อสูรล้างสวรรค์

      เมื่อตระกูลซ่งได้ทราบข่าว ผู้นำตระกูลซ่ง ซ่งหลานหลางก็โกรธมาก!

          ร้านค้าทั้งสองแห่งของตระกูลซ่ง นั้นอยู่ใกล้กับร้าน ตระกูลโจวมากที่สุด ซึ่งเป็นร้านขายอาวุธและยา

           ตระกูลซ่งเพิ่งแตกหักกับตระกูลโจวเมื่อไม่นานมานี้ ตอนนี้ตระกูลซ่งมีผู้เสียชีวิตหกสิบราย ไม่ใช่เรื่องยากที่ผู้คนจะเดาไม่ได้ว่าตระกูลโจวเป็นคนทำ และวิธีการที่โหดเหี้ยมเช่นนั้นก็ค่อนข้างคล้ายกับโจวเย่!

แน่นอนว่าการคาดเดา หากไม่มีหลักฐาน ไม่มีใครในเมืองไป๋หนานกล้าสรุปว่าตระกูลโจวเป็นผู้ทำ

          ตระกูลซ่ง ยืนกรานว่าตระกูลโจวเป็นผู้กระทำ! สมาชิกตระกูลซ่ง ทั้งหมดเรียกร้องให้บุกทำลายตระกูลโจวและล้างแค้นให้กับสมาชิกที่ตายไปแล้ว!

           หลังจากที่ตระกูลโจวได้ทราบเกี่ยวกับเรื่องนี้ สิ่งแรกที่เข้ามาในความคิดก็คือตระกูลกู่ นี่คือแผนการของตระกูลกู่ 

           ขณะนี้เมืองไป๋หนานตกอยู่ในความสับสนวุ่นวาย และไม่มีใครกล้าออกมาข้างนอกเพราะกลัวว่าจะโดนลูกหลง

         เมืองไป๋หนานค่อนข้างเงียบสงบมาหลายปีแล้ว และวันนี้เป็นวันที่ตื่นตระหนกที่สุดในประวัติศาสตร์ของเมืองไป๋หนาน

           ตระกูลซ่ง นำโดยซ่งหลานหลาง และสมาชิกทั้งหมดของตระกูลซ่ง ได้มุ่งหน้าไปยังตระกูลโจว

บนถนนถูกทิ้งล้าง เมืองไป๋หนานตอนนี้เป็นเหมือนเมืองล้าง

สงครามกำลังจะเริ่มขึ้นในเมืองไป๋หนาน!

-

ห้องโถงตระกูลโจว

          หลังจากที่โจวเฟิงและผู้อาวุโสคนอื่นๆทราบเรื่องนี้แล้ว พวกเขาก็รีบมารวมตัว

"กู่เฉียนซาน ลงมือเร็วจริงๆ!” ใบหน้าของโจวเฟิงมืดมน 

          "ช่างเป็นแผนที่ร้ายกาจจริงๆ!” โจวหลี่พูดด้วยความโกรธ เขาบีบนิ้วของเขาและหักถ้วยชาในมือของเขา

            "ขอแสดงความยินดีกับท่านพ่อที่ก้าวเข้าสู่ระดับที่หนึ่งของอาณาจักรมหาคุรุยุทธ์! ขอแสดงความยินดีกับผู้อาวุโสหลี่ ผู้อาวุโสคุน ที่ก้าวเข้าสู่นักเล่นแร่แปรธาตุระดับสอง" ในเวลานี้มีเสียงพูดด้วยความยินดีเบา ๆ จากนอกห้องโถงแล้วเดินเข้ามา

            "เย่เอ๋อ เจ้ายังมีใจที่จะพูดอะไรแบบนี้อีกเหรอ?" โจวคุน ตอนนี้มีอารมณ์ที่ไม่ดีหนัก และใบหน้าของเขาก็วิตกกังวล

           "ข้าได้ยินมาหมดแล้ว เนื่องจากเรื่องทั้งหมดเกิดขึ้น เราจึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ ดังนั้นเราจึงทำได้แค่เผชิญอย่างสงบเท่านั้น" โจวเย่ มองโลกในแง่ดีมากและไม่ได้กังวลอะไรเลย

"เฮ้อ... โจวเฟิง" ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้

          "พี่เย่ ที่ตระกูลกู่ ทำสิ่งนี้ก็เพราะต้องการทำลายตระกูลโจวของเรา ตระกูลกู่กลัวว่าพี่เย่จะแข็งแกร่งขึ้นและกลัวว่าพี่เย่จะเป็นภัยคุกคามพวกเขา" หงเยว่ กระซิบข้างหูของโจวเย่ 

โจวเย่พยักหน้าและไม่พูดอะไร

             "พี่ใหญ่ คนส่วนใหญ่ในเมืองไป๋หนานตอนนี้สงสัยในตระกูลโจวของเรา ตระกูลกู่ทำร้ายตระกูลซ่ง เพื่อใส่ร้ายพวกเรา พวกเราจะทำอย่างไรดี?" โจวเซียวถามอย่างกังวล

          โจวเย่ยกยิ้มมุมปากและพูดด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย "ตระกูลซ่งเป็นศัตรูกับเราอยู่แล้ว เราแค่ไหลตามน้ำและใช้โอกาสนี้กำจัดพวกเขาไปทีเดียวเลย"

          "โจวเฟิง ! ออกมาซะ!” เสียงคำรามของ ซ่งหลานหลาง ดังก้องไปทั่วตระกูลโจว

            โจวเฟิงเมื่อได้ยินเสียงตะโกน ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ และเขาก็เป็นผู้นำในการออกไปข้างนอก ผู้อาวุโสและสมาชิกของตระกูลโจวคนอื่นๆก็เดินตามไป

          หน้าคฤหาสน์ของตระกูลโจว มีศพหกสิบศพ คลุมด้วยผ้าขาวทั้งหมด คนหลายร้อยคนในตระกูลโจว ปิดล้อมคฤหาสน์ของตระกูลโจว และตะโกนเพื่อให้คนในตระกูลโจวออกมา

           ผู้กล้าบางคนแอบเฝ้าดูจากอาคารโดยรอบ แต่ไม่มีใครกล้าเปิดเผยตัวตน

              โจวเฟิง และคนในตระกูลโจวได้เดินออกมา และทุกคนในตระกูลซ่งก็สงบลง แต่ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความดุร้ายจากความโกรธแค้น

           "โจวเฟิง! หากวันนี้เจ้าไม่ให้คำอธิบายที่น่าพอใจแก่ข้า ตระกูลซ่งของข้าจะทำลายตระกูลโจวของเจ้าให้สิ้นซาก" ซ่งหลานหลางตะโกนด้วยความโกรธพร้อมดวงตาที่แดงกำ

            โจวเฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อยและพูดอย่างเคร่งขรึม "ซ่งหลานหลาง การตายของพวกเขาไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลโจวของข้า หากเจ้าไม่มีหลักฐาน อย่ามาใส่ร้ายตระกูลโจวของข้า"

            "มันไม่เกี่ยวอะไรกับตระกูลโจวของเจ้าเลยเหรอ?ทำไมเจ้าไม่กล้ายอมรับ!"เจ้าคิดว่าแผนการของเจ้ามันสมบูรณ์แบบหรอ?" ซ่งหลานหลาง ตะโกนด้วยความโกรธ

               โจวเฟิง ไม่เปลี่ยนสีหน้าและพูดอย่างเคร่งขรึม "ซ่งหลานหลาง ข้าคือโจวเฟิง หากข้าต้องการทำลายตระกูลซ่งของเจ้าจริง ข้าจะไม่มีวันใช้วิธีการประเภทนี้หรอก นอกจากนี้ ทำไมข้าจะต้องฆ่าคนที่อ่อนแอพวกนั้นด้วย สิ่งที่เกิดขึ้นนี้ อาจจะมีคนใส่ร้ายตระกูลโจวของข้า ข้าหวังว่าเจ้า จะไม่ถูกหลอกใช้ โดยผู้อื่น"

             "หยุดพูดเรื่องไร้สาระได้แล้ว! ในเมืองไป๋หนานทั้งหมด นอกจากตระกูลโจวของเจ้าแล้วจะมีใครอีกที่กล้า!" ซ่งหลานหลาง ตะโกนด้วยความโกรธ ตระกูลซ่ง ไม่เคยมีความแค้นใดๆ กับตระกูลกู่ และตระกูลฮั่น

ซ่งหลานหลาง มั่นใจมากว่าตระกูลโจวเป็นผู้ลงมือทำ

             "ซ่งหลานหลาง! หากข้าต้องการ ข้าสามารถทำลายตระกูลซ่งของเจ้าเมื่อใดก็ได้ ข้าไม่จำเป็นต้องฆ่าทหารยามหกสิบคนของเจ้า!" โจวเฟิง ตะโกนด้วยความโกรธ  

              "โจวเฟิง! เจ้าหลอกลวงพวกข้าไม่ได้หรอก! เจ้าเป็นผู้ที่ฆ่าทหารยามตระกูลซ่งของข้า!" ซ่งหลานหลาง เริ่มโกรธมากขึ้นเรื่อยๆ

"เจ้าช่างงี่เง่า!" โจวเฟิงโกรธมาก และดุซ่งหลานหลางว่าเป็นคนงี่เง่า!

               "เนื่องจากตระกูลซ่งของท่านยืนกรานว่าเป็นตระกูลโจวของข้า ที่ฆ่าทหารยามหกสิบคนของตระกูลท่านตอนนี้ท่านต้องการอะไรเหรอ? ท่านต้องการต่อสู้กับตระกูลโจวของข้าให้ตายกันไปข้างเหรอ?" หลังจากหยุดไปครู่หนึ่ง โจวเย่ก็พูดเยาะเย้ยอีกครั้ง "ถ้ามีสงครามเกิดขึ้น เมืองไป๋หนานจะไม่มีตระกูลซ่งของท่านอีกต่อไป"

             "เจ้าเด็กสารเลว! " ซ่งหลานหลางโกรธมาก เขาจ้องมองไปที่โจวเย่ หมัดของเขากำแน่น 

             "ซ่งหลานหลาง ท่านต้องคิดให้ดี!" โจวเย่พูดเยาะเย้ย เขาดูเย่อหยิ่งอย่างมาก

ในขณะนี้ ซ่งหลานหลาง ปลดปล่อยพลังปราณออกมาด้วยความโกรธ 

"อาณาคุรุยุทธ์ระดับที่เก้า!"

            ทุกคนในตระกูลโจวตกตะลึง และผู้ที่เฝ้าดูในอาคารบ้านเรือนของตนเองก็เช่นกัน

          "ซ่งหลานหลาง ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมเจ้าถึงมีความกล้านี้" โจวเฟิงกล่าวอย่างเย็นชา

         "ฮึ!" ซ่งหลานหลางตะคอกอย่างเย็นชาและพูดด้วยความโกรธ "ฆ่าทุกคนในตระกูลโจว" ซ่งหลานหลางออกคำสั่งและเขาเป็นคนแรกที่พุ่งออกไปหาโจวเฟิง