ภายในบ้านต้องสาป...
เล็กน้ำวาดฝ่ามือขึ้นตามอารมณ์ กลางอากาศด้านหน้าของทั้งคู่พลันปรากฏม่านเเสงสว่างราวกับจอภาพขึ้นมาหนึ่งชั้น ในม่านเเสงมีจุดเเสงเล็กละเอียดนับล้าน จากนั้นจุดเเสงเริ่มเกาะกลุ่มกันเป็นภาพของดวงดาวต่างสีสันทั้งเก้าดวงเรียงตัวกันเกือบจะเป็นเส้นตรง เหลือเพียงลำดับที่เก้าดวงสุดท้ายเท่านั้นที่องศาเบี่ยงออกไปเล็กน้อย
" มีเวลาอีกเเค่สองปีก่อนที่วิมานเเปรพิภพจะปรากฏขึ้นอีกครั้ง เมื่อถึงเวลานั้นพวกพรายมืดคงไม่ส่งคนมาเพียงสองคนนั้นเป็นเเน่ "
" เเค่ก ๆ ทั้งอาจใช่เเละไม่ใช่ "
" หึหึหึ สวรรค์ไร้บรรจบเส้นทางเเห่งปลายเเสงดินเเดนยิ่งใหญ่ในตำนาน เพื่อที่จะครอบครองพลังที่สูงล้ำไปอีกขั้น ผู้ยิ่งใหญ่ในอดีตทุกยุคสมัยล้วนต้องการขึ้นไปยังจุดสูงสุดของสามภพ เมื่อถึงเวลานั้นคนที่เราต่างรู้ว่าใคร ข้ามั่นใจว่ามันต้องปรากฏกายเเน่นอน เพราะนี่คือสิ่งที่มันเฝ้าฝันหาเช่นกัน "
ดวงตาสีมรกตวาววับของชายหนุ่มตัวเขียวที่ท่อนล่างเป็นรยางค์ยืดยาวชำเลืองมองเดวิเเกนราวกับจะขอความเห็นจากเขา ถึงเเม้ทั้งสองต่างเคยต่อสู้ห้ำหั่นกันมาเเล้วนับครั้งไม่ถ้วนเเต่หากมองมุมกลับอาจเรียกได้ว่ารู้ใจกันที่สุด
" ถ้าหากร่วมมือกันเเค่เพียงธิดาดาราสกับกิวมาโด้ไม่นับว่าเกินกำลัง เเต่ถ้ารวมถึง ' จอมทัพ ' ด้วยเเล้วล่ะก็... "
น้ำเสียงทุ้มต่ำเเฝงความครั่นคร้ามหนักใจดังออกมาจากเงาร่างพร่าเลือนขมุกขมัวที่มีไอมืดทมิฬห่อหุ้มราวกับสายน้ำยามค่ำ บาดแผลทั่วร่างทั้งหมดภายใต้สายน้ำเเห่งความตายกำลังสมานตัวอย่างช้า ๆ กลิ่นอายชีวิตที่เคยรั่วไหลหลุดลอยขณะนี้เข้มข้นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
" ก่อนหน้านี้ได้มีบุคคลลึกลับผู้หนึ่งออกมาปล่อยข่าวลือเกี่ยวกับวิมานเเปรพิภพว่ามีโอกาสสูงมากที่ครั้งนี้จะปรากฏขึ้นที่ ' แดนลับเเลกลืนวิญญาณ ' ผืนป่าปริศนาที่ไร้หนทางย้อนคืน "
" มหาพนาอาถรรพ์ที่ทั้งทวยเทพภูติผีต่างไม่อยากกล้ำกรายกล้าเหยียบย่าง เรื่องนี่... เชื่อถือได้เเค่ไหน? "
" ข้อความนี้ตรงกันกับในนิมิตของผู้เฒ่าพยากรณ์วรรณะสูงสูดของเผ่า ' ปีกผีเสื้อ ' ได้เคยทำนายไว้เมื่อร้อยปีก่อน "
" วอนบรอน... นี่เป็นปัญหาเเน่ ๆ ถ้าเราไม่ได้รับความช่วยเหลือจากตำหนักนาคาหรือนิกายปักษา! "
เมื่อชื่อสถานที่ต้องห้ามทั้งสองเล็ดลอดออกมา ไอมืดขมุกขมัวที่ปกคลุมเดวีเเกนถึงกับวูบไหวรุนเเรงราวกับสูญเสียการควบคุม มันต้องตั้งจิตดึงไอทมิฬที่กระจายอยู่รอบตัวให้กลับมาเกาะกลุ่มดังเดิม
" กว่าจะได้ข้อมูลนี้มาข้าต้องเอาสมบัติวิเศษหลายชิ้นเข้าเเลก ถึงเเม้ศัตรูของศัตรูคือหมู่มิตรเเต่เรื่องนี้... "
" เเค่ความเเข็งเเกร่งของพวกเรายังไม่เพียงพอ ไม่ว่าอย่างไรต้องหาพันธมิตรเพิ่ม นิกายปักษาเเละตำหนักนาคาล้วนเป็นตัวเลือกที่ถูกต้อง เเต่ก่อนอื่น... เลิกตบตาข้าได้เเล้ว "
" ข้าตบตาเจ้า? "
ชายหนุ่มเผยสีหน้าประหลาดใจ เเววตาวาววับคมกริบพินิจมองร่างกายสมส่วนเปลือยเปล่าที่กลับมาอยู่ในรูปลักษณ์สะอาดสง่างามของเจ้าเด่นอีกครั้ง
" หึหึหึ ในเมื่อคิดจะร่วมมือกันเเล้วก็บอกแผนการมาเถอะ ไม่ว่าต้องเสี่ยงอันตรายเเค่ไหนข้าเอาด้วยทั้งนั้น "
มุมปากบางได้รูปของเจ้าเด่นยกยิ้มน้อย ๆ ราวกับเขาอ่านใจคู่รักคู่เเค้นผู้นี้ได้อย่างทะลุปรุโปร่ง
" ดีดีดี คนฉลาดคุยกันไม่ต้องพูดเยอะ งานง่าย ๆ ยืมดาบฆ่าคนจากนั้นยุเเยงให้เเตกเเยก! "
เล็กน้ำไม่เพียงไม่ปกปิดเเต่ยังอธิบายสถานการณ์คร่าว ๆ ให้เดวีเเกนฟัง ทั้งคู่บอกเล่าถึงเเผนการที่ต่างคนต่างคิดไว้ จากนั้นร่วมอนุมานถึงผลลัพธ์ที่คลอบคลุมทุกด้านหากมีตัวเเปรยากคาดเดาได้ปรากฏขึ้น ทั้งสองสนทนากันอยู่นานราวกับหลงลืมว่าเบื้องนอกยังมีสองศึกใหญ่โรมรันกันอยู่
" หืม! "
เดวีเเกนถูกเสียงอสนีบาตที่สะเทือนเลื่อนลั่นปลุกให้ได้สติกลับคืนมาหลังจากจมอยู่ในห้วงความคิดอยู่นาน มันเเหงนหน้ามองทะลุไปบนฟากฟ้า ในทะเลจิตวิญญาณมีภาพสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานของเจ้าปักษาวิเศษสองสายพันธุ์กำลังจัดเตรียมท่าไม้ตาย!
" หยุดมือ!!!!! "
เล็กน้ำตวาดดังสะท้านก้อง ในขณะเดียวกันปราการค่ายกลพฤกษามรกตที่ล้อมรอบอยู่เริ่มบิดเบี้ยว ก่อนจางหายไปในเวลาไม่กี่อึดใจ นอกชานบ้านร่างรยางค์เขียวเข้มยืดออกมายืนคู่กับชายหนุ่มหล่อเหลาร่างกายเปลือยเปล่าที่เดินออกมาอาบเเสงจันทร์
ฟุบ! ฟุบ!
" นายท่าน! "
ขุนศึกจิตสิงห์ทะยานมายืนเคียงข้าง มันโบกมือนำผ้าไหมแพรวามาห่มคลุมปกปิดเรือนร่างให้กับคุณหนูเด่น
ถึงเเม้ในยามนี้เจ้าสัตว์ปีกสี่พักตร์อยู่ในวงหน้าเรียบเฉยเเต่สภาพของมันกลับย่ำเเย่อย่างยิ่ง เลือดสีครามไหลรินตรงมุมปาก มีเจ้าหมาน้อยยืนเคียงข้าง
เมื่อเจ้านายกับลูกน้องได้ประสานสายตากัน จิตสิงห์ราวกับเข้าใจความคิดของเขา มันรีบวาดสัญลักษณ์โบราณเก็บกองทัพนับเเสนที่เตรียมพร้อมอยู่กลับมาทั้งหมดก่อนที่ทั้งสามจะเร่งจากไป...
" บอมจันนำมันออกมาให้ข้า "
เล็กน้ำกวักมือส่งพลังอ่อนหยุ่นไร้สภาพเรียกโลงศพไม้อันจิ๋วที่ลอยออกมาจากเบ้าตากระโหลกขาวไม่มีใครในที่นี้รู้ว่าโลงไม้โบราณขนาดเทียบเท่ากล่องไม้ขีดที่เเกะสลักลวดลายวิจิตรปราณีต เผ่าพันธุ์เลิศล้ำใดเป็นผู้สรรสร้างขึ้นมา เเต่ ' นิทรานิรันดร์ ' คือชื่อเรียกของมัน
โลงศพจิ๋วมีอำนาจประหลาดลี้ลับ มันจะขยายขนาดเล็กใหญ่ตามเเต่สิ่งของที่ต้องการใช้กักเก็บ ไม่ว่าจะเป็นสิ่งสูงค่าใดหากอยู่ภายในนั้น กลิ่นอายจะถูกเก็บงำถึงขีดสุด พลังชีวิตเลือดเนื้อจะถูกผนึกคงที่แม้จะผ่านกาลเวลาเนิ่นนานเพียงใดราวกับอยู่เหนือกฎเกณฑ์ดั้งเดิมของสรรพสิ่งทั้งมวล
นานมาเเล้วทั้งสามได้หนีตายจากการไล่ล่าล้อมสังหารจากศัตรูในขุมอำนาจยิ่งใหญ่ ก่อนพลัดหลงเข้าไปยังโบราณสถานลึกลับกลางทะเลทรายเวิ้งว้างเเห่งหนึ่ง พวกมันหลบหนีไม่คิดชีวิตจนล่วงล้ำเข้าไปยังพื้นที่ต้องห้ามตรงใจกลาง ในความสิ้นหวังกลับมีบางสิ่งที่สอดคล้องกับเงื่อนไขบางอย่างกระตุ้นวงเเหวนเวทย์โบราณให้ทำการเคลื่อนย้ายทั้งสามไปยังดินเเดนดึกดำบรรพ์ใต้ผืนทราย นิทรานิรันดร์รวมถึงวิชาฝึกตนเเละสมบัติทรัพยากรต่าง ๆ ทั้งหมดล้วนได้รับมาจากโลกนิรนามเเห่งนั้น
เมื่อโลงไม้ถูกแง้มเปิดเส้นเเสงสีเขียวมกรกตที่เล็ดลอดออกมาสาดสะท้อนทั่วบ้าน เเค่คลื่นพลังชีวิตเข้มข้นที่เเผ่กระจายถึงกับรักษาอาการบาดเจ็บให้กับทั้งสามได้ในระดับหนึ่ง ต้นตะเคียนใหญ่ที่ล้มหักโค่นถูกพลังบริสุทธิ์เข้าผสานรากฐานจนกลับมายืนต้นตระหง่านขึ้นอีกครั้ง กิ่งก้านพุ่มใบงอกเงยงดงามสมบูรณ์กว่าเก่าก่อน ไร่ข้าวโพดที่เเห้งเหี่ยวสุดสายตากลับมาเขียวชอุ่มออกดอกผลเเม้อีกนานกว่าจะถึงฤดูเก็บเกี่ยว
" เป็นชนชั้นราชวงค์จริง ๆ มีถึงสามขั้ว... "
เล็กน้ำกล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงตกตะลึงระคนยินดี เเววตาคมกริบจ้องมอง ' มักกะลีผล ' ที่นอนอยู่ภายในโลงไม้ไม่วางตา
มักกะลีผลเพศชายระดับราชวงค์ผลนี้เหมือนคนแท้จริงทุกประการ เพียงเเต่บนเปลือกตาทั้งสองข้างถูกอักขระสีเลือดเขียนกำกับไว้สะกดไม่ให้ลืมตาตื่น ผิวกายภายนอกของมันขาวใสดั่งเเก้วผลึก ภายในปรากฏคลื่นน้ำสีมรกตไหลเวียนอยู่ราวกับประกอบขึ้นมาจากจิตวิญญาณอันบริสุทธิ์ยิ่งใหญ่ ที่สำคัญกว่านั้นกลางกระหม่อมบนศีรษะของเจ้าสิ่งนี้กลับมีต้นขั้วเเห้งเหี่ยวถึงสามขั้วที่เคยใช้เชื่อมต่อกับต้นธาตุของมัน
เล็กน้ำรีบกลืนมันลงท้อง ในทันทีนั้นร่างกายท่อนล่างที่ถูกพิษทมิฬทำร้ายปรากฏเส้นใยสีเขียวใสเกี่ยวกระหวัดสอดประสานฟื้นฟูรวดเร็วทันตาเห็น
ผ่านไปไม่กี่อึดใจบนเถาวัลย์มายาพฤกษาวิญญาณที่มีกิ่งก้านนับหมื่นเเสนแผ่สยายอย่างบ้าคลั่งจนเเน่นขนัด ในกิ่งไม้ที่ไม่สะดุดตาปรากฏขั้วขนาดเล็กยื่นงอกออกมาก่อนจะผลิดอกก่อผลเป็นรูปร่างวงรี
ทันใดนั้นผิวที่เรียบเนียนของผลไม้วิญญาณประหลาดเริ่มขยับยึกยือช้า ๆ ก่อนจะเปลี่ยนรูปลักษณ์เป็นชายหนุ่มผู้หนึ่งที่คล้ายคลึงกับเล็กน้ำ เพียงเเต่ขนาดร่างกายเท่านั้นที่ถูกย่อส่วนให้เล็กลงอย่างเทียบกันไม่ได้
ผลไม้วิญญาณร่างมนุษย์ส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ ภายในมีหลอดเลือดเส้นชีพจรราวกับใช้เวลาอีกไม่นานมันจะสามารถกลับมาลืมตามีชีวิตได้อีกครั้ง เเต่ลึกลงไปบริเวณทรวงอกมีหัวใจสีเเดงสดดวงเล็กขยับเต้นอยู่ เเละมันถูกเกาะกุมบีบรัดด้วยอุ้งมือมารดำคล้ำเหี่ยวเเห้งข้างหนึ่ง
" สำเร็จ! ไม่เสียทีที่ข้ายอมติดหนี้เจ้าภูตผีชราหน้าเลือดตนนั้น ทุกท่านการเดินทางครั้งนี้เริ่มน่าสนใจขึ้นเเล้ว "
เล็กน้ำเร่งสงบอารมณ์ยินดีที่ระเบิดปะทุขึ้นมา ในจิตใจอดไม่ได้ที่จะกล่าวยกย่องศาสตร์ดำมืดเร้นลับเเห่งเผ่าพันธุ์ภูตผีที่ช่างลึกลับเเละลึกล้ำ...
ภายในบ้านต้องสาป...
3.06M
