สาวใหญ่วัยสี่สิบปลายๆตื่นตั้งเช้ามืด เธออาบน้ำแต่งตัวเพื่อจะเข้าไปเยี่ยมลูกสาวในตัวเมืองของต่างจังหวัด นานแล้วที่สองแม่ลูกไม่ได้เจอหน้ากัน ั้แ่ที่ลูกสาวเข้าเรียนมหาลัยและมีแฟนหนุ่มเป็ตัวเป็ตนนั้นก็แทบจะไม่ได้พูดคุยกันเลย
แหวนเป็แม่หม้ายมาสิบกว่าปีแล้ว สามีของเธอเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ แต่ก็ทิ้งที่ทางและเงินำาญให้ภรรยาไม่อดอยากจนสามารถส่งเสียลูกสาวเรียนจบครูได้สำเร็จ วันนี้หญิงวัยกลางคนต้องขับรถเข้าไปแสดงความยินดีกับลูกสาวคนเดียว เนื่องจากแป้งได้รับการบรรจุเข้าไปข้าราชการครูในโรงเรียนตัวเมืองนั่นเอง
“เอาปลาสองตัวค่ะลุง”
เสียงไพเราะกล่าวกับพ่อค้า
แหวนแวะมาเดินตลาดเช้าเพื่อซื้อของเข้าไปทำอาหารเลี้ยงลูกสาวที่บ้านแฟนหนุ่มของเธอ แม้อายุจะเข้าเลขสี่ แต่ใบหน้าของแม่คนนี้ก็อ่อนวัยกว่าคนในรุ่นเดียวกัน ผิวขาวละมุนสะอาดสะอ้าน ดวงตากลมโตงดงามฉายเด่นบนกรอบหน้ารูปไข่ ริมฝีปากอวบอิ่มสีหวานยิ่งกว่าลูกเชอร์รี่ รูปร่างอวบอั๋นมีเนื้อมีหนังแน่นคับเสื้อผ้า โดยเฉพาะ่อกและสะโพกที่ผายกว้างจนกระโปรงยาวคลุมแทบไม่รอบ
“จะไปไหนหรอจ๊ะน้องแหวน” ลุงพ่อค้าถามเสียงแจ้ว
“ไปเยี่ยมลูกสาวค่ะลุง”
“อ้าว ได้ข่าวว่าบรรจุครูในตัวเมืองใช่มั้ย”
“ใช่ค่ะ เลยต้องซื้อของเข้าไปฉลองกันหน่อย”
“งั้นลุงแถมให้เยอะๆแล้วกัน”
“ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้ค่ะ แหวนเกรงใจ”
แม้จะเป็แม่หม้ายร้างผัวมานานกว่าสิบปี แต่ก็ใช่ว่าสาวใหญ่คนนี้จะไม่มีชายใดเข้ามาทอดสะพาน ทั้งหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ในหมู่บ้านต่างก็พากันเอาอกเอาใจเธอตลอดเวลา เพียงแต่แหวนเป็หญิงขี้อายมาก เธอไม่มั่นใจในตัวเองโดยเฉพาะรูปร่างแม่ลูกหนึ่งที่อวบใหญ่ขึ้นตามวัยเรื่อยๆ
หญิงวัยกลางคนไม่รู้ตัวเลยว่าสัดส่วนที่อวบโตนั้นทำให้เธอมีเสน่ห์มากแค่ไหน ไม่ว่าจะเดินเหินไปทางใด บั้นท้ายสองลูกใต้เอวคอดมักจะสั่นกระเพื่อมเรียกสายตาชายทั้งหลายตลอดเวลา
“น้องแหวน ไม่คิดจะมีผัวใหม่บ้างหรอ” ลุงพ่อค้าถามไม่หยุด
“อายุขนาดนี้ ใครจะมาชอบแหวนค่ะ”
“โอยย หุ่นสะบึมขนาดนั้น หาไม่ยากหรอก”
“แซวแหวนตลอดเลยนะ”
“ยิ่งสะโพกใหญ่แบบนี้นะ อูยย ลุงว่ามีลูกได้เป็โขยงเชียว”
“พ…พูดอะไรอย่างนั้นค่ะ”
“ก็ลุงพูดความจริงนี่น่า ดูจากสัดส่วนแล้ว…คงมีน้ำนมเลี้ยงลูกได้สิบๆคนเลย”
แม่หม้ายสาวไม่เข้าใจความหมายที่ไอ้ลุงเฒ่าสื่อ ผู้ชายในตลาดต่างก็เลื่องลือรูปร่างของเธอทุกครั้งที่เห็นหน้า บางคนก็ถือวิสาสะจับเนื้อต้องตัวเวลาทอนเงิน บางคนก็เดินเข้ามาใกล้และเบียดเสียดถูไถทั้งๆที่ทางก็กว้างขวาง แค่ได้ยินเสียงหวานกล่าวคำขอบคุณ ปลาช่อนนาของลุงๆก็ตั้งโด่จนเมียมนุษย์ป้ามองตาเขียวเลยทีเดียว
“ได้มาเยอะจัง”
แหวนพึมพำ...
ทุกครั้งที่เธอมาเดินตลาด สาวใหญ่จะได้ของฝากติดไม้ติดมือตลอด แต่ก็เป็เฉพาะกับพ่อค้าผู้ชายเท่านั้น เฮียร้านขายหมูแถมเครื่องในมาให้หนึ่งถุงใหญ่ๆ ส่วนลุงขายปลาก็ลดราคาให้ตลอด แหวนไม่เคยรู้ตัวว่าประโยคหยอกเย้าจากชายเ่าั้มันลวนลามเรือนร่างแค่ไหน บางคนก็แซวถึงขนาดทรวงอกลูกใหญ่ แต่แม่หม้ายสาวก็ไม่เข้าใจเพราะในชีวิตเธอมีประสบการณ์กับสามีเพียงคนเดียว
600
