ณ ร้านอาหารหรูบนตึกสูงใจกลางเมืองกรุงเทพ สารภีนั่งหั่นเนื้อเกรดดีที่อยู่ตรงหน้าอย่างอารมณ์ดีเพราะทุกครั้งที่มาทานข้าวด้วยกัน ลายสิงห์จะตามใจตนเสมอ ต่อให้ราคาแพงอย่างไรเขาก็ไม่เคยปริปากพูดและหล่อนก็รู้อยู่แล้วว่าอาหารแต่ละมื้อที่จ่ายให้ก็ไม่ได้ทำให้ขนหน้าแข้งของเพื่อนคนนี้ร่วงหรอกเพราะบ้านเขารวยมากอย่างไรล่ะ
“ขอบคุณนะคะที่ตามใจสารภี” หล่อนขอบคุณเขาจนกระทั่งได้ยินเสียงผู้หญิงที่นั่งหันหลังให้อยู่โต๊ะด้านหลังของตนรับโทรศัพท์สายหนึ่ง
“ค่าคุณพ่อ” เ้าหล่อนกรอกเสียงลงไป
“อะไรนะคะ!” แล้วคุณเธอก็เผลอเล็ดลอดเสียงใออกมาจนดังให้ทั้งคู่ได้ยิน
“คุณลุงมาขอยกเลิกการหมั้น!”
“ไม่มีมารยาท มาพูดเสียงดังในที่สาธารณะได้ไง” สารภีแอบว่าเบาๆ ในขณะที่ลายสิงห์กำลังนั่งฟังคุณเธอคนนั้นอย่างตั้งใจว่าเพราะสาเหตุใดเธอถึงได้ถูกเทแบบนี้
กลับมาที่อีกคนยิ่งได้ทราบเหตุผลจากปลายสายก็ยิ่งหัวร้อน
“หักหน้ากันชัดๆ” เธอพูดต่อ
“แก้วจะไปดูหน้าผู้หญิงคนนั้นให้ชัดๆ ค่ะ” จากนั้นก็วางสาย แล้วหันไปคุยกับเพื่อนอีกสองคนที่นั่งทานข้าวอยู่ด้วยกัน
“ขอโทษด้วยนะจีน่า พิมพ์ พอดีว่าแก้วมีธุระต้องขอตัวกลับก่อนนะ” เธอบอกเพื่อนทั้งสองพร้อมกับหยิบบัตรเครดิตของตัวเองออกมา
“เดี๋ยวมื้อนี้แก้วเลี้ยงเอง”
จากนั้นหญิงสาวก็เดินไปจัดการเื่ค่าใช้จ่ายให้โดยไม่ทันได้สังเกตว่ามีสายตาของลายสิงห์มองอยู่ในขณะที่เธอเดินผ่านโต๊ะของเขาไป แต่ชายหนุ่มก็ทันได้เป็หน้าของเธอจากด้านข้างแว่บหนึ่งเพียงเท่านั้นเพราะคุณเธอเดินไปไวมาก
“่นี้คุณเป็ไงบ้างคะสิงห์” สารภีที่ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์อยู่เอ่ยขึ้นในเวลาต่อมาโดยไม่ได้สังเกตว่าลายสิงห์กำลังมองผู้หญิงอีกคนที่เพิ่งเดินผ่านไปจนลับสายตา
“หาหลานสะใภ้ให้คุณย่าได้รึยัง” หล่อนถามเขาอย่างติดตลก
“ไม่เคยมีเื่นั้นอยู่ในหัวผมเลย” ลายสิงห์บอกหล่อนเหมือนกับทุกๆ ครั้งที่ถูกถาม
“ระวังน้องชายคุณจะแซงหน้าเอานะคะ” หล่อนแซวเขา
“ยกให้แซงไปเลย ผมไม่ซีหรอก” ลายสิงห์ยักไหล่ชิวๆ ใส่
“ว่าแต่คุณเถอะ คืนดีกับแฟนรึยัง?” เขาถามหล่อนเพราะทราบมาว่าสารภีเพิ่งจะมีปัญหากับแฟนหนุ่มมา
“หมายถึงแฟนคนไหนล่ะคะ” หล่อนย้อนถามเขากลับมา
“ถ้าคนที่สิงห์เจอล่าสุดสารภีเลิกไปแล้วค่ะ” หล่อนบอกเขาโดยไม่มีท่าทีว่าเสียใจสักนิดแถมยังหันไปยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับแชทในมือถืออีก
“นี่อย่าบอกนะว่าคุณมีแฟนใหม่อีกแล้ว?” ลายสิงห์ถามหล่อน แต่ก็ไม่ได้ใสักเท่าไหร่เพราะสารภีเปลี่ยนแฟนบ่อย คบกันอยู่ดีๆ เกิดเบื่อหล่อนก็เลิกเสียดื้อๆ จนกลายเป็เื่ปกติของคนรอบตัวที่รู้จักหล่อนเสียแล้ว
“ค่ะ” หล่อนตอบหน้าตาย
“เออสิงห์คะ ไหนๆ คุณก็จะย้ายไปชุมพรอาทิตย์หน้าแล้ว ถ้าไม่ติดอะไรคุณช่วยไปงานแต่งลูกชายเพื่อนคุณพ่อเป็เพื่อนสารภีหน่อยสิ” หล่อนขอร้องเขาเมื่อนึกขึ้นได้
“พอดี่นั้นคุณพ่อต้องทำกายภาพน่ะค่ะ แล้วสารภีก็ไม่รู้จะควงใครไป”
“จอร์แดนก็บินมาไม่ได้”
“แฟนใหม่ของสารภีน่ะค่ะ” หล่อนอธิบายเขา
“ได้สิ ถ้าผมไม่ติดอะไรอะนะ”
.
.
ณ ไร่แสงจันทรา
หนึ่งสัปดาห์ต่อมาในงานแต่งงานเล็กๆ แต่เต็มไปด้วยแขกคนสำคัญมากมาย แก้วขวัญที่อยู่ในชุดเพื่อนเ้าสาวนั่งมองเ้าบ่าวของงานสวมแหวนให้เ้าสาวแสนสวยนิ่ง
‘ยินดีด้วยนะคพี่กริช….พริ้มพราว’
หญิงสาวอวยพรให้ทั้งคู่ในใจ สัปดาห์ก่อนเธอที่แอบบินกลับมาจากอังกฤษเพื่อเซอร์ไพรส์ว่าที่คู่หมั้นของตัวเองก็ต้องพบกับข่าวร้ายเมื่อจู่ๆ ก็ถูกผู้ใหญ่ของทางฝ่ายชายมาขอยกเลิกการหมั้นเสียดื้อๆ ทั้งที่ฝ่ายนั้นมาพูดกับพ่อของเธอเสียดิบดีเื่ขอจองแก้วขวัญไว้ก่อน โดยจะขอหมั้นหมายไว้และแต่งงานกันหลังเธอเรียนจบกลับมาจากอังกฤษ หลังจากรู้เื่แก้วขวัญจึงตรงดิ่งมาที่ไร่แห่งนี้ทันทีเพื่อเอาเื่
ใช่! ทุกคนอ่านไม่ผิดหรอก แก้วขวัญจงใจมาที่นี่เพื่อดูหน้าผู้หญิงที่แย่งพี่กริชของเธอไปและจงใจทำให้หล่อนรู้ว่าตัวเองไม่เหมาะสมกับกริช ชนัทพงศ์เลยแม้แต่น้อย แก้วขวัญในตอนนั้นรู้เพียงแค่ว่าผู้หญิงคนนั้นที่ไม่มีอะไรเทียบตัวเองเลยแม้แต่น้อยเป็เพียงเด็กกำพร้าที่แม่ของกริชรับมาเลี้ยงเท่านั้น จากที่เตรียมคำพูดถากถางให้ว่าที่เ้าสาวสำนึกทันทีที่เห็นหน้าก็ทำให้เธอต้องอึ้งและพูดอะไรไม่ออกเมื่อพบว่าผู้หญิงคนนั้นกลับกลายเป็พริ้มพราวเพื่อนของตนเอง
แก้วขวัญช็อคไปชั่วขณะ แต่ก็ยังสามารถเก็บอาการของตัวเองได้แล้วกลบเกลื่อนเป็การเซอร์ไพรส์ทั้งคู่แทนจนทำให้ทุกคนเข้าใจว่าเธอแค่ไม่อยากเสียหน้าเท่านั้น แต่ความจริงแล้วใครเลยจะรู้ว่าเธอกำลังอกหักแต่พยายามเก็บอาการไว้อยู่
ใช่แล้วล่ะ! ความจริงแล้วแก้วขวัญก็แอบชอบกริชอยู่ก่อนแล้ว คงด้วยความที่พ่อแม่ของทั้งคู่สนิทกัน สมัยเด็กเธอชอบตามพ่อไปเล่นที่บ้านของคุณลุงธารันต์เพราะคุณป้าโฉมท่านใจดีและทำขนมอร่อย แล้วก็ได้เจอกับพี่กริชที่ย้ายมาอยู่กับคุณพ่อของเขา ทั้งคู่จึงเป็คู่หูกันและเขาก็ดูแลเธอเป็อย่างดีจนเริ่มโตขึ้น แก้วขวัญจึงเริ่มซึมซับความชิดใกล้ของพี่ชายคนนี้จนนานๆ เข้าก็ตกหลุมรักในความอบอุ่นของเขา แต่น่าเสียดายที่ต่อมาพ่อของเธอถูกย้ายไปประจำการที่ฝรั่งเศส แก้วขวัญก็ถูกย้ายไปเรียนที่นั่น ทั้งคู่จึงห่างกันไป
แต่ก็นั่นแหละนะ ความที่ถูกแม่เลี้ยงดูมาอย่างเข้มงวดและความดื้อรั้นของตัวเองที่มีพ่อแอบให้ท้ายอยู่ แก้วขวัญก็ดันทุรังได้ข้ามไปเรียนอีกประเทศหนึ่งสำเร็จ เธอได้ไปเรียนอังกฤษเพราะความชื่นชอบดาราฮอลลีวูดคนหนึ่ง เหตุผลมันมีแค่นั้นจริงๆ แล้วก็ได้เจอกับพริ้มพราว ลูกคุณหนูอย่างเธอจึงเปิดโลกมากขึ้นเพราะั้แ่จำความได้รอบตัวเธอก็มีแต่คนชั้นสูงความฐานะของตัวเอง แต่ทว่าหญิงสาวกลับรู้สึกว่ามันไม่มีความจริงใจใดๆ จากคนเ่าั้เลยเพราะทุกคนเอาแต่ชิงดีชิงเด่นกัน
………