ตอนที่ 18: หมากหนึ่งในสายลม
โถงหินของจวนตระกูลจิ้นเงียบสงัดในยามค่ำคืน
เพียงแสงโคมจันทน์ไหววูบใต้ผ้าขาวบาง ๆ ที่ห้อยต่ำ
จิ้นอี้เหวินนั่งนิ่งบนบัลลังก์ไม้หอม
ใบหน้าราบเรียบปราศจากรอยยิ้ม ดวงตาคมกริบราวกับมองทะลุทุกแผนการ
เมื่อเฟิงิก้าวเข้ามาในโถงนั้น
เขากลับมิได้ค้อมศีรษะตามธรรมเนียม
หากยืนตรงอย่างสง่างาม…แม้ในชุดทหารธรรมดา
“วันนี้ ข้าคงมิใช่เพียงแค่ผู้มาเยือนอีกแล้ว…”
“ข้าคิดว่าจดหมายของข้าจะพอทำให้ท่านนอนไม่หลับสักคืนหนึ่ง”
เฟิงิเปิดฉากสนทนาอย่างตรงไปตรงมา
จิ้นอี้เหวินหัวเราะเบา ๆ พลางโบกพัดสีเงินในมือ
“ข้าเคยนอนไม่หลับเพราะขาดเงิน…ไม่เคยเพราะถ้อยคำจากเด็กหนุ่มคนหนึ่ง”
เฟิงิก้าวเข้าไปใกล้อีกขั้น
สายตาไม่หลบเลี่ยง
“หากเช่นนั้น…ข้าจะขอทวงคำตอบตรงนี้
ท่านจะเลือกให้ชื่อของตระกูลจิ้นถูกจารึกในแผ่นจารึก…หรือเพียงแค่ถูกจารในรายงานลับของหน่วยเงาซางหยิน?”
โถงทั้งโถงเงียบงัน
เงาของม่านบางไหววูบไปตามแรงลมจากพัดของจิ้นอี้เหวิน
“เ้าคิดว่าข้าไม่มีทางเลือกอื่น?”
เสียงของผู้นำตระกูลดังขึ้นนิ่ง ๆ
เฟิงิยิ้มบาง
“ท่านมี…แต่ไม่มีทางไหนที่ ‘ไม่ต้องเลือก’ อีกแล้ว
ศึกครั้งใหญ่กำลังก่อตัว
ท่านจะเลือกยืนเคียงข้างผู้ที่ยืนหยัด…หรือซ่อนตัวอยู่ใต้เท้าของผู้ชนะ?”
จิ้นอี้เหวินเพ่งมองเฟิงิอยู่นาน
ก่อนจะวางพัดในมือช้า ๆ
“เ้าไม่เหมือนคนของราชสภาหลันชิง”
“พวกเขาพูดเื่คุณธรรม แต่ในใจเต็มไปด้วยผลประโยชน์”
เฟิงิตอบนิ่ง ๆ
“ข้าพูดเื่ผลประโยชน์…แต่ในใจข้ามีเพียงศักดิ์ศรี”
—
ในคืนนั้นเอง
ข้อตกลงถูกทำขึ้นอย่างลับ ๆ
ตระกูลจิ้นจะเปิดเส้นทางการค้าเสบียงและเหล็กกล้าให้หลันชิงผ่านเขตแดนของตน
ในขณะเดียวกัน หลันชิงจะรับรองการคุ้มครองผลประโยชน์ของตระกูลจิ้นในเส้นทางใหม่
และนี่…คือ “ข้อตกลงในเงามืด”
ที่ทำให้เฟิงิก้าวขึ้นมาเป็ผู้เล่นตัวจริงในสนามการเมืองระหว่างแคว้น
—
ขณะเดินออกจากจวนตระกูลจิ้น
เฟิงิหยุดมองขึ้นไปยังท้องฟ้ากว้าง
“ข้าเพิ่งวางหมาก…แต่เส้นทางของข้ายังอีกยาวไกล”
เหยียนหลีเดินตามมาเงียบ ๆ
“เ้าจะวางหมาก…หรือจะกลายเป็เบี้ยตัวหนึ่งในเกมกันแน่?”
เฟิงิหัวเราะเบา ๆ
“ข้าจะเป็สายลม…ไม่ใช่เบี้ย ไม่ใช่กระดาน”
“ข้าจะพัดพาโลกนี้ให้หมุนไปตามทางของข้าเอง…”
สายลมยามค่ำคืนพัดผ่านมาอีกครั้ง
ครั้งนี้…ไม่ใช่เพียงสายลมธรรมดา
แต่มันคือ ลมหายใจแรกของผู้เปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์