ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

    ตอนที่ 42 ของเหลวทรงอำนาจ

    ช่วงเวลานี้ทหารฉีดพลังบาดเจ็บล้มตายไปเกือบจะหมดแล้ว ไม่มีโอกาสได้ตอบโต้เลย

     “ทั้งสามผู้ใช้พลังมองหน้ากัน แล้วเร่งเร้าพลังทั้งหมดออกจากร่างกาย  คนหัวหน้าเปิดพลังออกเป็นสีฟ้าคลอบคลุมร่างกายผู้ใช้พลังที่เหลือทั้งสองเปิดพลังออกเป็นสีเขียวคลุมร่างกาย

    ทั้งสามคนรวมพลังเข้าหากัน  “ตูม!” เกิดเป็นเป็นระฆังโปร่งแสงสีเหลืองทองระยิบระยับคลุมร่างกายคนทั้งสาม 

    “ทั้งสามคนที่ถือกล่องกลไก เคลื่อนตัวเดินออกไปพร้อมกันตรงไปยังทางเข้าอุโมงค์ ที่ห่างออกไปไม่ถึง 20เมตร  มีม่านปราการสีเหลืองบางๆรูประฆัง คลอบร่างกายอยู่

     

    เร็ตโต้ที่สังเกตอยู่ “แย่แล้ว! ทั้งสามคนเป็นสายป้องกันอยู่แล้วรวมพลังขั้นเขียวกับขั้นฟ้าเข้าด้วยกัน เกิดเป็นพลังป้องกันระดับ 5

    เร็ตโต้ส่งสัญญาณให้ทุกคนโจมตีไปทางคนทั้งสามอย่างเร่งด่วน ก่อนที่คนทั้งสามจะเดินเข้าอุโมงค์ไป 

    หลิงบรรจุกระสุนระเบิดเข้าไปในปืน ยิงเข้าไปในระฆังสีเหลืองทันที

    “ปัง ๆ ๆ “ตูม!”ไม่สามารถทำลายม่านป้องกันเข้าไปได้ 

       

     “ชุนหยาง  เอามือล้วงเข้าไปในกระเป๋าทั้งสองข้างหยิบลูกเหล็กขนาดเท่าไข่ไก่ เข้าร่องนิ้วกลาง ดีดออกไปพร้อมกัน “ตูม! 

       ประกายพลังขั้นสีฟ้าพุ่งออกไป “โครมมม! พลังทำลายใกล้เคียงกับปืนใหญ่ขนาดเล็ก แต่ทำได้เพียงแค่ม่านปราการ ยุบลงไปตามความแรง

    สักพักก็คืนตัวสู่สภาพเดิม 

     “ทั้งสามผู้ใช้พลังค่อยๆเคลื่อนตัวใกล้ อุโมงค์เข้าไปทุกที

      “เร็ตโต้ เร่งประสานมือกำหมัดเข้าหากันเร่งเร้าพลังขึ้นมาใหม่  เกิดประกายสีเหลืองขึ้นที่มือ

     หมอกขยายตัวเข้าปกคลุม ระฆังเหลืองภายใต้ผู้ใช้พลังทั้งสามอีกครั้ง  “เปรี้ยง ๆ ๆ  “ตูม!!

    ฟ้าผ่าเข้าระฆังเหลืองสายแล้วสายเล่า   “อ๊ากกก! ทั้งสามผู้ใช้พลังเริ่มกระอักเลือดออกทางปาก  แต่ยังฝืนเดินต่อแต่การเคลื่อนตัวเป็นไปอย่างลำบากอีกไม่ถึง 3 เมตรก็จะเข้าไปในอุโมงค์ ได้แล้ว

    “เปรี้ยง ๆ  ๆ  “ตูมมม!   พลังฟ้าผ่าย้ำไปที่จุดเดิม เร็ตโต้เริ่มสังเกตเห็นรอยแตกร้าว ของม่านพลังระฆังเหลือง  รีบส่งสัญญาณ

    “ชุนหยาง!  “หลิง!

     ชุนหยางที่เห็นตำแหน่งรอยแตกร้าวแล้วปรับสภาพร่างกายเร่งเร้าพลังไปที่นิ้วทั้งห้าเกิดประกายสีฟ้า แว๊บๆขึ้นที่ปลายนิ้วมือ ค่อยๆ เอามือล้วงไปหยิบลูกเหล็กในกระเป๋า

     

    “ขณะนั้นเองจู่ๆ มีวงกลมสีดำขนาดเล็กๆ  ปรากฏขึ้นข้างลำตัวของ       ชุนหยางอย่างรวดเร็ว มีมือข้างหนึ่งโผล่ออกมาคว้าเอากระเป๋าข้าง แล้วดึงกลับเข้าไปในวงกลมสีดำอย่างรวดเร็ว “ฟุบ” กระเป๋าหายไปในพริบตา  ชุนหยางรู้ตัวอีกที รีบขยับเคลื่อนตัวออกข้างทันทีเห็นเป็นเงาลางๆ ของร่องรอยมิติสีดำ  “เสียท่าละ!”

     

    หันไปทางหลิง   “ฝากทีหลิง!     “หลิงพยักหน้า กระชับปืนทั้งคู่ดึงกลไกบางอย่างออกประกอบปืนสองกระบอกเป็นอันเดียวกัน ต่อด้วยแท่นรองมือจับ กลายเป็นปืนยาวขึ้นมาทันที  เปิดช่องใส่กระสุนระเบิดออก

    พร้อมเอื้อมมือไปด้านหลัง กำลังจะล้วงเอาลูกกระสุนระเบิดเตรียมใส่เข้าไปในช่องกระสุนปืน    “ทันใดนั้น    “ฟู่ !!   วงกลมสีดำ ไปปรากฏอยู่ด้านหลัง ของหลิงอีกครั้ง  และจู่ๆ ก็มีมือยื่นออกมาจากวงกลมดำกำลังจะเอื้อมไปคว้าลูกกระสุนปืนของหลิง    ไม่ทันไร ภายในชั่วพริบตานั้นเอง

    “สวบบบบ!  “อ๊ากกกก!!!! 

    แขนข้างนั้นขาดกระเด็นออกจากวงกลมดำทันที      ปรากฏเด็กหนุ่มถือกริชไม้พุ่งเข้ามาฟันแขนขาดในชั่วพริบตา  ลำแขนขาดกระเด็นออกจากมิติดำทันที    “หลิงเหลือบตาไปมองเด็กหนุ่มที่อยู่ข้างๆยิ้มที่มุมปากให้ ไม่รอช้าประกอบลูกกระสุนระเบิดเข้าไปในปืนทันที  กระชับมือให้แน่นควบคุมเซลล์กล้ามเนื้อของตนเอง  เกิดประกายสีฟ้าขึ้นบริเวณกล้ามเนื้อมือ

    “ยิงออกไปอย่างรวดเร็ว  “ตูม!!!!   “โครมมมม!!!  

    เป็นกระสุนระเบิดพลังขั้นรุนแรง ระฆังเหลืองที่มีรอยร้าวอยู่แล้ว แตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ  ทั้งสามคนกระเด็นออกคนละทิศละทาง ต่างนอนหายใจรวยรินอยู่ทางเข้าหน้าอุโมงค์ซึ่งห่างออกเพียง เมตรเดียวก็จะเข้าไปในอุโมงค์ได้แล้ว

    “เปรี้ยง ๆ  ๆ   ๆ     “อ๊ากกกกกก    ๆ   ๆ

    สายฟ้าสามเส้นผ่าเข้าไปที่คนทั้งสามอีกครั้ง   “ฟู่” ร่างกายดำเป็นตอตะโก แน่นิ่งไป   หลิงและชุนหยางจัดการทหารฉีดพลังที่เหลือจนสิ้นซาก

     

    เร็ตโต้ เดินเข้าไปหยิบกล่องที่บรรจุ ของเหลวทรงอำนาจนั้นขึ้นมาเป็นกล่องกลไกที่เก็บของตรงฝากล่องเป็นลักษณะสีใส มองเห็นข้างในเป็นของเหลวสีแดง   

    จู่ ๆ หนึ่งในผู้ใช้พลังทั้งสาม ที่ยังไม่ขาดใจ หัวเราะขึ้นมา ฮ่าๆ  ๆ ๆ       “อ๊ากกกก!      “เจ้าหัวเราะอะไร  เร็ตโต้หันไปถาม

    “ก็หัวเราะพวกเจ้านั้นแหละ พยายามแทบตายแต่ของสิ่งนั้นก็เข้าไปถึงมือองค์กรของเราอยู่ดี      

     “หมายความว่ายังไง?

     “อ๊ากกกกก  ลืมไหลออกจากปาก ใกล้สิ้นใจเต็มที  หึๆ ๆ  แกคิดว่าพวกเราขนของสิ่งนี้เข้าทางนี้ ทางเดียวหรืออย่างไร  อั๊ก!  จู่ๆ ก็ขาดใจตายทันที  

    หลิง ชุนหยาง และนาฟ  เดินเข้ามารวมกับเร็ตโต้

     

      

      “ชุนหยางมองเข้าไปในกล่องเจ้าสิ่งนี้มันคืออะไรหัวหน้า

      “ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันคงต้องส่งกลับ  ให้องค์กรตรวจสอบดู

    หลิงและนาฟ ขยับเข้ามาใกล้ ยื่นหน้ามามองของเหลวที่อยู่ข้างในกล่อง

    “จู่ๆ ของเหลวในกล่องก็เกิดปฏิกิริยา บางอย่าง ดีดตัวเต้นไปมาอยู่ในกล่องกลไกเหมือนมันพบเห็นสิ่งใด อยากจะพุ่งออกมาจากกล่อง  “ทุกคนแปลกใจ แต่ลืมสักเกต เห็นนาฟที่สายตาแข็งค้างไปชั่วขณะเช่นกัน  เบื้องลึกในจิตใจนาฟกำลังต่อสู้กับบางสิ่งอยู่ครั้งที่แล้วมองลูกหินสีแดงถึงกับทำให้สลบไป  “แต่ครั้งนี้ปลุกพลังได้แล้ว พลังร่างกายเพิ่มขึ้นเท่าทวีคูณ  นาฟไม่ยอมแพ้เด็ดขาด   มันเหมือนมีบางสิ่งจากของเหลวสีแดงนี้ พยายามดึงดูดเขาเข้าไป   ในขณะสตินาฟเริ่มจะพล่าเลือนเข้าไปทุกที จู่ๆตุบ เสียงมือตบเข้ามาที่ไหล่ของนาฟ

       “น้องชายเป็นอะไรรึเปล่าชุนหยางที่อยู่ใกล้ๆ ถาม

       “ปะเปล่าครับไม่เป็นอะไรครับ  นาฟ รีบเบือนสายตาหนีจากของเหลวสีแดงทันที