ้าช่วยรักษาตำแหน่งและเกียรติยศของข้าเอาไว้... เ้าต้องฟังให้ดี"
รพีเลิกคิ้ว ชงชา์ราคาถูกที่แจกฟรีในกรมส่งให้เทพแห่งฝนแก้วหนึ่ง "เชิญพูดมาได้เลยครับ ผมรอฟังอยู่"
ซีหยูรับแก้วชามาถือไว้ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความกังวล "์ที่เรายืนอยู่นี้ ไม่ได้ใสสะอาดอย่างที่พวกมนุษย์เบื้องล่างสวดมนต์สรรเสริญหรอกนะ เ้าคิดว่าเซียนปลายแถวอย่างจินเตียว จะมีความกล้าพอมาฟ้องร้องเทพชั้น 5 อย่างข้าด้วยตัวเองงั้นหรือ?"
"ผมก็คิดอยู่ครับว่ามันแปลกๆ" รพีพยักหน้า นั่งเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ "จินเตียวเป็แค่ผู้ดูแลไร่สมุนไพร ไม่น่าจะมีเส้นสายอะไร แถมยังกล้าจ้างพยานเท็จมาเบิกความในศาล์ ถ้าไม่มี 'แบ็คอัป' ที่ใหญ่พอคอยหนุนหลังอยู่ เขาไม่มีทางกล้าทำเื่เสี่ยงคุกเสี่ยงตารางแบบนี้แน่"
"ถูกต้อง" ซีหยูถอนหายใจ "จินเตียวเป็แค่หมากตัวหนึ่งของ 'ขั้วอำนาจมืด' ที่แฝงตัวอยู่ในวังเมฆา กลุ่มเทพพวกนี้มักจะทำงานอยู่เื้ั ดึงเชือกชักใยอย่างอนธการ ไร้ร่องรอยให้จับผิด พวกเขามีเครือข่ายอยู่ทุกกรมกอง"
"แล้วทำไมขั้วอำนาจมืดที่ว่า ถึงต้องมาเล็งเป้าเล่นงานเทพแห่งฝนอย่างท่านล่ะครับ?" นิติกรหนุ่มถามอย่างสงสัย
"เพราะ 'ฝน' คือตัวควบคุมเศรษฐกิจของ์ชั้นล่างยังไงล่ะ" ซีหยูอธิบาย "น้ำฝนศักดิ์สิทธิ์ของข้า เป็สิ่งจำเป็ในการปลูกสมุนไพรปราณและผลไม้์ ซึ่งเป็ทั้งแหล่งพลังงานและสกุลเงินหลักของเหล่าเซียนชั้นผู้น้อย หากพวกนั้นปลดข้าลงจากตำแหน่งได้สำเร็จ พวกเขาก็จะส่ง 'คนของตัวเอง' ขึ้นมาเป็เทพแห่งฝนแทน"
รพีเบิกตากว้าง สมองประมวลผลอย่างรวดเร็ว "โอ้โห... นี่มันการผูกขาดทางการค้าชัดๆ! พอคุมฝนได้ ก็คุมผลผลิตได้ พอคุมผลผลิตได้ ก็กว้านซื้อในราคาถูกแล้วเอาไปโก่งราคาขายต่อได้สบายๆ เลยนี่หว่า!"
"ใช่แล้ว" เทพแห่งฝนพยักหน้ารับ "พวกมันใช้วิธี 'สร้างคดีเท็จ' เพื่อเขี่ยเทพที่ตงฉินหรือไม่ยอมก้มหัวให้พ้นทางมาหลายร้อยปีแล้ว และแผนกรับเื่ร้องเรียนของเ้า ก็คือเครื่องมือชิ้นสำคัญ... เมื่อก่อน ไม่ว่าใครจะมาร้องเรียน หากเป็ฝ่ายของขั้วอำนาจมืด อดีตหัวหน้าแผนกของเ้าก็จะรีบประทับตราปิดคดีให้พวกมันชนะทันที แต่ถ้าใครมาฟ้องร้องพวกมัน คดีก็จะถูกดองจนหมดอายุความ"
รพีผิวปากเบาๆ เขาเริ่มเข้าใจภาพรวมขององค์กรนี้แล้ว กฎ์ 3,000 หน้าที่หนาเตอะและสับสน ไม่ใช่เพราะคนร่างกฎหมายโง่ แต่มันเป็ "ความตั้งใจ" ต่างหาก! กฎที่คลุมเครือจะช่วยให้ผู้มีอำนาจสามารถตีความเข้าข้างตัวเองได้เสมอ ส่วนพนักงานตัวเล็กๆ ก็จะถูกระบบกลืนกินจนไม่กล้าหือ
"การที่เ้าใช้คัมภีร์สัจจะพลิกคดีให้ข้าในวันนี้ เท่ากับเ้าไปทุบหม้อข้าวของพวกมันเข้าอย่างจัง" ซีหยูมองรพีด้วยความเป็ห่วง "เ้าได้เปิดเผยตัวตนในฐานะ 'ตัวอันตราย' ที่พวกมันควบคุมไม่ได้... ต่อจากนี้ พวกมันไม่ปล่อยเ้าไว้แน่"
"เข้าใจแล้วครับ" รพียกแก้วชาขึ้นจิบ รอยยิ้มบนมุมปากของเขาไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย กลับยิ่งดูท้าทายมากขึ้นไปอีก "มิน่าล่ะ หัวหน้าคนก่อนถึงได้ทิ้งจดหมายลาออกแล้วหนีไปปลูกผัก เพราะทนรับแรงกดดันจากพวกมาเฟีย์ไม่ไหวนี่เอง"
"เ้าไม่กลัวเลยหรือ?" ซีหยูประหลาดใจที่เห็นเทพชั้น 9 ตรงหน้ายังคงใจเย็น
"กลัวสิครับ ผมรักชีวิตจะตาย" รพีหัวเราะเบาๆ "แต่ท่านซีหยูครับ ในโลกที่ผมจากมา... พวกนักการเมืองทุจริต หรือนายทุนที่ชอบฮั้วประมูลน่ะ ผมก็เคยงัดข้อมาแล้วทั้งนั้น พวกที่ชอบใช้อำนาจมืดรังแกคนอื่นน่ะ จุดอ่อนของพวกมันก็คือ 'ความมืด' นั่นแหละครับ"
นิติกรหนุ่มเคาะนิ้วลงบนโต๊ะไม้เป็จังหวะ ั์ตาสีดำสนิททอประกายคมกริบ
"ยิ่งพวกมันกลัวแสงสว่าง ผมก็จะยิ่งลากพวกมันออกมายืนกลางแดด... แล้วใช้กฎหมาย์นี่แหละ ฟาดหน้าพวกมันทีละตัว!"
ซีหยูมองรพีด้วยสายตาทึ่งจัด ก่อนจะประสานมือโค้งคำนับอีกครั้ง "ข้าซีหยู ขอสาบานว่าหากเ้า้าความช่วยเหลือใดๆ ไม่ว่าเื่เล็กหรือใหญ่ ขอเพียงส่งข่าวมา ข้าพร้อมจะเอาตำแหน่งเทพแห่งฝนเข้าแลกเพื่อช่วยเ้า!"
"ขอบคุณครับท่านซีหยู ระหว่างนี้ท่านก็ระวังตัวด้วย อย่าเพิ่งดื่มเหล้า์เยอะล่ะ เดี๋ยวโดนหาเื่อีก" รพีแซวขำๆ
เมื่อเทพแห่งฝนลากลับไป รพีก็นั่งมองแผนผังความคิด (Mind Map) เื่กฎ์ที่เขาวาดไว้บนกระดาษ เขาหยิบพู่กันขึ้นมาวงกลมคำว่า 'คดีทุจริต' และ 'อำนาจมืด' ตัวโตๆ
เขารู้ดีว่าพายุลูกใหญ่กำลังจะมาเยือน
‘มาดูกันสิว่า พวกมาเฟีย์ จะส่งตัวหมากแบบไหนมาเล่นกับฉันเป็รายต่อไป’ รพีคิดในใจ พลางลูบคัมภีร์สัจจะที่วางอยู่ข้างตัว