ช่วงเวลานี้ทหารฉีดพลังบาดเจ็บล้มตายไปเกือบจะหมดแล้ว ไม่มีโอกาสได้ตอบโต้เลย
“ทั้งสามผู้ใช้พลังมองหน้ากัน แล้วเร่งเร้าพลังทั้งหมดออกจากร่างกาย คนหัวหน้าเปิดพลังออกเป็นสีฟ้าคลอบคลุมร่างกายผู้ใช้พลังที่เหลือทั้งสองเปิดพลังออกเป็นสีเขียวคลุมร่างกาย
ทั้งสามคนรวมพลังเข้าหากัน “ตูม!” เกิดเป็นเป็นระฆังโปร่งแสงสีเหลืองทองระยิบระยับคลุมร่างกายคนทั้งสาม
“ทั้งสามคนที่ถือกล่องกลไก เคลื่อนตัวเดินออกไปพร้อมกันตรงไปยังทางเข้าอุโมงค์ ที่ห่างออกไปไม่ถึง 20เมตร มีม่านปราการสีเหลืองบางๆรูประฆัง คลอบร่างกายอยู่
เร็ตโต้ที่สังเกตอยู่ “แย่แล้ว! ทั้งสามคนเป็นสายป้องกันอยู่แล้วรวมพลังขั้นเขียวกับขั้นฟ้าเข้าด้วยกัน เกิดเป็นพลังป้องกันระดับ 5
เร็ตโต้ส่งสัญญาณให้ทุกคนโจมตีไปทางคนทั้งสามอย่างเร่งด่วน ก่อนที่คนทั้งสามจะเดินเข้าอุโมงค์ไป
หลิงบรรจุกระสุนระเบิดเข้าไปในปืน ยิงเข้าไปในระฆังสีเหลืองทันที
“ปัง ๆ ๆ “ตูม!”ไม่สามารถทำลายม่านป้องกันเข้าไปได้
“ชุนหยาง เอามือล้วงเข้าไปในกระเป๋าทั้งสองข้างหยิบลูกเหล็กขนาดเท่าไข่ไก่ เข้าร่องนิ้วกลาง ดีดออกไปพร้อมกัน “ตูม!
ประกายพลังขั้นสีฟ้าพุ่งออกไป “โครมมม! พลังทำลายใกล้เคียงกับปืนใหญ่ขนาดเล็ก แต่ทำได้เพียงแค่ม่านปราการ ยุบลงไปตามความแรง
สักพักก็คืนตัวสู่สภาพเดิม
“ทั้งสามผู้ใช้พลังค่อยๆเคลื่อนตัวใกล้ อุโมงค์เข้าไปทุกที
“เร็ตโต้ เร่งประสานมือกำหมัดเข้าหากันเร่งเร้าพลังขึ้นมาใหม่ เกิดประกายสีเหลืองขึ้นที่มือ
หมอกขยายตัวเข้าปกคลุม ระฆังเหลืองภายใต้ผู้ใช้พลังทั้งสามอีกครั้ง “เปรี้ยง ๆ ๆ “ตูม!!
ฟ้าผ่าเข้าระฆังเหลืองสายแล้วสายเล่า “อ๊ากกก! ทั้งสามผู้ใช้พลังเริ่มกระอักเลือดออกทางปาก แต่ยังฝืนเดินต่อแต่การเคลื่อนตัวเป็นไปอย่างลำบากอีกไม่ถึง 3 เมตรก็จะเข้าไปในอุโมงค์ ได้แล้ว
“เปรี้ยง ๆ ๆ “ตูมมม! พลังฟ้าผ่าย้ำไปที่จุดเดิม เร็ตโต้เริ่มสังเกตเห็นรอยแตกร้าว ของม่านพลังระฆังเหลือง รีบส่งสัญญาณ
“ชุนหยาง! “หลิง!
ชุนหยางที่เห็นตำแหน่งรอยแตกร้าวแล้วปรับสภาพร่างกายเร่งเร้าพลังไปที่นิ้วทั้งห้าเกิดประกายสีฟ้า แว๊บๆขึ้นที่ปลายนิ้วมือ ค่อยๆ เอามือล้วงไปหยิบลูกเหล็กในกระเป๋า
“ขณะนั้นเองจู่ๆ มีวงกลมสีดำขนาดเล็กๆ ปรากฏขึ้นข้างลำตัวของ ชุนหยางอย่างรวดเร็ว มีมือข้างหนึ่งโผล่ออกมาคว้าเอากระเป๋าข้าง แล้วดึงกลับเข้าไปในวงกลมสีดำอย่างรวดเร็ว “ฟุบ” กระเป๋าหายไปในพริบตา ชุนหยางรู้ตัวอีกที รีบขยับเคลื่อนตัวออกข้างทันทีเห็นเป็นเงาลางๆ ของร่องรอยมิติสีดำ “เสียท่าละ!”
หันไปทางหลิง “ฝากทีหลิง! “หลิงพยักหน้า กระชับปืนทั้งคู่ดึงกลไกบางอย่างออกประกอบปืนสองกระบอกเป็นอันเดียวกัน ต่อด้วยแท่นรองมือจับ กลายเป็นปืนยาวขึ้นมาทันที เปิดช่องใส่กระสุนระเบิดออก
พร้อมเอื้อมมือไปด้านหลัง กำลังจะล้วงเอาลูกกระสุนระเบิดเตรียมใส่เข้าไปในช่องกระสุนปืน “ทันใดนั้น “ฟู่ !! วงกลมสีดำ ไปปรากฏอยู่ด้านหลัง ของหลิงอีกครั้ง และจู่ๆ ก็มีมือยื่นออกมาจากวงกลมดำกำลังจะเอื้อมไปคว้าลูกกระสุนปืนของหลิง ไม่ทันไร ภายในชั่วพริบตานั้นเอง
“สวบบบบ! “อ๊ากกกก!!!!
แขนข้างนั้นขาดกระเด็นออกจากวงกลมดำทันที ปรากฏเด็กหนุ่มถือกริชไม้พุ่งเข้ามาฟันแขนขาดในชั่วพริบตา ลำแขนขาดกระเด็นออกจากมิติดำทันที “หลิงเหลือบตาไปมองเด็กหนุ่มที่อยู่ข้างๆยิ้มที่มุมปากให้ ไม่รอช้าประกอบลูกกระสุนระเบิดเข้าไปในปืนทันที กระชับมือให้แน่นควบคุมเซลล์กล้ามเนื้อของตนเอง เกิดประกายสีฟ้าขึ้นบริเวณกล้ามเนื้อมือ
“ยิงออกไปอย่างรวดเร็ว “ตูม!!!! “โครมมมม!!!
เป็นกระสุนระเบิดพลังขั้นรุนแรง ระฆังเหลืองที่มีรอยร้าวอยู่แล้ว แตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ ทั้งสามคนกระเด็นออกคนละทิศละทาง ต่างนอนหายใจรวยรินอยู่ทางเข้าหน้าอุโมงค์ซึ่งห่างออกเพียง เมตรเดียวก็จะเข้าไปในอุโมงค์ได้แล้ว
“เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ “อ๊ากกกกกก ๆ ๆ
สายฟ้าสามเส้นผ่าเข้าไปที่คนทั้งสามอีกครั้ง “ฟู่” ร่างกายดำเป็นตอตะโก แน่นิ่งไป หลิงและชุนหยางจัดการทหารฉีดพลังที่เหลือจนสิ้นซาก
เร็ตโต้ เดินเข้าไปหยิบกล่องที่บรรจุ ของเหลวทรงอำนาจนั้นขึ้นมาเป็นกล่องกลไกที่เก็บของตรงฝากล่องเป็นลักษณะสีใส มองเห็นข้างในเป็นของเหลวสีแดง
จู่ ๆ หนึ่งในผู้ใช้พลังทั้งสาม ที่ยังไม่ขาดใจ หัวเราะขึ้นมา ฮ่าๆ ๆ ๆ “อ๊ากกกก! “เจ้าหัวเราะอะไร เร็ตโต้หันไปถาม
“ก็หัวเราะพวกเจ้านั้นแหละ พยายามแทบตายแต่ของสิ่งนั้นก็เข้าไปถึงมือองค์กรของเราอยู่ดี
“หมายความว่ายังไง?
“อ๊ากกกกก ลืมไหลออกจากปาก ใกล้สิ้นใจเต็มที หึๆ ๆ แกคิดว่าพวกเราขนของสิ่งนี้เข้าทางนี้ ทางเดียวหรืออย่างไร อั๊ก! จู่ๆ ก็ขาดใจตายทันที
หลิง ชุนหยาง และนาฟ เดินเข้ามารวมกับเร็ตโต้
“ชุนหยางมองเข้าไปในกล่องเจ้าสิ่งนี้มันคืออะไรหัวหน้า
“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันคงต้องส่งกลับ ให้องค์กรตรวจสอบดู
หลิงและนาฟ ขยับเข้ามาใกล้ ยื่นหน้ามามองของเหลวที่อยู่ข้างในกล่อง
“จู่ๆ ของเหลวในกล่องก็เกิดปฏิกิริยา บางอย่าง ดีดตัวเต้นไปมาอยู่ในกล่องกลไกเหมือนมันพบเห็นสิ่งใด อยากจะพุ่งออกมาจากกล่อง “ทุกคนแปลกใจ แต่ลืมสักเกต เห็นนาฟที่สายตาแข็งค้างไปชั่วขณะเช่นกัน เบื้องลึกในจิตใจนาฟกำลังต่อสู้กับบางสิ่งอยู่ครั้งที่แล้วมองลูกหินสีแดงถึงกับทำให้สลบไป “แต่ครั้งนี้ปลุกพลังได้แล้ว พลังร่างกายเพิ่มขึ้นเท่าทวีคูณ นาฟไม่ยอมแพ้เด็ดขาด มันเหมือนมีบางสิ่งจากของเหลวสีแดงนี้ พยายามดึงดูดเขาเข้าไป ในขณะสตินาฟเริ่มจะพล่าเลือนเข้าไปทุกที จู่ๆตุบ เสียงมือตบเข้ามาที่ไหล่ของนาฟ
“น้องชายเป็นอะไรรึเปล่าชุนหยางที่อยู่ใกล้ๆ ถาม
“ปะเปล่าครับไม่เป็นอะไรครับ นาฟ รีบเบือนสายตาหนีจากของเหลวสีแดงทันที