สองสาวน้อยยังคงพากันเดินสำรวจอาหารจากแต่ละกลุ่มของแม่ครัว และวัตถุดิบประกอบการทำอาหารกันอย่างจริงจัง และเพลิดเพลินกันเป็อย่างมาก ไม่ยอมไปไหนกันพักใหญ่เลยทีเดียว วนเวียนอยู่กับบริเวณครัวที่ทำเอาไว้ชั่วคราวในการทำอาหารครั้งใหญ่ในตอนนี้
“อันนี้มันดูน่ากินมากเลยค่ะ กลิ่นห๊อม..หอมที่สุดเลย มันมีรสชาติแบบไหนกันคะ น้าคนสวย”เสี่ยวจื่อน้อย
“น้าคนสวย อาคนสวย ทำอาหารได้ดูน่ากิน และกลิ่นหอมไปไกลถึงโน้นเลย”พี่สาวอู๋ิจื่อ
กลยุทธ์ชื่นชม เอาอกเอาใจ ปากหวาน ส่งสายตาแป๋วๆไปให้บรรดาแม่ครัวเพื่อหลอกขอลองชิมวัตถุดิบที่ใช้ประกอบอาหารในแต่ละหม้อนั่นเอง
“แหม…ปากหวานจริงๆสองสาวน้อยบ้านเผิงเนี่ย อ๊ะลูกชิมซะหน่อยจะได้รู้ว่ารสชาติเป็อย่างไรนะ”แม่ครัวหนึ่งในคนที่ถูกสองสาวน้อยชื่นชม ก็พากันหน้าบาน หยิบวัตถุดิบที่แบบกินได้เลย ไม่ต้องรอจากในหม้อใหญ่
“โอ้…ขอบคุณค่ะน้าคนสวย”สองสาวน้อย พากันยืนประกบแม่ครัวอย่างรวดเร็ว
“...................!!”ย่า ยาย แม่ ป้าทั้งสองคน ที่เห็นภาพจากสองสาวน้อยแบบนี้ ในแต่ละกลุ่มที่ทำรายการอาหารแยกกันไปตามที่พูดคุยกัน ก็พากันอับอายขายหน้าจริงๆ ที่เ้าสองตัวเล็กนี่ช่างเข้าใจพูดจาหลอกล่อขอชิมอาหารแบบนี้ !!!
“ให้ตายเถอะ ขายหน้าเขาจริงๆเลยเ้าสองตัวแสบเนี่ย!!”แม่
“คงจะปากหวานใส่น้าๆ อาๆ ป้าๆ แต่ละคนน่าดูเชียวล่ะ ถ้าได้กินแบบนั้นน่ะนะ”ป้าถัวผัน
“แล้วก็ขอได้ทุกคนด้วยสินะ ถูกใจพวกเ้าตัวเล็กกันสุดคงจะไม่ไปไหนกันสักพักใหญ่แน่ๆล่ะ”ป้าเทียนหลันเซ่อ
“จริงค่ะพี่สะใภ้ ถ้าได้ของกินเข้าปากแบบนี้รับรองเลยว่าไม่ไปไหนไกลจากบริเวณครัวนี้แน่นอนค่ะ”แม่
“เฮ้อ……”แม่ ป้าทั้งสองคน พากันทอดถอนหายใจออกมาอีกรอบ
“แต่ทางที่ดีน้องว่าต้องหาทางดึงดูดความสนใจจากเ้าสองตัวเล็กนี่ออกจากบริเวณครัวที่นี่แล้วล่ะค่ะ เดี๋ยวถ้าเผื่อว่าเพื่อนร่วมแก๊งค์ตัวเล็กๆมารวมตัวกันที่ครัวนี่จะยิ่งยุ่งกันไปใหญ่นะคะพี่สะใภ้”แม่
“จริงด้วยสิ พวกพี่ก็ลืมไปเลยว่าเ้าตัวเล็กๆรุ่นนี้น่ะไม่ใช่มีเพียงแค่บ้านเราสองคนนี้นี่หน่า!!”ป้าเทียนหลันเซ่อ
“ต้องบอกเลยว่ารุ่นเล็กๆตัวจิ๋วๆแต่แสบสุดๆนี่มีเป็สิบๆคนเลย !!!”ป้าถัวผัน
“ขนมค่ะ ขนมยังไงคะที่ยังเหลืออยู่จากกองกลาง”แม่
“ใช่ๆ ไปเอาขนมที่เหลือมาล่อเ้าลิงตัวเล็กๆพวกนี้ออกจากบริเวณครัวให้ไกลเสียหน่อยดีกว่า ไม่อย่างนั้นแล้วจากที่ได้ทำอาหารกันสงบสุขก็จะแปรเปลี่ยนไปเลย!!”ป้าถัวผัน
“ถ้างั้นพวกเรารีบไปหยิบขนมล่อลิงตัวเล็กๆกลุ่มนี้กันค่ะ ตอนนี้เลย!!”แม่
“ไป…”ป้าทั้งสองคน
แม่ ป้าถัวผัน ป้าเทียนหลันเซ่อ ทั้งสามปลีกตัวละมือออกจากครัวกัน เพื่อไปหยิบขนมจากที่กันเอาไว้เป็ส่วนกลาง เอามาให้เ้าเด็กซนพวกนี้ก่อน เพื่อความสงบสุขเรียบร้อยของแม่ครัวทั้งหลาย
ถ้าไม่ได้แม่ของเสี่ยวจื่อน้อยคอยปรามเอาไว้ มีหวังพากันปั่นป่วนวุ่นวายมากกว่านี้แน่ๆ จึงต้องหาทางออกโดยใช้ขนมล่อนี่แหละเป็หนทางที่ดีที่สุดเลยในตอนนี้สำหรับพวกท่านที่จะปลอดภัยจากเหล่าลิงน้อยทั้งหลาย
“เสี่ยวจื่อน้อย พี่สาวอู๋ิจื่อ แม่กับป้ามีขนมมาให้กินน่ะลูก สนใจหรือเปล่า”แม่ที่ส่งเสียงเรียกลูกสาวทั้งสองคน พร้อมกับชูขนมในมือทั้งสองข้างเพื่อล่อหลอกเ้าสองตัวเล็กของท่าน
“ควั่บ…ควั่บ….”
“ขนมล่ะ..!!”สองสาวน้อย
“พวกเราสนใจค่ะ…”สองสาวน้อย
เสี่ยวจื่อน้อยกับพี่สาว รีบหันหน้ามาตามเสียงเรียกของแม่ของพวกเธออย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นห่อขนมห่อใหญ่ๆ กระปุกใหญ่ๆก็ตาโตกันเลย พร้อมรีบซอยขาสั้นๆวิ่งตรงมาที่แม่ของพวกเธอทันทีทันใดเลย ไม่ต้องเรียกซ้ำรอบที่สอง รอบเดียวผ่านจ้า!!
“ให้อย่างไวเชียวนะถ้าล่อด้วยขนมเนี่ย เ้าสองแสบเอ๊ย..”แม่
“ฮ่า…ฮ่า….”ป้าทั้งสองคน
พวกท่านอดขำไม่ได้จริงๆ กับท่าทางในตอนนี้ของสองสาวน้อยจอมซนแสนแสบสุดๆของบ้านเรา
“พวกเรามาแล้วค่ะแม่ ป้า..”เสี่ยวจื่อน้อย
“อ๊ะ…นี่ขนมจ้ะเอาไปแบ่งพวกเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆทางด้านโน้นเลยนะลูกนะ”แม่
“ค่ะแม่ ค่ะป้า…”สองสาวน้อย
“ขนมมันเยอะมากเลยพี่สาว พวกเราสองคนขนแบกกันไปไม่หมดหรอกนะ”เสี่ยวจื่อน้อย ที่พยายามขนขนมไปเต็มไปเต็มมือก็เต็มที่ได้เพียงแค่ 3 อย่างเท่านั้นเอง
“จริงด้วย งั้นพวกเราเรียกพวกพี่ชายมาช่วยขนขนมไปละกันนะน้องเล็กนะ”พี่สาวอู๋ิจื่อ
“อ้า…จริงด้วยลืมพวกพี่ชายได้อย่างไรกันเนอะ พวกเรามาเรียกพวกพี่ชายกันเลยพี่สาว”เสี่ยวจื่อน้อย
“ตกลงน้องเล็ก”พี่สาวอู่ิจื่อ
“พี่ชาย 3 นิ้ว พี่ชายสองสี พี่ชายของใช้ 2 ชิ้น มาหาพวกเราด้วยจ้า…..วู้ฮู….วู้…”สองสาวน้อย ประสานเสียงเรียกพวกพี่ชายทั้ง 7 คนของพวกเธอเสียงดังก้องไปเลย
“เฮ้อ….ดูสิคะเรียกชื่อพี่ชายแบบนี้อีกแล้วเ้าตัวแสบนี่นะ”แม่
“ฮ่า…ฮ่า…”ป้าทั้งสองคน
“.............!!!”พวกพี่ชาย ที่พากันสะดุ้งและเขินอายกับการเรียกขานชื่อในแบบสัญลักษณ์ที่น้องสาวทั้งสองคนตั้งให้ แม้นเพื่อนๆจะเรียกตามแล้วก็ตามที ก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเขินไม่เคยชินสักเท่าไหร่
“พวกพี่มาแล้วน้องเล็ก น้องสี่…”พวกพี่ชาย ก็รีบวิ่งมาหาตามเสียงเรียกพวกน้องสาวทั้งสองคนอย่างรวดเร็วเลย ไม่รอช้าเพราะกลัวว่าพวกน้องสาวจะเรียกชื่อพวกเขาแบบนั้นซ้ำอีกอย่างไรเล่า
“มีอะไรหรือน้องเล็ก น้องสี่”พี่สามจงจื่อ
“ขนมพวกนี้ แม่กับป้าบอกว่าพวกเราเอาไปกินได้หมดเลย แต่ว่าเสี่ยวจื่อกับพี่สาวขนไปไม่หมดน่ะ พี่ชายช่วยกันขนหน่อยนะเร็วเข้า”เสี่ยวจื่อน้อย
“อ้อ…ได้ๆน้องสาว”พวกพี่ชาย
“พี่สาว เอาห่อนี้เอากระปุกนี้ไปกันเลย”เสี่ยวจื่อน้อย
“ได้เลยน้องเล็ก..”พี่สาวอู๋ิจื่อ
“..............!!!”พวกพี่ชายทั้ง 7 คน
พวกพี่ๆได้แต่มองน้องสาวแบบพูดไม่ออกจริงๆ จู่ๆก็วางขนมที่หอบหิ้วลงหมดและเลือกเฉพาะคนละห่อ คนละกระปุกวิ่งนำหน้าไปแล้ว
“เลือกสองอย่างนี้ก่อนเนอะพี่สาว มันน่ากินและถูกปากมากๆเลย”เสี่ยวจื่อน้อย
“ใช่ๆ อร่อยที่สุดเลย”พี่สาวอู๋ิจื่อ
“...............!!!”พวกพี่ชายทั้ง 7 คน
เพราะได้ยินกับหูอีกแล้วว่าที่หยิบไปไม่ใช่ว่าจะช่วยขนขนมออกไปซะที่ไหนกัน เพียงแต่ว่าเลือกขนมที่น้องสาวทั้งสองคนชอบกินต่างหากเล่า!!!
“เฮ้อ………….”พวกพี่ชายทั้ง 7 คน พากันส่ายหน้าไปมาและมองหน้ากันอย่างบอกไม่ถูก พร้อมกันทอดถอนหายใจออกมาอย่างยาวๆ
แต่พอมองไปที่กองขนมเหล่านี้ก็ลืมที่น้องสาวทอดทิ้งไปหมดสิ้น และช่วยกันขนขนมกันต่อ เพื่อไปรวมกลุ่มกับพวกพี่ๆเพื่อนๆ น้องๆในหมู่บ้านด้วยกัน
“แสบจริงๆเลย พวกพี่ชายก็ไม่พูดอะไรเสียด้วยนะคะ ยอมน้องสาวตลอดเลยจริงๆ”แม่
“ก็เป็แบบนี้มาตั้งนานแล้วนี่หน่า พวกพี่ชายไม่เคยปฎิเสธน้องสาวของพวกเขาเลย ยอมตลอดนั่นแหละเขารักของเขานี่น่านะ”ป้าเทียนหลันเซ่อ
“แต่ก็ถือเป็เื่ที่ดีตรงนี้พวกพี่ชายรู้จักรักและปกป้องน้องสาวของพวกเขานะคะ แต่ในบางครั้งน้องสาวทั้งสองคนก็แสบเหลือเกินจริงๆ”ป้าถัวผัน
“จริงค่ะพี่สะใภ้ทั้งสอง”แม่
“อิ…อิ…”แม่ ป้าทั้งสองคนอดไม่ได้จริงๆ ที่พากันนินทาลูกๆหลานๆเสมอๆเมื่อเห็นภาพอะไรแบบนี้ระหว่างพวกพี่น้อง
ณ ตอนนี้พวกเด็กๆก็ไม่มีวิ่งมารบกวนที่บริเวณครัวอีกเลยั้แ่ยกขนมกองใหญ่เอาไปล่อหลอกให้พวกเด็กๆได้กินกัน เพื่อไม่ให้มาวุ่นวายนั่นเอง
ทางด้านแม่ครัวเลยเร่งมือกันได้เร็วมากขึ้นเพราะเ้าตัวเล็กๆไม่ได้มารบกวนทำให้อาหารเสร็จ 2-3 อย่างแล้ว อันไหนที่จะต้องใช้เวลาตุ๋นนานๆหน่อยก็คงจะบอกว่าเสร็จสิ้นตอนเย็นย่ำก็เห็นจะได้ เพราะต้องใช้เวลาตุ๋นให้เนื้อมันเข้าเครื่องเทศอ่อนนุ่มนั่นเอง
พอตกตอนเย็นกระทั่งถึงตอนหัวค่ำ เสียงรถยนต์ที่เริ่มวิ่งดังเข้ามากันอย่างต่อเนื่องเพื่อมุ่งเข้าสู่หมู่บ้านเป่าเฉิง ไม่ใช่แค่เพียงหมู่บ้านเป่าเฉิงเท่านั้นที่ต้องตื่นเต้นกับรถของทางการจากเมืองใหญ่ เพื่อนๆหมู่บ้านละแวกใกล้เคียงกันก็พลอยตื่นเต้นกันไปด้วยที่จู่ๆก็มีรถของทางกายวิ่งมาเป็หลายสิบคันแบบนี้ ั้แ่ช่วยเย็นๆ จนป่านนี้ยังมีรถยนต์วิ่งเข้ามาไม่ขาดสายเลยทีเดียว
หมู่บ้านละแวกใกล้เคียงกับคนที่สัญจรไปมาระหว่างทางที่เจอะเจอรถยนต์ขบวนใหญ่นี้
พวกชาวบ้าน หรือคนที่ผ่านเส้นทางเดียวกันต่างก็พากันงุนงงและมีคำถามในใจกันว่า “มันเกิดอะไรขึ้นกัน!!???”
“มีอะไรเกิดขึ้นกันที่หมู่บ้านไหน หรือตรงูเาบริเวณไหนกันหรือเปล่า ถึงได้มีรถยนต์ของทางการในเมืองใหญ่วิ่งเข้ามาตั้งหลายสิบคันแล้วละเนี่ยนะ!!!”
“รถยนต์ของทางการพึ่งวิ่งออกมาจากเมืองใหญ่ หรือวิ่งเข้าเมืองใหญ่กันนะ???”
“ดูจากเส้นทางแล้วพึ่งออกจากที่ตั้งมากกว่านะ เพราะเส้นทางนี้มันวิ่งเข้าไปเขตชานเมืองด้านนอกน่ะ”
“แล้วมีอะไรกันล่ะที่ชานเมือง นอกเมืองแบบนั้นน่ะ??”
“จะมีเื่อะไรก็แล้วแต่เถอะ อย่าเป็เื่ที่ไม่ดีเลยนะ ดูสิทหารใส่เครื่องแบบไปกันเยอะแยะขนาดนี้น่ะ!!”
“มีรถของพวกนักศึกษาในเมืองด้วยนะดูสิ ไม่ใช่เพียงแค่รถบรรทุกทหารเพียงกลุ่มเดียวนะ!! เดาไม่ถูกเลยเื่อะไรกันถึงได้พากันทางเดินรวมกลุ่มไปมากมายถึงขนาดนี้น่ะ??”
“นั่นมันรถของผู้ดูแลเมืองด้วยนะเห็นไหมพวกเรา นั่นน่ะคันนั้นน่ะรถประจำตำแหน่งใช่ไหม??”
“ใช่ๆ…”
“ต้องมีเื่ใหญ่อะไรแน่ๆเลยที่นอกเมืองน่ะ”
ชาวบ้านั้แ่ในเมือง และตามเส้นทางตลอดการเดินทางที่รถยนต์ รถบรรทุก ขบวนใหญ่ขบวนนี้วิ่งผ่านต่างก็ทำให้ผู้คนได้แตกตื่นกันยกใหญ่เลยทีเดียว เพราะกว่ารถทั้งหมดจะวิ่งออกไปครบก็พาให้คนมายืนมุงดูกันเป็ร้อยๆคนไปแล้ว
“พ่อครับ พี่ใหญ่ ไม่คิดเลยนะครับว่าจะเป็เื่ใหญ่โตมากขนาดนี้น่ะ!!”พ่อของเสี่ยวจื่อน้อย ที่กระซิบกระซาบพูดเบาๆกับ ปู่ ตา และลุงเฮยเซ่อ
“ก็นั่นน่ะสิ ตอนแรกก็คิดแล้วล่ะว่าทางเมืองใหญ่คงจะส่งคนไปเยอะแยะมากมายในการขุดหาสมบัติล่ะนะ แต่พอเห็นกับตาด้วยตัวเองแบบนี้ก็อดที่จะตื่นเต้นไม่ได้เลยจริงๆ!!”ปู่
“เห็นว่ามีทั้งทหาร นักศึกษา นักชำนาญในด้านขุดหาสมบัติเฉพาะทางอะไรเนี่ยที่เขาเรียกกันน่ะ มากันหมดเลยนะ!!”ตา
“เป็ร้อยๆคนได้แล้วมั้งครับพ่อ น้องชาย”ลุงเฮยเซ่อ
“ใช่ๆ”พ่อ ปู่ ตา
“ทีนี้จากที่คนจะไม่รู้ว่าหมู่บ้านเป่าเฉิงของพวกเราค้นพบสุสานที่ฝังสมบัติเก่าแก่เอาไว้ก็รู้กันั้แ่ในเมืองยาวจนไปถึงหมู่บ้านเป่าเฉิงของเรา โดยไม่ต้องป่าวประกาศบอกเลย แค่เห็นขบวนรถเหล่านี้ก็พากันตื่่นทั้งเมืองแล้ว!!!”พ่อ
“ก็ใช่น่ะสิ นี่ดีนะที่เ้าตัวเล็กแอบกระซิบบอกเอาไว้ว่า อย่าหลุดปากพูดไปว่าเป็สุสานเก่าน่ะ!!”ตา
“จริงๆ เพราะถ้าขืนบอกไปมีหวังคงจะงงว่าพวกเรารู้ได้ยังไงกัน เพราะพวกเราขุดเจอแต่หีบใส่ เงินก้อนตำลึงทอง กับทองคำแท่งเท่านั้นเอง อีกสอบหีบก็ยังขุดไม่หมดและไม่ทันได้เปิดดูด้วยว่ามีอะไรกัน”ปู่
“หมู่บ้านเป่าเฉิงของพวกเราจะครึกครื้นกันั้แ่ค่ำคืนนี้เป็ต้นไปแล้วสินะครับพ่อ พี่ใหญ่”พ่อเสี่ยวจื่อน้อย
“อือ…..”ปู่ ตา พ่อ ลุงเฮยเซ่อ ที่พากันนั่งรถยนต์กลับมาร่วมกับขบวนรถยนต์พวกนี้เพื่อมุ่งเข้าสู่หมู่บ้านเป่าเฉิงพร้อมๆกัน พวกท่านมองตามรถหลากหลายแบบ หลายสิบคันที่วิ่งตามๆกันมาอย่างอดที่จะตื่นเต้นไม่ได้จริงๆ
***********
ปู่ ตา พ่อ ลุงเฮยเซ่อที่กำลังพากันเดินทางกลับมายังหมู่บ้านเป่าเฉิงกันค่ำคืนนี้แล้ว และมากันอย่างยิ่งใหญ่อลังการเลยอีกด้วย เรียกได้ว่าดังั้แ่ในเมืองจนถึงหมู่บ้านกันไปเลยกับขบวนรถหลายสิบคันที่วิ่งไล่ตามกันมาแบบนี้ !!
697
![[ตอนพิเศษ] ตรรกะร่วมรบ: หุ้นส่วน (หัวใจ) ข้ามสายงาน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1780304692_90969846.webp)
