ข้าก็แค่คนหลงยุค ภาค 1-3 (I’m Just a Lost Man in Qin Dynasty)

บทที่ 58 — ข่าวใหญ่กลางตลาด

ลั่วหยางในยามสายคึกคักเป็นพิเศษ หน้า ร้านหอธารา คนแน่นเสียจนแทบไม่มีที่ยืน เสียงชาวบ้านเจรจาซื้อขายดังระงม

“เอามีดทำครัวเพิ่มอีกเล่มให้ข้า!”

“จอบนี่ข้าใช้แล้ว สุดยอดจริง เอามาอีกสอง!”

“ถังกรองน้ำยังมีเหลือหรือไม่!?”

อาเหมยในชุดขาวรีบวุ่นไปทั่ว ขายของจนแก้มแดงเหงื่อชุ่ม แต่ยังไม่ลืมยิ้มหวานเรียกลูกค้า “ใจเย็น ๆ เจ้าคะ ของมีทุกคนแน่นอน!”

หลิวหานก้าวขึ้นแท่นไม้หน้าร้าน ยกมือขึ้นเรียกความเงียบ เสียงตลาดค่อย ๆ สงบ จนผู้คนนับร้อยหันมามอง

เขาเอ่ยเสียงดังชัด

“ข้าหลิวหาน ขอขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนหอธารา—แต่วันนี้ ข้ามีข่าวมาบอก!”

เสียงฮือฮาดังขึ้นทันที

“ข่าวอะไรเล่า!?”

“อย่าบอกว่าจะลดราคาเหมือนร้านโน้นนะ ฮ่า ๆ”

“หรือจะทำถังใหญ่กว่านี้!?”

หลิวหานหัวเราะเบา ๆ ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงมั่นใจ

“เดือนหน้า…ข้าจะนำสิ่งประดิษฐ์ใหม่มาให้ทุกท่าน! ของที่ไม่เคยมีมาก่อนในแผ่นดินฉิน!”

เสียงโกลาหล

“โอะ! ของใหม่อีกแล้วรึ!?”

“คราวก่อนยังทำข้าอ้าปากค้างอยู่เลย!”

“ข้าจะเก็บเงินรอเลยละกัน!”

บรรยากาศตลาดคึกคักราวงานเทศกาล บางคนถึงกับปรบมือเฮลั่น

อาเหมยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ รีบหันมาหาหลิวหาน ดวงตาเบิกกว้าง

“พี่หลิวหาน! เจ้าประกาศอะไรออกไปใหญ่โตเช่นนี้อีกแล้ว! คราวก่อนทำข้าต้องวิ่งวุ่นแทบตาย จำได้หรือไม่!?”

หลิวหานหัวเราะ “คราวนี้จะยิ่งใหญ่กว่าครั้งก่อนแน่นอน”

อาเหมยทำหน้างอ พลางพึมพำเบา ๆ แต่ยังยิ้ม “ถ้าเจ้าไม่ทำให้สำเร็จ ข้าจะเป็นคนตีเจ้าด้วยจอบนี่แหละ!”

เสียงหัวเราะของชาวบ้านรอบ ๆ ดังลั่นทันทีที่ได้ยิน

เงาในมุมมืด

ท่ามกลางความครึกครื้น มีชายผู้หนึ่งในชุดขุนนางยืนเงียบอยู่ไกล ๆ แววตาเย็นเฉียบมองมาที่หลิวหาน ก่อนหันหลังเอ่ยเสียงต่ำ

“สิ่งประดิษฐ์ใหม่หรือ…ข้าจะต้องรายงานเรื่องนี้ต่อราชสำนัก”