-1
โลกแห่งเกมที่ไม่ใช่เกม กวี เด็กหนุ่มธรรมดาที่ได้ออกเดินทางท่องโลกกว้าง ในโลกแฟนตาซีสีเทาที่มิได้งดงามดั่งที่เขาคาดคิด สู่การค้นพบอดีตอันดำมืด ที่จะเชื่อมต่อกับมิติที่แตกต่างทั้งสองเข้าด้วยกัน
“เธอเป็นใคร ?”
ท่ามกลางอดีตอันมืดดำ อนาคตที่เขามองเห็นช่างไม่แน่นอน
เด็กสาวคนนั้นเป็นใคร เธอคือผู้ใด ช่างเป็นตัวตนที่คล้ายกันกับเขาและแตกต่างในช่วงเวลาเดียวกัน
“ชั้นเห็นโลกที่กำลังแตกสลาย ชั้นสัมผัสได้ถึงความแค้นและความบ้าคลั่งในจิตใจของเธอ”
ชายหนุ่มยังคงเฝ้าพรรณนา
“แต่ทำไมกันนะ เพราะหากจะให้ชั้นเปรียบเรื่องราวนี้ให้เป็นนิยายสักเรื่องหนึ่ง”
“มันก็อาจจะเป็น..”
‘เรื่องราวของโศกนาฏกรรมอันน่าเศร้า ที่เพียงแค่ได้นึกถึง น้ำตามันก็รินหลั่งออกมาเองโดยไม่รู้ตัว’
ปล. มีคนบอกเรื่องคำว่า "ฉัน" กับ "ชั้น" ก็จริงที่มันผิดครับ แต่ในกรณีนี้ ผมขอใช้ตัวเลือกหลังนะครับ พอดีมันติดเป็นนิสัยไปแล้ว ถ้ามันอ่านแล้วหงุดหงิดก็ขอโทษด้วยครับ :3
86
