วันแข่งนัดล้างตาได้มาถึง...
ในสนามเต็มไปด้วยนักกีฬาบาสของสองมหาวิทยาลัย ซึ่งทีมที่เจสันกำลังต่อสู้อยู่เคยชนะพวกเขามาก่อนหน้านั้น จึงทำให้เด็กหนุ่มผิวดำมุ่งมั่นที่จะจัดการทีมฝั่งตรงข้ามให้ได้ อีกอย่าง....สัญญาที่ภรรยาสาวได้เคยให้ไว้เมื่อวันก่อนก็เป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่ต้องชนะ
“เจสัน...สู้เขา!”
เสียงแหลมตะโกนออกมาจากข้างสนาม
ภรรยาของโค้ชโบกไม้โบกมือไปมา พร้อมกับกระโดดดึ๋งๆโชว์ความใหญ่ของหน้าอกในชุดรัดรูป ญาดาแต่งตัวสวยกว่าทุกวัน แม้แต่เดชเองก็ยังไม่เคยเห็นเธอในมุมนี้ ใบหน้าถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางพองามไม่มากเกินไป แต่เรื่องชุดรัดรูปที่เธอใส่...
มันก็อาจจะเกินไปสำหรับผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว...
ทุกครั้งที่เธอกระโดดตะโกนเชียร์ สายตาหื่นกามมากมายจากเด็กหนุ่มมหาลัยบนอัฒจันทร์ก็ต่างจ้องมองมายังหน้าอกคู่โตสองเต้า...
บั้นท้ายที่เด้งเหมือนเยลลี่นั้น...มันได้ทำให้ผู้ชมสนใจมากกว่านักกีฬาเสียอีก!
เวลาผ่านไปครู่ใหญ่...
“เฮ้!!!!!”
เสียงร้องดังขึ้นกระหึ่ม โดยที่ญาดาเองก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่เธอพอจะเดาได้ว่าตอนนี้ทีมของสามีนั้นได้ชนะทีมของฝั่งตรงข้ามเป็นที่เรียบร้อยแล้ว!!!
“เก่งมาก เก่งมากเจสัน!!!”
เสียงแหลมตะโกนเชียร์ออกหน้าออกตา พร้อมกับส่ายหน้าอกไปมาอย่างดีใจ
ฝูงนักกีฬาวิ่งกรูเข้าไปยกตัวของโค้ชขึ้น จนเดชตัวลอยไปบนอากาสหลายนาที ซึ่งฝั่งของภรรยาก็ยืนมองด้วยความภูมิใจ แต่พอสายตาคู่สวยได้จ้องไปเจอร่างสูงดำที่มองมายังเธอ ร่องสวาทกลางง่ามก็ชื้นแฉะขึ้นมาทันที!
คำสัญญาที่ให้เจสันไปในคืนนั้น...
ของขวัญที่เด็กหนุ่มอยากได้...
มันทำให้ความคิดของภรรยาสาวเตลิดไปไกล...
“ยังจำสิ่งที่ไอขอยูได้ใช่มั้ย”
ร่างสีดำที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อวิ่งเข้ามาพูดกับเธอ กลิ่นกายเด็กหนุ่มทำเอาภรรยาสาวอยากจะซุกหน้าเข้าไปสูดดมความดิบเถื่อนนั้น...
“จะ.....จำได้สิ อื้อ”
เจสันโผล่เข้ากอดญาดา ในขณะที่สายตาของทุกคนจ้องมองไปที่โค้ช ตอนนี้ไม่มีใครสนใจพวกเขา มือหนาใหญ่ของเด็กหนุ่มจึงทำการบีบเค้นไปที่ตูดงอนๆ จนร่างของญาดาสะดุ้งโหย่ง
“ดะ...เดี๋ยวก่อนสิเจสัน อื้มม”
“คืนนี้ยูเตรียมตัวไว้ให้ดี”
ญาดากลืนน้ำลายอึกใหญ่......ร่องง่ามตอนนี้ มันเปียกราวกับเด็กอนุบาลฉี่ราดที่นอน!
“ญาดา!”
“อ๊ะ....คุณ”
เดชร้องตะโกนเรียกชื่อภรรยามาแต่ไกลก่อนจะวิ่งมาหาด้วยรอยยิ้ม ทำให้ร่างดำและร่างขาวเนียนค่อยๆผละออกจากกันทีละนิด
“ขอบคุณที่เชียร์ติดขอบสนามนะ คุณทำให้ทีมของผมชนะจนได้”
“คุณก็พูดเกินไปนะคะ เจสันต่างหากที่ทำให้ทีมชนะ”
ญาดายิ้มร่า ก่อนจะหันไปจ้องมองเรือนร่างหนาแกร่งของเด็กหนุ่ม
“ถ้าอย่างนั้นคืนนี้เราไปฉลองกันนะ”
“เรา.....หรอคะ”
ญาดาถามด้วยความไม่เข้าใจ
“ใช่สิ ไปเถอะนะ คุณเองก็เป็นส่วนร่วมของทีมนี้ด้วยเช่นกัน”
ญาดาคิดอยู่ครู่หนึ่ง เพราะตั้งแต่ที่แต่งงานกับเดชมา ญาดาก็ไม่เคยออกไปเลี้ยงฉลองกับทีมของเขาแบบจริงจังเลยสักครั้ง และที่สำคัญ.....
เธออยากกลับไปแต่งตัวสวยๆ รอเจสันอยู่ที่ห้อง...เพื่อรองรับสัญญาที่เด็กหนุ่มต้องการ!
“ยูไปด้วยกันนะ คนเยอะ....จะได้สนุก”
“เอ๋.......อื้อ......เอาสิคะ”
ทันทีที่ร่างสีดำเอ่ยปากชวน.....หญิงสาวก็ตอบรับคำเชิญอย่างง่ายดาย