เมื่อที่รักของผมเป็นซีอีโอเจ้าเสน่ห์

        หยางเฉินนึกขอบคุณผู้หญิงคนนี้อย่างสุดซึ้งที่ช่วยเขาไว้ในยามคับขัน หลังจากเธอเดินออกจากประตู และตรงไปยังลิฟต์ทันใดนั้นหยางเฉินก็ปรากฏตัวด้วยท่าทางสบายๆ ตรงหน้าเธอ

        "คุณผู้หญิงครับ คุณได้ค่าจ้างมาเท่าไรงั้นหรือ?"

        หญิงสาวได้ยินดังนั้นก็ชะงักเท้าเงยหน้ามองผู้ชายที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นมา เธอกล่าวเสียงราบเรียบว่า

        "คุณพูดอะไรน่ะ"

        หยางเฉินเพิ่งเข้ามาทำงานได้ไม่นานหล่อนจึงยังจำเขาไม่ได้

        "ผมไม่ได้หมายความอย่างอื่นเลยถ้าคุณไม่ได้รับเงินจากส่วนนี้ คุณย่อมได้รับประโยชน์จากส่วนอื่นแต่ผมไม่ได้จะมาขอส่วนแบ่งหรอกนะ ผมแค่อยากขอความร่วมมือจากคุณนิดๆ หน่อยๆคุณแค่เคาะประตูห้องให้ผมแค่นั้นเอง" หยางเฉินกล่าวอย่างยิ้มแย้ม

        ดวงตาของหญิงสาวแฝงไปด้วยความตื่นตระหนกหล่อนขู่เขาเสียงต่ำ

        "คุณตามฉันมางั้นเหรอ?ฉันจะแจ้งตำรวจ"

        "ผมไม่กลัวของพรรค์นั้นหรอกนะครับ"

        "ไอ้บ้า!" หญิงสาวไม่สนใจหยางเฉินอีก เธอพยายามปลีกตัวออกห่าง

        หยางเฉินไม่มีทางปล่อยให้หญิงสาวหนีไปได้เด็ดขาดเขาจับแขนเรียวข้างหนึ่งของเธอ แล้วดึงเธอเข้าสู่อ้อมอกแล้วคว้าหมับเข้าที่หน้าอกอย่างจัง

        "นี่..."

        หญิงสาวทั้งอับอาย ทั้งตื่นกลัว เธอรู้สึกว่าภูเขาทั้งสองลูกของเธอถูกจับด้วยสองมือใหญ่ของหยางเฉินโดยสมบูรณ์และไม่อาจขัดขืนพละกำลังของชายคนนี้ได้

        "ปล่อยนะ! ไม่งั้นฉันจะโวยวายว่านายลวนลามฉัน!"หญิงสาวข่มขู่เป็นครั้งสุดท้าย

        หยางเฉินแสยะยิ้มสองมือหนาออกแรงขยำเล็กน้อยไปที่จุดยุทธศาสตร์ส่งผลให้หญิงสาวส่งเสียงครางออกมาเบาๆ

        "ไม่ธรรมดา นี่คุณเสริมขนาดมาใช่ไหม"หยางเฉินยิ้มอย่างชั่วร้าย

        "คุณตะโกนได้เลยแต่ก่อนหน้านั้นผมจะถอดเสื้อผ้าคุณให้หมด โยนคุณเข้าไปในลิฟต์แล้วเตะคุณออกไปล็อบบี้ที่คนมากมายพลุกพล่านหลังจากนั้นคุณจะได้อวดรูปโฉมของคุณได้ตามสบาย"

        "หากคุณอึดอัดใจแน่นอนว่าคุณสามารถแจ้งตำรวจ แต่ผมไม่สนใจหรอกนะ คุณอยากจะทำอะไรก็ทำไป ผมแค่ต้องถ่ายรูปถ่ายวิดีโอไว้ แล้วอัปโหลดขึ้นอินเทอร์เน็ต ตั้งชื่อว่าสาวออฟฟิศเปลือยกายในโรงแรมชื่อดังย่านจงไห่ เป็นไงชื่อนี้เข้าท่าไหม"

        หญิงสาวได้ยินดังนั้นก็หน้าซีดถ้าเป็นเช่นนั้นจริงเธอจะได้รับความอับอายอย่างมากจนยืนในสังคมได้อย่างยากลำบาก

        "อย่ามาขู่ฉันถ้าแกไม่ปล่อยฉันจะตะโกนให้คนมาช่วย ฉันไม่เชื่อแกหรอก!"

        แควก!!!

        เมื่อได้ยินเสียงฉีกขาดของกระโปรงเผยให้เห็นถุงน่องสีขาวและผิวขาวเนียนละเอียด

        น้ำเสียงหยางเฉินเปลี่ยนเป็นแหบเครือกล่าวว่า

        "คุณจะทดสอบผมใช่ไหมงั้นต่อไปก็เสื้อ..."

        "แก... แกต้องการอะไร..."หญิงสาวพยายามใช้สองมือปิดกระโปรงที่ขาดออกแต่มือทั้งสองถูกหยางเฉินล็อกไว้อย่างแน่นหนา

        "อย่าทำฉันเลย...ฉันแค่ทำตามคำสั่ง..."

        หยางเฉินยิ้มอย่างเย็นเยียบกล่าวว่า "ถ้าคุณให้ความร่วมมือตั้งแต่แรกก็จบแล้วเอาล่ะทำตามที่ผมบอกได้แล้ว"

        ภายในห้องพักหรูที่มีเพียงแสงไฟสลัวร่างปวกเปียกหลิวหมิงอวี้นอนลงกับเตียง ตาปรือ ท่าทางอ่อนแรงเธอพยายามเบิ่งตามองหัวหน้าหม่าที่แต่งกายด้วยกางเกงในบ็อกเซอร์เพียงตัวเดียวอย่างยากลำบาก

        แม้ว่าเธอจะระมัดระวังตัวอย่างดีแต่เธอยังคงถูกล่อลวงมาที่นี่จนได้ เธอไม่คิดว่าระหว่างนั่งรถมาที่นี่เธอจะถูกวางยาจากน้ำดื่มตราไก่

        หลิวหมิงอวี้มองชายตรงหน้าที่มีไขมันพอกสะสมที่พุงจนบดบังช่วงล่างเธออดคิดไม่ได้ว่า เขาจะมองน้องชายตัวเองเห็นหรือเปล่าไม่ว่าเธอจะพยายามลืมตาสักเท่าไร และโงหัวขึ้นมามากแค่ไหน เขาก็จะบอกว่าอย่าพยายามอย่าพยายามอีกเลย

        ในใจของเธอคิดถึงเพียงหยางเฉินชายที่เพิ่งรู้จักเมื่อไม่นาน หวังให้เขาปรากฏตัวเหมือนพระเอกในละคร

        หัวหน้าหม่าจ้องมองหลิวหมิงอวี้ในชุดสาวออฟฟิศเข้ารูปด้วยสายตาที่ฉายแววแห่งความหื่นกระหาย เขาแลบลิ้นสากเลียริมฝีปากหนาของตนเองแล้วแสยะรอยยิ้มชั่วร้าย

        "หลิวหมิงอวี้นะ หลิวหมิงอวี้คิดหรือว่าทำตัวเป็นนางฟ้า แล้วฉันจะทำอะไรเธอไม่ได้ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่รอดเงื้อมมือฉันไปได้แม้แต่คนเดียวเธอจะมีความสุขในขณะที่ฉันถ่ายวิดีโอเก็บไว้เป็นคอลเลกชั่น"

        หัวหน้าหม่าเดินไป จ้องมองหน้าที่ง่วงซึมทว่าแลดูเย้ายวนของหลิวหมิงอวี้

        "เมื่อเธอตื่นขึ้นมาฉันจะให้เธอดูผลงานของฉัน จากนั้นเธอก็วิจารณ์ได้ตามใจชอบเลยนะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า"

        ความรวดร้าวของหลิวหมิงอวี้ฉายชัดออกมาผ่านดวงตาทั้งสองข้างแต่ท้ายที่สุดเธอแล้วก็ไม่สามารถต้านทานฤทธิ์ยานอนหลับชนิดนี้ไปได้เธอทำได้เพียงพูดคำว่า 'อย่า..'ยังไม่ทันจบคำเธอก็สลบไปในที่สุด

        ในขณะที่อารมณ์หัวหน้าหม่าเข้าสู่ความหื่นกระหายถึงขีดสุดขณะที่กำลังจะโผเข้าไปปลดเปลื้องเสื้อผ้าของหลิวหมิงอวี้อยู่นั้นเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะความสนุกสนานของเขา

        หัวหน้าหม่าสบถอย่างหงุดหงิดก่อนเดินไปหน้าประตูมองผ่านช่องตาแมว และเมื่อเห็นใบหน้าที่คุ้นเคย เขาก็เปิดประตูห้องออกหัวหน้าหม่ายิ้มอย่างชั่วร้ายกล่าวว่า

        "เกิดอะไรขึ้นเธออิจฉาหรือยังไง อยากมาเล่นกับฉันก่อนล่ะสิ"

        หญิงสาวไม่ตอบ เพียงยิ้มอย่างเหยเก ทันใดนั้นก็มีผู้ชายคนหนึ่งออกมาจากข้างๆ

        "แก..." หัวหน้าหม่าจำได้ตั้งแต่แรกเห็น มันเป็นคนที่ขัดขวางแผนการของเขานั่นเอง

        ทำไมมันมาอยู่ที่นี่!? เขารีบปิดประตูอย่างรวดเร็วปานสายฟ้า

        ปัง!

        หยางเฉินจับประตูไว้ แรงกระแทกทำให้ร่างอ้วนๆล้มก้นกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น

        "คุณนี่ช่างไร้มารยาทจังเลยนะหัวหน้าหม่า"

        หยางเฉินยิ้มแย้มพาผู้หญิงเข้ามาในห้องแล้วปิดประตูลงในทันใด