F-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง)

หมวยเร่งจังหวะขึ้น ร่างโครงกระดูกสามตัวพุ่งออกมาฟันดาบเข้าไปที่ขวานบินเกิดเสียงดังตูม!!!! ขวานกระเด็นคว้างออกไปด้านข้าง ไอ้หนูนาเหวี่ยงขวานอันที่สองออกมาทันที ร่างของมันก็ปรี่เข้าหาหมวยด้วยความรวดเร็ว ขวานอันที่สองแรงไม่น้อยกว่าอันแรกเลย ขยี้สายที่ 3 รัวๆ ตึ่ง!ตึ่ง!ตึ่ง!ตึ่ง! เกิดเงาดาบขึ้นมา อีกครั้งฟันเข้าไปที่ขวาน 4 ท่าติดทำให้มันกระเด็นไปได้ แต่ไอ้หนูนาพุ่งมาถึงหน้าเธอเสียแล้ว มันเงื้อมือขึ้นด้านบน ขวานเล่มแรกที่ถูกตีกระแทกออกไปกำลังลอบเข้ามาหามือของมัน ไทยมุงทุกคนใจหายวาบ แน่แล้ว สาวน้อยหน้าหมวยสวยและน่ารักกำลังจะถูกไอ้เถื่อนนี้เอาขวานจามหัว ทุกคนต่างครางฮือออกมาเป็นเสียงเดียวด้วยความผวากลัวสำหรับทุกคนทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก ไอ้หนูนาเลื่อนที่เร็วจนทุกคนแทบมองตามมันไม่ทัน สร้างความอกสั่นขวัญหายให้กับผู้คนไม่หาย แต่ สำหรับหมวยที่เปิดเนตรสมาธิไปแล้ว 4 ดวง ไอ้หนูนามันช้ามากๆ กว่าจะกระโจนมาถึงเล่นเอาเธอรอมันจนเหงือกแห้ง อยากจะจิบเบียร์เย็นๆรอเสียด้วยซ้ำ เธอไม่ได้เอาจริงกับคนพวกนี้เลยซักนิด ทันได้นั้นสาวน้อยที่ทุกคนคิดว่าคงไม่รอด ก็กระโดดผางขึ้นมาบนโต๊ะอย่างฉับพลัน สองมือถือด้าม กูชิงเอาไว้ก่อนจะหวด ตูม!!!เข้าไปที่หน้าของไอ้หนูนา ในพริบตาเดียว ร่างไอ้หนูนากระเด็นออกไปราวกับว่าวสายป่านขาด ฟันหน้าของมันกระเด็นกระจัดกระจายออกไป เลือดสาดออกจากปากกระจายไปทั่ว ดวงดาวน้อยใหญ่ทอแสงระยิบระยับขึ้นในหัวของมัน สติสะตังแทบจะดับวูบลงไปเลยทีเดียว โครม! แอก!!ร่างของมันตกลงกลางโต๊ะเนื้อย่างตัวหนึ่ง หมับ! ขวานอันนั้นถูกหมวยจับเอาไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียว“โอ้ของดีนี้”เธออุทานขึ้นก่อนจะเก็บมันลงไปในช่องเก็บของต่อหน้าต่อตาทุกคนรอบๆข้างเกิดเสียงฮือ ขึ้นอีกครั้ง เสียงอุทานเสียงกระซิบดังขึ้นจอแจไปหมด“อ้า!!น่ากลัว แม่สาวคนนี้ โหดสะลัดเลยวะ”เสียงบีหนึ่งดังขึ้น“เฮ้ยๆเธอเป็นนักดนตรีจริงหรือเปล่าวะ เล่นเอาเครื่องดนตรีขึ้นมาฟาดปากคนแบบนี้”บีสองพูดขึ้น“เธออาจจะเป็นนักดนตรีค่ายเดียวกับพี่เสกก็ได้ พี่แกก็ทุบกีต้าร์บ่อยๆ”บีหนึ่งออกความเห็น“จริงหรือนี้”บีสองอุทานออกมา ตึง! เสียงกูฉิง กระแทกลงโต๊ะดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงเพลงอันอ่อนหวานบรรเลงขึ้นอย่างแผ่วเบา เสือตัวน้อยออกมากระโดดโลดเต้นตามจังหวะเพลงอย่างมีชีวิตชีวา โครงกระดูกร่างเล็กๆออกมาร่ายรำกระบี่ในมืออย่างพลิ้วไหว บนโต๊ะที่สาวน้อยเล่นกูฉิง ร่างของพวกมันประกายสีแดงสวยงามสะกดทุกสายตาที่ได้รับชมรับฟัง ทำบรรยากาศตึงเครียดพลันผ่อนคลายลง เวลาผ่านไปนานเท่าไรไม่ทราบได้ เหล่านักเลงหมูกระทะค่อยๆพาร่างของตัวมันเองและผองเพื่อน ออกจากร้านไปเงียบๆ เด็กร้านเดินกันสาละวนเก็บโต๊ะ เก้าอี้ ข้าวของที่กระจัดกระจายให้เข้าที่พร้อมทั้งทำความสะอาด พื้นที่ทั้งหมด เสียงเพลงอันไพเราะ จบลงในฉากที่วิญญาณศาสตรา แตกกระจายกลายเป็นผีเสื้อตัวเล็กๆล่องลอยไปกับสายลม เสียงปรบมือดังขึ้นจากทุกสารทิศ วิทย์และสามสาวสั่งเนื้อย่างห่อกลับอีก 3 ขุดและเบียร์วุ้นอีก 3 ถัง พร้อมทั้งจ่ายค่าเสียหายก่อนจะเดินทางกลับ.... อีกด้านหนึ่งของเมือง เสียงตะโกนลั่นดังออกมาจากหูโทรศัพท์ของไอ้หนูนา“เมื่อกี้แกว่าอะไรนะ ถูกผู้หญิงคนเดียวอัดกลับมา!!! พวกเอ็งมีกี่คน”เสียงหัวหน้าใหญ่ดังขึ้นจากปลายสาย“50 คนครับ!”เสียงของไอ้หนูนาตอบกลับ“ไอ้โง่ พวกเอ็งมันไม่ได้เรื่องแค่ผู้หญิงคนเดียวก็จัดการไม่ได้ พวกเอ็งมันทำให้ป้อมของเราเสียชื่อไอ้.....”เสียงด่ากราดดังออกมาไม่หยุด ไอ้หนูนาเพียงแค่ยืนฟังไม่กล้าพูดอะไรซักคำ จนเสียงนั้นค่อยๆหยุดลง“ผมขอโทษครับ” ไอ้หนูนาพูด“หึ ขอโทษแล้วมันจะได้อะไร ไปสืบมา นังนั้นมันเป็นใคร อยู่ที่ไหน และจำเอาไว้ไม่เก๋าจริงอย่าวิ่งหาตีนให้มันมากนัก ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย ถ้ามีเรื่องแบบนี้อีก แกคงรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น”มันพูดก่อนจะวางสายไป“อ้าก!!!!พวกแก!!!...”เสียงตะโกนก้องของมันทำให้บรรดาลูกน้องที่เจ็บหนักต่างสั่นสะท้านด้วยความกลัว ชั่วอึดใจต่อมาร่างเล็กๆก็วิ่งเข้ามารายงายด้วยเสียงสั่นครือ“ลูกพี่...พวกนั้นออกจากร้านไปแล้วครับ ตอนนี้คนของเรากำลังสะกดรอยตามพวกมันไปอยู่”“ดี ดีมาก ตามมันไป นายต้องการจะรู้ว่าพวกมันเป็นใคร ส่วนพวกเอ็งรีบกินยารักษาซะ อีกไม่นานพวกเราจะไปเอาคืนพวกมันให้สาสม”ไอ้หนูนาพูดขึ้นมา พร้อมกับกำมือของมันแน่น ไม่เคยมีใครทำแบบนี้กับมันมาก่อน นี้เป็นครั้งแรกที่มันเสียท่าให้กับผู้หญิงแบบนี้ ความเจ็บแค้นครั้งนี้มันต้องเอาคืนเป็นร้อยเท่า มันคิดในรถของวิทย์“พี่วิทย์ ซื้อไปทำไมตั้งเยอะแยะ เนื้อย่างนี้” แพรถามออกมาด้วยความอยากรู้“ซื้อไปฝากอาจารย์ดำนะ” วิทย์ตอบแบบขอไปที สายตาของเขามองไปด้านหน้าเพื่อดูถนน ไม่พูดไม่จาอะไรมากเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่“พี่คิดอะไรอยู่เหรอ”แพรถาม“เปล่า พี่แค่คิดว่าโลกมันเปลี่ยนไปเร็วจริงๆ ดูสิ มีเรื่องในร้านหมูกระทะแทบจะฆ่ากันตายอยู่แล้ว ยังไม่เห็นมีตำรวจมาซักคน แบบนี้มันแย่จริงๆ แล้วละ พวกเราไม่ได้ออกมาจากป้อมแค่เดือนเดียว ดูเหมือนบ้านเมืองจำกลายเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อนไปแล้ว”วิทย์พูด ทั้งสองสาวนิ่งอึ้ง หากเป็นแบบที่วิทย์คิดจริงๆ คนธรรมดาต้องเดือดร้อนมากแน่ๆ แต่พวกเธอคงจะช่วยอะไรไม่ได้มากคงได้แต่ทำใจก็เท่านั้น โลกที่กลายเป็นแบบนี้ไปแล้ว คนที่แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะอยู่รอดได้“มีรถตามเรามา”หมวยพูดออกมาเบาๆ พลังสมาธิ ขั้นที่ 4 ของเธอถูกปล่อยออกมาตลอดเวลาเธอสามารถรับรู้ได้ถึงจิตสังหารของผู้คนที่อยู่บนรถ ทำให้เธอรู้ว่าคนพวกนี้ไม่ได้มาดีแน่ๆ“เฮ้อ!” วิทย์ถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย“จะเอายังไงดีพี่วิทย์”แพรถาม“ปล่อยพวกมันตามมา ให้พวกบริวารอยู่ป้อมเราจัดการพวกมันก็แล้วกัน พวกมันยิ่งบ่นๆอยู่ว่าพักนี้ไม่มีอะไรให้มันทำ”วิทย์พูดก่อนจะขับรถไปตามทางเรื่อยๆและไม่สนใจคนพวกนั้นอีก เขาไม่ค่อยอยากจะฆ่าคนซักเท่าไร หากไม่จำเป็นจริงๆ เพราะลำพังตอนนี้ก็มีคนตายลงไปทุกวันทุกวันจนไม่มีที่จะฝังศพแล้วรถกระบะเลี้ยวเข้าซอยป้อมทมิฬ แล่นตรงเข้าไปด้านในท่ามกลางความมืด บนทองฟ้ายังคงมีเสียงฟ้าร้องฟ้าแลบดังแปรบปราบออกมาเป็นระยะ สร้างความน่าสะพรึงกลัวให้กับผู้คนที่มองมาไม่น้อย“ฮัลโหล ลูกพี่ ผมตามพวกมันมาถึงที่แล้วครับ มันเป็นป้อมแห่งหนึ่ง อยู่ในอำเภอทุ่งศรี...”เสียงลูกน้องของมันรายงาน“ดีมาก ส่งโลเคชั่นมา แล้วเอ็งก็คอยสังเกตการณ์อยู่แถวๆนั้น อย่าทำตัวให้น่าสงสัยเป็นอันขาด”ไอ้หนูนาสั่งการทันที ก่อนจะต่อสายหาหัวหน้าของมัน“นายได้เรื่องแล้วครับ เราเจอที่อยู่ของพวกมันแล้ว”มันรายงานเรื่องราวทั้งหมดให้ผู้เป็นนายฟัง“ดีมากเอ็งเอาคนของเราไปรอที่นั้นเลย ข้าจะให้คนไปสมทบ”เสียงผู้เป็นนายสั่งมาก่อนจะวางสายไปอีกครั้งหลังจากวางสาย เขานิ่งครุ่นคิดชั่วอึดใจ“ร้อยเอกนารา ในท้องที่ของเรายึดป้อมได้แล้วทั้งหมดกี่ป้อม”เขาถาม ตร.คนสนิทของเขา“ได้ 5 ป้อมครับ เหลืออีก 7 ป้อมยังไม่ได้ลงมือ ตอนนี้กำลงให้คนของเราแทรกซึมเข้าไป”“ดี เรียกประชุมทุกหน่วย”เขาสั่ง“ครับ!”นายตำรวจยศ ร้อยเอก รับคำสั่งก่อนเดินออกไป ประสานงาน ผ่านไปไม่นาน ทุกหน่วยขององค์กรก็เข้ามาพร้อมกันที่ห้องประชุม“นารา ไปเอารายชื่อและตำแหน่งป้อมมาให้ผมดูหน่อย”นายใหญ่สั่งออกไป แครก!!! เสียงลากกระดานแบบล้อเลื่อนอันใหญ่เข้ามา บนกระดานเป็นแผนที่ขนาดใหญ่ของจังหวัดอุบล บนแผนที่มีหมุดสีแดง สีดำ สีส้ม และ สีเขียว ปักอยู่สีแดง : ป้อมของแก๊งลายไทย 7 ป้อมสีดำ : ของแก๊งหมาดำ 4 ป้อมสีเขียว : ของทหาร 6 ป้อมสีส้ม : ของอิควาลิตี้ 6 ป้อมสีขาว : ไม่มีสังกัดที่ถูกพบ 7 ป้อม “ที่เรียกทุกคนมาที่นี้ก็เพราะ คนของเราเจอป้อมขนาดเล็ก ที่ไม่มีสังกัด อีก 1 ป้อม เป็นป้อมระดับ 2 เท่านั้น”มันยิ้มเย็นหลังจากพูดจบ พร้อมกับเอาหมุดสีขาวขึ้นไปปักบนแผนที่“ฮ้าๆๆมันยังมีเหลืออยู่อีกเหรอป้อมระดับสอง ไอ้โง่คนไหนเป็นเจ้าของป้อมกันวะ ฮ้าๆๆ”เสียงหัวเราะดังสนั่นห้องประชุม“เอาละเอาละ ทีนี้พวกเรามาเข้าเรื่องกันได้แล้ว ตอนนี้คนของเราบางส่วนไปสังเกตการณ์ป้อมนี้อยู่ ราวๆ 50 คน ตามมาตรฐานการบุกป้อมของพวกเรา ป้อมระดับหนึ่งใช้คน 2000 คน นี้ป้อมระดับสอง เราจะใช้คน 4000 คน ทุกคนมีความเห็นว่ายังไง”ผู้เป็นหัวหน้าใหญ่พูด“หึ ป้อมโง่ๆแบบนี้ใช้คนแค่นี้ก็เหมาะสมแล้ว แต่ยังไงก็ถือว่าเป็นเรื่องดี ป้อมง่ายๆแบบนี้เราต้องรีบๆหน่อย เดี๋ยวมีหมามาคาบไปแดก” พันตำรวจตรีคนหนึ่งพูดขึ้น มันชื่อ ผู้พันเขี้ยว“ท่านนายพล แผนการละเราจะเอาไง บุกไปตรงๆเลยหรือเปล่า”น้องผู้พันเขี้ยว ชื่อ ขาว หรือที่เรียกกันว่า ผู้พันขาว ถามผู้นำของพวกมันออกมา“หึ!เราไม่ใช่พวกสมองกล้ามเหมือนทหารที่ใช้แต่กำลังแบบนั้น แน่นอนว่าเราต้องแทรกซึมเข้าไปก่อน พันขาว งานนี้พี่ต้องพึ่งน้องแล้ว”ผู้นำพูดออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม ผู้พันขาว สังกัดหน่วยตำรวดนอกเครื่องแบบ หน่วยนี้เชี่ยวชาญการหาข่าว และ แทรกซึมเข้าไปในองค์กร ของผู้ก่อการร้ายต่างๆ งานแบบนี้ต้องยกให้มันและคนของมัน..
error loaded

พิมพ์คำอธิบายที่นี่

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

81.แผนร้าย I

คล้ายกับเรื่องF-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง) ที่คุณอ่าน

F-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

81.แผนร้าย I

คล้ายกับเรื่องF-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้