หวังอวี่พูดด้วยรอยยิ้มว่า "ขอบคุณทุกคนมากครับสำหรับการสนับสนุน พูดตามตรงว่าการที่มีแฟนคลับจำนวนมากขนาดนี้คอยสนับสนุนการไลฟ์ของผม ผมมีความสุขมากจริง ๆ ในรายการ Man vs. Wild ตอนนี้ สิ่งที่มีค่าที่สุดสำหรับผมก็คือพวกคุณ ขอบคุณจริง ๆ ครับที่ชื่นชอบผม!"
หลังจากนั้นหวังอวี่ก็มุ่งหน้าไปยังจุดหมายอย่างต่อเนื่อง
ในที่สุด หลังจากผ่านไปสองชั่วโมง หวังอวี่ก็มองเห็นแม่น้ำที่เป็เป้าหมายผ่านพุ่มไม้ที่ขึ้นประปรายตรงหน้า เมื่อเดินไปถึงจึงพบว่า แม่น้ำสายนี้กว้างกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้มาก
เขาเดินไปที่ริมน้ำ วักน้ำขึ้นมาล้างหน้าแล้วพูดว่า "แม่น้ำคือจุดกำเนิดของการพัฒนาอารยธรรมมนุษย์ ตราบใดที่เดินตามแม่น้ำลงไปเรื่อย ๆ จะต้องกลับเข้าสู่เมืองได้อย่างแน่นอน เดิมทีผมวางแผนว่าจะเดินเท้าเลียบแม่น้ำลงไป แต่ตอนนี้ความกว้างของแม่น้ำสายนี้เกินกว่าที่ผมจินตนาการไว้ ดังนั้นผมจึงตั้งใจจะสร้างแพไม้ขึ้นมา การใช้แพไม้ล่องตามกระแสน้ำจะเร็วกว่าการเดินเท้าโดยตรงมากครับ"
"อีกอย่าง แถวนี้มีต้นไม้ที่สามารถนำมาสร้างแพไม้ได้มากมาย งั้นเรามาเริ่มกันเลยดีกว่า!"
หวังอวี่สำรวจสภาพแวดล้อมรอบ ๆ แล้วพยักหน้าด้วยความพอใจ
จากนั้นเขาก็ถือมีดเดินป่าไว้ในมือข้างหนึ่ง ถือก้อนหินไว้ในมืออีกข้าง แล้วนั่งยอง ๆ ลงตรงหน้าต้นไม้สีเทาอ่อนต้นหนึ่งก่อนจะลงมือฟัน
เมื่อเห็นว่าหวังอวี่กำลังตัดต้นไม้เพื่อเอามาใช้เป็วัสดุทำแพไม้ ข้อความคอมเมนต์ในห้องไลฟ์สตรีมก็ะเิขึ้นมาทันที
[ลูกพี่อวี่ รีบหยุดเถอะ อย่ามัวแต่เสียเวลาเลย เชื่อฉันสิ ไปหาพวกต้นไม้ที่แห้งตายแล้วดีกว่า]
[ต้นไม้นี้อย่างมากก็แค่ลอยน้ำได้เอง ถ้าเนื้อไม้มันแน่นหน่อยก็จมน้ำไปเลย นายจะเอามันมาทำแพไม้เนี่ยนะ?]
"ทุกคนไม่ต้องกังวลครับ ต้นไม้นี้ไม่ใช่ต้นไม้ทั่วไป คนท้องถิ่นเรียกมันว่าไม้บัลซ่า แต่ผมขอเรียกว่าไม้เบาแล้วกัน"
หวังอวี่แนะนำต้นไม้ที่เขากำลังฟันให้ผู้ชมฟังไปพร้อม ๆ กัน
"ไม้เบาเป็หนึ่งในต้นไม้ที่โตเร็วที่สุดในโลก ปีหนึ่งสามารถสูงได้ถึง 5-6 เมตร เส้นผ่านศูนย์กลาง 5-20 เิเ ไม้เบามีความพิเศษมาก เนื้อไม้สีขาวละเอียด แมลงไม่กิน มดไม่เจาะ ที่สำคัญที่สุดคือมันเบามาก จึงเหมาะสมอย่างยิ่งที่จะนำมาสร้างแพไม้”
"ทุกคนจะเห็นได้ว่าผมใช้มีดพกกับหินฟันต้นไม้ขนาดเท่าชามใบใหญ่ให้ขาดได้อย่างง่ายดาย นั่นเป็เพราะเนื้อไม้ของมันโปร่ง จึงฟันได้ง่าย"
ไม่นานนัก หวังอวี่ก็ฟันไม้เบาที่จำเป็ต้องใช้ในการสร้างแพไม้จนครบ
หลังจากขนไม้เบามาที่ริมฝั่งแล้ว หวังอวี่ไม่ได้หยุดพักแม้แต่น้อย และเริ่มลอกเปลือกไม้ออก
"เมื่อเห็นต้นไม้ต้นใหญ่ขนาดนี้ คุณอาจจะคิดว่ามันหนัก แต่ความจริงกลับตรงกันข้าม ไม้เบานี้เบาจนทำให้คุณรู้สึกเหมือนเป็ซูเปอร์แมนเลยล่ะ ไม่เชื่อลองดูนะครับ"
ขณะที่พูด หวังอวี่ก็ใช้มือเดียวชูต้นไม้ขนาดเท่าชามใบใหญ่ขึ้นมา
ไม้เบาที่ถูกลอกเปลือกออกมีสีขาวจนแทบไม่น่าเชื่อ และเมื่อเห็นหวังอวี่ชูมันขึ้นด้วยมือเดียว ข้อความในแชตก็ะเิขึ้นทันที
[ลูกพี่อวี่ นายเป็เทพเฮอร์คิวลีสหรือไง?]
[ต้นไม้สีขาวแถมยังตรงเป๊ะขนาดนี้ ฉันเพิ่งเคยเห็นเป็ครั้งแรกเลย ได้เปิดหูเปิดตาจริง ๆ ]
[ฉันก็เพิ่งเคยได้ยินชื่อต้นไม้นี้เป็ครั้งแรกเหมือนกัน ลูกพี่อวี่เก่งจัง รู้สึกเหมือนว่ารู้ไปซะทุกเื่เลย]
[ลูกพี่อวี่โคตรหล่อเลย!]
ข้อความในแชตวุ่นวายไปหมด มีคนพูดถึงเื่ต่าง ๆ นานา
หวังอวี่เห็นข้อความของผู้ชมก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา จากนั้นเขาก็สร้างแพไม้ไปพร้อมกับพูดคุยกับผู้ชมไปด้วย
"พวกคุณอย่าพูดแบบนั้นสิ เมื่ออยู่ต่อหน้าไม้เบานี้ ผมเพิ่งจะรู้สึกว่าตัวเองแข็งแรงขนาดนี้เป็ครั้งแรกเลย แพไม้ที่ผมสร้างเป็แบบง่าย ๆ ดังนั้นผมแค่ต้องทำให้มั่นใจว่ามันแข็งแรงทนทาน และมีความมั่นคงสูงก็พอครับ"
"เปลือกไม้เบาที่ผมลอกออกมาจะกลายเป็เชือก เพราะมันเหนียวและมีความยืดหยุ่นน่าทึ่ง ผมจะนำไม้เบาที่ลอกเปลือกแล้วเหล่านี้มามัดรวมกัน
จากนั้นวางไม้พลองสี่ถึงห้าท่อนลงบนแถวไม้เบา เพื่อใช้เป็จุดยึดเชื่อมต่อ ใช้เปลือกไม้เบาที่ลอกออกมา พันรอบไม้แต่ละท่อนทีละชิ้นเหมือนการสาน
“ดูสิครับ แพไม้ที่เบาและมั่นคงเสร็จสมบูรณ์แล้ว!"
หวังอวี่เลื่อนกล้องเข้าไปใกล้ เพื่อให้ผู้ชมเห็นแพไม้ที่เขาสร้างขึ้นได้อย่างชัดเจน
[6666666]
[แพไม้ทำออกมาได้ดีมาก ดูแข็งแรงดีด้วย แต่ลูกพี่อวี่ นายแน่ใจนะว่ามันจะไม่จมน่ะ?]
[เชี่ย ง่ายขนาดนี้เลย? วันหลังฉันลองทำดูบ้างดีกว่า]
[ไอ้คนข้างบน ฝันไปเถอะ]
ทันใดนั้นกระแสในแชตก็เปลี่ยนไป เกือบทุกคนกำลังถกเถียงกันว่าแพไม้นี้จะใช้ได้จริงหรือไม่
ในเวลานี้เอง หวังอวี่ก็ลากแพไม้เดินลงไปในแม่น้ำ เขาเดินไปพลาง พูดกับกล้องไปพลาง
"ทุกคนคงจะเห็นแล้วว่ากระแสน้ำในแม่น้ำสายนี้เชี่ยวกรากมาก ผมได้แต่หวังว่าแพไม้จะแข็งแรงพอที่จะรับมือกับบททดสอบต่าง ๆ ที่แม่น้ำสายนี้จะมอบให้ผมได้"
พูดจบ หวังอวี่ก็ผลักแพไม้ลงไปในแม่น้ำ จากนั้นเขาก็ะโขึ้นไป
แพไม้รองรับน้ำหนักตัวของหวังอวี่ได้อย่างสมบูรณ์แบบ และลอยนิ่งอยู่บนผิวน้ำ
"ทุกคนดูสิครับ แพไม้ที่ผมสร้างประสบความสำเร็จอย่างงดงามเลย"
หวังอวี่ยิ้มกว้าง เผยให้เห็นฟันขาวเรียงตัวสวย เขาชี้ไปที่แพไม้ใต้ร่างอย่างภูมิใจ แล้วพูดพร้อมรอยยิ้ม จากนั้นก็ใช้ท่อนไม้แทนไม้พาย จ้วงน้ำไปข้างหลัง
"ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ การเดินทางทางน้ำมันเร็วกว่าทางบกเยอะเลยล่ะ แถมพออยู่ในป่าทึบมานาน จู่ ๆ ก็ได้ออกมาอยู่บนแม่น้ำที่เปิดโล่งแบบนี้ รู้สึกสบายใจขึ้นเยอะเลยครับ"
หวังอวี่นั่งอยู่บนแพไม้ ชื่นชมทิวทัศน์ริมฝั่งอย่างสบายอารมณ์ และพูดคุยเื่ชีวิตกับผู้ชมในห้องไลฟ์
"แม่น้ำที่ผมอยู่ตอนนี้ ถ้าผมเดาไม่ผิด น่าจะเป็สาขาหนึ่งของแม่น้ำฮวงโห กระแสน้ำเชี่ยวมาก ตามความเร็วนี้ วันนี้น่าจะได้เจอคนใน่เที่ยงครับ"
เมื่อเห็นฉากนี้ ผู้ชมในห้องไลฟ์สตรีมก็เข้าใจได้ว่า การเอาชีวิตรอดในป่าครั้งนี้กำลังจะจบลงแล้ว
แม้ว่าั้แ่เริ่มไลฟ์จนจบ หวังอวี่จะใช้เวลาเพียงสั้น ๆ แค่สี่วัน แต่ผู้ชมในห้องไลฟ์สตรีมต่างก็หลงรักรายการนี้เข้าอย่างจัง
พอเห็นว่าตอนแรกกำลังจะจบลง ก็พากันส่งข้อความด้วยความอาลัยอาวรณ์เข้ามาในคอมเมนต์
[หลายวันมานี้ชินไปแล้วนะ ที่ต้องดูไลฟ์สตรีมของลูกพี่อวี่ทุกวัน]
[ฉันชอบดูสตรีมเอาชีวิตรอดในป่าของลูกพี่อวี่ที่สุดเลย ไปดูสตรีมอื่นแล้วอึดอัดไม่สนุก]
[ลูกพี่อวี่ หรือว่านายจะกลับไปอยู่ในป่าต่ออีกสักสองสามวันดี!]
[ลูกพี่อวี่ รายการครั้งหน้าจะเริ่มเมื่อไหร่?]
เมื่อเห็นคนกลุ่มนี้พากันบอกว่าอยากให้เขากลับไปอยู่ในป่าต่ออีกสองสามวัน หวังอวี่ก็ทำหน้าทะมึนแล้วพูดว่า "ผมไม่ได้บอกว่าจะเลิกไลฟ์สักหน่อย เฮ้อ ดูทำท่าเข้าสิ ทำเหมือนขาดผมไม่ได้อย่างนั้นแหละ เอาล่ะ อย่างมากที่สุดห้าวัน ผมจะเริ่มไลฟ์รายการ Man vs. Wild ตอนต่อไปแน่นอน แบบนี้พอใจหรือยังครับ?"
[อะไรนะ ลูกพี่อวี่บอกว่าพรุ่งนี้จะเริ่มไลฟ์ครั้งหน้าเลยเหรอ?]
หวังอวี่พูดอย่างจนใจว่า "พี่น้องที่รักของผม การเอาชีวิตรอดในป่ามันเอาไปเทียบกับการไปปิกนิกได้ที่ไหนกัน? มันไม่ใช่เื่ที่จะบอกว่าออกเดินทางก็ออกได้เลยนะ อย่างน้อยก็ต้องให้เวลาผมไปเตรียมตัวบ้างสิ”
“อีกอย่าง ต่อให้พวกคุณไม่ให้ผมพักเลยแม้แต่วินาทีเดียว แล้วให้มุ่งหน้าไปสถานที่ครั้งหน้าเลย อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาเดินทางตั้งสองวัน นี่ยังไม่รวมเวลาที่ผมต้องไปศึกษาสถานที่เอาชีวิตรอดสำหรับครั้งหน้าอีก ขอเวลาพักผ่อนอยู่ที่บ้านดี ๆ สักสองวันนะ"