ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

           ฉับพลันที่น้ำเสียงเหล่านั้นเอ่ยพูดสิ้นสุดลง การโจมตีของอสูรสายเลือดบริสุทธิ์ ก็พุ่งปราดสำแดง การโจมตีเข้าใส่อี้เฉินอย่างเกรี้ยวกราด ส่งให้สายเลือดของอี้เฉินถูกกดข่ม ขึ้นมาอย่างหนักหน่วง พร้อมด้วยภาพผืนฟ้า ที่ดำมืด เต็มไปด้วยสายฟ้าแลบแปลบปลาบ แปรเปลี่ยนเป็นน่าหวาดกลัว

          แม่ทัพใหญ่ อู๋เหวิน ที่อยู่ในร่างหงส์เพลิงต้องสาป เพียงมันโบกสะบัดปีกเปลวเพลิงสีเขียว ชั่วร้ายออกมากว้าง มันก็สร้างลมพายุลูกใหญ่ออกมาทั่วทิศ ก่อนจะพุ่งปราด ส่งปีกเพลิงราวกับใบมีดแหลมคม เข้าตัดผ่าร่างของอี้เฉิน

          ทิศทางสุนัขนรกโลกันตร์ พร้อมด้วยมังกรทมิฬ พวกเขาต่างก็โจมตีประสาน หมายมั่นจะฝังคมเขี้ยว ลงไปภายในร่างน้อยๆ ของอี้เฉิน จนบัดนี้กลายเป็นภาพ อี้เฉินอยู่ท่ามกลาง คมเขี้ยวของเหล่าสัตว์อสูรร้าย ที่หลุดออกจากกรงขัง พร้อมจะขย้ำอี้เฉิน ให้กลายเป็นเศษเนื้อเละ

          อี้เฉินที่ยืนท่ามกลางวงล้อม เส้นผมเขา ปลิวสะบัดโยกไหว ไปกับสายลมเย็นเยียบที่เสียดแทงกายา จนรู้สึกเจ็บแสบผิวหนัง ก่อนฝ่ามือเขาจะประสานอินขึ้นมา ขับเคลื่อนวิชาระฆังคุ้มกันกาย ภาพระฆังสีทองพร่างพราว ก่อรูปขึ้นมาโอบล้อมร่างของอี้เฉินไว้ ในเสี้ยวพริบตา แฝงไว้ด้วยอักขระเต๋า ธรรมที่โดดเด่น มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าอย่างชัดเจน

          เมื่อยักษ์ใหญ่เข้าปะทะ ระฆังทองของอี้เฉิน เสียงตู้ม!! งง!! จึงดังออกมาก้องฟ้า คลื่นลมระเบิดที่บ้าคลั่ง ต่างก็ทำให้หมู่ชนที่มองชมฉากการต่อสู้ ยังกายาเย็นเยือก ก้าวฝีเท้าถอยหลังอย่างไม่รู้ตัว แม้แต่ฝ่ามือที่บีบรัดของพวกเขา ยังเกิดการสั่นไหวขึ้นมาน้อยๆ ด้วยความหวาดกลัว

         เสียงระฆังทองอี้เฉิน ดังก้องกังวานออกไปไกลนับล้านลี้ ก่อนระฆังทอง จะเกิดการแตกร้าว ลุกลามออกไปทั่วอย่างรวดเร็ว พร้อมริมฝีปากอี้เฉิน ที่กระอักเลือดสดออกมาคำใหญ่ จนเขาต้องแค่นเสียง ชิ!! ดังเล็ดลอดไรฟันออกมา

          ภาพที่อี้เฉินบาดเจ็บหนัก ต่างก็ทำให้พวกศัตรูต่างดินแดน คลี่ยิ้มออกมากว้าง แล้วยิ่งเห็นมังกรทมิฬ ตัวเขื่องระเบิดลมหายใจ   ความตายสีดำ ออกมาโพยพุ่งท่วมท้นท้องฟ้า ยิ่งทำให้เหล่าศัตรูต่างดินแดน ต่างก็มั่นใจว่าจะฆ่าสังหารอี้เฉินลงได้ จากกระบวนท่า การโจมตีที่รุนแรงในคราวนี้

         อี้เฉินเขาไม่อาจเก็บซ่อนพลัง ของเขาเอาไว้ได้อีกต่อไป ครั้นเขาบัดนี้รับรู้ได้ถึงความตายขึ้นมาอย่างหนักหน่วง ราวกับเท้าข้างหนึ่ง ของเขาบัดนี้เหยียบย่ำลงไป ยังปากหุบเหวอเวจี พร้อมกับฝ่ามือสีดำ ที่กำลังฉุดรั้งตัวของเขาลงไป

         ฉับพลัน พลังวัฏจักร ภายในกายอี้เฉินก็ปะทุขึ้นมาอย่างรุนแรง ก่อเกิดเป็นวงแหวนวัฏจักร ชีวิต ความตาย หมุนวนรอบตัวอี้เฉินอย่างเร็วจี๋ ราวกับเป็นแม่น้ำธาราสองขั้ว ที่ยากจะหยั่งถึง แถมพลังวัฏจักร นี้ยังแฝงไว้ด้วยทุกสิ่งทุกอย่างของอี้เฉิน ที่สลักสร้างมันขึ้นมา ด้วยตัวของเขาเอง

         ครั้นมันถูกอี้เฉินขับเคลื่อน พลังวัฏจักร ขึ้นมาบริเวณฝ่ามือ ที่กลางออกมากว้างเบื้องหน้า ก่อนที่อายความตาย จะพุ่งปราดเข้าใส่ร่างอี้เฉิน พลังวัฏจักรที่ฝ่ามืออี้เฉิน แพร่ขยายออกมากว้างไกล ก่อร่างเป็นวงแหวนวัฏจักร ขวางกั้นเป็นชั้นๆ ออกมาอย่างรวดเร็ว ก่อนใจกลางวงแหวน ที่ดูราวกับเป็นสระน้ำใหญ่ จะถูกอี้เฉินขับเคลื่อน “ไป!!”

        หัวมังกรตัวเขื่องปรากฏ พุ่งปราดออกจากสระน้ำ ไปด้วยความฉวัดเฉวียน ปราดเปรียวปานสายฟ้าฟาด ราวกับเป็นหัวของมังกรโลหิต อสรพิษร้าย เข้าหาเหยื่ออันโอชะ ปากที่อ้ากว้าง กัดกระชากหัวมังกรทมิฬ ขาดไปเกือบครึ่ง จวนไปถึงลำตัว ส่งให้แม่ทัพใหญ่ ขั้นราชาอมตะผู้หนึ่ง ต้องตายตกลงไปในเสี้ยวพริบตา

        เสียง ฟึบ!! ฉัวะ!! ที่ดังออกมากึกก้องฟ้า ส่งให้โลหิตสาดกระจาย อาบเทไปทั่วอาณา แต่งแต้มบริเวณนั้น จนกลายเป็นสีแดงฉาน กลิ่นอายคาวเลือด ความตายลอยออกมาคละคลุ้ง จากภาพที่เกิดขึ้นในเสี้ยวพริบตา

        “นั้นมันวิชาบ้าอะไรกัน วงแหวนที่อี้เฉินสำแดง ก่อร่างขึ้นมา มันคืออะไรกันแน่” เหล่าศัตรูต่างดินแดน พวกเขาต่างก็เอ่ยถาม ออกมาดังก้องไม่มีขาด อยากจะรู้สิ่งใดกันแน่ ที่ฆ่าสังหารแม่ทัพใหญ่ ผู้หนึ่งของพวกเขาลงไปได้ แม้แต่เหล่าแม่ทัพใหญ่ ที่พัวพันอยู่กับ ซีเผิง ผิวกายอยู่ในสภาพไม่ค่อยสู้ดีนัก พวกเขายังปรายตาไปมองทิศทางอี้เฉินอยู่แวบหนึ่ง ก่อนจะเก็บสายตากลับไป

       ทว่าเหล่าแม่ทัพใหญ่ อู๋เหวิน พวกเขาต่างก็สัมผัสได้ว่า พลังวัฏจักร ที่ก่อร่างของอี้เฉินนั้นไม่ธรรมดาเป็นอย่างยิ่ง แถมมันยังแฝงไว้ด้วย วิชาสังสารวัฏ หากทำลายวงแหวนวัฏจักรได้ ก็จะสามารถฆ่าสังหาร อี้เฉินได้เช่นกัน การปะทะกันซึ่งๆ หน้า จึงระเบิดดังออกมากึกก้องฟ้าอีกครั้ง แม้แต่กองกำลังเสริม ของคนดินแดนเทพยังเข้ามาสมทบ ส่งให้เกิดภาพสงคราม เต็มไปด้วยความชุลมุนวุ่นวาย

       แต่มีหรือที่พวกแม่ทัพใหญ่ อู๋เหวิน จะปล่อยให้อี้เฉินรอดพ้นหายนะ ความตายไปได้ ครั้นเขาแค่นเสียงดังออกมาก้องฟ้า “ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องฆ่าสังหาร ไอ้เวรอี้เฉิน ลงให้ได้”

        ฉับพลันร่างแม่ทัพใหญ่ อู๋เหวิน ในร่างหงส์เพลิงต้องสาป กลางปีกเพลิงสีเขียวออกมากว้าง ส่งกรงเล็บแหลมคม พุ่งปราดปานสายฟ้าฟาด เข้าใส่อี้เฉิน เผยเจตนาฆ่าสังหาร ออกมาอย่างไม่มีเก็บออม เมื่อเสียงนกหงส์เพลิง ร้องคำรามออกมาก้องฟ้า พร้อมกรงเล็บที่ฉีกกระชากท้องฟ้าสุราลัย ออกมาเป็นทางยาว

        ร่างสุนัขนรกโลกันตร์ คุนเผิง อสูรสามตา พวกเขาต่างก็พุ่งปราดโจมตี ประสานเข้าใส่อี้เฉิน กันอย่างไม่มีเก็บออมพลังไว้อีกต่อไป เมื่อเห็นอี้เฉินที่อยู่ใจกลาง ยังมีท่าที คิดรับการโจมตีของพวกเขาไว้

“เจ้าจงตายเสีย!!”

“สังหาร!!”

         เสียงฆ่าที่ดังออกมาก้อง อี้เฉินเขาต้องฝืนคลี่ยิ้ม ออกมาด้วยความขมขื่น เมื่อขับเคลื่อนพลังวัฏจักร ชีวิต ความตาย ออกมาอย่างมากมาย วงแหวนที่โอบล้อมสารพางค์กายอี้เฉิน แพร่ขยายออกมาปะทะเข้าใส่ การโจมตีเหล่านั้นในทันใด

        จากคลื่นพลังการโจมตี ที่รุนแรงบ้าคลั่ง วัดปราณพลังกันไปหลายเสี้ยวอึดใจ ส่งให้เกิดเสียงเสียดสีปราณพลังของพวกเขา ดังออกมากึกก้องฟ้า หลายวินาที หมู่ชนโดยรอบต่างก็ต้องหยุดชะงักการต่อสู้ ของพวกเขาไปโดยพลัน รีบหันไปจ้องมองทิศทาง ที่พลังมหาศาลปะทะกันในทันใด

        จากแรงพลังระเบิดครั้งยิ่งใหญ่ ที่เปลี่ยนแปลงได้แม้กระทั่งภูมิศาสตร์โดยรอบ ให้กลายเป็นหลุมยุบใหญ่ แม้แต่หมู่ดาวยังสั่นไหวหม่นแสง พร้อมด้วยเศษเต๋า ธรรมมากมายที่แตกกระจัดกระจาย

        ทว่าภาพนั้นต่างก็ไม่มีใครคาดคิด ว่าอี้เฉินที่อยู่ใจกลาง พร้อมกับพลังวัฏจักร ที่ก่อร่างขึ้นมาลักษณะ คล้ายกงจักรที่แพร่ขยายออกมากว้างไกล จะสามารถยันการโจมตี ของเหล่าแม่ทัพใหญ่ ฝั่งศัตรูต่างดินแดนเอาไว้ได้ แม้วงแหวนกงจักรสีทอง ที่เต็มไปด้วยอักขระ ของอี้เฉินจะเกิดการแตกร้าว ลุกลามออกไปทั่ว ส่งผลไปถึงตัวอี้เฉินบาดเจ็บหนัก ไปถึงรากฐาน กลางหน้าผากบริเวณห่างคิ้ว เกิดการปริแตก มีโลหิตไหลซึมออกมาก็ตาม ทว่าอี้เฉินก็ยังไม่ตายตก

        ฉับพลัน พวกเหล่าแม่ทัพใหญ่ศัตรูต่างดินแดน ที่กลายร่างเป็นสัตว์อสูรสายเลือดบริสุทธิ์ กดข่มสายเลือดของอี้เฉินที่ต่ำต้อยไว้   จู่ๆ พวกเขาก็รับรู้ถึงความตายขึ้นมาอย่างหนัก แม้แต่กรงเล็บ คมเขี้ยวที่เตรียมจะบดขยี้ วงแหวนวัฏจักรของอี้เฉินทิ้ง จู่ๆ ก็เกิดการปริแตก ลุกลามออกไปทั่วอย่างรวดเร็ว ราวกับวงแหวนนั้นของอี้เฉิน ที่ขับเคลื่อนขึ้นมา ไม่มีอะไรที่มันตัดผ่าไม่ได้

      “ไม่!! ไม่!! เป็นไปไม่ได้!!” พวกเขาต่างก็แค่นเสียงด้วยความเดือดดาล กันออกมาในเสี้ยวพริบตา ที่เห็นวงแหวนวัฏจักรของอี้เฉิน ขับเคลื่อนแพร่ขยายออกมาอย่างรวดเร็ว รับรู้ได้ถึงความเฉียบคม อันตรายขึ้นมาอย่างหนัก ประหนึ่งว่า ไม่มีสิ่งใดที่มันตัดผ่าไม่ขาด เสียงฉัวะ!! ดังออกมากึกก้อง ส่งให้ร่างพวกเขา ต่างก็บาดเจ็บหนัก ร้องอ๊ากกก!! คำรามออกมาก้องฟ้า

      แม่ทัพใหญ่ ตี้เทียนโหวที่อยู่ในร่าง สุนัขนรกโลกันตร์ หัวทั้งสามถึงกับถูกตัดขาด จนหัวขาดสะบั้นตายตกลงไปในเสี้ยวพริบตา เลือดสดสาดกระจายไปทั่วผืนฟ้า ต่างก็พาให้หมู่ชนดวงตาเบิกกว้าง รูม่านตาขยายออกสุด ด้วยความไม่อยากเชื่อสายตา เมื่อเห็นร่างยักษ์ใหญ่ ล้มตึงลงมาสู่พื้นพสุธาเบื้องหน้าครรลองสายตาพวกเขา

“ราชาอมตะผู้หนึ่งตาย ตกไปอีกแล้วหรือ  แถมแม่ทัพใหญ่คนอื่นๆ เองก็บาดเจ็บหนัก นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!!”

      แม่ทัพใหญ่ อู๋เหวิน ที่อยู่ในร่างหงส์เพลิงต้องสาป ขาช่วงล่างของเขาถูกตัดขาดจนเกลี้ยงเกลา เอ่ยสั่งการออกมาบอกเหล่าแม่ทัพใหญ่คนอื่นๆ ด้วยความร้อนรน ครั้นเขารับรู้ว่าบัดนี้ อี้เฉินไม่ใช่ อะไรที่พวกเขา จะจัดการเพียงลำพังได้อีกต่อไป “พวกเจ้ารีบมาฆ่าสังหารมันเร็วเข้า อย่างไรก็ต้องฆ่าสังหาร มันลงให้ได้ ไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม!!”