เช้านี้ผมตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกบางอย่างที่เปลี่ยนไป มันไม่ใช่แค่เื่ของจดหมายปริศนา แต่มันเป็เพราะ… ทุกอย่างรอบตัวผมเริ่มเปลี่ยนไปทีละน้อย
ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเลื่อนดูข้อความในแชทกลุ่ม
Muk: พวกแก วันนี้ใครว่างไปกินข้าวมั่ง?
Ploy: ฉันว่างนะ ว่าแต่นทีล่ะ?
May: ฉันติดงานตอนเช้า แต่น่าจะว่างตอนเย็นนะ
Ingfah: ฉันยุ่งหน่อย่นี้ แต่ถ้านัดตอนค่ำอาจจะได้
ผมอ่านข้อความก่อนจะพิมพ์ตอบ
Me: เราไปด้วย ไหนนัดที่ไหน?
มุกพิมพ์พิกัดร้านมา เป็ร้านอาหารเปิดใหม่แถวมหาวิทยาลัย
ผมรู้สึกว่า นี่อาจเป็โอกาสดีที่จะได้สังเกตพวกเธอมากขึ้น
มุมมองของพลอย
ฉันเหลือบมองหน้าจอโทรศัพท์ ก่อนจะอมยิ้มเล็กๆ
่นี้นทีดูแปลกไป ฉันััได้ว่าเขากำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ แต่ไม่ยอมพูดออกมา
หรือว่าเขากำลังมีความรัก?
แค่คิดแบบนั้น ใจฉันก็เต้นแรงขึ้นมาอย่างประหลาด
“เป็อะไรน่ะพลอย”
เสียงของเพื่อนร่วมคณะดังขึ้น ฉันสะดุ้งก่อนจะส่ายหัว “เปล่าหรอก แค่คิดอะไรนิดหน่อย”
“่นี้ดูเหม่อๆ นะ”
“จริงเหรอ?”
เพื่อนฉันพยักหน้าก่อนจะหัวเราะเบาๆ “หรือว่าแอบชอบใครอยู่?”
“ไม่ใช่สักหน่อย” ฉันรีบปฏิเสธ แม้แต่ตัวเองยังไม่แน่ใจเลยว่าคำตอบนั้นจริงแค่ไหน
แต่สิ่งหนึ่งที่แน่นอนคือ… ฉันกำลังคิดถึง นที มากขึ้นกว่าเดิม
มุมมองของมุก
“ไอ้ที!”
ฉันะโเข้ามาโอบคอหมอนี่จากด้านหลัง ขณะที่เขากำลังยืนรออยู่หน้าร้านอาหาร
“เห้ย! มุก เดี๋ยวบ่าหลุด”
“ก็ดี จะได้หัวโล้น” ฉันหัวเราะพลางปล่อยมือ “เป็ไร ทำหน้าเครียด”
“ก็ไม่ได้เครียดอะไร”
“โกหก” ฉันหรี่ตา “ฉันรู้จักนายมานานนะ”
เขาเงียบไป ก่อนจะเบี่ยงประเด็น “ว่าแต่มาก่อนใครเลยนะวันนี้”
“แน่นอน เพราะฉันเป็คนชวน” ฉันยักไหล่ “แต่เดี๋ยวพลอยก็มาละ”
ฉันมองหน้านทีแล้วรู้สึกแปลกๆ
่นี้เขาดูเปลี่ยนไปนิดหน่อย
หรือฉันคิดมากไปเอง?
มุมมองของเมย์
ฉันเดินเข้ามาในร้านอาหารพร้อมกับความรู้สึกแปลกๆ ในใจ
่นี้ฉันเจอกับนทีบ่อยขึ้น และรู้สึกว่าเขาดูโตขึ้นกว่าเดิม
“พี่เมย์!” เสียงของพลอยเรียกฉัน ฉันหันไปยิ้มให้ “มานั่งด้วยกันเร็วค่ะ”
ฉันเดินไปนั่งตรงข้ามกับนที เขายิ้มให้ฉันตามปกติ
“พี่เมย์งานยุ่งมั้ย่นี้”
“ก็นิดหน่อย” ฉันยิ้มตอบ “แล้วนทีล่ะ”
“ก็เรื่อยๆ ครับ”
เขาตอบเสียงเรียบ แต่ฉันรู้สึกได้ว่า เขากำลังปิดบังอะไรบางอย่างอยู่
มุมมองของอิงฟ้า
ฉันเดินเข้ามาในร้านช้ากว่าคนอื่นเพราะต้องเคลียร์งาน
สายตาของฉันกวาดมองโต๊ะที่กลุ่มของพวกเรานั่งอยู่
พลอยนั่งข้างนที
มุกนั่งตรงข้ามเขา
เมย์ก็นั่งหันหน้าเข้าหาเขา
ฉันสังเกตท่าทางของทุกคนอย่างเงียบๆ ก่อนจะเดินไปนั่งข้างมุก
“อิงฟ้ามาช้าจัง” มุกแซว
“ขอโทษ งานเยอะ” ฉันตอบสั้นๆ
“ไม่เป็ไรครับ ผมก็เพิ่งมากันไม่นาน” นทีพูดยิ้มๆ
ฉันหรี่ตามองเขาเล็กน้อย นที่นี้ดูเปลี่ยนไปจริงๆ
“่นี้นายเป็อะไร”
“หืม?” เขาทำหน้างง
“อย่ามาทำเป็ไม่รู้เื่” ฉันยกแขนกอดอก “ฉันััได้ว่านายกำลังคิดอะไรอยู่”
“ฉันไม่ได้คิดอะไรเลย”
“โกหก”
ฉันรู้ว่านทีมีเื่บางอย่างในใจ แต่เขายังไม่พร้อมจะพูดออกมา
แต่ไม่เป็ไร ฉันจะรอจนกว่าเขาจะยอมเปิดใจเอง
มุมมองของนที
ผมมองไปรอบๆ โต๊ะ ทุกคนดูเหมือนจะใช้ชีวิตตามปกติ แต่ผมรู้สึกว่าความสัมพันธ์ระหว่างเรากำลังเปลี่ยนไปทีละนิด
พลอยมองผมด้วยสายตาที่ต่างไปจากเดิม
มุกดูเหมือนจะสังเกตผมมากขึ้น
เมย์ดูเหมือนจะรู้ว่าผมกำลังคิดอะไรบางอย่าง
อิงฟ้าก็พยายามจะอ่านใจผมเหมือนเคย
แต่ผมยังคงไม่มีคำตอบว่า ใครกันแน่ที่เป็ “เธอ”
และถ้าผมยังลังเลแบบนี้ต่อไป ผมอาจจะเสียโอกาสสำคัญไปจริงๆ
ผมต้องเริ่มทำอะไรสักอย่างแล้ว
98
