“พี่จิณ! มาด้วยเหรอคะ แอ๊ฟคิดว่าจะติดงานซะอีก” จิรนันท์เห็นพี่แล้วก็รีบร้องทักเป็คนแรก
“มาสิจ้ะ น้องสาวคนสวยของพี่เดินแบบงานสำคัญจะไม่มาได้ไง พี่เอานี่มาฝากด้วยเอาไปสามขวดเลย”
“อ้าว! แล้วที่เหลือล่ะคะของใครกัน”
พี่ชายไม่สนใจคำแซวของน้องแต่อย่างใด นอกจากเดินตรงไปหาคู่ควงที่กำลังนั่งให้ช่างแต่งหน้าอยู่ใกล้ๆ กัน พร้อมกับยื่นกล่องรังนกให้ ทำเอาเพื่อนนางแบบและช่างแต่งหน้าต่างกรี๊ดแซวด้วยความอิจฉาที่เพื่อนมีหนุ่มหล่อพ่อรวยตามมาเอาใจ
“ขอบคุณค่ะ ฟิวขอแบ่งเพื่อนๆ ด้วยนะคะ” คู่ควงยิ้มแก้มปริให้เขา
“ได้เลยครับ ในรถผมมีอีกหลายกล่อง เสร็จงานแล้วผมยกให้หมดเลย งั้นผมออกไปก่อนนะครับ เจอกันหลังเสร็จงานครับ”
สิ้นคำเขาก็รีบเผ่น เพราะตัวเองกลายเป็เป้าสายตาคนในห้องไปเรียบร้อยแล้ว และการกระทำของเขาก็ทำเอานางแบบสาวอดีตคู่ควงที่ใจร้อนบุกเปิดตัวถึงบ้านจนแม่เขาช็อกต้องหามส่งโรงพยาบาล
เป็เหตุให้เขาบอกเลิกคบเป็การถาวรเช่นมาริสาไม่พอใจอย่างยิ่ง เมื่อเห็นเขาประกาศว่าคบหาดูใจนางแบบรุ่นน้องออกหน้าออกตาอย่างนี้
“พี่จิณน่ะตาถึง รู้ว่าอันไหนเพชรอันไหนกรวด เลยเลือกคบคนได้สมกับตัว”
จิรนันท์ที่ไม่ชอบอดีตคู่ควงพี่อยู่แล้วรีบเหน็บแนมทันที เมื่อเห็นสีหน้าเ้าหล่อนบูดบึ้งและกระฟัดกระเฟียดใส่ช่างแต่งหน้า พออีกคนเริ่มก่อน มาริสามีหรือจะไม่ตอบโต้
“หล่อนว่าใครเป็กรวดกันยะแม่แอ๊ฟแบ๊ว พูดให้มันดีๆ นะ ตัวเป็เด็กอย่าริมาวันรอยเท้ากับฉันนะ”
“ฉันออกชื่อใครเหรอ เธอได้ยินมั้ย ฟิว!”
จิรนันท์ทำปากยื่นไปถามเพื่อนด้วยใบหน้าเจือยิ้มเป็เชิงเยาะเย้ย มาริสาส่งสายตาอาฆาตพร้อมกับคำขู่ให้อย่างไม่ปิดบังใดๆ
“เอ้อ!!! ฝากไว้ก่อนเถอะนะ แกอย่าพลาดก็แล้วกัน ไม่งั้นฉันจะเหยียบให้จมดินเชียวล่ะ”
“อ้าว!!! พอได้แล้วสาวๆ อะไร! ทะเลาะกันยังกะเด็กๆ รีบๆ เข้า ใกล้ได้เวลาแล้ว”
แม่งานที่นั่งอยู่อีกฟากห้องได้ยินการตอบโต้มาตลอดรีบร้องห้ามก่อนเื่จะลุกลามไปมากกว่านี้ และนั่นทำให้ต่างคนก็ต่างเงียบแม้จะไม่ชอบใจอยู่บ้าง
“พี่จี๊ดคะ อย่าลืมถ่ายรูปให้แอ๊ฟด้วยนะคะ เอาทุกชุดทุกแบบเลย”
ใกล้ถึงเวลากันจิรนันท์คว้ากล้องรุ่นยอดฮิตจากกระเป๋าให้ผู้จัดการส่วนตัวที่ใช้ร่วมกับเพื่อนอีกห้าคน เก็บภาพไว้ทำโปรไฟล์เพราะง่ายต่อการพรีเซนต์งานครั้งต่อไป แต่ด้วยความที่ต้องดูแลสาวในสังกัดทั้งหกค เลยเผลอวางไว้หน้าตู้เครื่องแป้ง แล้วผละไปทำอย่างอื่น
“พี่หาทางเอามาดูว่ามันถ่ายอะไรบ้าง ถ้าเป็ไปได้ก็ลบรูปเลยนะ มันจะได้ไม่มีทำโปรไฟล์ แต่ระวังอย่าให้ใครจับได้ล่ะ”
มาริสาบังเอิญเห็นเลยสั่งผู้จัดการส่วนตัว สักพักเมโมรีกล้องก็ถูกฉกไป จิรนันท์เองก็ลืมเื่นี้ไปเลย เพราะมัวแต่วุ่นกับการผลัดเปลี่ยนชุดต่อไป ไม่ถึงสิบนาทีก็ถูกเอาไปเสียบกลับที่เรียบร้อยท่ามกลางความชุลมุนวุ่นวายจนไม่มีใครได้สนใจใครนักนอกจากเื่ของตัวเอง
“เรียบร้อยมั้ยพี่”
มาริสากระซิบถามเมื่อผู้จัดการเดินมาช่วยจัดชุดให้เรียบร้อยก่อนรอบต่อไป
“พี่ไม่ได้ลบหรอกเดี๋ยวแม่นั่นรู้ตัวแล้วโวยวายขึ้นมาจะยุ่ง”
นั่นทำให้คนถามงงและชักสีหน้าไม่พอใจ
“เพราะพี่เห็นว่ามีอะไรน่าสนใจมากกว่า ไว้เราค่อยไปดูของดีด้วยกัน รับรองเด็ดแน่ๆ”
ใบหน้าเก๋ไก๋ของมาริสาถึงยิ้มออกมาด้วยความพอใจได้ แต่ก็รีบปรับให้เป็ปกติเมื่อผู้จัดการจิรนันท์เดินมาแถวนั้นพอดี
“อุ๊ยตาย! เจ๊ลืมถ่ายรูปให้น้องแอ๊ฟ ผ่านไปกี่ชุดแล้วล่ะนี่ มัวแต่ยุ่งแท้ๆ เลยฉัน”
ผู้จัดการเพิ่งจะคิดขึ้นได้เลยรีบจัดการตามคำสั่ง พองานเสร็จสิ้นก็คืนให้เ้าของไปตรวจดูภาพตามปกติ เลยไม่รู้ว่าถูกฉกข้อมูลดีๆ ไปแล้ว
“แอ๊ฟ!!! จะไปไหนล่ะลูก เย็นนี้ต้องรอต้อนรับท่านรัฐมนตรีนะ ได้ข่าวว่าท่านจะพาลูกชายมาด้วย ไหนจะเพื่อนลูกชายที่มาจากฝรั่งเศสอีกตั้งหลายคน”
แม้ชมจันทร์จะกำลังวุ่นกับการควบคุมเลขาสาวจัดดอกไม้ใส่แจกันอยู่ แต่ก็ รีบหันไปหาลูกที่วิ่งเหยาะๆ ลงบันไดมาตอนใกล้เที่ยง เพราะงานนี้นอกจากจะได้หน้าที่แขกสำคัญมาบ้านแล้ว ยังมีผลพลอยได้ไปหาลูกสาวคนสวยด้วย
“แอ๊ฟมีนัดเทสงานตอนบ่ายค่ะคุณแม่ แต่จะพยายามกลับมาให้ทันก็แล้วกันนะคะ ไปล่ะค่ะเดี๋ยวพี่จี๊ดรอ”
ลูกรู้ทันแม่โดยไม่ต้องคิดนาน แต่ก็พยายามหลีกหนีด้วยการยกเื่งานมาอ้าง ซึ่งนั่นจะทำให้แม่ขัดไม่ได้
“ดูสิ จะหาผู้ชายดีๆ เหมาะสมให้ทีไร ลูกฉันต้องชิ่งทุกที ถ้าเดาไม่ผิดก็คงจะกลับเอาหลังเที่ยงคืนตามเคย เฮ้อ!!! ไม่รู้จะหวงความโสดไปถึงไหน ฉันเริ่มจะกลุ้มแล้วล่ะตะวัน”
เลขามัววุ่นอยู่กับดอกไม้ไม่ได้ว่าอะไรนอกจากยิ้ม ด้วยรู้ดีไม่ต่างจากจิรนันท์นัก ว่าผู้ชายดีๆ เช่นลูกรัฐมนตรีของคุณผู้หญิงนั้น หน้าตาก็แค่พอไปวัดไปวาได้ แต่ถ้าไม่มีเงินพ่อหุ้มตัวอยู่ละก็
คงจะหาแฟนลำบาก ส่วนนิสัยนั้นไม่ต้องถามถึง เ้าชู้ชนิดหาตัวจับยาก ฟันแล้วก็มักจะทิ้งขว้าง การงานก็ไม่เคยแตะ นอกจากแบมือขอเงินพ่อไปวันๆ อย่างนี้ต่อให้เหลือผู้ชายอยู่คนเดียว
อาทิตยาไม่เลือกมาเป็ผู้นำชีวิตเช่นกัน ยิ่งเป็นางแบบสาวสวยอนาคตไกลอย่างจิรนันท์ด้วยแล้ว การเมินหนุ่มคนนี้ถือเป็เื่ปกติที่สุด
และคนที่อาทิตยาเข้าใจถึงหัวอกอยู่นั้น ก็กำลังเลี้ยวรถเข้าคอนโดหรูหรามีระบบรักษาความปลอดภัยแ่า จอดรถได้ก็คว้าแว่นกันแดดอันใหญ่มาสวมปกปิดใบหน้าไว้แล้วรีบก้าวฉับๆ ไปหาลิฟต์ทางด้านหลัง แล้วขึ้นไปชั้นบนสุดทันที
มือบางรีบควานหาการ์ดเสียบแล้วเปิดประตูเข้าไป โดยไม่ได้กังวลว่าคนอยู่ด้านในจะกำลังทำอะไรหรือกับใครเลยสักนิด ห้องนอนปิดประตูไว้สนิทถูกเปิดออกโดยไม่ต้องเคาะ มองไปยังเตียงหรูราคาเรือนแสนกลับว่างเปล่า ไม่มีวี่แววของคนที่ตั้งใจมาหา
“อุ๊ย!!! ใหมดเลยค่ะ”
เพราะชายหนุ่มรูปงามมีเพียงผ้าเช็ดตัวพันท่อนล่างไว้ ยืนแอบอยู่หลังประตูแทน แล้วรีบตวัดเอาร่างนุ่มสูงเพรียวไปกอดไว้กับอกทันที
“ว๊าย!!! ปล่อยแอ๊ฟก่อนสิคะ ใจร้อนจังเลย”
จิรนันท์ร้องเสียงดังกว่าเมื่อครู่ เพราะถูกหนุ่มร่างใหญ่อุ้มขึ้นแล้วเดินตรงไปหาเตียงชนิดไม่ยอมให้เสียเวลาใดๆ
“ปล่อยได้ยังไง ก็ผมคิดถึงคุณแทบใจจะขาดอยู่แล้ว อย่าเสียเวลาเลยนะที่รัก เรามาหาความสุขกันดีกว่า”
ชายหนุ่มก้มลงไปมอบจูบนุ่มนวล จิรนันท์เองก็ไม่คิดจะอิดออดใดๆ เพราะรักและติดใจในรสเสน่หาของแฟนหนุ่มมีมากมายเหลือเกิน จึงพลีกายให้ชื่นชมอย่างสุขใจเหมือนเคยเป็เวลาเกือบสองปีเดือนแล้ว ที่ทั้งสองแอบมีสัมพันธ์อันลึกซึ้งต่อกันโดยไม่ให้ใครล่วงรู้เลย
ทว่าความลับก็ย่อมไม่มีในโลก เมื่อเมมโมรีในกล้องถูกคู่ปรับฉกไป เลยแจ็กพ็อตเห็นคลิปกิจกรรมบนเตียงของจิรนันท์กับหนุ่มรูปงามแบบถึงพริกถึงขิงและเปิดเผยทุกสัดส่วน ที่ถ่ายไว้ดูกันสองคนเมื่อวันก่อนแต่ยังไม่ได้ก๊อปไปเก็บไว้แท็บเล็ตเลยยังไม่ได้ออกจากกล้อง
“ว่อนลงเน็ตเลยพี่ ดูซิว่ามันจะมองหน้าใครได้อีก ให้แม่มันช็อกเข้าโรงพยาบาลเหมือนที่ริซ่าทำปีก่อนเลย พี่มันก็จะได้รู้ด้วยว่าอย่าคิดสลัดริซ่าทิ้งง่ายๆ แล้วจะไม่ได้อะไรเป็การตอบแทน ระวังอย่าให้ใครจับได้นะพี่”
เพียงแค่ไม่กี่นาทีมาริสาก็กลายเป็มือสังหารฆ่าเพื่อนร่วมอาชีพทั้งเป็แล้ว เพราะภาพกระฉ่อนไปทั่วทุกมุมโลก ของผู้คนที่หิวกระหายใคร่อยากเห็นเื่ฉาวๆ ของคนดัง กับความยาวเกินครึ่งชั่วโมง
“ว๊าย!!! ยัยแอ๊ฟ!!! ทำไมทำอย่างนี้กับฉัน!!! นังลูกไม่รักดีแกถ่ายภาพพวกนี้มาไว้ทำไม”
ชมจันทร์แทบจะล้มทั้งยืนเมื่อเห็นคลิปฉาวของลูกสาวสุดรักจากแท็บเล็ตที่เพื่อนๆ ในมูลนิธิหวังดีแต่ประสงค์ร้ายเอามาเปิดให้ดูถึงบ้าน
“คุณเอ้!!!”
เพื่อนผู้หวังดีแต่ประสงค์ร้ายถึงกับใ เมื่อเห็นชมจันทร์เป็ลมล้มพับคาชุดรับแขกในเวลาต่อมา
“คุณผู้หญิง!!!”
อาทิตยาทำงานอยู่ในห้องก็รีบวิ่งออกมา เมื่อเดาได้ไม่ยากว่าเพื่อนๆ ของเ้านายจะต้องนำเื่จิรนันท์ที่ตัวเองรู้ข่าวเมื่อวานนี้มาบอกอย่างแน่นอน เป็จริงอย่างที่คิดไว้ เลยรีบพาร่างไร้สติใส่รถบึ่งไปโรงพยาบาลประจำทันที
“คุณหมอยังตอบอะไรไม่ได้แน่ชัดค่ะ เพราะอาการคนไข้ยังไม่รู้สึกตัวเลยค่ะ แต่ญาติอย่าวิตกมากไปนะคะ ต้องรอดูไปเรื่อยๆ ค่ะ”
เพราะเป็คนไข้กระเป๋าหนัก แถมคนทั้งบ้านก็ผูกขาดกับโรงพยาบาลนี้ พยาบาลจึงมาคอยอำนวยความสะดวกและให้ข่าวกับญาติที่เฝ้าอยู่หน้าห้องฉุกเฉินเป็ระยะๆ
“คุณผู้หญิงเป็ยังไงบ้างตะวัน”
จิรเดชวิ่งหน้าตื่นมาทันที จิณณวัตรก็ตามหลังพ่อไม่ห่าง พร้อมสีหน้าเป็กังวลอย่างเห็นได้ชัด เพราะโรคหัวใจไม่ค่อยจะถูกกับการรับรู้เื่ร้ายๆ นัก แต่อาทิตยายังนิ่งตีหน้าปกติได้กว่าใครเพื่อน
“ต้องรอดูต่อไปเรื่อยๆ ค่ะ ตอนนี้คุณหมอกำลังช่วยชีวิตคุณผู้หญิงอย่างเต็มที่อยู่”
“มันเกิดเื่บ้าๆ นี้ขึ้นมาได้ยังไง ทำไมยัยแอ๊ฟทำงามหน้าขนาดนี้ แล้วมันอยู่ไหน ไม่คิดจะมาดูดำดูดีแม่เลยหรือไง ฉันผิดหวังจริงๆ กับลูกคนนี้ เสียแรงรักเสียแรงเลี้ยงดูมาอย่างดี ไม่น่าทำเื่ต่ำๆ ให้พ่อแม่ได้อายเลย”
จิรเดชโกรธจนเืขึ้นหน้า นับั้แ่เห็นคลิปเมื่อไม่กี่นาทีนี้ เลยตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่าจะต้องจัดการขั้นเด็ดขาดกับลูก ที่ทำให้อายผู้คนจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนีอยู่แล้ว และเมื่อต้องนั่งรออาการเมียอย่างไม่มีจุดหมาย จึงไม่คิดจะเสียเวลารีบหุนหันออกไปทันที
+++++
****** ขออนุญาตแจ้งอีกทีนะคะ ว่านิยายทุกเื่จะลงให้อ่านได้ราว 70% เท่านั้นค่ะ ต้องขอโทษด้วยนะคะถ้าทำให้ค้างคา แต่กันเกราเชื่อว่านักอ่านที่น่ารักทุกท่านจะเป็กำลังใจต่อให้ด้วยการตามหาหนังสือมาไว้ในอยู่แล้วค่ะ ******
ยิ้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
และหนึ่งคอมเม้นต์ของท่าน คือหนึ่งแรกผลักดันและกำลังใจของคนเขียนนะคะ แต่ก็ยินดีต้อนรับและขอบคุณนักอ่านเงาทุกท่านด้วยค่ะ
รู้งี้แล้วอย่าลืมเม้นท์ให้เค๊าหลังอ่านด้วยนะตะเอง
เข้าไปทักทาย พูดคุย หรือติชมผลงานได้
ตามเพจด้านล่างนี้เลยนะคะ
ยินดีต้อนรับทุกๆ ท่านค่ะ และยินดีรับฟังทุกความคิดเห็นค่ะ
สงวนลิขสิทธิ์ตามกฎหมาย
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. ๒๕๓๗
ห้ามหยิบยก คัดลอก หรือดัดแปลงส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือเล่มนี้ รวมทั้งถ่ายทอด ถ่ายเอกสาร สแกน ในรูปแบบใดๆ ทั้งสิ้น เว้นเสียแต่จะได้รับอนุญาตจากผู้ประพันธ์เป็ลายลักษณ์อักษร ยกเว้นเพื่อการประชาสัมพันธ์อันเป็ประโยชน์แก่หนังสือเล่มนี้เท่านั้น
4K
![[นิยายแปล] เทพมังกรสงครามอหังการ ภาคพิเศษหลงหยาง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1754981884_83759346.webp)
