มารฟ้าพิชิตสวรรค์

ตอนที่ 79

โกมินทร์ใช้เวลาประมาณ 2 อาทิตย์ เพื่อเดินเรือมายังประเทศจีน หลังจากที่เรือเข้าเทียบที่ ท่าเรือหยางเจียง ชายหนุ่มก็พาเหล่าหญิงสาวลงมาจากเรือ รถหลายคันขับเข้ามาจอดในเขตท่าเรือ จิ่วเฟยเป็นคนแรกที่ก้าวลงมาจากรถ เธอมองไปยังโกมินทร์ ด้วยสีหน้าไม่พอใจ “มีสาวๆนับร้อยรุมล้อม คงจะมีความสุขมากเลยสิท่า"

โกมินทร์ส่ายหน้าปฏิเสธ “อ...อย่าพูดแบบนั้นสิ เธอเห็นฉันเป็นคนแบบนั้นรึไง"

เมื่อหญิงสาวทุกคนขึ้นไปบนรถแล้ว ขบวนรถหรูกว่า 20 คันก็ขับออกจากท่าเรือ เพื่อมุ่งหน้าไปยังหอนพเก้า จิ่วหยวนปิงได้เตรียมที่พัก เสื้อผ้า และข้าวของเครื่องใช้ ให้พวกเธอเรียบร้อยแล้ว ปัญหาเดียวในตอนนี้ก็คือการสื่อสาร 

เนื่องจากหญิงสาวทุกคน เป็นชาวต่างชาติ ดังนั้นสิ่งที่ต้องทำเป็นอันดับแรก คือการปูพื้นฐานภาษา ทั้งภาษาจีนและภาษาอังกฤษ ให้กับพวกเธอ

“ท่านอาจารย์หล่ะครับ?" โกมินทร์เอ่ยถามจิ่วหยวนปิง 

“เขาเดินทางไปประเทศเปรู ตั้งแต่สองวันที่แล้ว ป่านนี้คงจะกำลังออกตามหา ทางเข้าประตูไป่หู่อยู่" 

จิ่วหยวนปิงขอติดตามไปที่ประเทศเปรู แต่ก็ถูกเขาปฏิเสธกลับมา โดยชายหนุ่มให้เหตุผลว่า คราวก่อนเขาเป็นห่วงเธอ จนไม่มีสมาธิในการต่อสู้ อีกทั้งจิ่วหยวนปิงยังต้องคอยบริหารหอนพเก้า ดังนั้นสิ่งที่เธอทำได้ในตอนนี้ คือทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด 

*************************************

ชิงเทียนเดินตามหาโบสถ์ ที่โจนาธานพูดถึงมาหลายชั่วโมงแล้ว หลังจากที่เขาถามทางคนในพื้นที่มามากกว่า 10 คน ในที่สุดชายหนุ่มก็มาหยุดอยู่ที่หน้าโบสถ์ร้างแห่งหนึ่ง ที่ด้านหน้ามีป้ายเขียนไว้ว่า ‘เซนต์แอนโทนี่' 

ประตูของโบสถ์ ถูกเปิดทิ้งไว้ ภายในโบสถ์มีสภาพทรุดโทรม ชิงเทียนพบเข้ากับประตูเหล็กหนา ที่ถูกแง้มเปิดออก ชายหนุ่มเริ่มมีลางสังหรณ์ว่า เขาอาจะไม่ใช่คนเดียว ที่หวังจะพิชิตเขาวงกตแห่งนี้

ชิงเทียนเรียกเพลิงอัสนีฟ้าขึ้นมา เพื่อส่องนำทาง หลังจากที่เดินตามบรรไดศิลาลงมานับร้อยเมตร ชายหนุ่มก็มาถึงโถงขนาดมหึมา แต่ทว่าประตูศิลากลับถูกเปิดทิ้งไว้ ดูเหมือนว่าภายใน จะมีใครบางคนท้าทายเขาวงกตอยู่ และตอนนี้เขาก็เริ่มคาดเดาได้แล้วว่า คนที่อยู่ด้านในเป็นใคร

ด้านในของเขาวงกตแห่งนี้ เป็นทางเดินคดเคี้ยวไม่ต่างจากเขาวงกตแห่งอื่นมากนัก เมื่อชิงเทียนเริ่มเดินเข้ามาลึกขึ้นเรื่อยๆ เขาก็เริ่มพบเห็นกองกระดูก ที่กระจัดกระจายตามทางเดิน มีตั้งแต่กระดูกที่ดูจะมีอายุนับร้อยไป ไปจนถึงกระดูกที่ยังคงมีเศษเนื้อติดอยู่ 

ในขณะที่ชิงเทียนกำลังก้าวอย่างระมัดระวัง เพื่อหลีกเลี่ยงกับดัก ทันใดนั้นก็มีหินแหลมพุ่งแทงออกมาจากกำแพง มือของชายหนุ่ม คว้าไปยังปากกาสีดำบนอกเสื้อ พร้อมกับเปลี่ยนมัน ให้กลายเป็นดาบสีฟ้าคราม เขายกดาบปัดป้องการโจมตี 

ชิงเทียนเคลื่อนตัวออกจากจุดที่ยืนอยู่ น่าเสียดายที่เขาไม่สามารถลอยตัว ในเขาวงกตแห่งนี้ได้ ไม่เช่นนั้นคงผ่านบททดสอบไปนานแล้ว ชายหนุ่มต้องคอยรับมือกับการโจมตี ที่ไม่สามารถคาดเดาได้มาตลอดทาง จากที่ชิงเทียนสังเกต ดูเหมือนว่าเขาวงกตแห่งนี้ จะมีความนึกคิดเป็นของตนเอง เพราะต่อให้เขาไม่เหยียบกับดัก หินแหลมก็จะพุ่งเข้ามาโจมตีอยู่ดี

ที่ปลายทางเขาวงกต ชิงเทียนมองเห็นชายคนหนึ่ง กำลังต่อสู้กับอสูรศิลาขนาดยักษ์ อย่างดุเดือด แม้ว่าชายคนนั้นจะดูได้เปรียบ จากการที่เขาเป็นฝ่ายทุบตีอสูรศิลาอยู่ฝ่ายเดียว แต่ทางฝั่งอสูรศิลาเอง ก็สามารถฟื้นฟูร่างกายกลับมา ในอัตราเร็วที่น่าเหลือเชื่อ

“ต่อให้นายต่อยมันเป็นปี เจ้าก้อนหินนั่นก็ไม่ตายหรอกนะ" ชิงเทียนกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

เมื่อสิ้นเสียงของชายหนุ่ม โนอาห์ก็หันควับกลับมาทันที แขนที่เคยขาดหายไป ตอนนี้กลับมาอยู่ในสภาพสมบูรณ์แล้ว “นายมาทำอะไรที่นี่!!?"

“ฉันต่างหากที่ต้องถามนาย อดีตอันดับหนึ่งขององค์กรอิลลูมินาติ มาทำอะไรที่นี่ไม่ทราบ" ชิงเทียนยืนกอดอก ตอนนี้เขาไม่รู้สึกว่าโนอาเป็นภัยแม้แต่นิดเดียว นั่นก็เพราะว่า หลังจากที่เขากลับมาถึงหอนพเก้า เขาก็เดินทางไปที่เทือกเขาหมอกปีศาจ เพื่อเริ่มดูดซับเม็ดยา ซึ่งกลั่นจากวัตถุดิบที่อยู่ในสวนสมุนไพร สลับกับแช่บ่อน้ำร้อนเป็นเวลา 10 ชัวโมง

ชิงเทียนทำเช่นนี้ สลับวนไปเกือบสองอาทิตย์ สมุนไพรกองเท่าภูเขาถูกใช้ไปจนเหลือเพียงครึ่งเดียวเท่านั้น หากเป็นมนุษย์ทั่วไปการกระทำเช่นนี้ คงทำให้ร่างกายระเบิดไปนานแล้ว แต่โชคดีที่ร่างกายของชายหนุ่มมีความพิเศษ การที่เป็นภาชนะให้กับ วิญญานระดับมหาเซียนสวรรค์ ได้ขัดเกลาให้ร่างกาย จนมีความทนทานเพิ่มขึ้นหลายร้อยเท่า และในตอนนี้ ชิงเทียนก็ทะลวงเข้าสู่ ขอบเขตก่อตั้งวิญญานขั้นต้นเรียบร้อยแล้ว

นั่นเท่ากับว่าความสามารถ ด้านการใช้รูปแบบของชิงเทียน ถูกปลดล็อคโดยสมบูรณ์ โนอาห์จึงไม่มีค่าในสายตาเขาอีกต่อไป

“ดูนายจะไม่กลัวฉันเลยนะ คิดเหรอว่าฉันไม่รู้ว่าที่นายชนะฉันได้ เพราะยืมพลังคนอื่นมา" หลังจากที่โนอาห์พ่ายแพ้กลับไป เขาก็เริ่มตั้งข้อสังเกต เพราะในตอนแรกเขาเป็นฝ่ายที่เหนือกว่าแท้ๆ แต่หลังจากที่ชิงเทียนกลับออกมาจากตึก สถานการณ์ก็พลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ

ชิงเทียนแสยะยิ้ม “จริงอยู่ว่าเมื่อครั้งนั้น ฉันไม่ได้ชนะนายอย่างขาวสะอาดจริง แต่ตอนนี้ฉันได้รับพลังที่สามารถรับมือนายได้แล้ว" 

"หึ!! ถ้าอย่างนั้นก็แสดงให้ฉันดูหน่อยเถอะ" โนอาห์ผละออกจากอสูรศิลา จากนั้นเขาก็ใช้เท้ายันอากาศแล้วพุ่งตัวออกไป บริเวณโดยรอบเกิดเสียงดังสนั่น จากการเคลื่อนที่ด้วยความเร็วเสียง

‘รูปแบบป้องกัน อริยะคันฉ่องต้านสวรรค์'

ชิงเทียนทำมือมุทรา ทันใดนั้นก็มีกระจกแปดทิศขนาดใหญ่ ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าขายหนุ่ม หมัดของโนอาห์ ต่อยเข้าไปที่กระจกอย่างเต็มแรง เขาไม่เชื่อว่าเพียงแค่กระจกหน้าตาประหลาด จะสามารถป้องกันการโจมตีของเขาได้

แต่ในวินาทีที่หมัดของโนอาห์ กระแทกเข้ากับบานกระจก สิ่งที่เขาไม่คาดคิดก็ได้เกิดขึ้น นั่นก็เพราะชายที่มีพลังในการสะท้อนทุกสิ่งอย่าง กลับเป็นฝ่ายถูกสะท้อนเสียเอง

ร่างของโนอาห์ ถูกสะท้อนกลับไปด้วยความเร็วเสียง อัดกระแทกกับอสูรศิลาทางด้านหลัง ชายที่ขึ้นชื่อว่าอันดับหนึ่ง กระอักเลือดออกมาทันที นี่เป็นครั้งแรก ที่เขาได้สัมผัสกับแรงกระแทกมหาศาลเช่นนี้

อสูรศิลาที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ ชิ้นส่วนกระจายไปคนละทิศละทาง มันยังไม่ทันได้ลุกขึ้นยืนด้วยซ้ำ แต่กลับต้องมาถูกลูกหลงจากการต่อสู้ 

‘รูปแบบโจมตี หอกทะลวงสามภพ' 

หอกขนาดเท่าขบวนรถไฟ แหวกผ่านอากาศ ไปทางโนอาห์ ชายหนุ่มเบิกตากว้าง เขาเชื่อแล้วว่าตอนนี้ชิงเทียน สามารถเอาชนะเขาได้จริงๆ 

โนอาห์ใช้ฝ่ามือทั้งสองข้างกระกบเข้าที่ปลายหอก พร้อมกับออกแรงผลักสุดกำลัง ผ่านไปไม่กี่อึดใจ กล้ามเนื้อของเขาก็เริ่มฉีกขาด ในขณะที่โนอาห์กำลังจะหมดแรง ชิงเทียนก็ได้ยกเลิกรูปแบบกระทันหัน พริบตาต่อมาหอกยักษ์ก็หยุดการโจมตี และสลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย

โนอาห์ทรุดลงคุกเข่ากับพื้น ร่างกายของเขารับภาระหนักเกินไป แม้แต่จะขยับนิ้วก็ยังทำไม่ได้ ชิงเทียนก้าวมายืนอยู่เบื้องหน้า จากนั้นเขาก็ใช้เพลิงอมตะรักษาชายหนุ่ม ผ่านไปไม่กี่นาทีบาดแผลของโนอาห์ ก็เลือนหายไปจนหมด 

“คิดไปคิดมา บางทีนายอาจจะเป็นกำลังรบให้ฉันได้" ชิงเทียนยื่นมือไปทางโนอาห์ “ว่าไงสนใจจะเข้าร่วมหอนพเก้ารึเปล่า" จริงอยู่ว่าในตอนแรกเขามีความคิดที่จะสังหารชายคนนี้ แต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกเสียดายพลังของโนอาห์ขึ้นมา

โนอาห์ยังคงทึ่งกับเปลวเพลิงอมตะ แต่หลังจากที่ชิงเทียนถามย้ำอีกครั้ง ชายหนุ่มก็ได้รวมรวมสติกลับคืนมา “นายไม่กลัวฉันหักหลังรึไง"

“ฉันสามารถฝังผนึกเข้าไปประทับ ภายในวิญญานของนายได้ ไม่ว่านายอยู่ที่ไหน เพียงแค่ฉันใช้ความคิด วิญญานนายก็จะแตกดับทันที" 

โนอาห์ครุ่นคิดอยู่สักพัก “ก็ได้...ฉันต้องการที่จะเข้าร่วมกับนาย"

ชิงเทียนใช้ปลายนิ้วสัมผัสที่หน้าผากชายหนุ่ม เขามอบเคล็ดวิชา หมัด 18 อสูรกาย ซึ่งเป็นเคล็ดวิชาระดับสูงในแดนเซียน ให้กับให้กับโนอาห์ พร้อมทั้งฝังผนึกสลายจิต ประทับเข้าไปในวิญญาน 

“ต่อจากนี้ไป ลูกศิษย์ของฉันจะเป็นสอนวิธีการบ่มเพาะ รวมถึงคอยให้คำแนะนำ เกี่ยวกับหอนพเก้าให้กับนาย" โอวหยางเจิ้งหยู ก็ต้องคอยดูแลถังเหยียน ส่วนหลิวลู่ซือนั้นยังเด็กเกินไป ตัวเลือกที่ดีที่สุดคงจะเป็นโกมินทร์ อีกทั้งอาคมของเขา ยังสามารถรับมือกับโนอาห์ ได้ในระดับหนึ่ง

แต่อย่างไรก็ตาม ชิงเทียนตั้งใจว่า หลังจากที่กลับไปถึงหอนพเก้า เขาจะแบ่งอำนาจควบคุม ผนึกสลายวิญญานให้กับโกมินทร์ เพื่อรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉิน

“ไม่มีปัญหา แล้วเราจะจัดการกับเจ้านั่นยังไง?" โนอาห์ชี้ไปที่ยักษ์ศิลา ที่เริ่มประกอบร่างขึ้นมาใหม่ 

“จริงอยู่ว่าพลังการฟื้นตัวของมัน มีอย่างไม่จำกัด แต่ถ้าหากเราสามารถหาแกนกลางของมันได้ ทุกอย่างก็จบ" 

ชิงเทียนใช้สายตาตรวจหา จุดที่มีปราณธาตุดินหนาแน่นที่สุด จากนั้นเขาก็ยิงดัชนีออกจากปลายนิ้ว ลำแสงสีขาวพุ่งทะลวงแขนซ้ายของอสูรศิลา ไม่กี่อึดใจต่อมาร่างขนาดใหญ่ของมัน ก็ลมตึงลงไปนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น 

โนอาห์ตะลึงจนอ้าปากค้าง เขาแทบไม่อยากจะเชื่อว่า ศัตรูที่สู้มาตลอดหลายชั่วโมง จะถูกทำลายโดยการโจมตีเพียงครั้งเดียว

ทางเข้าสำหรับบททดสอบต่อไปได้เปิดขึ้น “นายรออยู่นี่แหละ เดียวพอฉันพิชิตเขาวงกตแห่งนี้สำเร็จ นายก็จะถูกส่งไปยังด้านนอกเอง" ชิงเทียนหันมาพูดกับโนอาห์ จากนั้นเขาก็เดินหายลับเข้าไปในม่านแสง ทิ้งให้โนอาห์ต้องอยู่กับ ซากร่างของอสูรศิลาตามลำพัง

--------------------------------------

Facebook Fanpage : มารฟ้าพิชิตสวรรค์

https://www.facebook.com/มารฟ้าพิชิตสวรรค์-105158271890771