อสูรล้างสวรรค์

     การปรากฏตัวของกู่หลงและรัศมีจิตสังหารที่เขาปล่อยออกมาคือการปลุกโจวเย่ให้ตื่น ซึ่งหมายถึงการบอกโจวเย่ว่าเขากลับมาแล้ว

น่าเสียดายที่โจวเย่ไม่ได้เห็นเขาอยู่ในสายตา 

       โจวเย่และหงเยว่ปรากฏตัวบนถนน และทุกคนในเมืองไป๋หนานก็ทักทายโจวเย่ด้วยความเคารพ 

          ตระกูลโจวในปัจจุบันมีชื่อเสียงมากจนเป็นตระกูลที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองไป๋หนานไปแล้ว 

         สิ่งที่สำคัญที่สุดคือตอนนี้ ตระกูลโจว ยังจำหน่าย เม็ดยาวายุปราณ ซึ่งเป็นที่ต้องการของทุกคนในเมืองไป๋หนาน และเมืองโดยรอบ นอกจากนี้ยังร่วมมือทางธุรกิจกับหอสมบัติ ในอนาคตตระกูลโจยอาจยิ่งใหญ่ไร้ขีดจำกัด

           ข่าวการจำหน่ายเม็ดยาวายุปราณ ยังคงแพร่กระจายต่อไป เกรงว่ามันจะไปถึง สถาบันอัคคีในไม่ช้า

           มีนักเรียนจำนวนมากในสถาบันอัคคี และมีนักเรียนในอาณาจักรนักยุทธ์ ที่ออกมาซื้อยาวายุปราณจำนวนมาก ซึ่งไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นยาที่ดีที่สุดในการฝึกฝนของพวกเขา

            ในเวลานั้น เกรงว่าเต้าชิงเฟิง ผู้อาวุโสสถาบันอัคคีจะมาเยี่ยมเมืองไป๋หนาน อีกครั้ง 

แน่นอนว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้นต่อไปอย่างแน่นอน

           "คุณชายใหญ่!" ในร้านขายยาของตระกูลโจว ลิซ่งทักทายโจวเย่ด้วยความเคารพ

          "ลิซ่ง! ท่านช่วยข้าเตรียมวัตถุดิบยาในกระดาษนี้ให้ข้าที" โจวเย่ยื่นกระดาษให้แก่ลิซ่ง 

           "ขอรับ! คุณชายใหญ่โปรดรอสักครู่" ลิซ่งพยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า

          "พี่เย่ คนของตระกูลฮั่นอยู่ที่นี่" หงเยว่ได้เตือนโจวเย่ และได้มองไปที่ถนนด้านนอกร้าน

            บนถนนฮั่นหยุนเฟย ผู้นำทหารยามของตระกูลฮั่น นำกำลังทหารยามหลายสิบคนเดินเข้ามาอย่างก้าวร้าว

               โจวเย่หันศีรษะไปมองแล้วพูด "อาจเป็นเพราะเม็ดยาวายุราณ"

               "โจวเย่ !" ฮั่นหยุนเฟยตะโกนใส่โจวเย่ทันทีที่เขามาถึงร้านยาของตระกูลโจว 

             ในฐานะผู้นำทหารยามของตระกูลฮั่น ฮั่นหยุนเฟยอยู่ในอาณาจักรนักยุทธ์ระดับที่หกแล้ว และความแข็งแกร่งของเขาค่อนข้างแข็งแกร่ง

             "ถ้ามีอะไรจะพูดก็พูดมา ถ้าไม่มีก็รีบออกไปซะ!" โจวเย่พูดอย่างเย็นชา ด้วยดวงของเขาดุร้าย และการแสดงออกของเขาไร้อารมณ์อย่างมาก

          "ตระกูลโจวของเจ้าขายยาวายุปราณ หากตระกูลเจ้ามีคุณธรรมจริงๆ ทำไมไม่ขายให้กับตระกูลฮั่นล่ะ?" ฮั่นหยุนเฟยถามด้วยความโกรธ

          โจวเย่หัวเราะเยาะ "เจ้าไม่คิดว่าเจ้าโง่เหรอที่ถามคำถามนี้ ทำไมข้าถึงต้องขายยาให้กับตระกูลฮั่นของเจ้าด้วย เจ้าให้เหตุผลกับข้าได้หรือไม่ ? ถ้าเจ้าให้เหตุผลกับข้าได้ข้าจะขายยาให้เจ้าทันที!"

        "คุณชายเย่ กลัวว่าลูกหลานของตระกูลฮั่นของข้า จะมีความสามารถสูงและจะก้าวข้ามกว่าตระกูลโจวของท่านใช่ไหม?" ฮั่นหยุนเฟยตอบอย่างตื่นเต้น

          "ก้าวข้ามเหรอ?" โจวเย่หัวเราะเยาะด้วยความรังเกียจ "เพียงเพราะข้ากลัวตระกูลฮั่นของเจ้า เหนือกว่าตระกูลโจวของข้าเหรอ? มันไร้สาระ! เจ้ามันโง่และงี่เง่ามากจนไม่มีทางรักษาได้แล้ว!"

          ใบหน้าของฮั่นหยุนเฟยมืดมน และเขาพูดอย่างอาฆาตว่า "โจวเย่! พ่อของเจ้าไม่ได้สอนเจ้าเรื่องการทำธุรกิจเหรอ? เจ้ากำลังล้างแค้นเป็นการสวนตัวอย่างเห็นได้ชัด!"

          โจวเย่กางมือและเยาะเย้ย "พ่อของข้าไม่ได้สอนให้ข้าทำธุรกิจจริงๆ เพราะพ่อของข้าไม่จำเป็นต้องสอนข้า ตระกูลโจวของข้าขายยาให้กับใครก็ได้ตามที่ยากจะขาย" 

"เจ้า!" ฮั่นหยุนเฟยโกรธมาก แต่เขาไม่กล้าทำอะไร

         โจวเย่มองไปที่ฮั่นหยุนเฟย อย่างเย็นชา และพูดว่า "เจ้าสามารถซื้อได้ ตราบใดที่เจ้าคุกเขาลงและเลียรองเท้าของข้า คนอื่นในตระกูลของเจ้าก็เช่นกันสามารถซื้อยาวายุปราณได้แต่ต้องมาเลียรองเท้าของข้าก่อน! ตอนนี้ข้าไม่มีเวลามาพูดเรื่องไร้สาระกับเจ้า!"

"โจวเย่! เจ้าจะมากเกินไปแล้วนะ!" ฮั่นหยุนเฟยคำราม

        "ทำไมเจ้าถึงไม่ทำล่ะ? แล้วข้าจะขายยาให้เจ้าตอนนี้ทันที" โจวเย่พูดเยาะเย้ย 

        "ให้ข้าคุกเข่าลงเหรอ ฝันไปเถอะ!" ฮั่นหยุนเฟย ตะโกนด้วยความโกรธ

      "อยากจะซื้อยาเหรอ? เจ้าก็ฝันไปเถอะเหมือนกัน! นอกจากนี้ เจ้าสามารถกลับไปบอกฮั่นชิงเทียนได้ ใครก็ตามในตระกูลฮั่นที่ต้องการซื้อยา ให้มาที่ตระกูลโจวแล้วคุกเข่าลงและเลียรองเท้าของข้า ข้าจะขายมันให้กับคนผู้นั้นทันที!" โจวเย่พูดอย่างเย่อหยิ่ง 

           เมื่อเห็นท่าทางเย่อหยิ่งของโจวเย่ อารมณ์ของฮั่นหยุนเฟยก็ได้ระเบิดออกมา ใบหน้าของเขาเป็นสีดำ และเขาอยากจะตบโจวเย่ให้ตาย แต่เขาไม่กล้า!

       นี่คือร้านค้าตระกูลโจว หรือที่ตั้งของตระกูลโจว ถ้าเขากล้าทำอะไรบางอย่างที่นี่ โจวเฟิงจะไม่มีวันปล่อยตระกูลฮั่นไป  

          "ฮั่นหยุนเฟย! ถ้าเจ้ากล้าขยับ และกล้าทำร้ายคุณชายใหญ่ของข้า ข้าจะฆ่าเจ้าเดี๋ยวนี้!” ในเวลานี้ ลิซ่งซึ่งไปนำวัตถุดิบยามา ชี้ไปที่ฮั่นหยุนเฟยแล้วพูดด้วยความโกรธ 

           เมื่อลิซ่งออกมา ฮั่นหยุนเฟยก็ไม่กล้าพูด ทั้งคู่มีความแข็งแกร่งในระดับที่หกของอาณาจักรนักยุทธ์แต่ความแข็งแกร่งของลิซ่ง นั้นแข็งแกร่งกว่าฮั่นหยุนเฟยมาก

          "ฮึ!" ลิซ่งตะคอก และปลอดปล่อยพลังปราณออกมา สิ่งนี้ได้ทำให้ทหารยามตระกูลฮั่นตัวสั่น

         ตระกูลโจวตอนนี้ไม่ใช่เมื่อก่อน โจวเฟิวก้าวเข้าสู่อาณาจักรมหาคุรุยุทธ์ระดับที่หนึ่งแล้ว และความแข็งแกร่งของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก ตระกูลฮั่นเนื่องด้วยยังไม่ได้รับความช่วยเหลือจากตระกูลสาขาหลักในตอนนี้จึงไม่มีกำลังพอที่จะท้าทายตระกูลโจว

            "ฮั่นหยุนเฟย แทนที่จะเสียเวลาที่นี่ เจ้ากลับไปเป็นสุนัขเฝ่าตระกูลของเจ้าซะดีกว่า" โจวเย่หัวเราะเยาะ จากนั้นจึงนำวัตถุดิบใส่ลงไปในแหวนจัดเก็บ และเขาได้จูงมือหงเยว่แล้วจากไป

"ฮึ่ม! ไปกันเถอะ!" ฮั่นหยุนเฟยตะคอกและพาผู้คนออกไป

            เมื่อเห็นฮั่นหยุนเฟยและคนอื่นๆจากไป ลิซ่งก็ยิ้มและพูดว่า "ฮั่นหยุนเฟย คุณชายใหญ่ของข้าไม่ใช่คุณชายคนก่อนอีกแล้ว คุณชายใหญ่ผู้น่ากลัวคนนี้อยู่เหนือจินตนาการของเจ้ามากนัก!"

          ทุกคนในตระกูลโจว รู้ว่าโจวเย่ เป็นนักเล่นแร่แปรธาตุ และยาวายุปราณ ที่ปรุงโดยโจวเย่นั้นมีประสิทธิภาพกว่าที่โจวหลี่และโจวคุนปรุง และโจวเย่ยังมีอาจารย์ที่ทรงพลังอยู่เบื้องหลัง

          ไม่ต้องพูดถึงอาจารย์ที่อยู่เบื้องหลัง แค่พรสวรรค์อันน่าสะพรึงกลัวของโจวเย่ ในการฝึกฝนเพียงอย่างเดียวก็น่ากลัวมากพอแล้ว

         การที่จะยั่วยุอัจฉริยะเช่นนี้ นั่นไม่ส่งผลดีอย่างแน่นอน!