ดวงตาของยูริส่องแสงสีแดงออกมา เธอนั้นมองเห็นรอบๆตัวของเธอเคลื่อนไหวช้าลง นี่คือพลังพิเศษของเธอ ที่ทำงานโดยการปล่อยกระแสไฟฟ้าอ่อนๆเข้าไปกระตุ้นสมองของเธอ เธอนั้นสามารถควบคุมกระแสไฟฟ้าที่อยู่ภายในสมองของเธอได้ การควบคุมของเธอทำให้เธอสามารถใช้สมองได้ดีขึ้นสูงสุดสิบเท่า นี่เป็สาเหตุว่าทำไมเธอถึงสามารถมองเห็นทุกอย่างได้ช้าลง
เธอหยิบมีดออกมาจากข้างหลังของเธอ ก่อนที่จะพุ่งตรงไปยังชายหนุ่มที่เธอรู้สึกว่าเขานั้นเป็ตัวอันตราย เธอรับรู้ได้ว่าชายหนุ่มนั้นอันตรายยิ่งกว่าอะไรที่เธอเคยพบมาทั้งหมด ไม่เว้นแต่ไดอันน่าผู้อำนวยการของโรงเรียนนี้
เธอมองไปที่เขาในตอนนี้ เขานั้นยืนนิ่งไม่เคลื่อนไหว แน่นอนเขาไม่มีทางตอบสนองต่อความเร็วของเธอได้แน่ๆ น่าผิดหวังจริงๆ
เธอนั้นควงมีดไปมา ก่อนที่จะเปลี่ยนไปเพื่อใช้สันท้ายมีดของเธอเพื่อที่จะน๊อคชายหนุ่มลง แต่ทว่าก่อนที่เธอจะสามารถทำอะไรแบบนั้นได้นั้น เธอก็พบว่าชายหนุ่มที่อยู่ต่อหน้าเธอยิ้มให้กับเธอและพูดขึ้น
“หืม ไม่ธรรมดาเลยนิ สมองของเธอทำงานได้ไม่เลวเลย”
ชายหนุ่มหลบการโจมตีของเธอได้อย่างง่ายดาย เขานั้นะโถอยหลังทำให้เธอนั้นโจมตีเขาไม่โดน
“..........?!”
ยูริในตอนนี้มองไปที่ชายหนุ่มเธอนั้นอยู่ในสภาพเร่งความเร็วอยู่ แต่เขานั้นก็ดูเหมือนจะเร่งความเร็วด้วยเหมือนกัน ชายหนุ่มยิ้มให้กับเธอก่อนที่จะพูดขึ้น
“สิบเท่าซินะ ถือว่าอยู่ในระดับที่ใช้ได้ แต่ถ้าทำได้แค่นี้ละก็คงต้องบอกว่าน่าผิดหวัง”
ชายหนุ่มเคลื่อนที่เข้าหาเธอด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้น ยูริดวงตาเปิดกว้างออก หรือว่าชายหนุ่มนั้นจะสามารถเร่งความเร็วได้มากกว่าเธอได้ เื่แบบนี้มัน
ยูริปัดป้องการโจมตีของชายหนุ่ม เขานั้นโจมตีเธอด้วยวิธีธรรมดาๆ แต่แม่นยำ วิธีการต่อสู้ด้วยมือเปล่าของเขาถึงจะไม่ได้สวยงามและมีเทคนิคที่แพรวพราวอะไรเท่ากับเธอ แต่หมัดของเขานั้นเต็มไปด้วยประสบการณ์เหมือนกับว่าเขานั้นรู้ว่าเธอจะเคลื่อนที่แบบไหน ไปทางไหนเธอรู้สึกเหมือนว่าเขาอ่านการเคลื่อนไหวของเธอออกหมด
ยูริรีบทำการถอยหลัง เธอนั้นเริ่มรู้สึกกดดันจากการต่อสู้ในระยะประชิด นี่เป็ครั้งแรกที่เธอรู้สึกแบบนี้
ชายหนุ่มไม่ตามเธอไป แต่ทำอะไรบางอย่างที่เธอไม่คาดคิด ชายหนุ่มชูมือไปข้างหน้า วงแหวนที่มีดาวแปดแฉกอยู่ข้างในปรากฏขึ้นสองวงกลางอากาศ วงหนึ่งมีสีฟ้า อีกวงมีสีเหลือง ทั้งสองวงเมื่อรวมเข้าด้วยกันกลายเป็วงแหวนสีเขียว หลังจากนั้น ยูริก็ััได้ว่ามีอะไรบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่ใต้พื้น
ด้วยสัญชาตญานของเธอ เธอทำการะโจากจุดที่เธอยืนอยู่แต่ทว่า
พื้นซีเมนต์ที่ใต้เท้าของเธอะเิออก เถาวัลย์สีเขียวพุ่งแทงออกมาจากพื้นซีเมนต์ ก่อนที่จะรัดตัวเธอในอากาศ เธอนั้นพยายามที่จะใช้มีฟันเถาวัลย์ แต่ทว่าจำนวนของเถาวัลย์มีมากกว่าที่เธอจะป้องกันได้หมด
“รุกฆาตละนะ”
ยูริที่โดนเถาวัลย์พันตัวอยู่นั้น ััได้ว่าที่ต้นคอของเธอมีอะไรที่แหลมคมจ่ออยู่ เธอมองไปยังด้านหลังพบว่าชายหนุ่มยืนอยู่ข้างหลังเธอ มือของเขาส่องแสงสีเขียวออกมา เธอรู้สึกว่าแสงนั้นมีความคมเป็อย่างมาก และหากชายหนุ่มจริงจัง เขาสามารถจะฟันคอเธอให้ขาดได้เลย
สีหน้าของยูริไม่สู้ดีนัก เธอไม่คิดว่าเขาจะแข็งแกร่งขนาดนี้ แถมยังมีพลังที่แปลกประหลาดอีกด้วย
ชายหนุ่มเห็นสีหน้าของเธอนั้นได้แต่ถอนหายใจออกมา ก่อนที่จะพูดขึ้น
“พอแล้วหรือยัง ฉันหิวข้าวแล้วฉันยังต้องไปหาอาหารกินอีก จะว่าไป”
ชายหนุ่มมองไปที่ยูริ เขายิ้มออกมาด้วยดวงตาที่มีเล่ห์นัย ยูรินั้นรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา หรือว่าเขาคิดที่จะทำอะไรเธอ เขาจะต้องๆการร่างกายของเธอแน่ๆ เพื่อสนองตัณหาของเขา เขาจะบังคับข่มขืนเธอ
ชายหนุ่มเงียบไป ยูริยิ่งรู้สึกกังวลมากขึ้น เธอไม่น่าคิดจะทดสอบเขาเลย เธอไม่รู้ด้วยซ้ำทำไมเธอถึง้าจะทดสอบเขา แต่ที่รู้ๆตอนนี้เขาต้องคิดที่จะทำอะไรมิดีมิร้ายกับเธอแน่ๆ
ยิ่งเงียบนานเท่าไหร่เธอยิ่งหวาดหวั่น เธอนั้นในขณะที่กำลังคิดว่าเขาจะทำอะไรเธอบ้างนั้น ก็ได้ยินเสียงบางอย่างดังขึ้นมา
กร๊อกกกกก
“หิว หิวสุดๆไปเลย นี่เธอนะพอจะมีเงินให้ฉันยืมสักสองร้อยไหม ไม่ซิขอแค่ร้อยเดียวก็ได้นะ พรีส!”
ชายหนุ่มพูดพร้อมกับพนมมืออ้อนวอนออกมา สีหน้าของเขาดูน่าสงสารเป็อย่างมาก นี่มันหมายความว่ายังไง
ยูริไม่เข้าใจ
“หมายความว่า”
“หมายความว่ายังไง ก็ฉันขอยืมเงินเธอไง ถ้าเธอให้ฉันยืมละก็ ฉันจะไม่เอาเรืองนี้ไปบอกใคร สาบานเลย”
ยูริไปไม่ถูก สองร้อย ชายหนุ่มที่เอาชนะเธอได้ง่ายๆ ขอยืมเงินเธอแค่สองร้อย เธอได้ยินเสียงท้องของเขาร้องขึ้นมาอีกครั้ง เธอช่วยไม่ได้ที่จะต้องเชื่อว่าเขานั้นขอยืมเงินเธอจริงๆ
“ฉัน...เถาวัลย์มันรัดอยู่”
ชายหนุ่มได้ยินแบบนั้นก็ได้แต่ยิ้มออกมา
“ลืมไปๆ เอานี่”
ชายหนุ่มทำการสะบัดมือหยุดการไหลเวียนพลังเวทย์ของเขา เถาวัลย์ที่พันอยู่รอบๆตัวยูรินั้น เฉาและตายลงอย่างรวดเร็วก่อนที่จะสลายหายไปในอากาศ
ยูริมองไปที่ซากของเถาวัลย์ที่ตายไป ไม่รู้จะว่ายังไงดี เธอมองไปที่ชายหนุ่มก่อนที่จะถอนหายใจออกมา เธอหยิบเงินจากในกระเป๋าของเธอ ที่มันมีเป็ปรึกๆ ชายหนุ่มได้แต่อ้าปากค้างออกมา
“ถ้ารู้ว่ารวยขนาดนี้ละก็”
น่าเสียดาย เขาได้แต่ส่ายหัว ยูริเหมือนจะรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ เธอหยิบเงินให้กับเขาสองพัน ชายหนุ่มมองไปที่เธอด้วยความไม่เข้าใจ
“ให้ยืม...มีเงินแล้วคืนด้วย”
ยูริพูดเสร็จก็เดินออกมาจากตรงนั้นทันที ชายหนุ่มไม่พูดอะไรมากได้แต่ยิ้มให้เธอก่อนที่จะเดินตามเธอไป ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก แม้แต่เ้าตัวเองยังไม่เข้าใจว่าหญิงสาวโจมตีเขาทำไม แค่รู้ว่ามันจบลงด้วยดีก็พอแล้ว