
หลังจากที่องค์หญิงหายป่วยก็ไปเข้าเฝ้าไทเฮา ท่านอ๋องสี่แห่งแคว้นฉีที่มาเข้าเฝ้าไทเฮามีท่านแม่ทัพนำหน้านำทางมาด้วย ซึ่งในขณะนั้นองค์หญิงก็เจอทั้งสองคนที่จะมาเข้าเฝ้าด้วย ท่านอ๋องสี่ก็ทักทายองค์หญิงอย่างสนิท องค์หญิงไม่กล้ามองหน้าท่านแม่ทัพท่านแม่ทัพเองก็ไม่กล้ามองหน้าองค์หญิง
เพราะก่อนหน้านี้องค์หญิงจูบท่านแม่ทัพไป
องค์หญิงจึงตอบคำถามท่านอ๋องและนำทางเข้าเฝ้าไทเฮา ทั้งสองก็พูดคุยและเล่าความเป็นมาที่พบเจอกันให้ไทเฮาฟังไทเฮามองเห็นว่าท่านอ๋องสี่ทรงชอบองค์หญิง
ท่านอ๋องสี่มาเข้าเฝ้าไทดฮาเพราะเสด็จแม่ของท่านอ๋องทรงเป็นสหายของไทเฮา
หลังจากเข้าเฝ้าเสร็จท่านอ๋องสี่ก็กลับไป
อวี่เออร์ ดูเหมือนท่านอษองสี่จะชอบเจ้านะแม่ดูออก เสด็จแม่ แต่ลูกไม่ชอบลูกแค่คิดเพียงว่าท่านอ๋องเป็นสหายที่รู้จักคนหนึ่ง้พคะ ท่านสองพูดคุยกันอยู่นาน ไทเฮาจึงให้องค์หญิงอวี่หลิงขึ้นมานั่งตรวจดูร่างกายองค์หญิงมองรอบๆตัวแล้วพูดขึ้นมาว่า
ว่าไปเจ้าก็ถึงเวลาแต่งงานแล้วนะ รอผ่านงานล่าสัตว์เสร็จเสด็จแม่จะหาคนที่คู่ควรให้เจ้า เสด็จแม่ หม่อมฉัน เจ้าคิดว่ายังไงละ
เพคะเสด็จแม่ พอพูดคุยกันสักพัก องค์หญิงก็ออกจากตำหนักไทเฮาด้วยความกังวล หากข้าไม่ได้แต่งกับคนที่ข้าชอบก็ไม่มีความสุขทั้งชีวิตหรอก เดินไปก็บ่นไป
สักพักก็มีสนมคนหนึ่งเดินเข้ามา ถวายบังคมองค์หญิงเพคะ ทรงตำหนิอะไรอยู่หรอเพคะ องค์หญิงจึงพูดขึ้น ไม่ใช่ธุระของเจ้า ทำให้นางสนมคนนั้นรู้สึกโกรธ ที่ยอมคุยกับองค์หญิงแต่องค์หญิงกลับตวาดใส่ จึงให้นางกำนันที่ตามมาด้วย ไปสืบเรื่องเบื้องหลังองค์หญิงและคิดรังแกองค์หญิง