เทพกระบี่เงาสังหาร

เมื่อได้รับรู้เรื่องราวจากเสี่ยวฮุ่ย อู่หมงก็สั่นสะท้านเพราะหญิงสาวนางนี้มีโครงกระดูกอายุไม่มากนักซึ่งเพียงแค่ 30 ปีเท่านั้น แต่ว่า 30 ปีกลับกลายเป็นเซียนแล้วนี่ทำให้อู่หมิงไม่อยากจะเชื่อ"เจ้าจะทำหน้าแบบนั้นไปทำไมด้วยเส้นลมปราณศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าขอแค่ไปถึงทวีปสูญกลางตัวเจ้าก็จะแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็วแน่นอนแต่ตอนนี้เจ้ารีบดูดพิษหยินหยางออกจากร่างของนางซะเพราะตอนนี้ข้าคิดว่านางคงทรมาณกับความร้อนและเย็นสลับไปมาในร่างกายแน่" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"แล้วข้าต้องทำอย่างไร" อู่หมิงกล่าว"เอามือไปทาบไว้ที่แผ่นหลังของนางแน่นอนว่าเจ้าต้องถอดชุดนอกนางออกก่อน"เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"แบบนนั้นมันถ้าเกิดนางรู้เข้าข้าไม่ถูกนางเจี๋ยนทิ้งหรอกเหรอ" อู่หมิงกล่าวด้วยความกลัว"เจ้าโง่นางไม่ทำอะไรเจ้าหรอกเพราะเจ้าคือผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตของนาง"เสี่ยวฮุ่ยกล่าวอู่หมิงไม่เชื่อคำกล่าวของเสี่ยวฮุ่ยแต่ก็ไม่มีทางเลือกเขาค่อยๆถอดชุดคลุมของหญิงสาวออกเผยให้เห็นแผ่นหลังที่ขาวเนียนและงดงามอู่หมิงในตอนนี้เริ่มใจเต้นแรงตูมตามทันที"สงบใจไว้ ข้าต้องสงบใจไว้วิถีกระบี่ของข้าตัดภาพเหล่านี้ทิ้งให้หมด" อู่หมิงกล่าวในใจและในตอนนั้นเองจิตกระบี่ที่ทรงพลังได้ตัดภาพเพ้อเจ้อที่ผุดขึ้นมาในหัวของอู่หมิงทิ้งทันทีอู่หมิงเริ่มกลับมาสงบอีกครั้งและนำฝ่ามือไปทาบไว้ที่แผ่นหลังของหญิงสาวทันที"กระตุ้นพลังในเส้นลมปราณของเจ้าพร้อมกับเหนี่ยวนำพิษหยินหยางเข้ามาในตัวเจ้าพิษนั่นไม่เป็นอันตรายสำหรับเจ้าแต่กลับกันมันจะเป็นประโยชน์กับอย่างยิ่ง" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวอู่หมิงไม่ลังเลและเริ่มกระตุ้นพลังปราณในเส้นลมปราณหยินหยางศักดิ์สิทธิ์ทันทีพิษหยืนหยาในตัวของหญิงสาวชุดฟ้าเริ่มตอบสนองต่อพลังปราณของอู่หมิงและมันเริ่มตรงเข้าหาอู่หมิงผ่านแขนทั้งสองพิษหยินหยางเริ่มย้ายจากร่างของหญิงสาวชุดฟ้ามายังอู่หมิงและไม่ใช่แค่นั้นพิษเหล่านี้ยังค่อยๆแทรกซึมเข้าไปในเส้นลมปราณของอู่หมิงอย่างช้าและในตอนนั้นเองที่อู่หมิงรู้สึกแสบร้อนอย่างทรมานและจากนั้นไม่นานก็เริ่มเย็นเยือกอย่างถึงที่สุดภายในตัวของอู่หมิงตอนนี้เริ่มสลับปรับเปลี่ยนระหว่างร้อนและเย็นไปมา"อ๊ากกก!!!!!เสี่ยวฮุ่ยใหนเจ้าบอกว่ามันไม่ทำร้ายข้าไง" อู่หมิงกล่าวด้วยความทรมาน"เจ้าโง่มันไม่ได้ทำร้ายเจ้าแต่มันกำลังหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับเส้นลมปราณของเจ้าและที่สำคัญพิษหยินหยางนี่กำลังกระตุ้นเส้นลมปราณของเจ้าให้ตื่นขึ้นอีกระดับยังไงละถึงขั้นตอนมันจะทรมานไปนิดแต่มันก็คุ้มค่าเพราะเมื่อไหร่ที่เจ้าทะลวงสู่ปราณนภาเส้นลมปราณของเจ้าจะมีบทบาทอย่างมากและมันจะทำให้เจ้าเติบโตได้รวดเร็วขึ้น" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"บัดซบเอ้ยสุดท้ายข้าก็ต้องทนพิษแทนนางงั้นหรือ" อู่หมิงกล่าวพร้อมกับสายาพร่าเลือนแล้วล้มหมดสติไปเสี่ยวฮุ่ยไม่รอช้ารีบนำเสือคลุมไปสวมให้กับหญิงสาวโดยเร็วเพราะกลัวหยิงสาวจะตื่นมาและโกรธพวกตน"อู่หมิงเอ๋ยถ้าเจ้ามีกายหยินหยางศักดิ์สิทธิ์อยู่ละก็ป่านนี้พิษนั่นคงไม่ทำให้เจ้ารู้สึกคันด้วยซ้ำแต่น่าเสียดายที่สวรรค์ไม่ได้ให้โชคเจ้ามากเกินไปไม่อย่างงั้นแม้แต่เทพบนสวรรค์ก็ต้องอิจฉาเจ้าจนตายแน่" เสี่ยวฮุ่ยนั่งพึมพำพร้อมกับย่างเนื้อสัตว์อสูรระดับ 3 อย่างสบายใจหลังจากผ่านไป 1 ชั่วยาม ร่างของหญิงสาวก็สั่นใหวและลืมตาขึ้นมาดวงตาที่เย็นชาและน่าหลงใหลของนางกวาดมงไปยังกระรอกตัวสีดำที่กำลังย่างเนื้ออย่างมีความสุขและเสือดำที่นอนหลับอย่างสบายใจจากนั้นดวงตาของนางก็มองไปยังเด็กหนุ่มที่นอนสั่นไปมาบ้างหลังก็มีเหงื่อออกมาอย่างบ้าคลั่ง"แม่นางเจ้าควรจะขอบใจเจ้าเด็กบ้านั่นที่ช่วยชีวิตเจ้านะไม่อย่างงั้นละก็เจ้าคงได้ตายไปแล้ว" เสี่ยวฮุ่ยที่นั่งย่างเนื้ออยู่กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาและแสดงท่าทางราวกับเซียนคนหนึ่งซึ่งที่อู่หมิงเห็นเข้าละก็จะต้องลุกขึ้นมาถีบเสี่ยวฮุ่ยเป็นแน่"เป็นไปไม่ได้พิษในตัวของข้าได้ยังไงพิษหยินหยางไม่น่าจะสามารถรักษาได้ถ้าหากไม่มี.....หรือว่า"หญิงสาวหันกลับไปมองอู่หมิงที่นอนดิ้นไปมาพร้อมกับดวงตาของนางเบิกกว้าง"เจ้าคงจะรู้ได้สินะใช่แล้วเจ้าหนูนั่นมีเส้นลมปราณหยินหยางศักดิ์สิทธิ์ในตำนาน " เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"ถ้าอย่างงั้นก็แสดงว่าเขาแตะเนื้อตัวของข้า" หญิงสาวกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา"ถ้าไม่ทำอย่างงั้นแล้วจะรักษาเจ้าได้อย่างไร นางหนูเจ้าน่าจะรู้ว่าอะไรควรอะไรไม่ควร" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาดวงตาสีแดงทับทิมของมันมองหญิงสาวอย่างเย่อหยิ่ง"แล้วพวกเจ้าเป็นใครแล้วที่นี่ที่ใหน" หญิงสาวกล่าว"พวกข้าเป็นใครไม่สำคัญ ส่วนนามของเจ้าเด็กนี่อีกไม่นานเจ้าก็จะได้รู้เพราะอีกไม่กี่ปีเจ้าเด็กนี่จะไปเยือดทวีปศูนย์กลางพร้อมกับจะทำให้ทวีปศูนย์กลางสั่นสะเทือนส่วนที่แห่งนี้เป็นดินแดนทุรกันดารอันห่างใกลจากทวีปศูนย์กลางยิ่ง" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"ชั่งคุยโวถึงชายหนุ่มคนนี้จะมีเส้นลมปราณศักดิ์สิทธิ์แต่ตัวเขาก็อ่อนแอเกินไป อายุ 14 ปราณปฐพี ที่ทวีปศูนย์กลางอัจฉริยะอายุ 14 บางคนทะลวงสู่ปราณนภาไปแล้ว" หญิงสาวกล่าว"นั่นมันทวีปศูนย์กลสงแต่สถานที่ทุรกันดารแบบนี้เจ้าคิดว่าพรสวรรค์ของเจ้าเด็กนี่จะเฉิดฉายได้งั้นหรือ" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"เจ้ากำลังจะบอกว่าเด็กคนนี้เกิดที่นี่อย่างงั้นหรือ" หญิงสาวกล่าว"ใช่แล้ว เจ้าไม่จำเป็นต้องตกตะลึงเพราะแม้แต่ข้าเองก็ไม่คิดว่าสถานที่ทุรกันดารแบบนี้จะให้กำเนิดปีศาจแบบนี้ออกมาได้และที่สำคัญกว่านั้นเจ้าควรจะตอบแทนเจ้าหนูนี่ก่อนไม่ใช่หรืออย่างน้อยก็ทิ้งทักษะขัดเกลาร่างกายไว้ให้เจ้าหนูนี่สักเล่มก็ยังดี"เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"แล้วตัวเจ้าเป็นใคร เจ้าเป็นสัตว์อสูรประเภทอะไรทำไมข้าไม่เคยเห็นสัตว์อสูรรูปร่างเหมือนกระรอกแบบเจ้ามาก่อน"หญิงสาวกล่าว"บัดซบข้าเป็นถึงราชันอสูรเจ้าจะเหมารวมข้ากับกระรอกได้อย่างไร"เสี่ยวฮุ่ยกล่าวด้วยความโกรธ"ราชันอสูร!!! ไร้สาระ แต่ก็เอาเถอะเห็นแก่ที่เด็กคนนี้ช่วยชีวิตข้าข้าจะยอมยกโทษที่เขาแตะเนื้อต้องตัวข้าสักครั้ง" หยิงสาวชุดฟ้ากล่าวก่อนจะยืนขึ้นพร้อมกับสะบัดมืออกไป หนังสือทักษะ 1 เล่มและป้ายหยก 1 อันก็ลอยตรงไปหาอู่หมิงที่นอนอยู่"นี่คือสิ่งที่เจ้าร้องขอส่วนป้ายนั่นเมื่อเขาไปถึงทวีปศูนย์กลางและต้องการความช่วยเหลือก็จงใช้ป้ายนั่น" หญิงสาวกล่าวก่อนจะลอยขึ้นไปบนอากาศทันทีแต่ขณะนั้นเองที่นางหยุดชะงักพร้อมกับมองมาที่อู่หมิง"นามของเด็กคนนั้นคือ....." หญิงสาวกล่าว"อู่หมิง" เสี่ยวฮุ่ยตอบอย่างไม่ลังเลเมื่อเห็นสัญลักษณ์ป้ายหยก"อู่หมิง อืมแล้วพบกันที่ทวีปศูนย์กลาง" หญิงสาวกล่าวก่อนจะจากไปทันที----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขับพิษ

นิยายแนะนำ

เทพกระบี่เงาสังหาร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขับพิษ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้