ขณะรองผู้อำนวยการจินโซ เตรียมตัวเดินทางกลับ เดินเข้ามาหานาฟ “เจ้าทำได้เหนือความคาดหมายมากต่อจากนี้เจ้าต้องระวังตัวให้มาก ของที่เจ้าได้มาทั้งหมดเป็นของเจ้าไม่ต้องคืนให้องค์กร เว้นของเหลวสีแดงที่พวกเราต้องเอากลับไปด้วย
นาฟโค้งคำนับ คิดในใจ“ของเหลวบ้านี่ ยิ่งอยู่ไกลๆ ยิ่งดี! “ขณะที่เดินออกไปรองผู้อำนวยการ หันมามองเด็กสาว “จินยี้ ครั้งนี้เจ้าก็ปฎิบัติภารกิจสำเร็จอีกแล้วเก่งจริงๆ นะ
เด็กสาวไม่เงยหน้าขึ้นมองมีเสียงบ่น งุนงำ ออกมาเบาๆ “รองผู้อำนวยการจินโซ หัวเราะแล้วเดินออกไป
เจ้าหน้าที่พากันออกไปหมดแล้วไม่นาน มังกี้ที่เงียบอยู่นาน วิ่งมาตบไหล่นาฟ “น้องชาย เจ้านี่สุดยอดไปเลย คนเดียวบุกเดี่ยวคนเป็นร้อยเป็นพัน! “ข้าแค่โชคดี พี่ชายมังกี้
เด็กสาวผมสั้นลุกขึ้นมาเดินวนไปรอบตัวนาฟ เอามือจับไปที่คางเริ่มพิจารณาบางอย่าง “ก็คงแค่โชคดีจริงๆ ล่ะ จะสักแค่ไหนกันเชียว!
เด็กสาวหยุดเดินมองหน้านาฟ
“มาเจอกันสักทีที่โคลิเซี่ยมมั๊ยล่ะ?
มังกี้รีบเดินมาขวางระหว่างสองคนไว้ “ใจเย็นๆ ครับพี่สาว ค่อยพูดจาก็ได้ครับ “ใครเป็นพี่สาวนาย อายุนายขนาดนี้ ยังจะมาเรียกฉันพี่สาวอีก
“กะ กะ ก็ได้ครับ!ใจเย็นๆ นะครับน้องสาว
“ใครน้องสาวนาย ถอยไป!
เด็กสาวเดินขยับเข้ามาใกล้นาฟ มือขวาเอื้อมไปหยิบบางอย่างบนอากาศ“ฟู่!” แล้วส่งคืนให้นาฟ นาฟหยิบโล่ไม้กลับคืนมา
“ขอบคุณ!
“ไม่ต้องขอบคุณฉันหรอกรอนายเพิ่มระดับขึ้นมาก่อน ฉันท้าสู้นายแน่! เด็กสาวหันหลังเดินออกไป
น้องชาย อย่าไปถือสาท่านจินยี้เลยนะ ว่าแต่น้องชายนี่ยอดไปเลยนะ ปฏิบัติภารกิจครั้งแรกก็เพิ่มระดับได้เลย น้องชายได้สร้อยจันทร์เสี้ยว 2 ดาวก็เยี่ยมเลยสามารถติดต่อหากันได้ “นาฟทำท่างง
“ก็สร้อยระดับ 2ดาวขึ้นไป มีวิทยาการเสริมขึ้นมา สามารถส่งข่าว รับข้อมูลบอกตำแหน่งได้ “นาฟมองดูสร้อยที่ขนาดใหญ่และหนาขึ้นกว่าเดิม คงคล้ายๆกับการทำงานของบัตรสมาชิกโคลิเซี่ยม
“น้องชายไปหาที่ฉลองกันเถอะ ข้าดีใจมาก ครั้งนี้ข้าทำภารกิจสำเร็จน่าจะมีคะแนนเพิ่มขึ้นมาก “คราวนี้ข้าจะไปเอาญาติของข้าเข้ามาเป็นพลเมือง ได้อีก
“ว่ายังไงนะ! นาฟตกใจเกิดความหวังในจิตใจขึ้นมาทันที “ท่านพี่มังกี้ อธิบายให้ฟังอย่างชัดเจนกว่านี้ได้หรือไม่!
มังกี้เห็นนาฟที่อยู่ๆก็ตื่นเต้นขึ้นมา “น้องชายใจเย็นๆอธิบายเรื่องอะไร หรือเรื่องคะแนนที่ได้!
“ที่ท่านบอกว่าเอาญาติมาเป็นพลเมือง!
ออ! นึกว่าเรื่องอะไร “ก็เราใช้คะแนนแลกสิทธิ์คนเป็นพลเมืองได้ “ความหวังที่อยู่เบื้องลึกของนาฟเป็นจริงแล้วแบบนี้ นี่เอง “ทำไมเหรอน้องชายคนชาวแดนนอกเอาหินเท็นซี่มาแลกก็เพื่อแลกสิทธิ์เข้าเป็นพลเมืองอยู่แล้ว พวกเรามีคะแนนก็สามารถแลกได้เหมือนกัน
“ตัวข้าเองแต่ก่อนก็เป็นชาวแดนนอก พอเปิดพลังได้ก็ได้สิทธิ์เป็นพลเมืองยิ่งได้เข้าเป็นส่วนหนึ่งขององค์กรจันทร์เสี้ยวข้าก็ยิ่งมีสิทธิ์เหนือกว่าผู้ใช้พลังทั่วๆ ไป ก่อนหน้านี้ข้าพาญาติข้าเข้ามาหลายคนแล้ว
“ทำไมน้องชายจะพาใครเข้ามาเหรอ?
“ออ!เปล่า! แต่ก็ว่าจะให้สิทธิ์น้องสาวเป็นพลเมือง แต่…?
“ไม่ต้องเกรงใจน้องชายปรึกษาข้าได้เลย
“คือน้องสาวข้า เป็นผู้อพยพลักลอบเข้ามาในเมืองแล้ว
“ก็ไม่ยากน้องชายมีคะแนนเยอะอยู่แล้วแค่เพิ่มคะแนนไปแล้วใช้สิทธิ์ของเจ้ายื่นคำขอผ่านองค์กรเราได้เลย เพียงแต่ต้องเอาตัวจริงมายืนยันแค่นั้นแหละ
หลังจากได้คุยกับมังกี้แล้วทำให้นาฟอยากจะรีบเอาสิ่งนี้ไปบอกกับน้องสาวโดยเร็ว น้องสาวคงจะดีใจมาก
น้องชายคงมีหลายอย่างที่ต้องทำ ข้าไม่กวนเจ้าละมีอะไรก็ติดต่อตามที่อยู่ที่ข้าให้ไว้นะ ข้าไปก่อนละ “นาฟพยักหน้าเป็นการขอบคุณให้มังกี้
นาฟเข้าไปในห้องว่างห้องนึงภายในหน่วยขององค์กร หยิบสร้อยจันทร์เสี้ยว ออกมากดปุ่ม แสดงข้อมูลภาพฉายขึ้นไปบนอากาศ แสดงคะแนนกว่า 5,000 คะแนนที่นาฟได้มา และมีเงินรางวัล ยาเสริมพลังและสิทธิประโยชน์ต่างๆ มากมาย
นาฟรีบจัดแจงพิมม์ข้อมูลว่าต้องการใช้คะแนนแลกสิทธิ์การเข้าเป็นพลเมืองโดยอธิบายเรื่องราวของน้องสาวเหมยหลินอย่างละเอียดไม่นานข้อมูลตอบกลับอนุมัติการเป็นพลเมือง โดยแลกกับคะแนนเพียง แค่ 500คะแนน นาฟดีใจมากที่ทำให้น้องสาวสมปรารถนา
ขณะจะเก็บสร้อยจันทร์เสี้ยว อยู่ๆ มีสัญญาณเตือนข้อความ 1ข้อความส่งมาจาก ท่านหลิง นาฟกดเปิดอ่านทันที
“สมกับเป็นเจ้าจริงๆ นาฟนายคนเดียว ทำฝั่งตะวันออกโกลาหลกันหมดแต่ข้าขอชื่นชมนะชื่อเสียงของนายถูกพูดถึงเป็นอย่างมากในองค์กรเรา
ที่ข้าส่งข้อความมาในครั้งนี้ อยากให้เจ้าระวังตัวอย่างที่สุดถ้าเป็นไปได้ควรออกจากพื้นที่ฝั่งตะวันออก ให้เร็วที่สุด
หน่วยข่าวแจ้งว่านายถูกหมายหัว อย่างจริงจังจากสมาคมใต้ดิน ฉันอยากให้นายรีบไปเข้าสถานศึกษาแต่โดยไว ภายในสถานศึกษายังไงก็ปกป้องนายได้อย่างแน่นอน
นาฟอ่านข้อความแล้วคิดตาม ว่ากลุ่มองค์กรเลวร้ายนั่น คงจะเอาจริงกับตนแล้วทางที่ดีรีบออกจากพื้นที่ฝั่งตะวันออกก่อนดีกว่า นาฟออกจากหน่วยย่อยทันทีตอนนี้ก็เป็นเวลาค่ำแล้ว ยัยนั่น คงรอเราอยู่และคงดีใจมากที่เรากลับไปบอกข่าวดี
ถ้าเราพาเหมยหลินมายืนยันตัวตน ที่นี่ วันพรุ่งนี้ เสร็จแล้วคงเดินทางออกจากฝั่งตะวันออกทันที
นาฟมีความสุขมาก ที่ทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดี นาฟมาถึงอาคารที่พักโดยใช้เวลาไม่นานมาก มองขึ้นไปบนชั้นที่ 10 “ยัยเด็กนั้นทำอะไรอยู่นะ!
ถ้าไม่มีอะไรติดมือกลับไปคงโดนบ่นแน่
จู่ๆ นาฟสังเกตเห็น รถเคลื่อนพลังของเจ้าหน้าที่อาณานิคมจอดอยู่บริเวณทางขึ้นอาคารที่พักนาฟมองขึ้นไปบนชั้นที่ 10 อีกครั้ง ไม่ดีแล้ว!