“กระหม่อมรับบัญชาพะย่ะค่ะ”เจียงซุนเจ๋อไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นเขารอให้พระสนมกับคนอื่นๆ เดินจากไปก่อนจึงลุกขึ้นลากตัวเจียงหว่านออกจากวังไปอย่างรวดเร็วเจียงม่านหรูที่แอบดูอยู่ห่างๆ เห็นเช่นนั้นก็รีบวิ่งตามหลังออกไปเช่นเดียวกันนางได้แต่คิดในใจว่าโชคดีนักที่ไม่มีใครเห็นตอนนางลงมือกับเจียงหว่านไม่เช่นนั้นนางคงไม่ได้กลับออกไปง่ายๆ แบบนี้
ด้านจิ้งอ๋องที่ยังไม่รู้ว่าตนเองก่อเื่ใหญ่แค่ไหนพอเปลี่ยนฉลองพระองค์เสร็จก็ไม่มีอารมณ์เข้าร่วมงานเลี้ยงต่อจึงเลือกที่จะกลับจวนของพระองค์เองไปไม่ต่างจากพวกคนตระกูลเจียง
พระสนมหรงกลับถึงตำหนักก็ได้แต่สอบถามกับหมัวมัวคนสนิทเื่ที่ต้องจัดการเื่ราววุ่นวายในวันนี้อย่างหนักพระทัย
“เฮ้อเ้าว่าเราควรจัดการเื่นี้อย่างไรดี”พระสนมหรงเปลี่ยนฉลองพระองค์เสร็จก็มานั่งทอดถอนพระทัยอยู่บนพระแท่นบรรทม
“หม่อมฉันคิดว่าควรให้แม่นางน้อยคนนั้นเข้ามาเป็อนุของจิ้งอ๋องก็น่าจะไม่มีอะไรแล้วนะเพคะอย่างไรเสียนางก็เป็แค่ลูกขุนนางขั้นห้าเท่านั้น”หมัวมัวคิดว่าตำแหน่งพระชายานั้นไม่คู่ควรกับเจียงหว่านถึงแม้นางจะเห็นอยู่ว่าเจียงหว่านหน้าตาสะสวยมากกว่าบุตรีขุนนางคนอื่นก็ตามที
“ข้าว่าท่าจะยากเ้าก็รู้ว่าจิ้งอ๋องไม่อยากให้ใครเข้าไปวุ่นวายในจวนของเขาหากให้รับนางเป็อนุจิ้งอ๋องต้องไม่ยินยอมแน่”พระสนมหรงส่ายพระพักตร์ว่าพระนางนั้นรู้นิสัยของลูกชายคนนี้ดีแค่ไหน
“แล้วพระนางจะทำอย่างไรเล่าเพคะ”หมัวมัวไม่กล้าเอ่ยเสนอแนะอีก
“เราคงต้องขอพระราชทานสมรสให้นางเข้ามาเป็พระชายาจิ้งอ๋องแล้วล่ะไม่อย่างนั้นชื่อเสียงของจิ้งอ๋องจะเสียหายได้”พระสนมหรงตัดสินใจจัดการขั้นเด็ดขาดเพื่อลบข่าวลือของลูกชายคนเดียว
ทั้งสองยังคงสนทนากันต่ออีกพักใหญ่ก่อนที่พระสนมหรงจะบรรทมหลับไปใน่กลางดึกพรุ่งนี้พระนางยังต้องไปขอพระราชโองการจากฝ่าาเพื่อจัดการเื่ราววุ่นวายที่เกิดขึ้นในวันนี้อีก
สามวันต่อมา
เจียงหว่านที่หลังจากจบเื่งานเลี้ยงก็ไม่ได้ถูกเจียงซุนเจ๋อทำร้ายตามรับสั่งของพระสนมหรงจริงๆ นางอดดีใจไม่ได้ที่ไม่ต้องทนรองมือรองเท้าคนในบ้านเหมือนกับที่ผ่านๆ มา เจียงหว่านเป็เด็กขี้ขลาดมาแต่ไหนแต่ไรนางหวาดกลัวแม่เลี้ยงอย่างอนุหวังมานานแล้วสองแม่ลูกนั่นยังแอบกลั่นแกล้งรังแกนางมาตลอดั้แ่แม่ของนางตายไปเมื่อหลายปีก่อนยังดีที่แม่นมลู่ซึ่งเป็คนสนิทของแม่นางคอยปกป้องเอาไว้จึงอยู่รอดมาได้จนทุกวันนี้
“ตระกูลเจียงรับราชโองการ!!!”เสียงขันทีในวังที่ทำหน้าที่ประกาศราชโองการวันนี้ส่งเสียงดังั้แ่หน้าประตูจวนเล็กๆ ของตระกูลเจียง
เจียงซุนเจ๋อที่เพิ่งกลับจากที่ทำงานรีบสั่งคนไปเรียกทุกคนในจวนมารวมตัวกันที่ลานด้านหน้าอย่างตื่นเต้นเขานึกว่าตนเองทำงานดีจนได้รับพระเมตตาให้เลื่อนตำแหน่งจึงอดที่จะโอ้อวดจวนใกล้ๆ ขึ้นมาไม่ได้เขาอุตส่าห์เจียดเงินของฮูหยินคนเก่าอย่างมู่หรงจิวมาซื้อจวนละแวกนี้ที่มีขุนนางอาศัยอยู่ด้วยเงินจำนวนมากเมื่อก่อนเจียงซุนเจ๋อเป็แค่บัณฑิตยากจนที่สอบติดขุนนางได้อย่างฉิวเฉียดก็เท่านั้นหากไม่มีมู่หรงจิวเขาก็คงไม่สามารถแม้แต่จะเข้ามาสอบต่อในเมืองหลวงได้นานแล้วแต่หลังจากเขาสอบได้เป็ขุนนางเจียงซุนเจ๋อกลับออกไปเที่ยวเตร่จนรับหวังซินอวี่ซึ่งเคยเป็นางโลมมาก่อนเข้าจวนจนทำให้มู่หรงจิวเสียใจจนล้มป่วยออดๆ แอด ๆ หลายปีกระทั่งตายไปเมื่อไม่กี่ปีก่อนหน้านี้สินเดิมของมู่หรงจิวนั้นถูกเขาใช้ไปไม่น้อยจนตอนนี้เหลืออยู่ไม่มากสักเท่าไหร่แล้วเป็เพราะหวังซินอวี่ไม่รู้เื่ค้าขายทำให้ร้านค้าหลายร้านของมู่หรงจิวนั้นไม่สามารถทำเงินได้เหมือนเมื่อก่อน
บรรดาคนในจวนที่ถูกตามมารีบคุกเข่ารอรับราชโองการอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาที่ลานด้านหน้าเรือนหลักตระกูลเจียง
“ด้วยโองการแห่งฟ้าคุณหนูเจียงหว่านมีกิริยามารยาทเรียบร้อยหน้าตาสะสวย เหมาะสมกับจิ้งอ๋องราวกิ่งทองใบหยกเราจึงประทานสมรสให้ทั้งสองพิธีอภิเษกจะถูกจัดขึ้นในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้าจบราชโองการ” ขันทีที่มากล่าวจบก็เอ่ยขึ้นเบาๆ ให้เจียงหว่านลุกขึ้นมารับราชโองการเขามองดูสาวงามท่าทางใสซื่อตรงหน้าอย่างเวทนาใครไม่รู้บ้างเล่าว่าจิ้งอ๋องนั้นเกลียดผู้หญิงมากแค่ไหนขนาดคนในจวนของพระองค์ยังมีผู้หญิงน้อยจนนับนิ้วได้เลยทีเดียวทุกคนจึงกังวลว่าเจียงหว่านจะลำบากหากอยู่ในจวนจิ้งอ๋อง
“เจียงหว่านรับราชโองการขอบพระทัยฝ่าา”เจียงหว่านค้อมหัวคำนับเสร็จก็ลุกขึ้นไปรับราชโองการมากอดเอาไว้นางมองแม่นมลู่ที่กำลังมอบเงินให้กับขันทีตามธรรมเนียมด้วยแววตาสับสน
“ยินดีกับคุณหนูด้วยขอรับอีกหนึ่งเดือนก็จะถึงวันอภิเษกแล้วคุณหนูอย่าลืมเตรียมตัวให้พร้อมด้วยเล่าส่วนพิธีต่าง ๆทางกรมวังจะเป็ผู้ดำเนินการเองขอรับขอคุณหนูอย่าได้กังวลไป”ขันทีอดเอ่ยขึ้นมาอีกครั้งไม่ได้
“ข้าทราบแล้วเ้าค่ะขอบคุณท่านขันทีมากที่มาส่งข่าว”เจียงหว่านได้สติขึ้นมาก็รีบกล่าวขอบคุณขันทีตรงหน้าอย่างนอบน้อม
เจียงม่านหรูพอรู้ว่าเจียงหว่านกำลังจะได้เป็พระชายาจิ้งอ๋องก็อดที่จะไม่พอใจขึ้นมาไม่ได้เหตุใดนางจึงไม่ได้แต่งงานกับคนสูงศักดิ์เช่นนั้นเล่าถ้าไม่เพราะตอนนี้ยังมีคนจากวังหลวงยืนอยู่นางคงอาละวาดออกมานานแล้ว
“ข้าขอตัวกลับไปรายงานฝ่าาก่อนนะขอรับ”ขันทีรีบบอกลาเพื่อกลับไปแจ้งเื่ภารกิจในวันนี้กับฮ่องเต้ทันที
“ท่านพ่อ!!ข้าไม่ยอมนะเ้าคะทำไมนางถึงได้แต่งกับจิ้งอ๋องเล่าข้าเองก็ไม่ได้ด้อยกว่านางสักหน่อยเหตุใดฝ่าาจึงไม่เลือกข้า”เจียงม่านหรูเดินไปเขย่าแขนเจียงซุนเจ๋ออย่างคนเอาแต่ใจ
“หุบปากเสีย!เ้าอยากตายหรือยังไงจึงได้พูดถึงฝ่าา”เจียงซุนเจ๋อสะบัดเจียงม่านหรูออกไปทันทีเขาเองก็ไม่รู้ว่าเหตุใดเจียงหว่านจึงได้รับพระเมตตามากขนาดนี้แผนการยึดสินเดิมของมู่หรงจิวของเขาตอนนี้คงไม่สามารถทำได้อีกต่อไปแล้วไม่อย่างนั้นหากจิ้งอ๋องรู้เข้าเขาคงต้องหัวหลุดจากบ่า
“ท่านพี่ที่ลูกพูดก็ถูกนะเ้าคะม่านหรูเก่งกว่าเจียงหว่านอีกเหตุใดจึงไม่ได้รับเลือกให้เป็พระชายาเล่าเ้าคะ”หวังซินอวี่ทำเสียงอ่อนเสียงหวานออดอ้อนเจียงซุนเจ๋ออย่างที่เคยทำมาตลอด
“เงียบไปเลย!นี่เป็ราชโองการเ้าอยากให้ข้าถูกลงโทษปะาทั้งตระกูลหรือยังไงถึงได้กล้าขัดราชโองการ”เจียงซุนเจ๋อสะบัดเมียรักออกไม่ต่างจากลูกสาวของนางเช่นกันเขาเป็คนกลัวตายมากหากสองแม่ลูกนี่ทำให้เขาต้องตายไปเจียงซุนเจ๋อคงไม่มีเวลาแม้แต่จะนึกเสียใจ
“คุณหนูเรากลับเรือนกันเถิดเ้าค่ะ”แม่นมลู่เอ่ยขึ้นอย่างไม่คิดจะสนใจพ่อแม่ลูกทั้งสามคนนั้นแม้แต่น้อยนางเองก็คิดไม่ถึงว่าคุณหนูจะมีวาสนามากถึงขนาดได้เป็พระชายาจิ้งอ๋องถึงแม้ว่าชื่อเสียงของจิ้งอ๋องไม่ค่อยดีนักเกี่ยวกับเื่การรังเกียจสตรีแต่ในเมื่อนี่เป็ราชโองการนางก็มั่นใจว่าจิ้งอ๋องจะต้องไม่กล้าขัดราชโองการอย่างแน่นอน
ทางด้านจวนจิ้งอ๋องตอนนี้วุ่นวายไม่น้อยเช่นกันพอพระองค์ได้รับพระราชโองการสมรสโดยไม่รู้ว่าหญิงสาวผู้นั้นเป็ใครก็ฟาดงวงฟาดงาใส่บ่าวรับใช้ในจวนจนพวกเขาวิ่งหนีกันแทบไม่ทัน
“บัดซบ!!!เ้าไปสืบมาสิว่านางเป็ใครกันแน่เหตุใดเราต้องแต่งกับนางด้วยเราเคยบอกเสด็จพ่อไปหลายครั้งแล้วแท้ๆ เื่แต่งงาน”จิ้งอ๋องบันดาลโทสะจนะโสั่งองครักษ์คนสนิทเสียงดังอย่างไม่พอใจ
“กระหม่อมรับบัญชาพะย่ะค่ะ”เต๋อเป่ารีบรับคำและหายวับไปทันทีเขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าหญิงสาวนางนั้นเป็ใครแต่ในราชโองการก็ระบุชัดเจนว่าเพราะจิ้งอ๋องช่วยสาวงามจนนางเสื่อมเสียชื่อเสียงจนพระองค์ต้องรับผิดชอบแต่งงานกับนางวันนั้นเขามัวแต่ทำภารกิจจึงไม่ได้ร่วมทางกับจิ้งอ๋องเข้าวังไปด้วยอีกทั้งจิ้งอ๋องก็ไม่ได้สนใจเื่ช่วยคนเลยแม้แต่น้อยจึงไม่เคยพูดถึง
“ฮึ่ม!อยากแต่งกับข้านักใช่ไหมได้!ข้าจะทำให้เ้าอยู่ก็เหมือนตายเลยทีเดียวเชียวบังอาจวางแผนใส่ข้าจนข้าต้องรับผิดชอบน่ารังเกียจนัก”จิ้งอ๋องคิดว่าพระองค์ถูกเจียงหว่านวางแผนใส่จนต้องตกที่นั่งลำบากเช่นนี้หากไม่เพราะพระองค์ใจอ่อนเกินไปจนช่วยนางขึ้นมาเื่ก็คงไม่มาถึงขั้นนี้
“ท่านอ๋องจะให้จัดเรือนไว้ให้พระชายาหรือไม่พะย่ะค่ะ”พ่อบ้านกัดฟันถาม