สัตย์สาบานแห่งดวงดาว

ช่วงบ่าย

ยูรันยืนอยู่บนเนินสูง มองภาพรวมของพื้นที่โดยมีเฮยหลงกับเยว่หลินยืนอยู่ด้านหลัง

“บ่อเพาะเลี้ยงไปถึงไหนแล้ว?”

เฮยหลงรีบรายงาน

“ตอนนี้ขุดเสร็จแล้วห้าสิบบ่อจากทั้งหมดหกสิบเก้าบ่อขอรับ เหลืออีกสิบเก้าบ่อ”

ยูรันพยักหน้า

“อืม เอาเถอะ พวกเจ้าดูรายการพวกนี้ ตอนนี้ที่เสร็จจริง ๆ มีแค่ตำหนักมรกต และปัญหาใหญ่สุดคือโรงฟักไข่กับบ่อเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ”

รายการพัฒนายอดเขา

สิ่งปลูกสร้างหลังเขา

* *[X]* ตำหนักมรกต (ปรับปรุงแล้วเปลี่ยนเป็นตำหนักหลัก) เสร็จสิ้น

* [ ] บ่อเพาะเลี้ยง `กำลังดำเนินการ 50 จาก 69`

* [ ] ฟาร์มสัตว์บกและสัตว์ปีก `ยังไม่ได้เริ่ม`

* [ ] สวนสมุนไพรวิญญาณ `ยังไม่ได้เริ่ม`

* [ ] สวนผลไม้วิญญาณ `ยังไม่ได้เริ่ม`

* [ ] โรงหมักสุรา `ยังไม่ได้เริ่ม`

* [ ] โรงหลอมยา`ยังไม่ได้เริ่ม`

* [ ] โรงตีเหล็ก `ยังไม่ได้เริ่ม`

* [ ] โรงทอผ้า`ยังไม่ได้เริ่ม`

* [ ] คลังสินค้า `ยังไม่ได้เริ่ม`

* [ ] ห้องทำงานส่วนบุคคลของแต่ละคนสำหรับงานเอกสาร `ยังไม่ได้เริ่ม`

* [ ] บ่อน้ำพุร้อน `ยังไม่ได้เริ่ม`

* [ ] โรงฝึกส่วนตัว `ยังไม่ได้เริ่ม`

* [ ] ศาลากลางน้ำสำหรับ ตกสัตว์น้ำ `กำลังดำเนินการ ความคืบหน้าตามบ่อเพาะเลี้ยง`

* [ ] โรงฟักไข่

สถานที่กลางเขาและหน้ายอดเขา

* [ ] ตำหนักหลัก (ปรับปรุงแล้วเปลี่ยนเป็นตำหนักรับรอง) `ยังไม่ได้เริ่ม`

* [ ] ปรับปรุงลาน `ยังไม่ได้เริ่ม`

* [ ] โรงอาหารสำหรับศิษย์ฝึกงาน `ยังไม่ได้เริ่ม`

* [ ] เรือนใหม่สำหรับศิษย์ฝึกงาน `ยังไม่ได้เริ่ม`

* [ ] สถานที่จัดกิจกรรมอื่นๆ `ยังไม่ได้เริ่ม`

ฝั่งตะวันออก

* [ ] เรือนบัญชีทุบทิ้ง `ยังไม่ได้เริ่ม`

* [ ] คลังสินค้าทุบทิ้ง `ยังไม่ได้เริ่ม`

* [ ] ตำหนักสำหรับการฝึกสอน `ยังไม่ได้เริ่ม`

ฝั่งตะวันตก

* [ ] สถานที่ให้ฝึกทดลองทำบางอย่างตามความถนัดของตนเอง  `ยังไม่ได้เริ่ม`

* [ ] เขตท่องเที่ยว และนิทรรศการ

เฮยหลงกับเยว่หลินอ่านรายการตั้งแต่ต้นจนจบ ก่อนย้อนกลับไปอ่านใหม่อีกรอบด้วยความไม่อยากเชื่อ

[นี่นายท่านคิดจะสร้างทุกอย่างบนยอดเขาเลยหรือ?!]

เยว่หลินเงยหน้าขึ้นอย่างลังเล

“นายท่านเจ้าคะ หากสร้างทั้งหมดตามรายการนี้ ยอดเขาจันทราคงไม่ต่างจากเมืองขนาดย่อมเลยนะเจ้าคะ”

“ก็ตั้งใจให้เป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว”

ยูรันตอบอย่างไม่ทุกข์ร้อน

“ในอนาคตข้าไม่ต้องการออกไปตามหาสถานที่หลอมยา หลอมอาวุธ เพาะสมุนไพร หรือซื้อวัตถุดิบจากผู้อื่นทุกครั้ง หากสร้างทุกอย่างไว้ที่นี่ พวกเราก็จัดการได้เองทั้งหมด”

เฮยหลงชี้ไปยังสองรายการซึ่งยูรันกล่าวถึง

“แต่เหตุใดปัญหาใหญ่ที่สุดจึงเป็นโรงฟักไข่กับบ่อเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำขอรับ?”

“เพราะมันอาจเกิดปัญหาขึ้นน่ะสิ”

เฮยหลงยิ่งสงสัยกว่าเดิม

“ปัญหาอะไรหรือขอรับ?”

ยูรันชี้ลงไปยังบ่อเพาะเลี้ยงเบื้องล่าง

“เพราะพวกมันอยู่ดีกินดีเกินไป จนเริ่มวิวัฒนาการกันแล้วน่ะสิ”

“พวกแกไม่เห็นหมึกกับกุ้งในบ่อหรืออย่างไร? ตัวของพวกมันใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ แถมสีก็เริ่มเปลี่ยนไปแล้วด้วย”

เขาหันกลับมามองงูทั้งสอง

“ตอนกินพวกมัน พวกแกไม่สังเกตหรือว่าในเนื้อเริ่มมีพลังปราณปะปนอยู่เล็กน้อย?”

“อีกอย่าง สัตว์น้ำชนิดเดียวกันซึ่งถูกนำขึ้นโต๊ะในแต่ละวันก็เริ่มมีขนาดไม่เท่ากันแล้ว บางตัวใหญ่กว่าปกติถึงครึ่งหนึ่ง บางตัวเปลือกแข็งขึ้น บางตัวรสชาติก็เปลี่ยนไป”

เฮยหลงกับเยว่หลินชะงักพร้อมกัน

เมื่อลองนึกย้อนกลับไป ทั้งสองก็พบว่าอาหารทะเลบนโต๊ะช่วงหลังมีความแตกต่างจากเดิมจริง ๆ เพียงแต่พวกเขาคิดว่ายูรันคัดเลือกสัตว์น้ำต่างขนาดมาทำอาหารเท่านั้น

เยว่หลินถามอย่างไม่แน่ใจ

“หมายความว่าพวกมันกำลังดูดซับพลังปราณ จนเริ่มเปลี่ยนจากสัตว์ธรรมดาเป็นสัตว์วิญญาณหรือเจ้าคะ?”

“อืม ก็น่าจะใช่”

ยูรันพยักหน้า

“หากพวกมันดูดซับพลังปราณต่อไปจนถึงขีดสุด กระทั่งก่อกำเนิดแก่นทองคำขึ้นมาได้ สัตว์น้ำหนึ่งตัวอาจขายได้ถึงหนึ่งแสนเหรียญวิญญาณเลยก็ได้”

“...”

เฮยหลงกับเยว่หลินเบิกตากว้างพร้อมกัน

“สำหรับผู้บำเพ็ญทั่วไป เพียงบำเพ็ญไปถึงขอบเขตแก่นทองคำได้ก็ถือว่าน่าเหลือเชื่อแล้ว แต่สัตว์น้ำธรรมดาพวกนี้กลับมีโอกาสวิวัฒนาการไปถึงระดับเดียวกัน”

ยูรันลูบคางพลางครุ่นคิด

“อีกหน่อยอาจมีวิถีของผู้ปรุงอาหารถือกำเนิดขึ้นมาโดยเฉพาะ คล้ายกับนักหลอมโอสถก็ได้”

“เพราะวัตถุดิบซึ่งเต็มไปด้วยพลังปราณจะนำไปปรุงตามปกติไม่ได้ ผู้ปรุงต้องรู้วิธีควบคุมไฟ รักษาพลังงานภายในเนื้อ และทำให้อาหารสุกโดยไม่ปล่อยให้สรรพคุณสูญสลาย”

เขากางมือออก

“เมื่อถึงตอนนั้น อาหารหนึ่งจานอาจให้ผลไม่ต่างจากโอสถ เพียงแต่มีรสชาติดีกว่าหลายเท่า”

ยูรันหันกลับมามองงูทั้งสอง

“พวกแกคิดว่าอย่างไรล่ะ?”

เฮยหลงมองบ่อทั้งห้าสิบแห่งเบื้องล่าง ก่อนกลืนน้ำลาย

“หากสัตว์น้ำพวกนี้วิวัฒนาการสำเร็จทั้งหมด...”

เยว่หลินกล่าวต่อด้วยดวงตาเป็นประกาย

“เช่นนั้นในบ่อเหล่านี้ก็ไม่ใช่กุ้งกับหมึกแล้ว แต่เป็นเหรียญวิญญาณซึ่งกำลังว่ายน้ำอยู่เต็มไปหมดเลยสิเจ้าคะ!”

“ก็คงใช่”

ยูรันพยักหน้า ก่อนชี้ไปยังบ่อเพาะเลี้ยงเบื้องล่าง

“แต่ปัญหาคือ เมื่อพวกมันเริ่มมีพลังขึ้นมา จะไม่หันไปกินตัวที่อ่อนแอกว่า แล้วทำลายบ่อรึไง?”

“เพียงผู้บำเพ็ญขอบเขตสร้างรากฐานคนเดียว หากต้องการระเบิดบ่อทั้งหมดนี่ทิ้งก็ยังทำได้อย่างง่ายดาย”

เฮยหลงสีหน้าเปลี่ยนไปทันที

“จริงด้วยขอรับ หากมีสักตัวก้าวเข้าสู่ขอบเขตสร้างรากฐาน บ่อธรรมดาเหล่านี้คงขังมันไว้ไม่ได้แน่”

เขาหันกลับมาหายูรัน

“เช่นนั้นพวกเราควรจับตัวที่เริ่มวิวัฒนาการขึ้นมาแยกไว้ก่อน หรือสร้างบ่อใหม่ให้แข็งแรงพอจะกักขังพวกมันดีเจ้าคะ?”

ยูรันมองบ่อเพาะเลี้ยงทั้งหมด ก่อนตัดสินใจเปลี่ยนแผนอย่างรวดเร็ว

“บางทีหกสิบเก้าบ่ออาจไม่พอ”

เฮยหลงกับเยว่หลินชะงักพร้อมกัน

“ข้าจะเพิ่มจำนวนเป็นหนึ่งร้อยบ่อ แล้วแบ่งพื้นที่ตามระดับของสัตว์ภายใน”

เขายกนิ้วขึ้นนับ

“สัตว์ทั่วไป ขอบเขตหลอมรวมปราณ และขอบเขตสร้างรากฐาน ส่วนบ่อที่เหลือให้ปล่อยว่างเอาไว้ก่อน เผื่อมีสัตว์ระดับสูงกว่านั้นถือกำเนิดขึ้นมา”

ยูรันพยักหน้าให้กับแผนการของตนเอง

“อืม เอาตามนี้แหละ”

จากนั้นจึงหันไปสั่งงูทั้งสอง

“พวกแกไปนับจำนวนสัตว์น้ำทั้งหมด แล้วคัดแยกพวกมันตามระดับการเปลี่ยนแปลงให้เรียบร้อย”

“ตัวไหนยังไม่มีพลังให้แยกไว้ส่วนหนึ่ง ตัวไหนเริ่มหลอมรวมปราณก็แยกไปอีกบ่อ ส่วนตัวที่ใกล้สร้างรากฐานต้องกักเอาไว้ต่างหาก ห้ามปล่อยให้ปะปนกันเด็ดขาด”

“ขอรับนายท่าน!”

“เจ้าค่ะนายท่าน!”

“หลังจัดการบ่อเสร็จแล้ว ค่อยไปดูสวนผลไม้วิญญาณต่อ”

ยูรันชี้ไปยังพื้นที่ว่างอีกแห่ง

“ข้าจะสร้างสวนกับวางระบบน้ำทิ้งไว้ให้ พวกแกเพียงนำปุ๋ยซึ่งหมักเอาไว้หลายวันไปเทลงตามจุดที่กำหนด”

“ปุ๋ยเหล่านั้นทำจากวัตถุดิบของสัตว์วิญญาณ บางทีต้นไม้ธรรมดาอาจดูดซับพลังจนวิวัฒนาการเป็นต้นไม้วิญญาณได้เหมือนกัน”

เขาโบกมือไล่

“ระหว่างทำงานก็ฝึกก้าวพริบตาไปด้วยแล้วกัน แยกย้าย เสร็จแล้วค่อยกลับมาหาข้า”

หลังรับคำสั่ง เฮยหลงกับเยว่หลินก็รีบมุ่งหน้าไปยังบ่อเพาะเลี้ยงทันที

ส่วนยูรันเริ่มลงมือขยายพื้นที่ด้วยตนเอง

คราวนี้เขาไม่คิดปิดบังพลังอีกต่อไป การขุดบ่อ ปรับพื้น ก่อขอบ วางเส้นทางน้ำ และสร้างจุดเชื่อมต่อจึงดำเนินไปอย่างรวดเร็ว

บ่อใหม่ปรากฏขึ้นต่อเนื่องจากพื้นที่เดิม จากห้าสิบบ่อเพิ่มเป็นหกสิบ เจ็ดสิบ แปดสิบ จนกระทั่งครบหนึ่งร้อยบ่อตามแผน

หลังจัดการบ่อเพาะเลี้ยงเสร็จ ยูรันก็ย้ายไปยังพื้นที่สำหรับสวนผลไม้วิญญาณ

การสร้างสวนไม่ได้ซับซ้อนมากนัก เขาจัดวางต้นไม้ประมาณหนึ่งร้อยห้าสิบต้นตามระยะห่างซึ่งเหมาะสม วางระบบควบคุมน้ำและทางส่งปุ๋ยแยกตามพื้นที่ ก่อนเว้นที่ว่างรอบนอกเอาไว้สำหรับขยายสวนในอนาคต

เมื่อลงมือทำทุกอย่างด้วยตนเอง งานซึ่งตามปกติต้องใช้คนจำนวนมากและกินเวลาหลายวันจึงเสร็จลงอย่างรวดเร็ว

ยูรันหยิบรายการพัฒนายอดเขาขึ้นมา ก่อนแก้ไขสถานะของสองรายการ

- *[X]* บ่อเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ `เสร็จสิ้น 100 บ่อ`

- *[X]* สวนผลไม้วิญญาณ `เสร็จสิ้น 150 ต้น และสำรองพื้นที่สำหรับขยาย`

หลังจากนั้นเขาก็กลับไปนั่งรอบนเนินสูงตามเดิม พลางครุ่นคิดถึงงานชิ้นต่อไป

“ต่อไปก็โรงฟักไข่...”

ขณะเดียวกัน เฮยหลงกับเยว่หลินยังคงทำงานอย่างหนักอยู่บริเวณบ่อเพาะเลี้ยง

การตรวจสอบว่าสัตว์น้ำตัวใดเริ่มวิวัฒนาการไปถึงระดับไหน จำเป็นต้องควบคุมพลังอย่างละเอียด ทว่าพื้นฐานการควบคุมของทั้งสองยังไม่ดีนัก จึงต้องใช้เวลาตรวจสอบทีละตัวอย่างระมัดระวัง

ซ้ำร้าย พวกเขายังพยายามฝึกก้าวพริบตาระหว่างเคลื่อนย้ายสัตว์น้ำไปยังบ่อใหม่อีกด้วย

ถึงจะล่าช้า แต่ทั้งสองไม่กล้าทำงานส่ง ๆ

หากจัดระดับผิดแล้วนำสัตว์ซึ่งใกล้สร้างรากฐานไปปะปนกับสัตว์ทั่วไป เช้าวันรุ่งขึ้นอาจเหลือเพียงสัตว์ตัวเดียวซึ่งกินทุกอย่างในบ่อจนหมด

ทว่างูทั้งสองยังคงวุ่นวายอยู่กับการนับจำนวนและคัดแยกสัตว์น้ำอย่างไม่มีทีท่าว่าจะเสร็จง่าย ๆ

เวลาค่อย ๆ ผ่านไป จนดวงอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำและใกล้ถึงเวลาอาหารเย็น