อารินนั่งกอดเข่าอยู่บนขั้นบันไดหินหน้าหอคอย มองดาวสองดวงที่ใกล้กันจนแทบซ้อนทับกัน เธอถามว่าถ้าเธอตัดสินใจช่วยคืนวันเวลาให้ดาว เธอจะยังจำหน้าคนที่นั่งอยู่ข้างกันได้ไหม เคโรนไม่ตอบ แต่ส่งเสื้อคลุมสีเงินของเขาให้เธอแทน
คืนนั้นอารินเขียนบันทึกลงในสมุดเล่มเล็กที่พกติดตัวมาจากโลกเดิม บรรทัดแรกคือ "จำชื่อเคโรนไว้ให้ดี เผื่อวันหนึ่งฉันเสียชื่อนี้ไป"