ราชันย์ลมปราณอนันต์

ตอนที่ 49: จุดเริ่มต้นของบุญคุณ

เมื่อสัมผัสได้ถึงโอกาสในการทะลวงผ่านคอขวด หลินเยว่ก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย นางรีบเข้าสู่สภาวะบ่มเพาะพลังทันที ณ กลางร้านชาที่เงียบสงบนั้น!
เฟิงหวงมองนางด้วยความประหลาดใจเล็กน้อยในความเด็ดเดี่ยวของนาง เขาไม่ได้ขัดขวาง แต่กลับเดินไปแขวนป้าย "ปิดร้านชั่วคราว" ไว้ที่ประตู ก่อนจะมายืนพิงเคาน์เตอร์และทำหน้าที่เป็น "ผู้พิทักษ์" ให้นางอย่างเงียบๆ

พลังปราณรอบตัวหลินเยว่เริ่มปั่นป่วนรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ใบหน้าของนางแดงก่ำและมีเหงื่อซึมออกมา บ่งบอกถึงการต่อสู้กับ "ปีศาจในใจ" ที่เคยขัดขวางนางมาตลอด แต่ด้วยจิตใจที่สงบและปลอดโปร่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนจากการดื่มชาเมฆาคล้อยเข้าไป ทำให้นางสามารถเผชิญหน้ากับมันได้อย่างมั่นคง

ครืน!
ในที่สุด พลังระลอกใหม่ที่แข็งแกร่งกว่าเดิมก็ระเบิดออกมาจากร่างของนาง! ออร่าที่เคยติดขัดบัดนี้กลับราบรื่นและทรงพลัง นางได้ทะลวงผ่านคอขวดที่ทรมานนางมาหลายเดือนได้สำเร็จแล้ว!
หลินเยว่ลืมตาขึ้นอีกครั้ง แววตาที่เคยหงุดหงิดร้อนรน บัดนี้กลับกระจ่างใสและเปี่ยมด้วยความยินดีอย่างสุดซึ้ง สิ่งแรกที่นางทำคือลุกขึ้นยืนและโค้งคำนับให้เฟิงหวงอย่างนอบน้อมที่สุด

"ขอบคุณ...ขอบคุณท่านเจ้าของร้าน บุญคุณครั้งนี้ข้าหลินเยว่จะไม่มีวันลืม!" ท่าทีของนางเปลี่ยนจากความเย็นชาในตอนแรกเป็นความเคารพอย่างแท้จริง
"แม่นางกล่าวเกินไปแล้ว" เฟิงหวงยิ้มบางๆ "ข้าเป็นเพียงเจ้าของร้านชาธรรมดา ส่วนชานี้ก็เป็นเพียงสูตรลับที่ตกทอดมาจากบรรพบุรุษของข้าเท่านั้น มันไม่มีพลังปราณใดๆ เพียงแค่ช่วยให้จิตใจสงบ...การที่แม่นางสามารถทะลวงผ่านไปได้ ล้วนเป็นเพราะพรสวรรค์และรากฐานที่มั่นคงของท่านเอง"

คำตอบที่ถ่อมตนและยกย่องนางกลับ ทำให้นางยิ่งรู้สึกประทับใจมากขึ้นไปอีก
"ถึงจะเป็นเช่นนั้น บุญคุณก็คือบุญคุณ" นางกล่าวอย่างหนักแน่น "ชานี้...ท่านได้มันมาจากที่ใด? หรือแท้จริงแล้วท่านคือปรมาจารย์ปรุงยาที่ซ่อนตัวอยู่?"
"ข้าบอกแล้วว่าข้าเป็นเพียงคนธรรมดา" เฟิงหวงยังคงยืนยันคำเดิม "ส่วนชานี้ ข้าปรุงขึ้นเองทีละน้อย มีเพียงพอสำหรับขายในแต่ละวันเท่านั้น และไม่มีความคิดจะขายสูตรหรือใบชาให้ผู้ใด"
คำปฏิเสธอย่างนุ่มนวลแต่เด็ดขาดทำให้หลินเยว่รู้ว่านางไม่อาจคาดคั้นความลับจากบุรุษลึกลับผู้นี้ได้ นางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบป้ายหยกสีฟ้าชิ้นหนึ่งออกมาจากแขนเสื้อ บนป้ายสลักลวดลายเมฆาอันเป็นสัญลักษณ์ของศิษย์สายในแห่งสำนักหมอกคราม

"คุณชาย...ในเมื่อท่านไม่ต้องการสิ่งใดตอบแทน เช่นนั้นก็โปรดรับสิ่งนี้ไว้" นางยื่นป้ายหยกให้เขา "ข้าหลินเยว่เป็นหนี้บุญคุณท่านครั้งใหญ่ หากท่านมีเรื่องเดือดร้อนใดๆ ในเมืองหมอกครามแห่งนี้ จงแสดงป้ายนี้ แล้วจะไม่มีผู้ใดกล้ารังแกท่าน นี่คือคำสัญญาของข้า"

เฟิงหวงมองป้ายหยกนั้นก่อนจะยิ้มออกมา...นี่คือสิ่งที่เขาต้องการ! เขาไม่ได้แค่ขายชา แต่เขาได้ "ขายบุญคุณ" ให้กับคนที่มีค่าที่สุดคนหนึ่งไปแล้ว
"ขอบคุณในความหวังดีของแม่นาง" เขารับป้ายหยกนั้นมาเก็บไว้
หลังจากนั้นหลินเยว่ก็ขอตัวจากไป แต่ในใจของนางยังคงเต็มไปด้วยคำถาม นางรู้ดีว่าเรื่องชามหัศจรรย์นี้จะต้องถูกรายงานให้ท่านอาจารย์ของนางทราบอย่างแน่นอน

ไม่กี่วันต่อมา...ชื่อเสียงของ "หอเมฆาคล้อย" ก็โด่งดังไปทั่วในหมู่ผู้ฝึกยุทธ์ เรื่องราวที่ศิษย์สายในอย่างหลินเยว่สามารถทะลวงคอขวดได้หลังจากดื่มชาเพียงถ้วยเดียวได้กลายเป็นตำนานบทใหม่ของเมือง ทำให้ร้านชาเล็กๆ ของเฟิงหวงเต็มไปด้วยลูกค้าที่หวังจะมาสัมผัสปาฏิหาริย์บ้าง
และแล้ว...ในที่สุด "ปัญหา" ที่คาดไว้ก็มาถึง
บ่ายวันหนึ่ง กลุ่มชายหนุ่มแต่งกายหรูหราประมาณสี่ห้าคนได้เดินเข้ามาในร้านด้วยท่าทีหยิ่งผยอง พวกเขาคือเหล่าคุณชายจาก "ตระกูลจ้าว" ซึ่งเป็นตระกูลผู้มีอิทธิพลตระกูลหนึ่งในเมืองนี้

"เจ้าของร้านอยู่ไหน!" คุณชายที่เป็นหัวหน้ากลุ่มตวาดลั่น "ข้าได้ยินว่าที่นี่มีชามหัศจรรย์...นำชาที่ดีที่สุดของเจ้ามาให้ข้าเดี๋ยวนี้! แล้วบอกสูตรลับของเจ้ามาด้วย หากข้าพอใจ จะให้รางวัลอย่างงาม!"
เขาตบลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น พลางมองเฟิงหวงด้วยสายตาที่ดูถูกดูแคลน
เฟิงหวงที่กำลังเช็ดถ้วยชาอยู่หลังเคาน์เตอร์ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองพวกเขาด้วยสายตาที่เรียบเฉย
ดูเหมือนว่า...จะได้เวลาทดลองใช้ "ของขวัญ" ชิ้นใหม่นี้แล้ว