หลังจากที่ฟ้าใสและพลวัตรกลับโทนี่และเดฟจึงเดินเข้ามภายในบ้านด้วยชุดลำลองที่เพิ่งรีบสลัดชุดสูทรเพราะเควินส่งข้อความแจ้งว่าให้เล่นละครว่าเป็เพื่อนเขา
“สวีสดีครับผมมาหาเควินครับ” ฝรั่งตัวโตมายืนเรียกอยู่หน้าบ้านมลจิราจึงออกไปดูและบอกให้เควินออกมาโทนี่และเดฟถึงกับประหลาดใจว่าบอสเขามาอยู่ที่นี่หลายวันได้ยังไงห่างไกลจากที่เคยอยู่มากแต่บอสดูมีความสุขดี
“อ้าวมากันแล้วเหรอ ยายครับนี่โทนี่กับเดฟเพื่อนผมครับเขาจะมาอยู่เป็เพื่อนยาย่ที่ผมพาม่อนไปเขาใหญ่”
“ยายละอองแก้วกับมลจิราเรียกสั้น ๆ ว่าม่อน”ว่าแล้วเควินก็แนะนำสองสาวให้โทนี่กับเดฟรู้จัก
“สวัสดีค่ะ” กล่าวและยกมือไหว้ โหสวยเรียบร้อยขยันแบบนี้หาไม่ได้แล้วนะนี่ถ้าทำอาหารอร่อยอีกรุ่นลิมิเต็ดเลย
“เพื่อนผมนอนหน้าทีวีได้ครับไม่มีปัญหาไว้ใจได้ไม่ต้องห่วงครับ พวกนายทานข้าวกันหรือยัง”
“ยัง // ครับ”โทนี่ที่อยากชิมฝีมืออาหารบ้านนี้แต่ก็ปฏิเสธออกไปส่วนเดฟผู้ซึ่งเกรงใจบอสแต่ตอบรับแล้วมองหน้ากันอย่างเหรอหลา
“ไปกินกันทั้งสองคนหนูม่อนทำไว้เยอะ” ยายละอองแก้วกล่าวชวนและให้มลจิราจัดสำรับ
“ทานแล้วนะครับ”เมื่อตักกินคำแรกทั้งโทนี่และเดฟน้ำตาแทบไหลหน้าตาของอาหารและรสชาติไม่น่าเชื่อว่าจะได้จากบ้านหลังนี้นี่รสชาติจากภัตตาคารห้าดาวชัดๆชามแรกผ่านไปชามที่สองสามทานกันจนเสร็จกับข้าวหมดทุกอย่างแทบไม่ต้องล้างจานกันที่เดียวทั้งโทนี่และเดฟถึงกับต้องเอามือลูบท้องเขาไม่เคยอิ่มอะไรขนาดนี้เริ่มจะคลายข้อสงสัยแล้วทำไมบอสเขาถึงไม่เดือดร้อนกลับที่พักเมื่อเรียบร้อยช่วยกันล้างจานและเตรียมตัวเข้านอนเควินอาบน้ำเสร็จก็ออกมานั่งดูทีวีหน้าโซฟามลจิราจัดการเช็ดตัวให้ยาย หลังจากโทนี่กับเดฟอาบน้ำเรียบร้อยก็เตรียมปูที่นอนหน้าทีวีมลจิราเดินออกมาเตรียมตัวอาบน้ำเควินมองลูกน้องทั้งสองคนให้รู้ว่าเขาหวงห้ามมองสองหนุ่มรู้ดีเลยแกล้งหลับซะเลย
จนกระทั่งตีสี่มลจิราก็ลุกขึ้นมาทำขนมสักพักยายออกมาช่วยในขณะเดียวกันก็ทำข้าวต้มไปด้วยเควินรู้สึกตัวลุกขึ้นมาอาบน้ำส่วนโทนี่และเดฟรู้สึกตัวแล้วแต่นอนฟังความเป็ไปเขาอยากรู้ความเป็อยู่ว่าทำอะไรกันบ้างทั้งสองคนอดคิดไม่ได้ว่าผู้หญิงคนนี้อายุยังน้อยแต่ทำทุกอย่างเกินตัวได้อย่างไม่มีข้อบกพร่องยายเลี้ยงเธอมาดีจริงๆ
ผ่านมาสักพักโทนี่และเดฟจึงลุกขึ้นจัดการตัวเองเพราะกลิ่นที่คละคลุ้งมาชวนให้อยากเห็นและอยากกินยิ่งนัก
“โห....หอมจังเลยครับขนมอะไรเหรอครับผมไม่เคยเห็น”
“ขนมชั้นจ้าพ่อหนุ่มลูกค้าชอบกินยายกับหนูม่อนกำลังทำจะเอาไปส่งร้านประจำ”
“ออครับหอมมากเลยสีสันสวยงามมีทั้งสีแดง สีเขียว สีม่วง หน้าตาน่ากินมากแล้วในหม้อนั่นข้าวต้มใช่ไหมครับโหหอมมากเลยมีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ” มลจิรากำลังจะเจียวกระเทียมจึงหันไปมองเป็คำถามว่าเจียวเป็ไหมโทนี่รีบรับตะหลิวมาถือไว้ในมือและช่วยเจียวกระเทียม ส่งกลิ่นหอมฟุ้งไปอีกส่วนเดฟก็เข้าไปช่วยห่อขนมสวยบ้างไม่สวยบ้างแต่ยายละอองแก้วก็สอนด้วยความใจเย็นแรก ๆเดฟก็คุยเบาแต่พอยายไม่หือไม่อือเขาเลยเพิ่มเสียงจึงสันนิษฐานว่าน่าเกี่ยวกับการได้ยินเควินที่ยืนมองอยู่ค่อยสบายใจที่เห็นทุกคนสนิทกันเร็วทำไมเขารู้สึกอิ่มเอมในหัวใจเหลือเกินผู้ชายอกสามศอกสามคนที่แข็งกร้าวไม่เคยยอมใคร แต่ทำไมเวลาอยู่ใกล้สองสาวต่างวัยถึงได้อ่อนเป็ขี้ผึ้งแบบนี้ทั้ง ๆ ที่สองสาวแทบไม่ทำอะไรเลย เควินอยากรู้ๆๆๆๆ ถึงเวลาเควินพามลจิราไปส่งขนมเมื่อส่งเสร็จจึงชวนกันแวะซื้อของที่ตลาดคนเพิ่มต้องซื้อของเพิ่มเหมือนเดิมมลจิราเลือกเควินจ่ายและถือ