สรรพธาตุสังหารเทพ

        เพล้ง!!

        เสียงข้าวของเครื่องใช้ตกแตกเพราะถูกปาโดยใครบางคนในที่พักศิษย์สายในของสำนักกระบี่ล่องนภา..

        "แม้แต่ลูกอี้จือก็ถูกมันทำร้ายจนสาหัส!! ไอเด็กบัดซบแซ่ติงมันต้องตาย!!" บิดาของหวงจื่อหานกล่าวออกมาด้วยโทสะขณะขว้างถ้วยนํ้าชาลงพื้น...

        "ท่านพ่อ..รอบนี้ท่านต้องสังหารมันให้ได้! ข้าเชื่อว่าครอบครัวของหวงหลินเฝ่ยก็คงหาทางกำจัดติงสวี่หยุนอยู่เป็นแน่.." หวงจื่อหานที่นั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นกล่าวออกมาด้วยโทสะเช่นเดียวกับบิดา..ตอนนี้หวงจื่อหานเป็นขั้น 7 ของรวบรวมลมปราณแล้วด้วยความช่วยเหลือของโอสถรวบรวมลมปราณระดับควบแน่นขั้นสูง 5 เม็ด..

        "เราต้องไม่หวังพึ่งครอบครัวของหลินเฝ่ย! ข้าจะไปจ้างนักฆ่าเงาทมิฬไปลอบสังหารมัน!! ถึงแม้มันจะเก่งกาจอย่างไรแต่นักฆ่าเงาทมิฬไม่เคยทำงานพลาดมาก่อน!!" บิดาของหวงจื่อหานทุบโต๊ะจนโต๊ะตัวนั้นแหลกสลายก่อนจะกล่าวออกมา..

        "นักฆ่าเงาทมิฬ..ตะ..แต่ว่าถ้าทางสำนักกระบี่ล่องนภาล่วงรู้.." หวงจื่อหานกล่าวออกมาด้วยนํ้าเสียงสั่นสะท้าน..

        "หุบปาก!! แล้วเจ้าจะให้ข้าทำเช่นไร!? จะให้ข้าไปสังหารมันด้วยตัวเองอย่างงั้นหรือ!? นั่นมันหนักกว่าการจ้างนักฆ่าเงาทมิฬอีก!!" บิดาของหวงจื่อหานตะโกนด่าทอหวงจื่อหานออกมาด้วยความไม่พอใจอย่างยิ่ง...

        "..ขะ..ข้าเข้าใจแล้วท่านพ่อ.." หวงจื่อหานกล่าวออกมาด้วยความรู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อยแต่มันก็เปลี่ยนไปในทันทีเมื่อคิดถึงสิ่งที่สวี่หยุนทำกับมันและน้องชายของมัน..

        "..ว่าแต่..ท่านพ่อ..ครอบครัวของศิษย์น้องหลินเฝ่ยก็เป็นผู้อาวุโสของสำนักกระบี่ล่องนภา..ทางสำนักกระบี่ล่องนภาจะไม่เอาเรื่องติงสวี่หยุนเลยหรือ?" หวงจื่อหานกล่าวถามออกมาด้วยความสงสัย..

        "ฮึ่ม! หากมันเป็นคนธรรมดาทางสำนักกระบี่ล่องนภาคงออกประกาศหมายหัวมันไปแล้ว! น่าเสียดายที่มันเป็นแขกผู้ทรงเกียรติของหอโอสถสวรรค์..บางทีหวงเจี้ยนซุนอาจจะเคลื่อนไหวอะไรบางอย่างก็ได้หากทางสำนักกระบี่ล่องนภาออกประกาศหมายหัวไอเด็กแซ่ติงนั่น..ทางสำนักกระบี่ล่องนภาไม่ได้อยากมีปัญหากับหอโอสถสวรรค์มากนักเลยไม่คุ้มค่าที่จะเสี่ยงกับเรื่องนี้!" บิดาของหวงจื่อหานกล่าวออกมาอย่างชาญฉลาด..ไม่ต้องสงสัยเลยว่าบิดาของหวงจื่อหานเป็นผู้อาวุโสของสำนักกระบี่ล่องนภาได้อย่างไร..ด้วยไหวพริบและพื้นฐานการฝึกตนของมันทำให้มันค่อนข้างมีตำแหน่งที่สูงระหว่างผู้อาวุโสของสำนักกระบี่ล่องนภาด้วยกันเอง...

        "..." หวงจื่อหานไม่ได้กล่าวอะไรออกมาเพียงแค่ผงกหัวรับคำของบิดาราวกับพึ่งจะคิดได้ถึงเรื่องต่างๆที่บิดาของมันกล่าวออกมา...

        "..ทางที่ดีเจ้าอย่าได้ไปมีปัญหาอะไรกับไอเด็กแซ่ติงนั่นมากนัก..ด้วยตัวตนและพลังของมันค่อนข้างลึกลับเป็นอย่างยิ่ง..ข้าเคยควานหาเบื้องหลังของไอเด็กแซ่ติงนั่นมาแล้วแต่กลับไม่พบอะไรเลย..แม้แต่ในแดนสมุทรประกายแสงแห่งนี้ก็ไม่มีตระกูลใหญ่ที่ใช้แซ่ติงแบบที่ไอเด็กนั่นใช้เลยแม้แต่ตระกูลเดียว.." บิดาของหวงจื่อหานกล่าวออกมาพร้อมทำท่าครุ่นคิดเล็กน้อย..

        "..นั่นหมายความว่าเช่นไรหรือท่านพ่อ..?" หวงจื่อหานกล่าวถามออกมาด้วยความสงสัย..

        "..ตามข้อมูลทั้งหมดแล้ว..ข้าคาดเดาว่าไอเด็กแซ่ติงนั่นคงมาจากตระกูลใหญ่สักตระกูลแต่กลับเลี่ยงที่จะใช้แซ่จริงๆของตนเองออกมา..และอีกการคาดเดาหนึ่งที่ค่อนข้างจะเป็นไปได้ยากคือมันมาจากสถานที่ห่างไกลที่ไม่มีใครรู้จักในแดนสมุทรประกายแสงนี้.." บิดาของหวงจื่อหานกล่าวออกมาด้วยความมั่นใจราวกับว่าการคาดเดาของมันจะต้องถูกต้องอย่างแน่นอน..

        "..ตระกูลใหญ่..เช่นนั้นจะไม่มีปัญหาหรือที่ไปสังหารมัน..?" หวงจื่อหานตกตะลึงไปเล็กน้อยก่อนจะกล่าวถามออกมา..

        "เหอะ!! เจ้าช่างโง่งมจริงๆ! เมื่อก่อนเจ้าก็เป็นคนที่ค่อนข้างฉลาดเฉลียวเป็นอย่างยิ่ง..แต่เมื่อเจ้าเจอกับไอเด็กแซ่ติงนั่นก็เหมือนเจ้ากลายเป็นคนโง่งมไปโดยสมบูรณ์..ถึงแม้มันมาจากตระกูลใหญ่จริงแล้วอย่างไร? การที่มันใช้แซ่ปลอมก็รู้ได้แล้วว่ามันหลบหนีมาจากตระกูลของมัน..การสังหารมันก็เหมือนผูกมิตรกับทางตระกูลของมันมากกว่า" บิดาของหวงจื่อหานแค่นเสียงใส่ทันทีเมื่อได้ยินบุตรของตนเองกล่าวออกมา.. 

        "..ข้าเข้าใจแล้วท่านพ่อ..ข้าขอโทษสำหรับความโง่งมของข้าเอง.." หวงจื่อหานก้มหน้าลงอย่างรวดเร็วโดยไม่โต้เถียงคำด่าทอของบิดาตนเองเลยแม้แต่น้อย..

     -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

        "พี่ชาย..พี่ชายเป็นอย่างไรบ้างแล้ว.." หลินเสี่ยวโหยวกล่าวออกมาด้วยความห่วงใยขณะที่ยังนอนกอดสวี่หยุนอยู่..

        "อืม..ดีขึ้นมากแล้วล่ะ..ร่างกายปกติแล้ว..แต่ธาตุวารีในร่างยังบาดเจ็บหนักมากคงใช้ลมปราณธาตุวารีมากไม่ได้.." สวี่หยุนกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้มซับซ้อน..ใช้ลมปราณธาตุวารีไม่ได้..แต่ทั้งทะเลปราณของสวี่หยุนมีลมปราณธาตุวารีถึง 9 ใน 10 ส่วน..

        "..เสี่ยวโหยวอยากเล่นนํ้าไหม? ตอนนี้นํ้าในลำธารคงจะดีมากสำหรับเสี่ยวโหยวเลยล่ะ.." สวี่หยุนกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน..

        "อื้ม! แล้วพี่ชายจะเล่นนํ้ากับข้าด้วยหรือไม่?" หลินเสี่ยวโหยวกล่าวถามออกมาด้วยความคาดหวัง..

        "อะ..เอ่อ..ข้าคงลงไปในนํ้ากับเสี่ยวโหยวไม่ได้หรอก.." สวี่หยุนฝึนยิ้มก่อนจะกล่าวออกมา..หากลงนํ้าที่เต็มไปด้วยธาตุวารีตอนนี้สวี่หยุนต้องบาดเจ็บหนักอีกแน่นอน..

        "อืม..งั้นพี่ชายต้องมาอยู่ข้างๆข้านะ!" หลินเสี่ยวโหยวกล่าวออกมาด้วยความผิดหวังเล็กน้อยก่อนจะหายไปในทันที..

        สวี่หยุนยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยนก่อนจะยกมือขึ้นมาลูบหัวเด็กสาวอย่างนุ่มนวลก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงไม้..สวี่หยุนอุ้มเสี่ยวโหยวไปที่ข้างลำธารที่ไม่ได้อยู่ไกลจากกระท่อมไม้มากนัก..ถึงแม้ธาตุวารีในอากาศจะหนาแน่นมากขึ้นแต่ก็ยังไม่เพียงพอที่จะทำให้สวี่หยุนบาดเจ็บได้..หลินเสี่ยวโหยวลงไปเล่นนํ้าอย่างสนุกสนานขณะที่สวี่หยุนนั่งอยู่ริมนํ้ามองเด็กสาวพร้อมรอยยิ้มขณะที่เด็กสาวกำลังเล่นนํ้าอยู่อย่างสนุกสนาน..

        สวี่หยุนใช้เวลาที่เฝ้ามองหลินเสี่ยวโหยวทั้งหมดในการดูดซับลมปราณธาตุวารีในอากาศเข้าไปด้วยก่อนจะกลั่นสะกัดมันให้กลายเป็นธาตุวารีของเขาเองเข้าไปฟื้นฟูธาตุวารีในร่างของเขาที่บาดเจ็บหนักอยู่..

        หลินเสี่ยวโหยวเล่นนํ้าได้เพียง 1 เค่อก็เริ่มรู้สึกเบื่อก่อนขึ้นมาจากลำธาร..สวี่หยุนใช้ลมปราณธาตุอัคคีในการทำให้เสื้อผ้าของเด็กสาวแห้งดังเดิมก่อนที่หลินเสี่ยวโหยวจะมานั่งบนตักของสวี่หยุนในทันทีที่เสื้อผ้าแห้งสนิท..

        "..ข้าชอบตอนอยู่กับพี่ชายแค่สองคนมากๆเลยล่ะ!" หลินเสี่ยวโหยวกล่าวออกมาก่อนจะเอาศีรษะของตนเองมาคลอเคลียกับอกของสวี่หยุน..

        "เดี๋ยวนี้เสี่ยวโหยวน้องสาวของข้าเริ่มนิสัยเสียหนักแล้วสิ" สวี่หยุนกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มก่อนจะยกมือขึ้นมาลูบหัวของเด็กสาว..

        "ข้านิสัยเสียเพราะพี่ชายนั่นแหละ!" หลินเสี่ยวโหยวกล่าวออกมาพร้อมหัวเราะอย่างสนุกสนาน..สวี่หยุนได้ยินคำพูดของเด็กสาวก็หัวเราะออกมาเช่นกันก่อนที่ทั้งคู่จะพูดค่อยกันไปเรื่อยๆจนเวลาได้ล่วงเลยไปถึง 2 ชั่วยาม..

        ด้วยธาตุวารีในอากาศที่ค่อนข้างเข้มข้นทำให้สวี่หยุนที่ตอนแรกต้องใช้เวลาพักฟื้นหลายวันเหลือเพียงแค่ 1 วันเท่านั้นสำหรับการพักฟื้น..สวี่หยุนในตอนนี้พอจะใช้ดรรชนีวารีไร้เงาและเหยียบวารีท่องนภาแบบไม่เต็มประสิทธิภาพให้ไม่ส่งผลกระทบต่อธาตุวารีในร่างตนเองได้แล้ว..

        "พี่ชาย..พี่เหวินที่พี่ชายพูดคุยกับพี่หญิงซือเหยียนเป็นคนเช่นไรหรือ?" หลินเสี่ยวโหยวกล่าวถามสวี่หยุนออกมาด้วยความสงสัย..

        "อืม..พี่เหวินเป็นคนที่มีคุณธรรมเป็นอย่างยิ่ง..ห่วงคนอื่นมากกว่าตัวเองเสมอ..ไม่เห็นแก่ตัวเลยแม้แต่น้อย..บางทีอาจจะน้อยจนน่าใจหายเหมือนกัน.." สวี่หยุนทำท่าครุ่นก่อนจะกล่าวออกมา..

        "ว้าว! พี่เหวินเป็นคนดีอย่างยิ่ง! สมแล้วที่เป็นสหายของพี่ชาย!!" หลินเสี่ยวโหยวแสดงสีหน้าตกตะลึงก่อนจะกล่าวออกมา..

        "อ่า..ไอหยา..พูดถึงพี่เหวินแล้วข้าก็พึ่งนึกได้เหมือนกันว่าพี่หญิงซือเหยียนฝากฝังเรื่องพี่เหวินให้ข้านี่หว่า.." สวี่หยุนฝืนยิ้มก่อนจะกล่าวออกมาราวกับไม่ได้นึกถึงเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย..

        "อืม..พี่ชายนี่ไม่ได้เรื่องเลยจริงๆ" หลินเสี่ยวโหยวกล่าวตำหนิสวี่หยุนออกมาพร้อมรอยยิ้มก่อนจะเงยหน้ามามองสวี่หยุนทั้งๆที่ยังนั่งอยู่บนตักของสวี่หยุน..

        "..เสี่ยวโหยวจำได้หรือ? เช่นนั้นทำไมไม่กล่าวเตือนข้าบ้างเลยล่ะ?" สวี่หยุนกล่าวออกมาด้วยความสงสัย..

        "ข้าแค่อยากจะทดสอบความจำของพี่ชายเท่านั้นเอง! หากตอนพี่ชายจะกลับเมืองเซี่ยหลงแล้วยังจำไม่ได้ข้าก็กะว่าจะกล่าวเตือนพี่ชาย!" หลินเสี่ยวโหยวก้มหน้าลงไม่สบสายตากับสวี่หยุนในทันทีก่อนจะกล่าวออกมา..เด็กสาวมีใบหน้าเขินอายเล็กน้อยเพราะที่จริงแล้วเด็กสาวก็ลืมเรื่องนี้ไปซะสนิทเลยเช่นกัน..

        "อะ..อ่า..ข้าเชื่อเสี่ยวโหยว.." สวี่หยุนยิ้มแห้งออกมาเมื่อเห็นท่าทีของหลินเสี่ยวโหยวก่อนจะอุ้มเด็กสาวขึ้นและหยิบเอาแผ่นศิลาออกมา..เมื่อรอยแยกมิติปรากฏขึ้นเบื้องหน้าสวี่หยุนเขาก็สังเกตปลายทางของรอยแยกก่อนจะพบว่ายังอยู่ที่ใต้ก้นของแอ่งนํ้าลึกพันจ้าง..สวี่หยุนกำลังจะก้าวเท้าเข้าไปในรอยแยกมิติแต่จู่ๆเขาก็หยุดลงในทันที..

        "พี่ชาย..มีอะไร.." หลินเสี่ยวโหยวกล่าวถามออกมาด้วยความสงสัยแต่สวี่หยุนก็ทำท่าทีราวกับไม่อยากให้เด็กสาวกล่าวอะไรออกมา..หลินเสี่ยวโหยวเข้าใจสวี่หยุนในทันทีก่อนจะหยุดคำพูดของตนเองในทันที..สวี่หยุนเดินเข้าไปใกล้รอยแยกมิติก่อนจะหลับตาลง..

        "ศิษย์พี่เลี่ยงหายไปไหนแล้ว? ไม่ใช่ว่าศิษย์พี่เลี่ยงฆ่าสัตว์อสูรทั้งหมดและมาถึงถํ้านี้แล้วไม่ใช่หรือ?" ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาคนหนึ่งกล่าวขึ้นมาด้วยความสงสัย..ถึงแม้สวี่หยุนจะอยู่ใต้นํ้าลึกพันจ้างแต่ด้วยระดับความเข้าใจธาตุวารีขั้นตํ่าของสวี่หยุนและธาตุวารีในนํ้านี้ไม่ได้เข้มข้นอย่างแต่ก่อนแล้วทำให้สวี่หยุนได้ยินผ่านนํ้าพวกนี้ราวกับไม่มีอะไรขัดขวางเสียงของศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาเลยแม้แต่น้อย..

        "ทางสำนักกระบี่ล่องนภาบอกไว้ว่าหญ้าดารานํ้าเงินอยู่ในถํ้านี้..แต่กลับไม่มีเลยแม้แต่สมุนไพรสักต้น..ศิษย์พี่เลี่ยงก็หายตัวไป..เป็นไปได้ไหมว่า.." ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาอีกคนกล่าวออกมาด้วยความตกตะลึงในความคิดของตนเอง..

        "ไม่น่าเป็นไปได้..ศิษย์พี่เลี่ยงเป็นถึงระดับ 3 ของศิษย์สายในทั้งหมดในสำนักกระบี่ล่องนภา..ศิษย์พี่ไม่น่าจะยอมทอดทิ้งสำนักกระบี่ล่องนภาเพราะสมุนไพรต้นเดียว.." ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาคนแรกกล่าวออกมาด้วยความไม่อยากเชื่อ...

        "งั้นเจ้าลองอธิบายทั้งหมดนี่มาสิ..มันยังเป็นอย่างอื่นได้นอกจากที่ข้าคาดเดาหรือ?" ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาคนที่สองกล่าวขึ้นมาด้วยความไม่พอใจกับคำพูดของศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาคนแรก..

        "ผู้ฝึกตนมักจะเชื่อใจไม่ได้ทั้งนั้น! บางคนก็ยอมสังหารครอบครัวของตนเองทั้งหมดเพื่อให้พื้นฐานการฝึกตนเพิ่มขึ้น..การหลบหนีไปพร้อมกับสมุนไพรก็ไม่นับว่าเป็นเรื่องแปลกแต่อย่างใด.." ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาคนที่สองกล่าวออกมาราวกับว่าการคาดเดาของมันมีโอกาสถูกต้องเยอะอย่างยิ่ง..

        "ฮึ่ม! ข้าจะเอาเรื่องนี้ไปบอกทางสำนักกระบี่ล่องนภา..ไม่ว่าศิษย์พี่เลี่ยงจะหลบหนีรวดเร็วอย่างไรทางสำนักกระบี่ล่องนภาต้องตามจับตัวศิษย์พี่เลี่ยงได้อย่างแน่นอน!!" ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาคนแรกละทิ้งความลังเลและหลงเชื่อเช่นเดียวกับศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาคนที่สองในที่สุด...

        "อืม..พวกเราไปกันเถอะ..ยังมีศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาที่ยังไม่ได้สติเพราะพิษในอากาศอยู่บ้าง..แต่ไม่นานก็น่าจะกลับมาเป็นปกติแล้ว" ศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาคนที่สองกล่าวออกมาด้วยความรังเกียจหวงเลี่ยงที่ละทิ้งสำนักกระบี่ล่องนภาก่อนที่พวกมันทั้งคู่จะหันหลังจากไปจากถํ้าที่สวี่หยุนอยู่...

        สวี่หยุนถอนหายใจออกมาเมื่อได้ยินศิษย์จากสำนักกระบี่ล่องนภาทั้งสองที่เข้าใจผิดกล่าวออกมาเช่นนั้น..ถึงแม้จะนับว่าไม่ยุติธรรมกับหวงเลี่ยงที่ตายไป..แต่มันก็ทำให้สวี่หยุนสะดวกสบายมากขึ้นก็นับว่าเป็นเรื่องดีเช่นเดียวกัน..ผ่านไปสักพักสวี่หยุนก็ปรับจิตใจของตนเองให้กลับมาสงบนิ่งอีกครั้งก่อนจะก้าวเท้าเข้าไปในรอยแยกมิติ...

     -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------