เหล่าทหาร์บัดนี้ติดค่ายกลพรรคมารเข้าเสียแล้วไม่ต้องใช้กำลังต่อสู้นาน
ให้เปลืองแรงเพียงไม่กี่กระบวนท่า เหล่าทหารจาก์ก็ตายจนหมดสิ้น
เง๊กเซียนฮ่องเต้ผู้นั่งมองเหตุการณ์ผ่านตา์ ตบเข่าฉาด! ด้วยความโกรธา
"เป็ข้าที่ชะล่าใจเอง" เทียวจวิณพึมพัมในลำคอ
เหตุผลที่ไม่ส่งแม่ทัพมากฝีมือไปนั้นเพราะรู้ดีว่ามหาเทพฟ่งเทียนเกอฉินมีหูตามากมายในวัง์ เพราะตอนนี้เองเง๊กเซียนเองก็ยังไม่แน่ใจว่าใครที่ไว้ใจได้จริงๆ ใครที่ไม่คิดคดทรยศ แม้แต่ผู้เป็เทียวโฮ่วเองก็ตาม..
"เอาล่ะ ส่งแม่ทัพหลางหลินไป" สิ้นเสียงสุรสั่งที่ถ่ายทอดออกไป ไม่นานเกินรอ
แม่ทัพหลางหลินผู้เป็ทัพเอกก็รีบกรีฑาทัพลงไปยังภิพบสอง
ร่างหนาเอนตัวลงบนบังลังค์ทองที่ประดับลายัทองไว้เปลือกตาหนาหลับสนิท ริมฝีปากเม้มเป็เส้นตรง คิ้วหนาขมวดขุ่นเข้าหากัน
'าได้เริ่มเกิดขึ้นแล้วมิอาจอยู่อย่างสงบสุขได้อีก ทั้งสามภิพบจะต้องปั่นป่วน ทะเลย่อมลุกเป็เปลวเพลิง'
แม้แต่เขาเองก็ไม่แน่ใจว่าจะสามารถหยุดานี้ได้หรือเปล่า..
พิภพสอง
ภายในอนาเขตกำแพงปราบมาร เหล่าทหารยามวิ่งวุ่นเมื่อพวกวิหกห้าสีแจ้งข่าว
ถึงการสู้รบกันของพรรคมาร และ เทพเซียนที่อยู่ภายนอกกำแพงปราบมารที่ร่ายอาคมลวงตาไว้
"รีบไปคุ้มกันองค์หญิง!"าาจิ้งจอกขาวเอ่ยคำสั่งด้วยท่าทีร้อนรน
"ท่านพี่...ข้าว่าเราขอความช่วยเหลือจากเผ่าจิ้งจอกแดงเถิด" นางไม่ได้ขอร้อง
ในฐานะราชินี แต่กำลังขอร้องในฐานะผู้เป็แม่
"ไม่ได้ เผ่าจิ้งจอกแดงหากรู้ว่าเราปิดบังเื่หนิงฮวาได้เกิดาระหว่างเผ่าจิ้งจอกแน่ข้าไม่อาจยอมให้หนิงฮวาต้องไปแต่งงานกับเผ่าป่าเถื่อนเช่นนั้น"
"แต่พรรคมาร ใกล้เข้ามาแล้ว" ผู้เป็ราชินีของเผ่าเอ่ยท้วง
"เ้าจงวางใจ กำแพงปราบมารไม่มีผู้ใดมองเห็นได้แม้แต่ตา์"
"เผ่าเรานอกจากข้าและท่านพี่มีเพียงไม่กี่คนที่มีตบะกร่าแกร่งพอที่จะแปลงร่างต่อกรกับพรรคมารได้หากไม่ร้องขอกำลังจากจิ้งจอกแดง ข้าเกรงว่าเราจะปกป้องหนิงฮวา
ไว้ไม่ได้ไม่แน่อีกห้าแสนปีข้างหน้า เผ่าจิ้งจอกแดงอาจเป็ผู้ให้กำเนิดจิ้งจอกเก้าหางก็เป็ได้เมื่อนั้นพวกเขาอาจเข้าใจถึงการปิดบังการให้กำเนิดหนิงเอ๋อว์" นางพยายามใช้เหตุผลเข้าเกลี้ยกล่อมผู้เป็สามี
"แม้ข้าต้องตายข้าก็จะปกป้องหนิงเอ๋อว์" เขายืนยันเสียงแข็ง
วาจาสัตว์ที่แน่วแน่ของหัวหน้าจิ้งจอกขาวไม่มีเปลี่ยนแปลง สายตาคมทอดมองนางจิ้งจอกผู้เป็ที่รัก
ใบหน้าเรียวยาวที่เต็มไปด้วยขนสีขาวของาาจิ้งจอกป่ายื่นมาคลอเคลียเพื่อ
ปลอบประโลม
หนิงฮวาผู้แอบออกมาเดินเล่นช่างไม่รู้สถานการณ์อันเลวร้ายภายในกำแพง
ปราบมาร
เพราะจมูกอันแสนวิเศษทำให้ได้กลิ่นหอมประหลาดที่นางไม่อาจต้านทาน
จนต้องลอบออกมาข้างนอกเพื่อตามกลิ่นหอมนั้น
"หอมเหลือเกิน แต่อยู่ทางไหนนะ"
จิ้งจอกน้อยพยายามวิ่งตามหากลิ่นหอมนั้นจนไกลออกไปจากถ้ำของตนเอง
ราวกับทั่วพิภพเป็ใจให้พรรคมาร
"จิ้งจอกขาว! จับมันมา" องค์ชายปีศาจรีบออกคำสั่ง
ด้วยวรยุทธที่เรียกได้ว่า เป็จ้าวยุทธภพทำให้ตัวเขาวิ่งไวกว่าจิ้งจอกเป็สิบเท่า
เขาก้าวเพียงไม่กี่ก้าวก็จับจิ้งจอกขาวตัวนั้นไว้ได้ มือหนาบีบที่ลำคอของจิ้งจอก
"ไม่ใช่จิ้งจอกเก้าหาง" องค์ชายพรรคมารกล่าวอย่างหัวเสีย เมื่อเขาพินิจมองดูดีๆแล้วกลับเป็แค่จิ้งจอกขาวธรรมดา
"แต่ก็ถือว่าเป็จิ้งจอกขาว รูปร่างลักษณะของเ้าช่างคล้ายกับตัวที่ข้าพบเห็น
ในวันนั้นเ้าใช่จิ้งจอกรับใช้ที่ติดตามจิ้งจอกเก้าหางตัวนั้นหรือไม่" ความฉลาดของ
ไท่หยานหวินทำให้เขาคาดเดาว่าจะใช้ประโยนช์จากสุนัขตัวนี้ได้ไม่ยาก
แม้เย่วชิงจะเป็แค่จิ้งจอกรับใช้ นางก็ไม่คิดตัวกลัวตายจิ้งจอกขาวเม้มปากสนิทแน่น
เพราะสถาณการณ์ภายในกำแพงปราบมารกำลังวุ่นวาย ด้วยความเป็ห่วง
นางจึงออกตามหาองค์หญิงแต่ก็ดันถูกจอมมารผู้นี้พบเจอจนได้
สันดานดิบของข้า แม้จะเป็แค่สุนัขแต่ก็มีความซื่อสัตย์ต่อเ้านาย
ถึงวันนี้ตัวข้าตายเ้าก็ไม่มีทางได้รู้อะไรจากปากข้าแน่!
ร่างสูงไม่อาจคาดเดาคำพูดของสัตว์ที่ไม่รู้ภาษา
"เ้ามองหน้าข้าแบบนี้ จิ้งจอกน้อยเ้ากำลังก่นด่าข้าแน่ๆ ข้าคงไม่เสียเวลากับเ้า รีบกลายร่างมาแล้วบอกข้าสะก่อนที่ข้าจะบีบคอเ้าจนขาดคามือ"
แววตาดุดันของหยานหวินจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของสัตว์ป่าผู้นั้น มือหนาออกแรงบีบมากขึ้น
จนจิ้งจอกในมือเขาดิ้นขลุกขลักอย่างน่าเวทนา
"ข้าไม่อยากเสียเวลาเสวนากับเ้าเพราะพวกจิ้งจอกก็ไม่ได้แปลงร่างได้ทุกตัว
แต่พวกมันรักพวกพ้องยิ่งกว่าชีวิต"ใบหน้าหล่อเหลากระตุกยิ้มอย่างร้ายกาจ
มือหนาหิ้วหนังหลังคอของจิ้งจอกรับใช้ เดินเข้าไปภายในป่าลึกตามรอยเท้าที่จิ้งจอกตัวนี้เดินออกมา
"ข้างหน้านี้เป็แม่น้ำ องค์ชายไม่เห็นจะมีทางเข้าไป" ทหารติดตามรีบกล่าว
แต่ทว่าองค์ชายพรรคมารผู้นี้เป็คนฉลาดใช่ว่าจะไม่เห็นหนทางเข้าไป
จิ้งจอกเป็สัตว์กลัวน้ำหากเป็คนโง่คงคิดว่าทางข้างหน้านี้คงไปไม่ได้
เพราะมีแม่น้ำใหญ่ขวางกั้นเอาไว้
มือหนาที่หิ้วจิ้งจอกขาวในมือยกขึ้นโยนจิ้งจอกขาวตัวนี้ลงไปกลางแม่น้ำข้างหน้า
แล้วเย่วชิงในร่างจิ้งจอกก็พลันหายเข้าไปในแม่น้ำพริบตา
"กำแพงปราบมาร" ไท่หยานหวินยิ้มกริ่ม เมื่อพบทางเข้า
"พวกเราบุก!!" หยานหวินะโสุดเสียง สั่งกองทัพกำลังพลนับพันของตนเอง
ให้บุกเข้าไปในอนาเขตกำแพงปราบมาร
เพราะยันต์เืศักดิ์ศิทธิ์ของพรรคมารที่เขาได้ใช้ติดที่ตัวจิ้งจอกขาวตัวนั้นไว้
ทำให้เกิดช่องโหว่จนเข้าไปในอนาเขตนั้นได้
356
