18.15น.
กว่าจะฝ่าการจราจรที่แน่นขนัดของกรุงเทพมหานครมาถึงร้านอาหารที่นัดกับยัยเก้าได้เล่นเอาหิวจนท้องร้องไปหมดดีที่ยัยเก้าเพื่อนสาวคนสวยของฉันมาถึงก่อนและจัดการสั่งอาหารและเครื่องดื่มรอพวกเราแล้ว
“สวัสดีค่ะพี่ทิวา”ยัยเก้าเพื่อนสาวคนสวยของฉันทักทายคุณทิวาอย่างเป็กันเองเพราะพวกเรามีโอกาสทานอาหารด้วยกันบ่อยๆ
“สวัสดีค่ะน้องเก้าไม่เจอไม่กี่เดือนสวยขึ้นหรือเปล่าคะ”คุณทิวาทักทายยัยเก้าอย่างสนิทสนมหลังจากนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามเพื่อนของฉัน
“สวยเป็ปกติอยู่แล้วค่ะพี่ทิวา”
“หลงตัวเองไม่เปลี่ยนเลยนะคะ”
“พี่ทิวาก็ชมเกินไป”
“พี่ทิวาเค้าไม่ได้ชมแกย่ะประสาทไม่ดีนะเนี่ย” ฉันว่ายัยเก้าอย่างขำๆ กับท่าทางหลงตัวเองของเพื่อน
“ถ้าประสาทดีจะมีเพื่อนอย่างแกเหรอ”ยัยเก้ารินน้ำเปล่าใส่แก้วที่มีก้อนน้ำแข็งเย็นๆ ส่งให้คุณทิวาจากนั้นก็รินอีกแก้วส่งให้ฉันที่นั่งลงข้างๆตัวเอง
“พี่อยากดื่มเบียร์เย็นๆสองสาวดื่มเป็เพื่อนพี่หน่อยนะ”คุณทิวามองโต๊ะตรงข้ามเราที่มีทาวเวอร์เบียร์สดแล้วหันมาบอกสิ่งที่เธอ้าให้เรารู้
“โอเคค่ะคืนนี้แกไปนอนห้องฉัน” ยัยเก้าตอบรับคุณทิวาทันควันพร้อมจัดแจงเื่ที่พักเสร็จสรรพ
“เออตามนั้น” ฉันได้แต่ตอบรับเพื่อนอย่างเต็มใจ
“อ้า!เบียร์กับปีกไก่ทอดเกลือนี่เข้ากันจริงๆเลยนะ”คุณทิวาดูจะพอใจรสชาติกับแกล้มตรงหน้าเอามากๆ เพราะเธอไม่สนใจจะกินข้าวเลยสักนิดเอาแต่นั่งฟังเพลงแล้วก็คุยโน่นนี่กับพวกเราไม่หยุด
“เอ็นไก่ทอดนี่ก็อร่อยนะคะพี่ทิวาเราสองคนสั่งมากินประจำเลยค่ะ”ยัยเก้าตักเอ็นไก่ทอดเมนูโปรดของเราสองคนให้คุณทิวาลองกินเธอก็หยิบขึ้นกินอย่างเอร็ดอร่อย
“พวกเรากินข้าวด้วยกันก็บ่อยแต่ไม่เคยมานั่นร้านแบบนี้เลยนะ น่าเสียดายชะมัดอีกหน่อยขวัญย้ายไปต่างจังหวัดแล้ว พี่คงไม่ได้มานั่งชิลๆแบบนี้อีกนานเลย”
“พี่ทิวาก็แวะไปหาเราบ่อยๆสิคะถ้าพี่ทิวาไปเก้าจะพาทัวร์แถวนั้นให้ทั่วเลยค่ะ ร้านนั่งชิลฟังดนตรีสดเพียบเลยแถมบรรยากาศดีด้วยนะคะ” ยัยเก้าย้ายไปทำงานที่ระยองเกือบจะหนึ่งปีแล้วครั้งแรกที่ฉันบอกว่าจะไปทำงานเลขาให้คุณคีรีและต้องประจำอยู่ที่ระยองเป็ส่วนใหญ่ยัยเก้าก็ดีใจมากที่จะได้พบฉันบ่อยๆ
“แล้วนี่น้องเก้ามาทำธุระที่กรุงเทพเหรอจ๊ะทำไมวันนี้ถึงนัดทานข้าวกับของขวัญได้”
“เปล่าค่ะวันนี้เก้าลางานมาเที่ยวโดยเฉพาะเลยค่ะ อิอิอิ”
“หือ!ผู้บริหารฟังแล้วแอบจี๊ดอยู่นะจ๊ะเนี่ย”
“หยอกๆค่ะพี่ทิวาเก้ามาตรวจสุขภาพประจำปีค่ะ”
“อ้อจ้า สดชื่นแจ่มใสขนาดนี้ แสดงว่าสุขภาพแข็งแรงดีใช่ไหมจ๊ะ”
“ใช่ค่าแข็งแรงดีมากๆเลยค่ะ” ยัยเก้ายกแขนขึ้นทำท่าเบ่งกล้ามประกอบให้คุณทิวาดูอย่างร่าเริงทำเอาพวกเราอดที่จะหัวเราะขำกับท่าทางขี้เล่นของยัยเก้าไม่ได้
“นี่ยัยขวัญแกไปอยู่ทางโน้นก็ทำตัวให้มันดีดีนะโว้ย อย่าสร้างความลำบากให้คุณคีรี”
“ใครจะสร้างความลำบากให้นายทิวกันน้องเก้ามีแต่นายทิวนั่นแหละที่จะสร้างความลำบากให้ของขวัญ”
“อย่าพูดเื่งานกันเลยค่ะวันนี้มากินข้าวกันไม่ใช่เหรอ พวกเรามาดื่มกันเถอะ”ฉันยกแก้วเบียร์ขึ้นชนกับยัยเก้าและคุณทิวาไม่อยากคิดเื่หน้าที่งานในอนาคตว่าจะลำบากหรือสุขสบายขนาดไหนเอาไว้ถึงเวลาค่อยคิดดีกว่า
เรานั่งกินดื่มกันจนล่วงเลยเวลามาถึงห้าทุ่มคุณทิวาเริ่มมีอาการเมาแล้ว ยัยเก้าก็เช่นกัน ส่วนฉันก็เริ่มมึนๆวันนี้ฉันคงขับรถไม่ไหวแน่นอน คงต้องฝากรถไว้ที่ร้านแล้วพรุ่งนี้เช้าค่อยกลับมาเอา ฉันกวาดสายตามองไปรอบๆร้านแล้วก็ต้องสะดุดตากับผู้ชายคนหนึ่งเขาคล้ายกับคุณคีรีมาก ฉันหลับตาลงแล้วมองไปทางนั้นอีกครั้งภาพก็ยังไม่ชัดเจนไม่ใช่สิ ไม่มีใครนั่งตรงนั้นแล้วต่างหากล่ะ วันนี้ฉันคงไม่ได้แค่มึนแล้วล่ะฉันคงเมาแล้วจริงๆ
“เก้าไปเข้าห้องน้ำเป็เพื่อนหน่อยสิ”
“ไปสิฉันว่าฉันเริ่มเมาแล้วเหมือนกัน อยากล้างหน้าหน่อย”
“พวกเราไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะคุณทิวาถ้าคุณทิวาอยากเข้าห้องน้ำเดี๋ยวขวัญกลับมาแล้วจะพาไปนะคะ แล้วเราค่อยกลับบ้านกัน”คุณทิวาไม่พูดแต่ส่งสัญญาณมือบอกว่า ‘โอเค’ ให้ฉันแทนจากนั้นฉันกับยัยเก้าก็เดินตามกันไปเข้าห้องน้ำหญิงที่อยู่ภายในร้าน
หลังออกมาจากห้องน้ำฉันก็ไม่พบคุณทิวาที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะหลังจากสอบถามกับพนักงานร้านได้ความว่าเธอออกไปกับผู้ชายตัวสูงหน้าตาดีคนหนึ่งฉันรีบต่อสายหาคุณทิวาทันทีอย่างกังวลใจ กลัวว่าเธอจะถูกคนไม่ดีพาตัวไป
“ยัยเก้าแกรอฉันตรงนี้นะ ฉันจะออกไปดูคุณทิวาที่หน้าร้านหน่อย”ฉันรีบตามออกไปดูคุณทิวาที่หน้าร้านทันทีพร้อมกับกดโทรศัพท์ติดต่อหาเธออีกทางหนึ่งเมื่อออกมาถึงหน้าร้านมองหาคุณทิวาทั้งทางด้านซ้ายและขวาก็ไม่พบต่อสายโทรศัพท์อยู่นานก็ไม่มีคนรับสายจนฉันเริ่มร้อนรน
“มองหาใครอยู่”เมื่อได้ยินน้ำเสียงที่คุ้นเคยดังอยู่ด้านหลังทำให้ฉันใรีบหันตามเสียงนั้นทันทีแต่เท้าเ้ากรรมดันพลิกเสียหลักหงายหลังซะได้ถ้าไม่ได้เ้าของเสียงนั้นโอบประคองไว้ฉันคงล้มลงไปกองกับพื้นแล้วอย่างแน่นอน
“คุณคีรี”ดวงตาของฉันเบิกกว้างอย่างใ ทั้งใที่กำลังจะหงายหลังล้มและใที่รู้ว่าตัวเองกำลังเอนกายอยู่ภายในวงแขนของใครคนหนึ่งฉันมองเห็นหน้าเ้าของวงแขนแข็งแรงนี่ได้อย่างชัดเจน คือเขา เขาอยู่ที่นี่จริงๆฉันไม่ได้ตาฝาด
“ใช่ผมเอง”
“เอ่อขอบคุณค่ะ” ฉันรีบดันตัวออกจากวงแขนของเขา ฉันไม่คุ้นกับการถูกผู้ชายโอบประคองแบบนี้
“ไม่เป็ไร”เขาตอบพร้อมกับมองฉันด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“จริงสิคุณเห็นคุณทิวาหรือเปล่าคะ พอดีเราทานข้าวอยู่ด้วยกันแล้วฉันกับเพื่อนไปเข้าห้องน้ำ ออกมาอีกทีคุณทิวาก็ไม่อยู่ที่โต๊ะแล้วฉันถามพนักงานร้าน ก็บอกว่าออกไปกับผู้ชายคนหนึ่ง เธอออกมากับคุณหรือเปล่าคะ”ฉันมองหน้าเขา พยายามใจเย็นอย่างที่สุดเพื่อไม่ให้ตัวเองต้องสื่อสารผิดพลาด
“ใช่พวกคุณเสร็จหรือยัง เราจะได้กลับสักที” เราอย่างนั้นเหรอ หมายความว่ายังไงเรานี่รวมฉันกับยัยเก้าเข้าไปด้วยหรือเปล่า ฉันคิดว่าไม่น่าจะใช่นะ
“เราเอ่อ ถ้าคุณทิวาอยู่กับคุณ ถ้าอย่างนั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ” ฉันหมุนตัวจากมาทันทีคุณทิวาอยู่กับน้องชายของเธอแล้ว ไม่มีปัญหาอะไรที่เหลือคือพายัยเก้ากลับบ้านก็แค่นั้น
“เดี๋ยว”ฉันได้ยินเสียงของคุณคีรีพร้อมกับแขนของฉันได้ถูกเขาดึงเขาหาตัวเอง
“ว้าย!”ฉันหลับตากลัวว่าตัวเองจะเสียหลักและล้มไปกองกับพื้นแต่สิ่งที่ฉันรู้สึกคือฉันถูกดึงแขนจนหน้าฉันกระแทกเข้ากับหน้าอกของเขาเต็มๆ
“ผมจะไปส่ง”ฉันได้ยินเสียงเขาดังมาจาก้าหัวของฉันนี่ฉันมึนจากอาการเมาหรือมึนจากแรงกระแทกเมื่อครู่กันแน่ ฉันฟังอะไรผิดไปหรือเปล่าคุณคีรีบอกว่าจะไปส่งฉันอย่างนั้นเหรอ ฉันดันตัวออกจากหน้าอกของเขารู้สึกได้ว่ามือทั้งสองข้างััโดนกล้ามหน้าอกอันแข็งแรงของผู้ชายจริงๆฉันรีบถอยออกห่างจากเขาเพราะรู้สึกประหม่าจากความใกล้ชิดกับเขาขนาดนี้เป็ครั้งแรกและทำตัวไม่ถูก
“ไม่เป็ไรค่ะขอบคุณนะคะ วันนี้ฉันมากับเพื่อน เพื่อนฉันเมาแล้วฉันต้องไปส่งเธอฉันขอตัวก่อนนะคะ” ฉันไม่รอให้เขาดึงแขนฉันเป็ครั้งที่สองฉันรีบกลับไปที่โต๊ะของตัวเองแล้วก็พบว่ายัยเก้ากำลังมีเื่กับผู้ชายคนหนึ่งอยู่
ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ^^
10K
![อุ้มรักรัฐภพ [ชุด Men Of Lions] + EBook](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1635341825_31555508.webp)
