Born to be Barbarian เกิดใหม่เป็นบาบาเรี่ยน

ตอนที่เจ็ดสิบห้า นอนพักผ่อน

ก็อย่างว่าเราต้องอาศัยคนที่มีค่า CHA  ปานแกนดาล์ฟในเควสต์แหวนครองพิภพถึงจะพอเกลี้ยกล่อมเอากองทัพมาใช้งานได้

หากเราไม่เทพในด้าน สกิลการทูต Diplomacy อย่างแกนดาล์ฟก็อย่าหวังว่าจะเลียนแบบแกนดาล์ฟได้ง่ายๆ

ไม่ใช่ใครทุกคนจะเดินเข้าไปหาราชาของอาณาจักรแล้วราชาจะให้กองทัพมาง่ายๆหากเราไม่ใช่ระดับเทพอย่างแกนดาล์ฟ

เราถึงต้องมีปาร์ตี้ที่ช่วยกันเสริมจุดอ่อนของแต่ละคน

การที่ผมจะมาสาย CHA กันตอนนี้ก็อาจจะลำบากไปสักหน่อย แต่ไม่ได้หมายความว่าผมจะไม่พยายามเลย

ผมถึงได้ลากคลอฟอร์ดและเกณฑ์อัศวินหลายๆคนมาเข้าแก๊งผมเพื่อให้ช่วยผมในด้านการทูต

แต่ท่าทางระดับความยากของการทูตคงจะสูงเกินความสามารถของผมไปสักหน่อย

“เอาล่ะ เราไปพักผ่อนกันเถอะ”

ยิ่งรีบก็ยิ่งช้าสำหรับผมการพักผ่อนคือเรื่องสำคัญเพราะส่งผลกระทบต่อความเหนื่อยอ่อนและการใช้เวทย์ได้

ซึ่งวันนี้ผมไม่ได้ปะทะกับศัตรูจำนวนมากแต่ก็เป็นระดับแชมเปี้ยนทั้งนั้นไม่มีใครที่เป็นคนธรรมดา

ผมอยากได้ห้องพักที่ห่างห่างไกลราชสำนักและขุนนางแต่ผมก็ไม่ได้สิ่งนั้น

ดูเหมือนว่าราชินีจะมาจัดห้องพักส่วนตัวให้กับผมก่อนในวันนี้เนื่องจากกำลังหาที่พักที่เข้าเงื่อนไขที่ผมต้องการก่อน

“หากมีอะไรท่านคัลสามารถแจ้งต่อข้าได้”        

นายพลชวาร์ซยื่นหนังสือและตราคำสั่งให้กับผมเพื่อป้องกันความเข้าใจผิดในการเคลื่อนทัพระหว่างกันและกัน

ถึงนายพลชวาร์ซจะคิดว่าไม่น่ามีใครมองเห็นคัลแล้วจะจำผิดเพราะตัวสูงใหญ่กว่าชาวบ้านเดินทางไปไหนแบบนุ่งน้อยห่มน้อยก็ตาม

“ขอขอบคุณท่านนายพลชวาร์ซมาก”

คัลขอบคุณจากใจก่อนที่จะควักเอากริชเงินมาแทงที่ประตู

ฉึก

 ลูกบิด

ฉึก

ผ้าม่าน

ฉึก

ผ้าปูเตียง

ฉึก

พื้นไม้

ฉึก

รองเท้า

ฉึก

“เอ่อท่านคัลไม่เห็นต้องทำถึงขนาดนั้น-“

กรี๊ซ

สร้อยคอเงินที่ประดับอยู่ในตู้กลายร่างเป็นกล่องสมบัติก่อนจะแลบลิ้นที่มีกรดไหลออกมาแต่กลับโดนคัลยกขึ้นสูงจากพื้นและทุ่มลงกับพื้น

โครม

กล่องมิมิค Mimic ที่สามารถแปลงร่างได้กลับโดนกระแทกลงกับพื้นด้วยศอกของคัลที่สามารถทำให้กล่องมิมิคนั้นแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ

คายทรัพย์สมบัติเช่น ไข่มุก อาวุธสร้อยคอและซากศพของคนออกมา

“นั่นมันสาวใช้ที่หายไปนี่นา”

นายพลชวาร์ซกล่าวอย่างตกใจ เมื่อเห็นโครงกระดูกร่างนั้น

คัลพยักหน้ารับ เพราะอย่างนี้ล่ะเขาถึงได้พกพาอาวุธไม่ให้ห่างแม้เวลาเข้านอน