อสูรสยบสวรรค์

ความรู้สึกที่ส่งมาจากมังกรน้อยช่างคุ้นเคยยิ่งนัก ความอบอุ่น รสละมุนของสัมผัส ความเสียวซ่านที่หัวของมังกรน้อย นนท์สะลึมสะลือคลับคล้ายว่ากำลังฝัน

" สามี ท่านรู้สึกดีรึไม่ " เสียงหวานของหลางจี้เสวี่ยปลุกนนท์ให้ตื่นจากภวังค์ " อาห์ " เสียงครางทุ้มต่ำของนนท์

" สามี ท่านตื่นแล้ว " หลางจี้เสวี่ยส่งยิ้มหวานให้นนท์ พร้อมประทับจูบอย่างดูดดื่ม นนท์พลันมองไปที่มังกรน้อย

ภาพสี่ภรรยากำลังรุมโทรมมังกรน้อย " อือ " เสียงครางหนักหน่วงของนนท์เป็นสัญญาณเตือนว่าเขื่อนใกล้แตก

" อ้าห์ " น้ำวิสุทธิ์พรั่งพรูออกมามากมายห้าภรรยาต่างแบ่งปันกันอย่างมีความสุข 

" เสวี่ยเอ๋อร์ เจ้าหันก้นมาทางใบหน้าของข้า นี่เรียกว่าท่า 69 " นนท์สอนบทรักจากโลกเก่า หลางจี้เสวี่ยทำตามอย่างว่าง่าย รอยแยกสีสวยต้องลิ้นร้อน

" อ๊า สามีข้า น่าอายยิ่งนัก " หลางจี้เสวี่ยใช้ปากอุ่นห่อหุ้มหัวมังกรน้อยไว้แล้วโยกขึ้นลง รอยแยกสีสวยถูกลิ้นของผู้ชำนาญการใช้ออก ก้นสวยส่ายกระดกเป็นพัลวัล

" อ๊า " ร่างสวยเกร็งกระตุกน้ำหวานไหลออกมาราดรดใบหน้าหล่อของนนท์ นนท์ไม่รอช้าหลั่งน้ำวิสุทธิ์ออกมาท้วมท้นจนเต็มปากของหลางจี้เสวี่ย

" อึก " หลางจี้เสวี่ยกลืนจนหมดทั้งยังรีดจากมังกรน้อยอีก เมื่อสมใจอยากแล้วจึงพลิกตัวออก

อีกสี่ภรรยาไม่น้อยหน้าได้ร่ำเรียนบทรัก 69 กันทั่วหน้า หลังจากนั้นนนท์จึงนำมังกรน้อยบุกทะลวงรอยแยกของห้าภรรยา และปลดปล่อยน้ำวิสุทธิ์ให้กับห้าภรรยาคนละยก

เมื่อเสร็จกิจ ภรรยาทั้งห้าช่วยกันเกล้าผมซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของสตรีที่มีสามีแล้ว นนท์มองห้าภรรยาที่เกล้าผม

" สามี ข้าสวยรึไม่ " หลางจี้เสวี่ยถาม

" ภรรยาทั้งห้าของข้าสวยงามยิ่งนัก " นนท์ตอบแบบคนเพ้อ ครั้นได้สติจึงเดินเข้าไปจูบห้าภรรยาสุดแสนดื่มด่ำ แล้วจึงพาห้าภรรยาออกไปด้านนอก

" ไปที่หอโอสถกันดีกว่า " นนท์และหลางจี้เสวี่ยเดินนำ สี่ภรรยาจับคู่คุยกัน สายตาของผู้คนมากมายมองอย่างตื่นตะลึง

" นั่นเจ้าสำนักหลางนี่ นางแต่งงานเวลาใด ข้ามิได้ข่าวเลย "

" นั่นสามในหกสาวงามล่มเมืองแห่งแคว้นเหลย "

" นั่นสาวงามล่มเมืองคนใหม่ " 

นนท์รู้สึกถึงแรงอาฆาต จิตสังหารจากรอบด้าน นนท์ได้แต่ส่ายหน้า 

ชายหนุ่มคนเดิมเดินมาขวางนนท์ไว้ " แม่นางทั้งห้า ข้าเจียงต้าเฉิน ขอเชิญแม่นางทั้งห้าไปร่วมดื่มชากับข้าจะได้รึไม่ " เจียงต้าเฉินคุณชายเสเพลแห่งเมืองจาง 

" เจียงต้าเฉิน นี่เป็นครั้งที่สองที่เจ้าล่วงเกินภรรยาของข้า ครั้งที่แล้วข้ามิได้ใส่ใจ แต่หากครั้งนี้ข้าปล่อยผ่านไปคงมิได้ " ว่าแล้วนนท์ปลดปล่อยพลังขั้นราชันย์เทวะขั้นที่เก้าสูงสุดใส่เจียงต้าเฉิน

เจียงต้าเฉินถึงแม้จะเป็เทวะขั้นที่สอง ไหนเลยจะต้านทานได้

" อั่ก " เจียงต้าเฉินปลิวไปตามแรงกดดันที่นนท์ปลดปล่อย

" นายน้อยๆๆ " เสียงผู้ติดตามของเจียงต้าเฉินร้องคร่ำครวญ

" คุณชาย ข้าเจียงอู่ฉี จากตระกูลเจียง ขอคุณชายได้โปรดยั้งมือไว้ไมตรีด้วยเถิด " ผู้ติดตามของเจียงต้าเฉินรีบเข้าขวาง

" ได้ข้าจะหยุดเพียงเท่านี้ และต่อไปช่วยบอกให้บิดาของมันดูแลมันให้ดีกว่านี้ " นนท์กล่าวอย่างไม่สบอารมณ์

" มิทราบว่าคุณชายมีนามว่าอันใด อยู่สำนักหรือตระกูลใด " เจียงอู่ฉี ขอข้อมูลจากนนท์

" ข้ามีนามว่า โจว นนท์ " เสียงดังฟังชัดของนนท์ทำเอาผู้คนถึงกับผวา

" อาจารย์หลอมโอสถระดับห้านี่ "

" เป็นเค้า ที่ทำลายสำนักดาบโลหิตในฝ่ามือเดียว " 

เจียงอู่ฉี ได้ยินพลันเข่าอ่อนทรุดลงกับพื้น พร้อมคร่ำครวญ " ขอบพระคุณอาจารย์ที่เมตตาต่อนายน้อย " ว่าพลางก้มห้วโขกศีรษะ

นนท์ไม่สนใจเดินจากไป เสียงอืออึง ยังตามมา

หี่หน้าหอโอสถ นนท์แสดงแผ่นหยกอาจารย์หลอมโอสถระดับห้า " ท่านอาจารย์เชิญๆ " นนท์และห้าภรรยาเดินเข้าไปในหอโอสถ ผู้คนมากมายที่มายังหอโอสถ ต่างซุบซิบถึงห้าสาวงาม 

" อาจารย์โจว ท่ามมิได้มานาน ข้าเกรงว่าท่านคงจะลืมหอโอสถแห่งนี้เสียแล้ว " อาจารย์ไป๋กล่าวทักทายนนท์

" คารวะอาจารย์ไป๋ เรื่องที่ข้าต้องจัดการนั้นมีมากนัก " นนท์กล่าว

" นี่ " อาจารย์ไป๋มองไปที่ห้าภรรยาของนนท์

" อาจาารย์ไป๋ นี่คือภรรยาทั้งห้าของข้า " นนท์แนะนำห้าภรรยา

" หากว่าข้าจำมิผิด ท่านนี้คือเจ้าสำนักหลางจี้เสวี่ยแห่งหุบเขาเหมันต์ใช่รึไม่ " อาจารย์ไป๋กล่าว

" อาจารย์ไป๋เป็นข้าเอง หลางจี้เสวี่ย " หลางจี้เสวี่ยแนะนำตน เสียงอื้ออึงทั่วทั้งหอโอสถ ใครมิรู้จักหลางจี้เสวี่ยบ้าง

สาวงามล่มเมืองหนึ่งเดียวแห่งยุคของแคว้นเหลยเมื่อหนึ่งร้อยปีก่อน ในยุคนั้นแม้นจะมีสาวงามจากเมืองต่างๆในแคว้นเหลย

แต่ผู้ที่ถูกยกย่องกลับมีเพียงผู้เดียวคือ หลางจี้เสวี่ย

" อาจารย์ไป๋ข้ามาวันนี้ ข้าจะมาทดสอบอาจารย์หลอมโอสถระดับที่เจ็ด " นนท์บอกเพราะเกรงว่าเรื่องห้าภรรยาจะนำพาเรื่องที่วุ่นวายมาสู่ตน

" อ้า เชิญๆ อาจารย์โจว เชิญชั้นที่สองเลย " อาจารย์ไป๋เดินนำนนท์ไป

" อาจารย์ไป๋ ข้าอยากให้ภรรยาทั้งห้าของข้าตามมาด้วยจะได้รึไม่ " นนท์ถาม

" มิมีปัญหา อาจารย์โจวท่านจะหลอมโอสถอะไร  " อาจารย์ไป๋กล่าว

" ข้าจะหลอมโอสถกายามังกรทองแดง " นนท์ตอบ เสียงของอาจารย์ต่างๆอื้ออึง

เมื่อไปถึงชั้นสอง นนท์บอกให้ห้าภรรยารออยู่ที่ห้องรับรอง นนท์พูดคุยกับอาจารย์ต่างๆ แล้วจึงเดินเข้าไปเลือกสมุนไพร

" สมุนไพรมีครบสามารถหลอมได้ห้าครั้ง " นนท์พึมพำ นนท์หยิบสมุนไพรสำหรับหลอมโอสถกายามังกรทองแดงมาสามชุด

นนท์เลือกหม้อหลอมโอสถสัมฤทธิ์ แล้วเข้าไปที่ห้องทดสอบ วางสมุนไพรลง แล้วหยิบเลือดธรรมดาของตนออกมาสามหยด

นนท์ทำสมาธิชั่วครู่ " เริ่ม " นนท์เริ่มคัดแยกสมุนไพรออกจากกัน ไฟสูงมาก สูง ปานกลาง ค่อนข้างน้อย น้อย

ครั้งนี้นนท์แยกสมุนไพรออกตามระดับความแรงของไฟถึงห้าขั้น เสียงซุบซิบของอาจารย์ที่มาดูมีมาเป็นระยะ เรียกได้ว่าอาจารย์ที่อยู่หอโอสถทุกคนมาอยู่ที่นี่หมดแล้ว

เมื่อคัดแยกสมุนไพรเสร็จ นนท์ผายมือเปลวเพลิงปฐพีพวยพุ่งจากฝ่ามือ สีแดงหม่นของเปลวเพลิงปฐพีแค่มองยังให้ความรู้สึกถึงความร้อนแรงได้ นนท์เริ่มหยิบสมุนไพรที่ใช้ไฟสูงมากใส่หม้อหลอมโอสถ

" ฟู่วๆๆๆๆ เปลวเพลิงร้อนแรงแผดเผาที่หม้อหลอมโอสถ สองเค่อผ่านไปกลิ่นหอมของสมุนไพรลอยออกไปด้านนอก

" สะกัดสมุนไพรได้บริสุทธิ์ยิ่งนัก "

นนท์ชั้นิ้วไปที่สมุนไพรที่สะกัดแล้ว สมุนไพรเหลวลอยขึ้นมา เสียงอื้ออึงของเหล่าอาจารย์ต่างๆ

"ตั้งแต่หลอมโอสถมา ไม่เคยเห็นการสะกัดสมุนไพรแล้วได้เป็นของเหลวเลยนี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้เห็น "

นนท์ทำการสะกัดสมุนไพรต่อ ของเหลวห้าหยดถูกนนท์ผนึกเอาไว้ ลอยอยู่ต่อหน้านนท์

นนท์หยิบขวดหยกเปิดออก กลุ่มควันสีชาดจางๆลอยคละคลุ้งทั่วห้อง แรงกดดันจากเลือดเสมือนมังกรของนนท์ แผ่กระจายออกไปทั่วทั้งชั้น

เลือดเสมือนมังกรของนนท์ลอยออกมาจากขวดหยกสามหยด เลือดเสมือนมังกรเปล่งประกายแสงสีชาดสาดส่อง ทำเอาเหล่าอาจารย์ทั้งหลายถึงกับขวัญผวา

" นี่มันเลือดมังกรของจริง เกิดมาข้าเพิ่งเคยเห็นครั้งแรก " เสียงตะลึงของอาจารย์ไป๋

" โฮก " เสียงคำรามของมังกรดังสนั่นทั่วทั้งอาคาร หมอกควันสีชาดแปรเปลี่ยนเป็นร่างเงามังกรแดงสามตน ลอยวนเวียนอยู่เหนือหัวนนท์

" เป็นเลือดมังกรที่แข็งแกร่งจริงๆ หากนำมาหลอมน่าจะทะลวงขั้นพลังขั้นใหญ่ได้ " 

นนท์เริ่มขั้นตอนต่อไป นำสมุนไพรเหลวใส่หม้อหลอมโอสถเร่งไฟ สูงบ้าง ต่ำบ้าง กลางบ้าง สลับไฟไปมาอยู่ครึ่งชั่วยามจึงใส่เลือดเสมือนมังกรสามหยดลงไป

โหมไฟจนถึงขีดสุดแล้วลดไฟลงต่ำสุด แล้วขึ้นถึงขีดสุดอีกครั้ง

" ติ๊ง " เสียงดังกังวาน เป็นเสียงที่ชื่นชอบของอาจารย์หลอมโอสถยิ่งนัก นนท์ปล่อยให้โอสถกายามังกรทองแดงเย็นตัวลงตามธรรมชาติ แล้วจึงหยิบออกจากหม้อหลอมโอสถ

" สมุนไพรสามชุด เลือดตัวเองสามหยด หลอมโอสถออกมาได้สิบแปดเม็ด ดี " นนท์เดินออกจากห้องพร้อมโอสถกายามังกรทองแดงสิบแปดเม็ด

" อาจารย์ทุกท่านเชิญตรวจสอบ " กลิ่นไอหอมหวลของโอสถกายามังกรทองแดง ตลบอบอวลทั่วทั้งห้อง ลมปรานของเหล่าอาจารย์เดือดพล่าน 

" โอสถกายามังกรทองแดงสีชาดสุกใส สวยสดงดงามยิ่งนัก นี่คือโอสถระดับเจ็ด ความสมบูณ์เต็มสิบ " อาจารย์ไป๋กล่าว 

" ยินดีด้วยอาจารย์โจว ท่านได้รับการเลื่อนขั้นเป็นอาจารย์หลอมโอสถระดับเจ็ดแล้ว " อาจารย์ไป๋กล่าวอย่างยิ้มแย้ม พร้อมยื่นป้ายหยกอาจารย์หลอมโอสถระดับเจ็ด ด้านหลังสลักโจวนนท์

" ขอบคุณอาจารย์ไป๋ ข้าขอโอสถสามเม็ดเพื่อชดเชยเลือดมังกรที่ข้าเสียไป ทุกท่านว่าเช่นไร " นนท์ยื่นข้อเสนอ

" อาจารย์โจว ตามกฎแล้วหากเลือดที่ใช้หลอมโอสถเป็นของผู้หลอม ทางหอโอสถจะแบ่งโอสถที่หลอมได้ครึ่งหนึ่ง " อาจารย์ไป๋กล่าว นนท์พยักหน้า

" อาจารย์ไป๋ แล้วท่านจะทำเช่นไรกับโอสถ คงไม่ประมูลในเมืองเล็กๆหรอกนะ " นนท์ถาม

" เราจะส่งไปประมูลที่แคว้นเหลย แล้วชื่อเสียงของอาจารย์โจวจะโด่งดัง " นนท์พยักหน้า

" หากเป็นเช่นนี้ ข้าจะเก็บไว้หกเม็ด ส่วนสามเม็ดที่เหลือฝากอาจารย์ไป๋ไปประมูลที่แคว้นเหลยในนามของข้า ส่วนแบ่งจากการประมูล

ข้าต้องการหนึ่งจากสามส่วน หนึ่งส่วนข้าให้หอโอสถเมืองจาง อีกหนึ่งส่วนข้าให้เหล่าอาจารย์ของที่นี่ทุกคน " หลังจากนั้นนนท์และเหล่าอาจารย์จึงพูดคุยเรื่องราวของการหลอมโอสถในวันนั้อีกพักใหญ่จึงขอตัวจากไป