ตอนที่ 1 ดวงจันทร์เจิดจรัสฉายแสงในใจข้า (2)
“เ้าว่าตาเฒ่าอายุหกสิบยังจะมีน้ำยาอยู่อีกหรือ ช่างเสียของดีนี่ไปเปล่าๆ จริงๆ”
สะใภ้รองเอ่ยยิ้มๆ ไม่ว่าจะฟังอย่างไรก็รับรู้ได้ถึงความยินดีในชะตากรรมโหดร้ายของผู้อื่น ท้ายที่สุดแล้วเมื่อหัวใจของสตรีเปี่ยมด้วยความริษยา ก็มากพอให้สะเก็ดไฟเล็กๆ กลายเป็กองเพลิงลุกโหมได้
“นี่ไม่ใช่สิ่งที่เราควรคำนึงถึง แค่รีบๆ ส่งนางดาวกาลกิณีนี่ออกไปเร็วๆ ได้ก็พอแล้ว เ้าเองก็เห็นสายตาที่พวกผู้ชายในบ้านมองนาง ทำอย่างกับจะกลืนนางเข้าไปทั้งเป็อย่างนั้นละ”
ใบหน้าเคร่งขรึมของสะใภ้ใหญ่เจือเค้ารังเกียจเดียดฉันท์ แม้นางจะพยายามฝืนสะกดไว้ แต่สะใภ้รองก็ยังมองออก นางอดแค่นเสียงเย็นในใจมิได้ ‘นึกว่าจะไร้ความรู้สึกเหมือนท่อนไม้เสียอีก! ที่แท้ก็รู้ความกับเขาเหมือนกันว่าไม่ควรให้นางคนไม่เอาไหนนี่อยู่ต่อ’
“ก็จริง แค่ของเล่นราคาถูก ไม่รู้จริงๆ ว่าน้องสามีตัวจริงของเราไปเสวยสุขอยู่ที่ไหนแล้ว”
เหยียนจื่อม่อฟังทุกถ้อยคำในบทสนทนาระหว่างสะใภ้ทั้งสองที่อยู่หน้าประตู มุมปากพลันยกยิ้มชั่วร้าย ในไม่ช้าพวกนางจะได้เจอน้องสามีที่ว่านั่นแล้ว
...หากนางคาดการณ์ไม่ผิด ขบวนรถของจวนผิงซีโหวควรจะออกเดินทางฝ่าหิมะแล้วเช่นกัน นางเองก็ตั้งตารอที่จะได้พบกันอีกครั้งจริงๆ
วันถัดมา ลมเหนือค่อยๆ สงบลง เกล็ดหิมะที่โปรยปรายก็เบาบางลงมาก หญิงสาวที่มีไฝเล็กๆ ตรงหางคิ้วถือชามใส่น้ำขุ่นๆ หนึ่งชามมาวางลงตรงหน้าเหยียนจื่อม่อ “กินสิ!”
เหยียนจื่อม่อมองข้าวต้มที่ทำจากผักป่าผสมน้ำพลางขมวดคิ้ว อันที่จริงตระกูลจางไม่ได้อัตคัดขัดสนมากนัก คนจากจวนผิงซีโหวในชาติก่อนก็เคยจ่ายเงินให้พวกเขาเป็กอบเป็กำ แต่ตระกูลจางย่อมไม่มีทางยอมเสียอาหารดีๆ ให้นาง เพราะถึงอย่างไรนางก็ไม่ใช่คนตระกูลจาง
“พี่สะใภ้รอง ข้างนอกหิมะหยุดแล้วหรือ”
หญิงสาวได้ยินน้ำเสียงนุ่มนวลระคนอ่อนหวานของนางก็ขมวดคิ้วแน่น นางรู้มาตลอดว่าน้องสามีของตนผู้นี้รูปโฉมงดงาม แต่มิคาดคิดว่าน้ำเสียงจะอ่อนหวานปานนี้ด้วย นี่มันนางปีศาจโดยกำเนิดชัดๆ มิน่าถึงมัดใจชายได้อยู่หมัดนักหนา
เหยียนจื่อม่อที่เป็คนเอ่ยวาจาก็ผงะไปเล็กน้อยเช่นกัน น้ำเสียงอ่อนหวานที่ชาติก่อนนางทุ่มเทฝึกปรือ ชาตินี้กลับเผยออกมาถึงเจ็ดแปดส่วน เมื่อเห็นสีหน้าดำคล้ำของหญิงสาวมีไฝ นางก็ไม่อยากพูดอะไรอีก
...ไม่ว่าจะมีศักดิ์ฐานะใด ใจริษยาของสตรีก็ไม่มีการแบ่งแยก และไม่ว่าจะเป็คนชนชั้นใดความอัปลักษณ์ในใจก็มีไม่ต่างเช่นกัน
“เ้าอย่าได้คิดหนีเชียว การได้แต่งเข้าเป็ภรรยาตระกูลเกาเป็สิ่งที่ผู้อื่นมิอาจแม้แต่จะคิดด้วยซ้ำ เ้าก็ยังจะเอาแต่เล่นตัวอยู่นั่นละ”
เหยียนจื่อม่อฟังถ้อยคำที่เหมือนจะหวังดีของอีกฝ่าย ส่วนลึกในใจพลันแค่นเสียงเ็า วาทศิลป์เหล่านี้หลอกได้แต่เด็กสาวผู้ไม่ประสีประสาต่อเื่ราวในโลกเท่านั้น ชีวิตก่อนยามที่ถูกจับตัวกลับมาได้ นางก็ยอมรับชะตากรรมตัวเองแล้ว ตราบใดที่หลุดพ้นจากเสือสิงห์กระทิงแรดในตระกูลจางไปได้ นางย่อมยินดีแต่งงานกับตาเฒ่าใกล้ลงโรงเสียสักคนมากกว่า แต่ใครจะคิดว่าตอนที่กำลังกราบไหว้ฟ้าดิน คนตระกูลเหยียนของผิงซีโหวจะมากัน!
“ข้าเองก็พูดในสิ่งที่ควรพูดไปหมดแล้ว แต่เ้าก็ระวังพ่อสามีไว้หน่อยแล้วกัน อย่าให้คนเขาส่งตัวเ้ากลับมาในคืนเข้าหอได้เสียเล่า”
ภรรยาของจางเอ้อร์หนิวพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ไฝที่หางคิ้วทำให้นางดูมีชีวิตชีวา มือของเหยียนจื่อม่อกำแน่น ความโกรธแค้นชิงชังยิ่งแพร่กระจายไปถึงก้นบึ้งหัวใจ
สาเหตุที่นางหนีไปก่อนหน้านี้ มิใช่เพียงเพราะถูกจับให้แต่งเข้าตระกูลเกาั้แ่อายุยังน้อย แต่เป็เพราะพ่อบุญธรรมของนางข่มเหงรังแกนาง แม้จะพยายามดิ้นรนขัดขืน หากมิใช่เพราะเสียงร้องอย่างโกรธเกรี้ยวของจางซื่อ เกรงว่ายามนี้คงยากที่นางจะปกป้องร่างกายตัวเองเอาไว้ได้
...แล้วก็เป็ค่ำคืนที่แสนอลหม่านนี้เองที่นางได้รู้ว่าครอบครัวนี้หาใช่ญาติพี่น้องของนางไม่ นางเป็เพียงคนไร้ค่าที่พวกเขาเขี่ยทิ้งเท่านั้น
ไม่กี่วันต่อมา าแบนร่างของนางยังไม่ทันหายดี เหยียนจื่อม่อก็ถูกใช้ให้ไปเชือดไก่เลี้ยงสุนัขแล้ว สะเก็ดแผลที่นิ้วของนางปริแตกทีละน้อย ร่างอันบอบช้ำดูผิดที่ผิดทางอยู่บ้างเมื่ออยู่ท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บจากหิมะสีขาวโพลน
ขณะนั้นเอง เด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้มผู้หนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลนักกำลังกวักมือเรียก หลังรอให้นางเดินเข้ามาหาช้าๆ เด็กสาวก็ฟาดมือใส่นางทันที แม้ใบหน้าของอีกฝ่ายจะดูน่ารักสดใส แต่การสะบัดฝ่ามือกลับไร้ปรานียิ่งนัก น้ำเสียงเย็นเยียบดุจสายลมอันหนาวเหน็บ “ไปยกน้ำแกงอุ่นๆ มาให้ข้าสิ เ้าอยากให้ข้าหนาวตายหรือ”
“อืม!”
เหยียนจื่อม่อตอบรับเสียงเบา ยามนี้นางเพียงต้องรอโอกาสเท่านั้น เพื่อจะได้ไม่ต้องเจ็บเนื้อเจ็บตัวอีก แม้จางซิ่วจะรู้สึกว่าเหยียนจื่อม่อในวันนี้มีอะไรบางอย่างแปลกไป แต่ก็เป็เพียงความรู้สึกที่แล่นขึ้นมาชั่วขณะเท่านั้น
นางถูกครอบครัวเลี้ยงดูเยี่ยงสตรีสูงศักดิ์มาั้แ่เล็ก เมื่อรวมกับใบหน้าจิ้มลิ้มพริ้มเพราก็ยิ่งเป็ที่รักใคร่เอ็นดู จึงสุดทนกับใบหน้าขัดหูขัดตาของเหยียนจื่อม่อแล้วจริงๆ
274
![[จบแล้ว] โชคสะท้านฟ้าของซุปเปอร์สตาร์ชาวไร่](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1739428665_19125809.webp)
