
ยอมทุกอย่างก็เพราะเธอ
มีน เด็กสาววัยเพียงแค่สิบแปดปี เธอพึ่งจะอยู่ในช่วงที่มีความสุขกับการเรียนด้วยซ้ำแต่ทว่าครอบครัวเธอไปติดหนี้เอาไว้เธอจึงต้องชดใช้หนี้แทน...
เพี๊ยะ~
"คุณตบฉันทำไม" น้ำตาของฉันเริ่มร่วงหล่นลงเพราะรอยเจ็บที่แก้ม
"ขอโทษขวัญซะ!!"
"ฉันไม่ได้ทำอะไร คุณคิดไปเองทั้งนั้น!!"
"ยัยเด็กบ้านี้ ก็เห็นๆกันอยู่"
"เด็กบ้าเหรอ? ใช่ ฉันมันบ้า! บ้าที่มารักคนอย่างคุณด้วย!!" ฉันตะโกนออกไปทั้งน้ำตา
"หึ แล้วใครใช่ให้เธอมารักฉันหล่ะ" เขาพูดออกมาหน้าตาเฉย
"คุณคิง"
"หึ เลิกฝันกลางวันได้แล้วเด็กน้อย"
"...." ฉันทั้งช็อคและทำอะไรไม่ถูกกับคำพูดของเขาที่พูดออกมาแต่ล่ะคำ
"ออกไปให้พ้นหน้าฉันซะ ไป!!"
"......"
"แล้วอย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก ไป!!"

