เด็กหนุ่มนั่งลงบนเตียงและครุ่นคิดถึงวิธีการเลื่อนระดับความสามารถของตนและพลังเวทย์ในร่างกาย
“วิธีเพิ่มความแข็งแกร่งของร่างกายและพลังเวทย์นั้น…”
“คือการฝึกฝนไปเรื่อย ๆ จนร่างกายพัฒนาไปเอง หรือถ้าอยากให้เร็วหน่อย ก็คงต้องเป็คนที่มีพร์”
“ส่วนอีกวิธีหนึ่ง…มันคือวิธีพิสดารของเทพตนหนึ่ง ที่มีน้อยคนนักจะรู้”
“การดูดซับพลังเวทย์จากสิ่งมีชีวิต”
“นี่คือวิธีเพิ่มความแข็งแกร่งที่ง่ายที่สุด แต่มันก็เป็วิธีที่อันตรายมาก”
“เพราะต้องให้เป้าหมายเสียชีวิต หรือไม่ก็ใกล้ตาย จึงจะดูดซับได้”
“แต่ไม่ใช่ว่ามันจะง่ายขนาดนั้น หากร่างกายอ่อนแอเกินไป ก็จะรับพลังเวทย์ที่ดูดซับมาไม่ได้ และร่างกายอาจะเิได้”
“นี่คือวิธีที่ฉันจะใช้… ถึงมันจะอันตราย แต่มันก็คุ้มค่าที่จะเสี่ยง”
โนอาห์ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปเปิดประตูออกจากห้อง เขาเดินไปตามทางเพื่อไปพบคนรู้จักของเ้าของร่างคนเดิม
“อย่างแรกที่ต้องทำ คือต้องรวบรวมข้อมูลของเด็กคนนี้ก่อน”
“มันจะง่ายต่อการสวมบทบาทของฉัน”
“หากคนพวกนั้นรู้ว่าฉันไม่ใช่โนอาห์ มันจะยุ่งยากมาก”
“และฉันอาจถูกฆ่าได้เลย”
โนอาห์เดินไปยังห้องรับประทานอาหารตามที่ผู้หญิงคนนั้นบอก
เมื่อมาถึง เขาเห็นผู้คนกำลังรับประทานอาหารกันอยู่ และได้พบผู้หญิงคนนั้นอีกครั้ง ดูเหมือนเขาจะได้พบกับคนที่รู้จักเ้าของร่างเก่าแล้ว
“เอาเถอะ ดูเหมือนฉันคงต้องแกล้งโง่สักหน่อย เพื่อรวบรวมข้อมูล”
“อืม จริงสิ เมื่อกี้ผู้หญิงคนนั้นบอกว่าฉันสลบไปเพราะอาหาร…”
“บางทีคนร้ายอาจเป็พ่อครัวก็ได้”
“ฉันคงต้องใช้เนตรของฉันตรวจสอบดูสักหน่อย”
“นั่นไง เขามาแล้ว”
เสียงหนึ่งดังขึ้น เสียงนั้นเป็ของเด็กสาวผมสีดำ ดวงตาสีฟ้า
“ในที่สุดพี่ก็ตื่นแล้ว”
“ผู้หญิงคนนี้คงเป็น้องสาวของเด็กคนนี้สินะ”
“อะ… อืม”
โนอาห์ยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะอาหาร
“ครั้งแรกก็คงต้องถามก่อนว่า…”
“เอ่อ พวกคุณเป็ใครกันงั้นเหรอ แล้วนี่ฉันเป็ใคร? ฉันสลบไปอย่างนั้นหรือ?”
ทุกคนต่างตกตะลึงเมื่อได้ยินคำพูดของโนอาห์
“นี่ อย่าบอกนะว่านายความจำเสื่อม จำพวกเราไม่ได้?”
ชายผมสีดำพูดขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อ
“งั้นในเมื่อความจำยังไม่กลับมา ฉันจะบอกให้นายฟังเอง”
“ไวท เวลคาเดียร์ ฉันเป็พี่ชายคนที่สองของนาย”
“ส่วนคนที่นั่งข้าง ๆ ฉันคือ เลออน เวลคาเดียร์ พี่ชายคนโตของนาย”
“ผู้หญิงสองคนตรงนั้นคือพี่สาวและน้องสาวของนาย”
“คนที่เข้าไปหานายในห้องคือ ลูมิเอล เวลคาเดียร์ พี่สาวคนโต”
“ส่วนคนที่เรียกนายเมื่อกี้คือ เซเรน เวลคาเดียร์ น้องสาวคนเล็ก”
“คนที่นั่งอยู่ตรงนั้นคือท่านพ่อและท่านแม่”
“ท่านพ่อชื่อ ดราเวียร์ เวลคาเดียร์ ส่วนท่านแม่ชื่อ อาเรียนา เวลคาเดียร์”
“พวกเราตระกูลเวลคาเดียร์คือตระกูลนักดาบผู้เลื่องชื่อ”
“ส่วนนาย… โนอาห์ เวลคาเดียร์”
“เอาล่ะ ทีนี้นายพอจำได้บ้างไหม เ้าน้องชาย”
เลออนถอนหายใจเบา ๆ
“พอเถอะ ไวท ในเมื่อเขาความจำเสื่อม ก็ค่อย ๆ ให้เขาฟื้นความจำไปก็แล้วกัน”
“อีกอย่าง ตอนนี้มีเื่สำคัญมาก”
“ถึงเวลาแล้วที่เขาต้องเริ่มฝึกเหมือนพวกเรา เพื่อเข้าโรงเรียน”
โนอาห์พยักหน้าเบา ๆ พร้อมกับยิ้มบาง ๆ
“อืม… ดูเหมือนที่นี่คือครอบครัวของฉันสินะ”
“เอาล่ะ เหลือแค่อุปนิสัยของเด็กคนนี้”
“ที่เหลือฉันก็จะแสดงได้สมบทบาทแล้ว”
"ข้าคาดหวังในตัวเ้าอยู่นะ อย่าให้ชื่อเสียงของตระกูลเสื่อมเสียเพราะความสามารถของเ้า"
ชายผมดำมีหนวดเล็กน้อยและดวงตาสีแดงกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“ดูเหมือนเด็กคนนี้จะไม่ได้อ่อนแอเลยทีเดียว แถมยังเป็คนที่มีความพยายาม”
“เอาล่ะ ทุกอย่างตอนนี้ง่ายขึ้นแล้ว”
“เหลือแค่ฉันต้องใช้เนตรตรวจสอบว่าใครคิดจะฆ่าฉัน”
แม้ไม่มีใครสังเกต แต่ดวงตาของโนอาห์เริ่มเปล่งประกาย
ในสายตาของเขา เขาเห็นดวงไฟสีขาวอยู่ภายในร่างของทุกคน
เขารับรู้ได้ว่าในห้องนี้ไม่มีใครคิดจะฆ่าเขา
ดังนั้นคนที่คิดจะฆ่าเขา… อาจเป็พ่อครัว
โนอาห์หลับตาครู่หนึ่ง ก่อนจะลืมตาขึ้นและใช้เวทตรวจสอบขนาดใหญ่ ครอบคลุมทั้งคฤหาสน์
แม้มันจะกินพลังเวทย์ในร่างของเขาไปมาก แต่มันก็คุ้มค่า
“เป็ไปตามคาด… มีอยู่สองคนที่คิดจะฆ่าฉันจริง ๆ”
“ดูสิว่าพวกแกจะทำอย่างไร เมื่อเห็นฉันที่ยังไม่ตาย และไม่ใช่โนอาห์คนเดิม”
“พวกแกมีพลังอยู่แค่ระดับกลาง”
“เพราะฉะนั้น พวกแกจะเป็กลุ่มแรกที่ฉันจะดูดซับ”
“หึ… แต่รอก่อนเถอะฉันยังมีเื่สงสัยอยู่ ต้องไปเค้นข้อมูลจากพวกแกเสียก่อน”
แผนการอันชั่วร้ายเริ่มก่อตัวขึ้นในหัวของโนอาห์
เขาคิดจะจัดการทั้งสองคนนั้น และรีดข้อมูลทุกอย่างที่พวกมันรู้ ก่อนจะใช้พวกมันเป็ก้าวแรกสู่พลังที่แข็งแกร่งกว่าเดิม
1K
