ไม่นานแคว้นจ้าวก็เคลื่อนทัพมาโจมตี เลี่ยงหรงแบ่งทหารออกมาสามทัพ
หนึ่งมีทัพนำโดยเลี่ยงหรงผู้เป็แม่ทัพ เป็แนวหน้า
รองแม่ทัพ เคลื่อนพลเป็แนวกลาง
แนวหลังที่สามารถปรับเปลี่ยนตามสถานการณ์ เพื่อคอยป้องกันยามมีเหตุร้ายที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ซึ่งมีกุนซืออย่างลู่เฟิน และเหล่านายกองบางส่วนซุ่มดูสถานการณ์อย่างใกล้ชิด
ในอดีตกำลังรบทั้งสองฝ่ายพอๆกัน สิ่งที่สามารถพลิกมาชนะได้คือกลยุทธ์และฝีมือ
เลี่ยงหรงเคยรบมาก่อนแล้วเลยพอมองแผนออก จึงปรับเปลี่ยนแนวการรบใหม่ เพื่อลดการสูญเสียให้ได้มากที่สุด
ถ้าเสียหายมากมันจะไปเข้าทางใครบางคนนะสิ เลี่ยงหรงเติบโตมาที่นี่ ย่อมมิยอมให้เกิดเื่เช่นนี้อย่างเด็ดขาด
" ท่านแม่ทัพมีไส้ศึกมาเผาเสบียรขอรับ " หึๆ ว่าแล้วเชียว เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นบ่อยมากยามเกิดา
" มิต้องห่วง " เลี่ยงหรงมิได้อธิบายสิ่งใดให้ทหารเพิ่ม แต่กลับออกคำสั่งไป
" ไปแจ้งกุนซือด้วย " ลู่เฟินย่อมจัดการเื่นี้ได้อยู่แล้ว ทุกอย่างย่อมอยู่ในแผนอยู่แล้ว
สองชั่วยามผ่านไป
ตอนนี้ทหารแคว้นจ้าวเริ่มถอยทัพ เพราะเสียกำลังพลมากจนเกินไปจึงเสียเปรียบ เลี่ยงหรงให้สายลับแฝงตัวไปกับทหารแคว้นจ้าวที่ตอนนี้กำลังจะถอยทัพกลับ เมื่อเห็นอีกฝ่ายถอยข้าจึงเตรียมจัดกำลังพลบุกค่ายทหารของแคว้นจ้าวต่อโดยทันที
สายลับที่แฝงตัวไปค่อยส่งข่าวอยู่เรื่อยๆเมื่อมีโอกาส การติดต่อหรือมีคนของขุนนางคนไหนจะได้ระวังตัวมากขึ้น อันนี้ชินอ๋องแนะนำมา
ใช้เวลาเพียงสามวันก็บุกค่ายทหารแคว้นจ้าว เพราะการวางแผนมาอย่างดี ทำให้เลี่ยงหรงสามารถฟันเข้าที่แขนขวาของแม่ทัพคนหนึ่งได้ แล้วมาต่อด้วยสู้กับแม่ทัพใหญ่หรือองค์ชายรอง
เคว้ง!
ฉึบ !
เลี่ยงหรงแทงไปตรงเอวของอีกฝ่ายและอาศัยจังหวะที่อีกฝ่ายาเ็จากการโดยแทงเมื่อสักครู่ แทงเข้าไปที่อกอีกทีแต่ไม่ได้ลึกมากนักเพราะมีคนอีกฝ่ายหลบได้ก่อนไม่นานนักก็มีคนมาช่วยซะก่อน
แต่อย่างน้อยแม่ทัพของฝ่ายนั้นก็อาการสาหัส ไม่สามารถต่อสู้ได้อีกพักใหญ่เลยละ เลี่ยงหรงนั้นไม่ได้ใจอ่อนสั่งทหารบุกอย่างต่อเนื่อง ส่วนแม่ทัพ นายกองให้จับไว้เป็ตัวประกัน และยังสั่งให้ทำลายฐานทัพทิ้งอย่างไม่ไยดี
ดูเหมือนองค์ชายรองที่เป็แม่ทัพในครั้งนี้จะหนีไปได้ หึาเ็ขนานนั้นคงรอดได้ยาก เผลอๆคงจะไปตายที่ไหนสักแห่งก็เป็ได้ หรือไม่ก็มีใครบางคนให้การช่วยเหลือ
เมื่อเห็นว่ามิมีอันใดแล้ว เลี่ยงหรงจึงสั่งถอนทัพกลับ ส่งสาส์นเจรจาสงบศึกไปยังแคว้นจ้าว โดยมีชินอ๋องเป็ผู้เจรจาในครั้งนี้ มีทหารกว่าสามร้อยนาย และเหล่านายกอง แม่ทัพอีก ที่เป็ตัวประกัน แต่เอามาแค่แม่ทัพ และเหล่านายกอง มาเป็ตัวประกัน ส่วนทหารสามร้อยนายทิ้งเอาที่นี่
คงต้องรอสัญญาสงบศึก พี่เหลียงส่งสาส์นไป ให้เวลาเพียงแค่เจ็ดวันเท่านั้น หากมิตอบตกลงหรือหลบเลี่ยงละก็จะโจมตีเมืองและสังหารเหล่าตัวประกันให้สิ้นซาก
หลังจากชนะศึกในครั้งนี้เสร็จ จึงนำทัพทหารกลับมาที่ค่าย เมื่อกลับมาถึงให้ทหารนำตัวประกันไปไว้ในคุกล่ามโซ่เอาไว้อย่างหนาแน่น
ทหารที่าเ็ก็ให้ไปรักษา เลี่ยงหรงเรียกอู๋ซวนกับลู่เฟินมาพูดคุยการจัดเวณยามเพื่อป้องกันมิให้เกิดอันตรายหากมีคนแฝงตัวรวมถึงมิให้ตัวประกันสามารถหลบหนีได้อีกด้วย
ดูเหมือนหมอจางจะกลับมาแล้ว หมอจางถือว่าเป็ผู้าุโอีกท่านหนึ่งที่มานานั้แ่แม่ทัพหลวนซานอดีตแม่ทัพใหญ่ทักษิณ หมอจางพึ่งกลับมาเพราะพึ่งกลับไปเยื่ยมบิดามารดาที่เริ่มแก่ชรามากแล้ว
“ งั้นอู๋ซวนฝากเ้าด้วย “ เมื่อหมอจางมาถึงก็ให้ไปรักษาทหารที่าเ็ โดยให้อู๋ซวนตรวจดูความเรียบร้อยอีกที ต้องแบ่งหมอไปรักษาพวกเชลยที่อยู่คุกขังด้วย อย่างน้อยไม่ให้มาตายที่นี่เอาได้
“ ได้มิต้องห่วง “ อู๋ซวนออกไปได้สักพักก็มีเสี่ยวซานมาขอเข้าพบ
“ เ้ามีอันใดรึ “ คงไม่ใช่ว่า
“ ท่านอ๋องเห็นท่านเหน็ดเหนื่อยจากการออกรบ จึงเชิญท่านแม่ทัพไปทานอาหารด้วยขอรับ “ ว่าแล้วเชียว เลี่ยงหรงยอมว่าตนนั้นติดรสมืออาหารของพี่เหลียงมาก หากอีกฝ่ายกลับไปคงมิได้กินอาหารเช่นนี้อีก มีโอกาสได้กินทั้งที
“ ได้ รอสักครู่เดียวข้าตามไป “ เสี่ยวซานพยักหน้าแล้วเดินออกไป คงไปแจ้งชินอ๋องตามคำสั่งที่ได้รับมา
รอมินานนัก เลี่ยงหรงก็มาถึงที่พักของชินอ๋อง
" หรงเอ๋อร์เ้ามาเหนื่อยๆ กินเยอะๆนะ " เพียงแค่ได้กลิ่นก็ทำเอาอยากกินแล้ว
" รบกวนพี่เหลียงแล้ว "
ไม่นานอาหารก็หมดลง อิ่ม~ มากเลย
" หรงเอ๋อร์หลังจากาจบลงอย่างเป็ทางการแล้ว เ้าจะต้องระมัดระวังตัวให้ "
" เื่นี้ข้าทราบดี "
" ตอนนี้เหลือทัพประจิมที่อยู่ภายใต้ฮ่องเต้กับทัพทักษิณที่ตอนนี้มิได้ยุ่งเกี่ยวกับผู้ใด " เรียกได้ว่าเป็ก้อนเนื้อชิ้นใหญ่ที่ใครๆต่างแย่งชิงเพื่อที่ได้มัน
" งานเลี้ยงฉลองชัยชนะในครั้งนี้ต้องมีขุนนางสักคนผลักดันบุตรสาวมาให้เ้าเพื่อเกี่ยวดอง " เื่นี่เลี่ยงหรงเองก็ทราบดี แต่เพราะในอดีตตนหลงรักชินอ๋องจึงให้การสนับสนุนอีกฝ่ายเสมอมา
เพราะสนับสนุนเนี่ยแหละที่เป็สาเหตุที่ทำให้อู๋ซวนต้องตาย อู๋ซวนโดยใส่ร้ายจากคุณหนูเจียงใช่แล้วเป็นาง เลี่ยงหรงทั้งเกลียดชัง ทั้งเคียดแค้นนางเป็อย่างมาก สำหรับเลี่ยงหรงแล้วอู๋ซวนเป็คนสนิทที่ไว้ใจได้ ทั้งความคิดและการกระทำ
เมื่ออู๋ซวนตายไปก็มีข่าวลือแปลกๆมา ทำให้เลี่ยงหรงถูกประมาณใส่ร้ายป้ายสี ให้เป็ที่นินทา ว่าตนนั้นเป็สาเหตุให้อู๋ซวนตาย ยังนู้น ยังนี้
ถ้ามีโอกาสเลี่ยงหรงอยากจะแก้แค้นคุณหนูเจียงให้นางได้ทรมานทั้งเป็ สาสมกับที่ทำไว้กับคนอื่น เป็เหตุให้มีคนตาย
ไทเฮา เป็อีกคนที่ต้องระวัง ไทเฮานั้นมิถูกกับฮองเฮาสักเท่าไหร่ ใช่แล้วไทเฮาเป็พี่สาวของอัครเสนาบดีฝ่ายซ้าย ย่อมต้องเข้าข้างกุ้ยเฟยผู้เป็หลานอยู่แล้ว
แต่ในสายตาของเลี่ยงหรงนั้นไทเฮาไม่ได้กลัวอะไรขนาดนั้น แต่ที่น่ากลัวเพราะนางเป็มารดาของฮ่องเต้นี่แหละที่มันยาก ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันเป็คนกตัญญูมิกล้าทำเอาอันใดมารดาของตนหรอก ทำให้ไทเฮามักจะบังคับฮ่องเต้เสียซะมากกว่า ไทเฮาเป็คนอารมณ์ร้อน ที่นางมาถึงจุดนี้ได้มิพ้นผู้เป็น้องชายอย่างแน่นอน
“ หรงเอ๋อร์ คิดอันใดอยู่หรือ “
“ ปะ เปล่า “ ั้แ่เมื่อใดกันนะ ที่แววตาของอีกฝ่ายเปลี่ยนไป เปลี่ยนไปราวกับว่าคนที่อยู่ตรงนี้มิใช่ชินอ๋องคนเดิม คนที่เลี่ยงหรงรู้จัก
“ จ้องหน้าพี่เช่นดี หลงพี่ละสิ “ พี่นี่หลงตนเองได้น่าหมั่นไส้จริง
“ ข้าแค่สงสัย “
“ หืมสงสัยอันใดรึ ความหล่อเหลาของพี่หรือ “ เฮ้อ ไม่หลงตนเองสักนิดได้มั้ย
“ ข้าเพียงรู้สึกท่านมิใช่คนเดิม “ เหลียงซานยิ้มกระตุกทีหนึ่งก่อนจะลุกจากที่นั่งมายืนอยู่ใกล้ๆกับเลี่ยงหรงแล้วโน้มตัวมากระซิบที่ข้างหู
“ เ้าคิดเช่นไรเล่า “ ยังจะหยอกล้อได้อีก “ ไม่เกี่ยวหรอกพี่ก็คือพี่ นี่คือตัวตนของพี่ “ เหลียงซานอยากให้เลี่ยงหรงลืมชินอ๋องคนเก่า แล้วจดจำชินอ๋องคนใหม่คนนี้
“ พี่ “ เลี่ยงหรงมองไปยังแววตาของเหลียงซานอีกครั้ง กลับพบแต่ความจริงจังว่าที่พูดมาเมื่อสักครู่เป็ความจริง
“ เ้ามิต้องคิดมาก เพราะพี่อยากให้เ้าได้รู้จักพี่จริงๆ “ ว่าคนเก่ากับคนใหม่มันต่างกันอย่างไร คนเก่ามันไม่เห็นความน่ารักของเ้าแต่พี่นะเห็นเต็มๆเลย
“ พี่รู้หรือไม่ว่าข้า “ รู้สึกพูดยากอยู่มิน้อย แต่ความรู้สึกของเลี่ยงหรงก็มิเปลี่ยนแปลงโดยเฉพาะคนตรงหน้านี้ ราวกับปฏิเสธไม่ได้เลยว่าชอบท่านที่เป็แบบนี้มากกว่า หลงกว่าเดิมอีก
“ เ้าชอบพี่ “ เลี่ยงหรงมิกล้าสบตาอีกฝ่าย จนเหลียงซานจับคางของเลี่ยงหรงเบาๆให้หันมองตนเอง
“ มิต้องกลัว เพราะพี่ก็ชอบเ้าเช่นกัน “ ถึงแม้ต่างคนจะชอบกันเท่าใด แต่ก็อย่าลืมว่าทั้งฐานะ หน้าที่ ในตอนนี้มิอาจสมหวังได้
“ ข้ากลัวว่าจะทำให้พี่ลำบากมากกว่า “
“ เด็กดี พี่บอกหรือยังว่าพี่ลำบาก “ มาดงมาเด็กดีอันใดเล่า อายุของท่านกับข้าจะว่าเป็สหายก็ย่อมได้ เหลียงซานเกิดต้นปีส่วนเลี่ยงหรงเกิดปลายปีจึงทำให้อายุห่างจากในปีเดียวกันพอสมควร “ หน้าแดง น่ารักเชียว “
“ 0///0 “
“ ฮ่าๆ “ เหลียงซานหยอกล้อเลี่ยงหรงจนเ้าตัวขอกลับไปพักก่อน จริงๆแล้วอยากกลับไปพักให้หายหน้าแดงก่อน
“ เสี่ยวซานจดหมายส่งไปถึงรึยัง “
“ คาดว่าตอนนี้คงถึงมือเรียบร้อยแล้วพ่ะย่ะค่ะ “
“ ดี เช่นนั้นก็รีบไปกันเถิด “
2K
