พอได้ยินคำพูดของอวิ๋นโม่ ดวงตาของแมวป่าก็วาววับขึ้นมา“เ้าสังเกตเห็นข้ามาั้แ่แรก”
“เ้าคิดว่าอย่างไร” อวิ๋นโม่ตอบหากความตื่นตัวเพียงเท่านี้ก็ยังไม่มีเขาจะกล้าเข้ามาในเทือกเขาเหนือเมฆาได้อย่างไร
“ต้องยอมรับว่าเ้ามีความกล้าไม่เลวรู้ทั้งรู้ว่าถูกพวกเราหมายหัวแล้วก็ไม่ตื่นตระหนก”โจรูเาที่มีพลังแข็งแกร่งที่สุด ยิ้มเย็นชาแต่ในดวงตาปรากฏความระแวงสายหนึ่ง
“ขอเตือนพวกเ้าสักครั้ง หากไสหัวไปตอนนี้ ยังมีโอกาสรักษาชีวิต”อวิ๋นโม่กวาดตามองเหล่าโจรภูเขา พละกำลังของคนไม่กี่คนนี้เขาไม่จำเป็ต้องใส่ใจ
“ต่อให้เป็คนของสามตระกูลใหญ่ในเมืองกวนซานเจิ้นก็ยังไม่กล้าพูดจาโอหังกับพวกข้าไม่รู้ว่าเ้าไปเอาความมั่นใจมาจากที่ใด” แมวป่าหัวเราะแม้ความสงบนิ่งของเป้าหมายจะทำให้พวกมันตื่นตัวขึ้นมาแต่จากการเฝ้าสังเกตการณ์ของพวกมัน พละกำลังของอวิ๋นโม่อย่างมากก็อยู่แค่ระดับเสริมกำลังชั้นกลางเท่านั้นขั้นหนึ่งถึงสามถือเป็ชั้นแรกเริ่ม ขั้นสี่ถึงหกถือเป็ชั้นกลางขั้นเจ็ดถึงเก้านับเป็ชั้นปลายคนที่แข็งแกร่งที่สุดในพวกมันเป็ผู้ฝึกยุทธ์ระดับเปลี่ยนชีพจรชั้นปลายไยจึงต้องกลัวคนผู้นี้
“เ้าแมวป่า ทดสอบฝีมือของมัน” โจรภูเขาที่มีพลังมากที่สุดออกคำสั่ง
“เฮอะๆ ตรงใจข้าพอดี!” ร่างเล็กผอมของแมวป่าพุ่งออกไปการเคลื่อนไหวคล่องแคล่ว แอบซ่อนไปมาระหว่างต้นไม้รอบกายอวิ๋นโม่หากเป็คนธรรมดาก็ยากที่จะตามเงาร่างของมันทัน
“มิน่าเล่าถึงได้ชื่อว่าแมวป่า!” อวิ๋นโม่เอ่ยเ้าแมวป่าผู้นี้มือเท้าคล่องแคล่ว เคลื่อนที่ว่องไว ได้เปรียบในพื้นที่ป่าทึบแต่ว่าคิดจะใช้ความสามารถเช่นนี้จัดการอวิ๋นโม่นั้นยังไม่ดีพอ
ฟู่!
อวิ๋นโม่ฉวยโอกาสดึงง้าวคืนเหมันต์ออกมาควงเกิดแสงเย็นเยียบสายหนึ่งในอากาศ
ติง!
ในมือของแมวป่ามีอาวุธหน้าตาคล้ายกรงเล็บสกัดการโจมตีของอวิ๋นโม่เอาไว้หยิบยืมกำลังถอยหลังออกไป จุดแข็งของแมวป่าคือท่าร่างย่อมไม่เลือกปะทะกับอวิ๋นโม่ตรงๆ
ร่างของแมวป่าเคลื่อนไหวอยู่ระหว่างต้นไม้ในป่าลอบโจมตีเป้าหมายโดยไม่บอกกล่าว อวิ๋นโม่ไม่มีหนทางอื่นได้แต่ยืนป้องกันอยู่ตรงตำแหน่งเดิม หากเป็เช่นนี้ต่อไปต่อให้เป็อวิ๋นโม่ก็ต้องเสียเปรียบเขาที่เอาแต่วุ่นวายป้องกันจึงเหมือนหนูที่ถูกแมวป่าตะปบเล่น
“ข้านึกว่าจะมีความสามารถสักเท่าไรถึงได้กล้ากำแหง ที่แท้ก็แค่นี้เอง!”โจรูเาผู้แข็งแกร่งที่สุดแสดงสีหน้าไม่พอใจ “ลงมือพร้อมกัน อย่าเสียเวลา”
เมื่อได้รับคำสั่ง คนอื่นๆ ก็บุกเข้าไปพร้อมกันแมวป่าผู้นั้นเคลื่อนไหวพร้อมส่งเสียงออกมากรงเล็บแหลมคมพุ่งเข้าหาทรวงอกของอวิ๋นโม่
ขณะที่คนทั้งหลายรุมเข้ามา มุมปากของอวิ๋นโม่ก็โค้งขึ้นเขาพลันกระทืบเท้าจนเศษหินกระจายจากนั้นพุ่งร่างไปหาโจรภูเขาระดับเสริมกำลังสองคนดุจลูกธนูออกจากคันศร
“แย่แล้ว มันตบตาพวกเรา!” โจรที่มีกำลังมากที่สุดหน้าเปลี่ยนสีมันเข้าใจแล้วว่าเมื่อครู่ชายผู้นี้แกล้งทำเป็อ่อนแอ จึงรีบเปลี่ยนทิศทางคิดจะสกัดอวิ๋นโม่เอาไว้ โจรคนอื่นๆ เข้าใจความนัยแยกย้ายกันปกป้องโจรระดับเสริมกำลังสองคนนั้น
แต่ว่าความเร็วของอวิ๋นโม่ไม่เป็รองเ้าแมวป่าเลยกว่าที่โจรระดับเสริมกำลังสองคนจะรู้ตัวคิดล่าถอย ก็ไม่ทันกาลเสียแล้ว
ฉัวะๆ
คืนเหมันต์ในมืออวิ๋นโม่ส่องประกายหนาวเย็นออกมาสองสายแทงทะลุทรวงอกของโจรระดับเสริมกำลังทั้งสองเป็การปลิดชีวิตพวกมัน
หลังจากฆ่าโจรระดับเสริมกำลังสองคนแล้วอวิ๋นโม่ส่งง้าวคืนเหมันต์ไปด้านหลังแทงถูกแขนของโจรที่อยู่ด้านหลังเสียงดังฉัวะ โจรผู้นั้นกรีดร้องโหยหวนสีหน้าซีดขาวถึงที่สุด
โจรผู้แข็งแกร่งที่สุดมองอวิ๋นโม่ด้วยสีหน้าเขียวคล้ำประมาทเพียงเล็กน้อยก็ต้องสูญเสียลูกน้องไปอีกคน ในใจของมันเดือดดาลถึงที่สุด
“ดีมาก! วันนี้หากไม่ฆ่าเ้าต่อไปข้าหอกเหล็กจะไม่ขอคลุกคลีอยู่บนเทือกเขาเหนือเมฆาอีกแล้ว!”โจรูเาผู้แข็งแกร่งที่สุดแค่นเสียงเย็นชา มันถูกเรียกว่า หอกเหล็กอาวุธในมือก็เป็หอกเหล็กด้ามหนึ่ง
“อย่าปล่อยให้มันได้ตายสบาย!” แมวป่าคำรามเมื่อครู่ตอนที่อวิ๋นโม่ต่อสู้กับมันไม่ได้ใช้กำลังเต็มส่วนแสดงว่าไม่เห็นมันอยู่ในสายตา มันจึงโกรธเกรี้ยวอย่างที่สุด
อวิ๋นโม่มองโจรป่าคนอื่นๆ ในใจกำหนดแผนการต่อสู้อย่างรวดเร็วฆ่าไปแล้วสองคน อีกหนึ่งคนโดนตัดแขน สูญเสียความสามารถในการต่อสู้ไปแล้วคนที่ยังต่อสู้ได้อยู่จึงเหลือเพียงสี่คนเท่านั้นสำหรับอวิ๋นโม่ไม่นับเป็แรงกดดันอะไร
อวิ๋นโม่เลือกเป้าหมายอีกคนได้อย่างรวดเร็ว คนผู้นี้ร่างกายกำยำมือถือค้อนขนาดใหญ่ เห็นได้ชัดว่าเป็ผู้ฝึกยุทธ์ที่มีพละกำลังมากร่างกายของอวิ๋นโม่แข็งแกร่งกว่าคนทั่วไป ย่อมไม่กลัวผู้ฝึกยุทธ์จำพวกใช้กำลัง
ไม่รอให้อีกฝ่ายออกกระบวนท่า เขาก็ลงมือโจมตีก่อนคืนเหมันต์ขยับพร้อมกับส่งกระแสพลังน่าหวั่นเกรงใส่โจรร่างกำยำผู้นั้น
“ฮึ ทุบหัวเ้าให้แหลก!” โจรกำยำผู้นั้นะโเสียงดังค้อนก็แสดงอานุภาพที่ผู้คนต้องตื่นตระหนกฟาดใส่อวิ๋นโม่ขณะเดียวกันอีกสามคนก็โจมตีอวิ๋นโม่จากด้านหลังผู้ที่น่ากลัวที่สุดยังคงเป็คนที่ถือหอกเหล็กผู้นั้นหอกเหล็กพุ่งแหวกอากาศด้วยความเร็วสูงสุด
อวิ๋นโม่เหมือนมองไม่เห็นการโจมตีจากด้านหลัง ยังคงพุ่งเข้าใส่โจรร่างกำยำง้าวคืนเหมันต์กับค้อนกระทบกันจนเกิดสะเก็ดไฟกระจัดกระจายทุกทิศทางแรงกระแทกอันหนักหน่วงน่ากลัวส่งไปถึงหัวไหล่ของโจรร่างกำยำโจรผู้นั้นรู้แต่ว่าหัวไหล่รู้สึกเ็ป จากนั้นก็รับรู้ด้วยความตื่นตระหนกว่ากระดูกหัวไหล่ของตนหักแล้ว!
ยาเสริมกำลังที่อวิ๋นโม่เคี่ยวขึ้นมาคือยาน้ำเสริมกำลังชั้นยอดในแผ่นดินประกอบกับการฝึกฝนด้วยหมัดทลายภูผาร่างกายของเขาจึงแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปนานแล้วทั้งยังมีพละกำลังสูงจนแม้แต่เขาเองก็คาดไม่ถึง เพียงฟาดง้าวลงมาอีกฝ่ายก็ถึงกับรับเอาไว้ไม่ไหว
เปรี้ยง!
โจรร่างกำยำแขนหัก ค้อนที่ลอยขึ้นไปตกลงมากระแทกศีรษะจนมันสลบหงายหลังลงไปกองกับพื้น
อวิ๋นโม่แม้ถูกกระแทก ร่างกายเพียงชะงักชั่วขณะจากนั้นยังคงพุ่งขึ้นข้างหน้าต่อไป
ตึง!
เมื่อแซงหน้าโจรร่างกำยำได้ อวิ๋นโม่ก็หมุนฝ่าเท้า เตะโจรที่สลบจนลอยออกไป
ผลัวะ!
เสียงคำรามหลายเสียงดังขึ้นพร้อมกันกลุ่มโจรของผู้ถือหอกใช้ท่าสังหารโจมตีเข้ามา
“ย้าก!” เมื่อฝั่งตนเองโดนเก็บไปอีกคน หอกเหล็กก็โกรธจนตาแดงหลายปีที่ผ่านมาพวกมันไม่เคยเสียเปรียบหนักขนาดนี้มาก่อนไอ้เด็กตรงหน้ากลิ้งกลอกเกินไปแล้ว
“ฆ่า” หอกเหล็กเดือดดาลสุดขีดมันเห็นว่าอวิ๋นโม่เ้าเล่ห์เกินไปทำให้พวกมันพลาดท่าเสียทีแต่ไม่ได้รู้เลยว่าความสามารถของอวิ๋นโม่นั้นสูงส่ง
เงาหอกสายหนึ่งกวาดผ่านไปทางอวิ๋นโม่ แมวป่าะโออกมาจากต้นไม้ด้านข้างกรงเล็บในมือวาดออกไปพร้อมประกายแสงเย็นเยือกส่วนอีกคนระแวดระวังอยู่ด้านข้างไม่รีบร้อนลงมือแอบอยู่ข้างกายหอกเหล็กเพื่อหาโอกาส
เงาร่างของอวิ๋นโม่เคลื่อนไหววูบหนึ่ง หลบหอกเหล็กได้สำเร็จร่างของเขาเอนลงไปในท่าแปลกประหลาด และด้านหลังคือแมวป่าที่เต็มไปด้วยจิตสังหาร
ผลัวะ!
ไม่มีใครรู้ว่าเมื่อครู่เกิดอะไรขึ้น เพียงได้ยินเสียงดังครั้งหนึ่งเ้าแมวป่าก็กระเด็นออกไป ปากพ่นเืสดจำนวนมาก ลมหายใจขาดตอน จบชีวิตไปเช่นนี้
นั่นเป็หนึ่งในกระบวนท่าที่ยอดเยี่ยมที่สุดของหมัดทลายภูผาเพื่อจัดการคนที่ลอบโจมตีจากด้านหลังโดยเฉพาะมันนึกไม่ถึงว่าอวิ๋นโม่จะพลิกกายกลับมาจัดการคนที่โจมตีจากด้านหลังได้เช่นนี้เมื่อรับหนึ่งหมัดของอวิ๋นโม่ไปเต็มๆ แมวป่าก็สิ้นชีพในทันที ส่วนสิ่งที่อวิ๋นโม่จ่ายออกไปเป็เพียงรอยขาดบนเสื้อผ้าไม่กี่รอยเท่านั้น
ถึงยามนี้หัวใจของหอกเหล็กก็เหน็บหนาวขึ้นมามันรู้สึกว่าตนเองประเมินกำลังของเป้าหมายต่ำเกินไปแล้ว
อวิ๋นโม่ไม่ให้เวลาพวกมันขบคิด ง้าวในมือปลดปล่อยแสงเย็นเยียบฟันใส่ลำคอของหอกเหล็ก
ตึง!
หอกเหล็กยกหอกขึ้นบัง แต่รับกำลังที่น่าหวาดกลัวไม่ไหวง้าวยาวยังคงกวาดออกไปในแนวขวาง พอดีฟันใส่โจรอีกคนที่หลบอยู่ด้านข้างโจรผู้นั้นมองไปยังหอกเหล็กด้วยแววตาหวาดกลัว จากนั้นก็อ่อนระทวย ครางเสียงต่ำล้มลงไปบนพื้น
“เ้า!” คราวนี้หอกเหล็กหวาดกลัวขึ้นมาแล้วมันไม่ได้ประเมินกำลังของฝ่ายตรงข้ามต่ำไป แต่เป็ต่ำเกินไปมากหลังจากปะทะกับอวิ๋นโม่ มันถึงเข้าใจพละกำลังและความเร็วของชายผู้นี้น่ากลัวเพียงใด
อวิ๋นโม่ยิ้มเย็นเดินเข้าหาหอกเหล็ก แววตาของหอกเหล็กปรากฏความหวาดกลัวขยับร่างถอยหลังไม่หยุด
ฉัวะ!
ท่าง้าวของอวิ๋นโม่เมื่อครู่ฟันแขนของโจรที่อยู่ด้านข้างขาด
“ไม่! เ้าฆ่าข้าไม่ได้ หัวหน้าของพวกเราคือแมงป่องพิษเขาเป็ยอดฝีมือระดับก่อจิต หากเ้าสังหารข้า เขาต้องฆ่าเ้าแน่นอน!”หอกเหล็กร้อนรนจนลืมตัว สูญเสียความคิดที่จะต่อสู้ไปจนหมดสิ้น
“ข้าสังหารไปหกคน ก่อความแค้นกับเขาไปแล้ว”
“ไม่ ขอเพียงข้าบอกว่าพวกมันถูกสัตว์อสูรกินก็ได้แล้วแมงป่องพิษไม่มีทางรู้ว่าเป็เ้าสังหาร ขอเพียงเ้าไม่ฆ่าข้า เขาก็ไม่มีทางรู้”
“เ้าคิดว่า ข้าจะเชื่อหรือ” อวิ๋นโม่ยิ้มเย็น
“ข้ามีของดี ขอเพียงเ้ายอมปล่อยข้า ข้าจะมอบมันให้เ้า”
“ให้ข้าดูก่อน หากข้าพอใจก็จะปล่อยเ้าไป”
“ไม่ได้ เ้าต้องรับปากว่าจะไม่ฆ่าข้า ข้าถึงจะให้เ้า”
“ตอนนี้เ้ายังมีทางเลือกอีกหรือ” แววตาของอวิ๋นโม่มีประกายสังหารเดินเข้าใกล้หอกเหล็กอีกก้าวหนึ่ง
หอกเหล็กกัดฟัน หยิบของออกจากห่อผ้าเอ่ยว่า“ของสิ่งนี้เ้าสมควรรู้จักดี!”
………………………………………
1K
