เมื่อพระเ้านาม เทนชิ อยู่มานานแสนนาน นานน๊านนาน จนแทบจำตัวเองไม่ได้ ในสุดขอบจักรวาลแห่งนี้ พระองค์ช่างไร้ผุ้เทียมทาน จนทำให้รุ้สึกเบื่อ และหาวหวอดๆออกมา เพื่อหาอะไรแก้เซ็ง จึงได้มองหาเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังจะตายจากอุบัติเหตุรถยนต์ เพื่อจะมาฝึกให้เป็พระเ้ารุ่นต่อไป และเขาคนนั้น ก็คือผม เด็กติดเกมส์ อายุ 18ปี นามว่า ไฮเรีย เมเยอร์
\\ฟ้าว ตูมมมมมมมมมมมมในขณะที่รถยนต์แคมรี่ 4 ประตู ที่วิ่งมาด้วยความเร็วสูงจนน่าจะชนผมจนกระเด็นและตายในที่สุด กลับกลายเป็นรถยนต์กระเด็นไปเสียเอง ช่างน่าอัศจรรย์ใจยิ่งนัก จู่ๆผมก็ได้พลังระดับพระเจ้ามาโดยไม่ได้ขอ ไม่ได้แจ้งเบอร์โทร. ใดๆ มาแบบฟลุ๊คๆ เพราะพระเจ้าต้องการพระเจ้ารุ่นใหม่มาแทนที่ตน
" เจ้าหนุ่ม ลองมาเป็นพระเจ้าแทนตรู ดูบ้างไหม ตรูเบื่อจะตายอยู่แล้ว แม่งหมื่นล้านปีแล้วยังไม่มีใครมาฆ่าตรูได้เลย แต่จะต้องมีการทดสอบอะไรเล็กๆน้อยนะ " เสียงในหัวบอกผมเช่นนั้น ทำให้ผมพูดอะไรไม่ถูก
ผมเดินชิวๆ กลับบ้านแล้วระหว่างทาง ก็เจอกับเพื่อนสาวสมัยเด็ก เธอชื่อ ริโฮโกะ เป็นสาวหน้าตาสะสวย หุ่นเซ็กซี่ หน้าอกดินระเบิดที่ ใครๆก็อยากได้เป็นแฟน ผมเลยลองใช้พลังระดับพระเจ้า เพื่อจะแอบดูกางเกงในของเธอว่าวันนี้ใส่สีอะไร ทว่า พลังมันแรงเว่อ ถึงขั้นมองส่องทะลุกางเกงในไปจนเห็น เส้นเลือดฝอยที่กำลังกระดิก ระริกระรี้อยู่ ข้างในกายเธอ
" เฮ้ย จะทำยังไงกับพลังดีล่ะ พระเจ้า มันมากเกินไป ผมต้องการแค่ส่องกางเกงในเองนะ" ผมถามพระเจ้า
" จะไปรู้เอ็ง เหรอ เอ็งลองคิดดูเองแล้วกัน " พระเจ้าตอบแบบไม่รู้ไม่ชี้
" ถ้างั้นผมจะไปต่างโลกกับริโฮโกะ ก็แล้วกัน แล้วจะไปสร้างฮาเร็มที่นั่น " ว่าแล้วผมก็ วาร์ปตัวผมกับริโฮโกะ ไปต่างโลกในทันที มันเป็นที่ที่ซึ่งสุดแสนจะแฟนตาซี เพื่อจะสร้างครอบครัวน้อยๆของผมขึ้นมา
สิ่งแรกที่ผมเห็น คือ ดาร์กเอลฟ์สาวสวยคนหนึ่งกำลังยืนอยู่ต่อหน้าผม ในอาณาจักรที่ชื่อว่า โปปุรอน เธอผมคิดไม่ผิด เธอต้องเป็น ริโฮโกะ แน่ๆ
" ไฮเรีย นี่พวกเราอยู่ที่ไหนกัน " ริโฮโกะ กล่าวเบาๆแบบอายๆ ผมเลยพูดภาษาอังกฤษเท่าที่จำได้ออกไป เพื่อจะทำเท่ห์ต่อหน้าหญิง
" I will protect you with my life I promise I come back to help you ( ผมจะปกป้องคุณด้วยชีวิตของผม ผมสัญญาจะกลับมาช่วยคุณ) "
ช่างเป็นคำพูดที่เท่ห์ อะไรอย่างงี้นะ 5555+ ทว่า....3วินาทีต่อมา
เพี๊ยะ เสียงตบหน้าผมอย่างไม่พอใจในตัวผมของ ริโฮโกะ ก็ดังขึ้น เธอทำหน้าบึ้ง และทำให้ผมโกรธ ขึ้นมา
" งั้นผมไม่หย่งไม่อยู่ใกล้ๆ เธอแล้ว ริโฮโกะ" ผมบอกเธอ และลอยหายไปต่อหน้าเธอทั้งอย่างงั้น ทำไมผมถึงลอยได้ก็ไม่รุ้เหมือนกัน ผมทิ้งริโฮโกะ ให้ยืนหงุดหงิดอยู่แถวนั้นอย่างเดียวดาย โดยไม่รู้ตัวว่า ผมได้พาภัยมหันมาสู่ โลกใบนี้แล้ว เพราะริโฮโกะ มีสกิลติดตัวที่ชื่อ อีวิล เทคเกอร์ ( Evil Taker ) ที่สามารถช่วงชิงพลังชีวิต และสกิลของคนอื่นได้ ถ้าบอกตามตรงละก็ ความมั่งคั่งของมนุษย์คือการสะสมทรัพย์สิน แต่ความมั่งคั่งของปีศาจคือ การสะสมพลังวิญญาณและสกิล ผุ้มีสกิลแบบ ริโฮโกะ สามารถกลายเป็นจอมมาร ในโลกใบนี้ได้เลยเพียงแต่เธอยังไม่รุ้ตัวเท่านั้น
30 นาทีต่อมา....หลังจากทิ้งริโฮโกะไว้ในป่าคนเดียว
ผมลองเข้าไปในตัวเมือง และผ่านมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง น่าจะชื่อ มหาวิทยาลัย เวทย์มนต์ คาเวียน่า และแล้ว บททดสอบแรกของการเป็นพระเจ้าของผมก็เริ่มต้นขึ้น แล้วมันมีอะไรแปลกๆนะรึ นั่นคือผมรุ้สึกได้ถึงว่ามีพลังเวทย์ที่สะกดจิตให้ผุ้หญิงรักอยู่ในมหาวิทยาลัยนี้ ผมไม่รอช้า ผนึกลมปราณในลำคอทันที แล้วเป่าทำลายคาถา อวิชานี้ในทันที โดยยังไม่ได้ปรึกษาเทพเจ้า
วิ้ว ตูมมมมมมมมมมมมมม ด้วยพลังแห่งฤทธาของเทพ พลังเวทย์ของผมได้ทำลาย เวทย์มนต์สะกดจิตสาวๆ รวมทั้งเวทย์มนต์อย่างอื่นที่มันดีๆ ไปด้วย ไม่ว่าจะเป็นเวทย์มนต์คุ้มกันปีศาจของมหาวิทยาลัย ตาข่ายเวทย์มนต์ รวมทั้ง พรต่างๆของเหล่านางฟ้าที่ปกป้องมหาวิทยาลัยนี้อยุ่ และแล้วในไม่ช้า ก็มีเสียงผุ้หญิงดังขึ้น
ว้าย กริ๊ดดดดดดดดดดด
เสียงนักศึกษาสาวดังขึ้นในส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัย มีพวกตัวเขียว ที่เป็นปีศาจระดับกระจอกออกมา และกำลังเริ่มทำร้ายสาวๆ ตอนนั้นเองที่ อาวินซัน อัศวินเวทย์มนต์ หน่วยกระทิงดำ ซึ่งเป็นอาจารย์สอนอยุ่มหาลัยนี้ ได้กระโดดออกมาช่วย เหลือ ผุ้หญิงเหล่านั้น ( ตัวละครรับเชิญ จากเรื่องดวงนารีปกป้องทำไมต้องเป็นตรูด้วยฟระ )
" ไม่ต้องกลัว อาจารย์มาแล้ว " อาวินซันพูดด้วยความกล้าหาญ แต่เมื่อสัมผัสพลังของผมได้เท่านั้น เจ้าตัวก็ตัวสั่นในทันที เหมือนจะรุ้ว่า ผมมีพลังของพระเจ้า
" นี่มันพลังอะไรฟระเนี่ย โคตรแข็งแกร่งเลย " อาวินซันกล่าว หลังจากเขาจับ นักศึกษาชายคนหนึ่งที่ใช้เวทย์มนต์สะกดจิตผุ้หญิงมารักได้เมื่อ 10นาทีก่อน เพราะนักศึกษาคนนั้นโดนผู้หญิงรุมตบอยู่ เนื่องจากพลังของผมทำให้พลังคุ้มกายและเวทย์สะกดจิตหญิงของนักศึกษาชายคนนั้นสลายหายไป อาวินซัน จึงสามารถตรวจจับได้ และนำมาซึ่งการจับกุมในที่สุด
แต่ไม่นานนักผมก็ได้ยินเสียงพระเจ้าพูดขึ้นอีกว่า " อย่ามาเล่นใน มหาลัยสิโว้ย ไฮเรีย ชื่อเสียงข้าป่นปี้หมด " เพราะตอนนี้โลกสวรรค์ออกข่าวกันให้แซ่ด เป็นที่กล่าวขานกันของเหล่านางฟ้าและเทพธิดา
ข้อความในข่าว....
[ หนุ่มมหาลัยสุดตีน เป่าเวทย์มนต์สะกดจิตหญิงจนวินาศ แต่กลับไม่ได้ช่วยอะไรมหาวิทยาลัยเลย เนื่องจากไปทำลายข่ายเวทย์มนต์ป้องกันปีศาจระดับต่ำ และพรของเหล่านางฟ้า ทำให้พวกปีศาจ ไปอาละวาดในมหาลัย แทนที่ คนร้ายสะกดจิตนักศึกษาหญิง ]
ข่าวนี้มันทำให้ผมรุ้สึกสลดใจไม่น้อย และหายตัวออกจากมหาวิทยาลัย โดยไม่โชว์เทพต่อไปอีก ปล่อยให้ อาวินซัน ปราบพวกปีศาจตัวเขียวต่อไป และสร้างข่ายเวทย์มนต์ออกมาใหม่เพื่อป้องกันปีศาจ
ผมเดินสลดไปจนถึงร้านเหล้าของ เจ๊มาเจนเต้ ร้านเหล้าที่มีชื่อว่า อีวานน่าอันโด่งดังเพื่อจะดื่มสักแก้ว ให้ฉ่ำปอด
กริ๊งๆ เสียงเปิดประตูร้านเหล้าดังขึ้น ผมลงไปนั่งข้างเค้าเตอร์ ในบาร์สไตล์ยุโรป และสั่งเหล้ารสองุ่นมาดื่ม โดยมอง สาวเสิร์ฟอย่าง เรียโอ มาเสิร์ฟ ช่างน่าพอใจเสียนี่กระไรที่เห็นเด็กม.2 สามารถมาทำงานในร้านเหล้านี้ได้
' ต่างโลกไม่มีกฏหมาย ห้ามเด็กอายุไม่ถึง 18 มาทำงานในร้านเหล้าหรือไงกัน ' ผมคิดแล้วดื่มเหล้ารสองุ่นที่ร้อนแรงลงไป จริงๆแล้วมันทำมาจากผลซัน ผลไม้ที่มีหน้าตาคล้ายส้ม แต่กลับมีรสองุ่น ช่างน่าแปลกเสียนี่กระไร
ในขณะที่ผมกำลังเคลิบเคลิ้มไปกับรสเหล้า และเสียงดนตรี โอฮาโอ้ที่ขับขานในร้านอยู่นั้น ก็ได้มีเสียงจากพระเจ้าขึ้นมาอีก
" ลองไปทำหน้าที่ของ พระเจ้าดู เจ้าหนุ่ม ตอนนี้มีเด็กอายุ 6 ขวบ กำลังตกยาก อยากให้เจ้าช่วย " พระเจ้ากล่าวเบาๆ แต่ผมก็ได้ยิน ในขณะที่กำลังจะลุกจากเค้าเตอร์และเดินจากไป สาวน้อยเรียโอ ก็เดินเข้ามาเช็คบิล
" อย่าลืมจ่ายเงินด้วยค่ะ คุณลูกค้า " เรียโอ เด็กม.2 กล่าวอย่างหน้าระรื่น ผมล้วงไปหยิบเงิน แบงค์พันบาทออกมาเพื่อจะจ่ายแต่มันเป็นเงินของโลกเก่า
" ไม่ทราบว่านี่ แบงค์อะไรกันคะ? ร้านเรารับแต่เหรียญทองค่ะ" สรุปคือผมไม่มีเงินของโลกนี้ทำให้จนปัญญาต้องไปนั่งล้างจานหลังร้านจนสว่าง 5555+ ช่างเป็นประสบการณ์ที่แสนเจ็บปวดเสียนี่กระไร
ผมออกมาจากร้านเหล้ามาเจนเต้ ในตอนรุ่งเช้า โดยกินข้าวผัดสับปะรด ฝีมือเรียโอ เด็กสาวม.2 ท่าทางจะอายุแค่ 14ปีแต่รุ้จักทำงานหาเงินแล้ว ผมอยากให้พรเธอจริงๆ ถ้าผมผ่านการทดสอบแล้วได้เป็นพระเจ้าจริงๆละก็นะ*-*
ในไม่ช้าผมก็ทำหน้าที่ของพระเจ้า ผมไปหาเด็กชายอายุ 6ขวบที่กำลังจะตาย จากการขาดสารอาหารเป็นเวลานาน แล้วใช้เวทย์ฮีล สุดแรงเพื่อเยื้อแย่งชีวิตของเขากับมัจจุราชที่กำลังจะแย่งชีวิตของเด็กคนนี้ไป และมันก็สำเร็จด้วยพลังของพระเจ้า เด็กชายค่อยๆลืมตาตื่นจากอาการป่วย
" นี่ผมอยู่ที่ไหนกัน หรือผมอยู่บนสวรรค์ และคุณคือพระเจ้าสินะ " เด็กน้อยนาม โทโตะ กล่าว
" ถ้าข้าเป็นพระเจ้าละก็ ข้าจะให้เจ้าไปเกิดใหม่เป็น กางเกงในของสาวน้อยโลลิ เอาไหม " ผมพุดขำๆ ติดตลก
" ไม่เอาครับ พระเจ้า ผมต้องการช่วยแม่ของผม ถ้าท่านจะรับฟังละก็นะ " โทโตะมีสีหน้าเศร้าซึม ขณะเล่าเรื่องชีวิตรันทดของตน เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า
เขากับแม่อยู่ด้วยกันสองคน ทุกวันแม่ของโทโตะ จะทำงานจนดึกดื่น และโทโตะจะมาที่ครัวที่แม่ของเขาทำขนมปังไว้ขายสำหรับพรุ่งนี้ทุกวัน และเห็นแม่ของเขาแอบปาดน้ำตาน้อยๆ ด้วยความเศร้าโศรก เพราะค่าใช้จ่ายรายเดือนไม่พอกิน ทำให้ต้องดิ้นรนทำอาชีพเสริม ด้วยการปั้นขนมปังจนดึกดื่น เพราะแม่ของโทโตะ ไม่มีเวทย์มนต์ ทำให้การทำงานนั้นเต็มไปด้วยความยากลำบาก ต้องใช้หนึ่งสมองกับสองมือ ทำงาน แม่ของโทโตะ มีชื่อว่า เมลานี เป็นชาวบ้านธรรมดา ที่ถุกผลักภาระทั้งหมดไว้บนบ่า เนื่องจากสามีตาย ตั้งแต่เธอมีลูกคนแรก ทำให้เธอกลายเป็น ซิงเกิ้ลมัม( คุณแม่เลี้ยงลูกคนเดียวโดยไม่มีสามี ) ตั้งแต่ยังสาว
และด้วยเหตุนี้เองทำให้คุณแม่ของ โทโตะ ล้มป่วย ด้วยอาการทางใจ โทโตะ อยากแบ่งเบาภาระของแม่ จึงทำงานทุกอย่างเอง เขาไม่อยากเป็นภาระของแม่ แต่งานก็หนักสำหรับเด็กอายุ 6ขวบเกินไป ทำให้ โทโตะล้มป่วยลงอีกคนและกำลังจะตาย ถ้าผมไม่มาช่วยเด็กคนนี้คงจะตายไปแล้ว เมื่อผมได้ฟังเรื่องราวต่างๆของเด็กคนนี้ ผมจึงตัดสินใจว่า จะไปหา ดอก โปปุ โคมิ มารักษาอาการป่วยให้แม่ของโทโตะ
" เอาล่ะ โทโตะ พวกเราออกเดินทางไป หา ดอกโปปุ โคมิ กัน.... " ผมพุดราวกับพระเจ้าเพื่อให้กำลังใจเด็กคนนี้ และคิดว่าจะทำให้ความหวังของเด็กคนนี้เป็นจริง
================================================โปรดติดตามตอนต่อไป
4K
![ฮูหยินของท่านจอมยุทธ์ในตำนาน [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738727765_28765723.webp)
