Neighbor แค่แอบชอบ [มี E-book]

ระหว่างที่นั่งอยู่บนรถฉันได้แต่เงียบไม่พูดอะไรออกมา มีแต่ยัยเพียวนั่นล่ะชวนพี่คินคุยตลอดทาง ไหนบอกปวดหัว ไม่สบายจะเป็นจะตายแล้วทำไมตอนนี้พูดมากชะมัด “ขอบคุณมากนะคะพี่คิน วันหลังพาเพียวไปซื้อกระเป๋าด้วยนะคะ” เพียวทำสีหน้าอ้อนใส่ ซึ่งพี่คินก็ทำเพียงพยักหน้าพร้อมกับยิ้มบางๆไปให้ “ขวัญมานั่งนี่สิ” หลังจากที่เพียวเดินเข้าบ้านไปเรียบร้อยแล้ว พี่คินก็เรียกให้ฉันที่นั่งเบาะหลังย้ายมานั่งเบาะหน้าข้างคนขับ ฉันเลยต้องย้ายที่นั่งของตัวเอง“วันนี้พี่คินกลับบ้านเหรอคะ” ฉันถามขึ้นเพราะบรรยากาศมันเงียบจนเริ่มจะอึดอัด ทำตัวไม่ค่อยถูกเลยต้องชวนพี่คินคุยสักหน่อย ไหนๆก็ได้อยู่กันสองคนทั้งที“พี่มีธุระกับพ่อนิดหน่อย ขวัญจะเข้าไปหาแคทหรือเปล่า”“ยัยแคทก็อยู่บ้านเหรอคะ งั้นขวัญไปหายัยแคทหน่อยก็ได้ค่ะ” ฉันหันไปส่งยิ้มกว้างให้พี่คิน เขาหันมามองฉันสักพักก็หันกลับไปตั้งใจขับรถต่อ”ขวัญ””คะ?” จู่ๆพี่คินก็พูดขึ้นแล้วนิ่งเงียบไปจนฉันขมวดคิ้วมุ่นอย่างสงสัย เรียกชื่อฉันแล้วก็เงียบคือไรอ่ะ “พี่ว่าขวัญอย่าไปที่สนามแข่งบ่อยๆดีกว่านะ” แล้วคำพูดของเขาก็ทำให้ฉันงงยิ่งกว่าเดิม “ทำไมล่ะคะ” “คนมันเยอะ อันตราย” “ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่คิน ขวัญดูแลตัวเองได้” ฉันพูดพร้อมกับส่งยิ้มไปให้พี่คิน แต่เขากลับหันมามองฉันด้วยสายตาคมดุดันขึ้น แล้วถอนหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด ”พี่บอกอะไรทำไมชอบเถียง” “ไม่ได้เถียงนะคะ ก็ขวัญไม่ใช่เด็กแล้วนะ ยังไงขวัญก็ดูแลตัวเองได้ค่ะ” ฉันพูดด้วยความมุ่งมั่นอีกครั้ง แต่พี่คินก็ยังคงดูอารมณ์ไม่ดีเหมือนเดิม “...” “พี่คิน..เป็นอะไรหรือเปล่าคะ” ฉันตัดสินใจถามออกไป เพราะเห็นเขาดูจะหงุดหงิดแปลกๆ “พี่ไม่ได้เป็นอะไร” ถึงปากเขาจะบอกว่าไม่เป็นอะไรแต่ที่ฉันเห็นท่าทางของเขาแบบนี้ก็ยังคงสงสัยอยู่ดี พอมาถึงบ้านพี่คินยัยแคทเจอฉันก็รีบลากตัวฉันไปที่ห้องครัวด้วยความรวดเร็ว ฉันยืนงงว่ามันจะลากฉันมาที่ห้องครัวทำไม ”ฉันมีอะไรจะบอก” น้ำเสียงตื่นเต้นและดีใจของมันทำให้ฉันสงสัยทันที ”มีเรื่องอะไร แล้วทำไมต้องพาฉันมาคุยที่ห้องครัวด้วยเนี่ย” “ก็ห้องรับแขกพ่อคุยอยู่กับพี่คินน่ะสิ น่าจะเป็นเรื่องสำคัญฉันไม่อยากรบกวน” เลยมาคุยที่ห้องครัวเนี่ยนะ!? ให้ตายสิ บ้านมันก็ออกจะใหญ่นะฉันว่า “เหรอ แล้วตกลงที่แกตื่นเต้นนี่มันเรื่องอะไร”“วันนี้ไปสนามแข่งป่ะ” ฉันถอนหายใจออกมาเบาๆ คิดไว้แล้วล่ะว่าต้องเป็นเรื่องนี้ แต่ไม่เข้าใจแคทมันจะตื่นเต้นทำไมในเมื่อฉันกับมันก็ไปกันบ่อย “แกไปฉันก็ไป” “ดีมาก!” “แต่เหมือนพี่คินจะไม่ค่อยอยากให้เราไปที่นั่นเท่าไรนะ“ ฉันบอกแคทไปตามตรง เพราะวันนี้พอเขาพูดเรื่องไปสนามแข่งรถกับฉันแล้วพี่คินดูอารมณ์เสียยังไงไม่รู้อ่ะ “พี่คินก็พูดแบบนี้ตลอดนั่นแหละ แต่ฉันก็ไปอยู่ดี ไม่เห็นเป็นอะไรเลย” “แกจะไม่บอกพี่คินหน่อยเหรอ” ”ไม่ต้องบอกก็ได้ ฉันโตแล้วนะยะ“ คำพูดของแคททำให้ฉันเห็นตัวเองเวลาพูดแบบนั้นกับพี่คินเลยอ่ะ แต่แคทมันใส่แอคติ้งมากจนฉันหลุดขำออกมา “โอเค เวลาเดิมนะ” แคทพยักหน้าแทนคำตอบ แล้วมันก็เปิดตู้เย็นหยิบน้ำเปล่าขึ้นมาดื่มก่อนจะหันมาพูดกับฉันอีกครั้ง “อาทิตย์นี้ฉันว่าจะจัดปาร์ตี้วันเกิดที่บ้าน แกก็มาด้วยนะ ปิดเทอมทั้งทีเอาให้สุด””พ่อกับแม่แกจะไม่ว่าหรือไง ถ้าจะจัดงานเสียงดังดึกดื่นที่บ้าน” ยัยแคทมันยิ่งแสบๆอยู่ด้วย ชอบทำอะไรตามใจตัวเองจนบางครั้งก็เหมือนเด็กกว่าที่คิดน่ะนะ ฉันเลยต้องคอยเตือนมันตลอด “พ่อกับแม่ไปดูงานที่ต่างประเทศพอดี น่าจะขึ้นเครื่องหกโมงเย็นหลังจากออกไปกินข้าวฉลองวันเกิดฉันเสร็จ และเวลาดึกดื่นนี่แหละเวลาของเรา” ฉันถอนหายใจออกมาเบาๆอีกครั้งให้กับแววตาเจ้าเล่ห์ซนๆของยัยแคท “ก็ได้ เอาให้สุดไปเลย” คุยกับแคทอยู่นานฉันก็บอกมันว่าจะกลับบ้านไปพักผ่อนซะหน่อย เพราะวันนี้ใช้พลังงานไปเยอะกับการเชือดเฉือนกับเพียวน่ะสิ รู้สึกไม่ค่อยอยากออกไปไหนแล้วด้วย “ขวัญ” ฉันหันไปมองตามเสียงเข้มต่ำของพี่คินทันที เขามายืนทำอะไรที่สวนหน้าบ้านตัวเองเนี่ย แดดก็แรงขนาดนี้ ขนาดฉันเพิ่งเดินออกจากบ้านยัยแคทมาเหงื่อยังออกเลย “คะพี่คิน“”วันนี้จะไปสนามแข่งกับแคทเหรอ” เขารู้ได้ไง ฉันกับยัยแคทยังไม่ทันได้บอกใครเลยนะ แล้วไหนจะสายตาคมดุดันที่มองมาอย่างต้องการคำตอบนั้นอีก มันทำให้ฉันทำตัวไม่ถูกทุกทีเวลาโดนพี่คินจ้องแบบนี้”ค่ะ” พี่คินถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่แล้วเดินมาใกล้ฉันมากขึ้น “พี่บอกอะไรไม่เคยฟัง” “ขวัญรู้ค่ะว่าพี่คินเป็นห่วงยัยแคท แต่พวกเราก็โตแล้วนะคะ เดี๋ยวขวัญดูแลยัยแคทให้ค่ะ” ฉันบอกพี่คินพร้อมกับส่งยิ้มไปให้ เขามองหน้าฉันเรียบนิ่งทันที”พี่ไม่ได้ห่วงแค่แคทคนเดียว” จู่ๆหัวใจฉันก็เต้นแรงขึ้นมาเฉยเลย แค่คำพูดไม่กี่คำของพี่คินก็ทำให้ใจฉันเต้นแรงได้แล้วอ่ะ เป็นเอามากนะฉัน บ้าชะมัด!“ระ..เหรอคะ“หมับ”พี่ห่วงขวัญด้วย เพราะขวัญก็เหมือนน้องสาวของพี่อีกคน” มือใหญ่ของพี่คินลูบที่หัวฉันแผ่วเบา สัมผัสไออุ่นจากมือของเขามันทำให้ฉันมีความสุขแต่คำพูดของพี่คินกลับทำให้ฉันรู้สึกเจ็บไปพร้อมๆกัน ให้ตายสิ “พี่คินไม่ต้องห่วงขวัญหรอกค่ะ” ฉันเงยหน้าขึ้นไปสบสายตาคมของพี่คินแล้วฝืนยิ้มบางๆกลับไปให้ ทั้งๆที่ในใจหน่วงจะตายอยู่แล้ว “อย่าดื้อมากได้มั้ย” “ถ้าพี่คินไม่มีอะไรแล้วขวัญขอตัวกลับบ้านก่อนนะคะ” ฉันขยับตัวออกห่างหนีมือใหญ่ของพี่คินที่กำลังจะดึงแก้มฉันเหมือนครั้งนั้น เขาชะงักไปเล็กน้อยแล้วพยักหน้ากลับมาให้ ”ใจนี่ก็เต้นแรงอยู่นั่นแหละ” ฉันยืนเอามือทาบอกอยู่ที่หน้าบ้านตัวเอง หลายนาทีผ่านไปหัวใจมันยังคงเต้นแรงอยู่เลยอ่ะ แต่พอนึกถึงคำพูดของพี่คินอีกครั้งมันก็รู้สึกห่อเหี่ยวขึ้นมาทันที สลับกันอยู่อย่างนี้จนอยากจะทึ่งหัวตัวเองให้หายเป็นบ้าเป็นบอชะมัด

คอยดูเถอะถึงตอนนี้พี่คินจะเห็นฉันเป็นแค่น้องสาวข้างบ้านแต่สักวันฉันจะทำให้เขาคิดกับฉันเหมือนผู้หญิงคนนึงและทำให้เขารักฉันให้ได้เลยคอยดู ถ้าฉันไม่ถอดใจยอมแพ้ไปซะก่อนน่ะนะ ทำไมแค่คิดก็รู้สึกไม่มีกำลังใจเลยวะ จะนกแล้วนกอีกไปถึงเมื่อไรเนี่ย!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ห่วง

นิยายแนะนำ

Neighbor แค่แอบชอบ [มี E-book]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ห่วง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้