ติ๊ง! ‘เหลือเวลาอีก 1นาที ผู้เล่นทุกท่านต้องทำการเสนอชื่อและลงมติโหวตหากในแต่ละเช้าไม่มีการโหวตปะาชีวิตอย่างเป็ทางการระบบจะทำการสุ่มหมายเลขผู้เล่นเพื่อกำจัดทิ้งโดยอัตโนมัติ’
“เวรแล้วไง!มีระบบสุ่มฆ่าด้วยเหรอวะ อย่างนี้พวกเราก็เสี่ยงตายฟรีดิ! งั้นผมโหวต 4359 ตามน้ำไปก่อนแล้วกัน!” ผู้เล่นคนหนึ่งเริ่มโวยวายด้วยความกลัวลนลาน
“อะไรนะ!อย่ามาโหวตฉันนะ!” 4359 ร้องเสียงหลง
“ฉันก็ขอโหวตยูสเซอร์4359 ด้วยค่ะ!”
“ผมด้วย!”
สถานการณ์ในลานกว้างเข้าขั้นโกลาหลขีดสุดผู้เล่นส่วนใหญ่พากันเทคะแนนโหวตให้หมายเลข 4359ตามเสียงข้างมากเพื่อเอาตัวรอดจากการโดนระบบสุ่มฆ่าแน่นอนว่าฉันเองก็ต้องเนียนยกมือร่วมโหวตไปกับฝั่งเสียงส่วนใหญ่ด้วย ยูสเซอร์ 4359เริ่มหน้าถอดสีซีดเผือดเธอพยายามะโห้ามแต่ก็ไม่อาจต้านทานกระแสได้
‘ระบบทำการนับคะแนนโหวตยูสเซอร์ 4359 ได้รับ 15 คะแนนโหวต...คะแนนเกินกึ่งหนึ่งของผู้นั่งในสภา’
ทันทีที่เสียงประกาศคะแนนชุดแรกของวันสิ้นสุดลงและระบบกำลังจะเปิดให้เสนอชื่อคนถัดไปยูสเซอร์ 4611 (มือปืน)ก็ฉวยจังหวะนี้ทุบโต๊ะเสียงดังสนั่นพร้อมชี้หน้าไปที่ผู้หญิงอีกคนในวง
“เดี๋ยวนะ!ในฐานะมือปืน ฉันขอประกาศใช้สกิลลั่นไกสังหาร ยูสเซอร์ 4489 ทันที!”
“อะไรนะ!นี่นายมีเหตุผลอะไรถึงมาส่องหัวฉัน...!” 4489 ะโลั่นด้วยความใทว่ายังไม่ทันสิ้นเสียงของเธอ ร่างของเธอก็พลันมลายกลายเป็ฝุ่นหายไป
ติ๊ง! ‘ประกาศจากระบบ:ยูสเซอร์ 4359 ถูกกำจัดด้วยมติปะาชีวิตปัจจุบันท่านมีสถานะเป็ิญญา สามารถพูดคุยหารือได้ตามปกติและเหลือสิทธิ์โหวตเพียง 1 ครั้งตลอดทั้งเกม’
‘และเนื่องจากยูสเซอร์4489 ได้รับบทบาทเป็นักท่องเที่ยว (แม่บ้าน)เมื่อถูกกำจัดหรือถูกโหวตออกระบบจะทำการเนรเทศโดยถาวรและไม่สามารถกลับเข้ามาเล่นในสถานะิญญาได้’
‘ชิ...ไอ้หมอนี่มันบ้าอำนาจชิ้นดี’ ฉันคิดในใจพลางแอบลอบถอนหายใจมือปืนประจำทีมเราดันเลือกเล็งะุไปที่นักท่องเที่ยวแม่บ้าน (Matron) ซึ่งเป็บทบาทที่ไม่ได้มีประโยชน์เท่าไหร่ในตอนนี้ เพราะผู้สอดรู้สอดเห็น(Empath) ก็ตายไปแล้วถึงฉันจะมั่นใจว่าเขาอยู่ฝ่ายร้ายเหมือนกัน แต่ถ้าเขายังใช้อำนาจตามใจชอบแบบนี้ตอนท้ายฝ่ายร้ายต้องเสียเปรียบเพราะตกเป็เป้าสายตาแน่ๆ
ติ๊ง! ‘ระบบขอสรุปผลปะาชีวิตในเช้าวันนี้...มีผู้เล่นถูกกำจัดออกจากเกมทั้งหมด 2 คน ได้แก่ ยูสเซอร์ 4359และ 4489 ปัจจุบันเหลือผู้รอดชีวิตทั้งหมด 15คน... ขณะนี้ระบบกำลังนำทุกท่านเข้าสู่่ค่ำคืนถัดไป’
ไม่ทันที่ผู้เล่นคนใดจะทันอ้าปากทักท้วงหรือถามถึงเหตุผลของผลลัพธ์อันบิดเบี้ยวที่เกิดจากมือปืนแสงสว่างสีขาววาบก็พุ่งเข้าบดบังวิสัยทัศน์และวาร์ปพาทุกคนแยกย้ายกลับเข้าสู่กระท่อมของตนเองในทันที!
เมื่อฉันลืมตาขึ้นมาในกระท่อมไม้หน้าต่างป็อปอัปสีฟ้าก็เด้งชันขึ้นมาให้ฉันเลือกเป้าหมายสังหารสำหรับคืนที่สามต่อทันที...ให้ตายเถอะ ระบบนี้มันเล่นกับเวลาและจิตวิทยาชิ้นดี แถมแทบไม่ยอมอธิบายกลไกลึกๆให้ผู้เล่นทั่วไปเข้าใจเลย แบบนี้คนที่ไม่เคยเล่นบอร์ดเกมมาก่อนคงงงเป็ไก่ตาแตกแน่ๆ
ฉันก้มหน้าขมวดคิ้วสมองเริ่มประมวลผลและวิเคราะห์เหตุการณ์พิลึกพิลั่นเมื่อครูอย่างรวดเร็ว
คะแนนผลโหวตเมื่อกลางวันมันแปลกประหลาดเกินไป...ในเกมนี้่เช้าที่ผ่านมามีผู้เล่นเหลือรอดอยู่ 17 คน (หักคนตายคืนแรกออกไป 1) ถ้าทุกคนโหวตคนละหนึ่งเสียงคะแนนรวมทั้งหมดไม่ควรเกิน 17 แต่นี่ผลรวมแต้มโหวต (4359ได้ 15 / 4611 ได้ 4) กลับสูงถึง19 คะแนน!
คะแนนที่เกินมาคงเป็ฝีมือของข้าราชการ (Bureaucrat) แอบใช้สกิลในตอนกลางคืนชัวร์ๆที่ทำให้เสียงโหวตของใครบางคนกลายเป็ 3 เท่ารอบหน้ายังไงนักท่องเที่ยวตำแหน่งมือปืน (Gunslinger) ต้องโดนชาวเมืองรุมโหวตออกแน่ๆแต่ไม่ว่าจะยังไง ตอนนี้ฝั่งคนดีก็ถูกตัดจำนวนไปเยอะพอสมควรแถมพวกสมุนของฉันยังอยู่กันครบถ้วน
ยิ่งไปกว่านั้นสิ่งที่ฉันต้องระวังที่สุดในคืนนี้ไม่ใช่แค่นักท่องเที่ยว...แต่คือบทบาทฝั่งคนดีอย่าง นักบวช (Monk) ที่สามารถเลือกปกป้องผู้เล่นจากการถูกปีศาจฆ่าได้คืนละหนึ่งคนแต่เท่าที่สังเกต การปกป้องจากนักบวชไม่เป็ผลเลยในรอบที่แล้ว แสดงว่ามี 2 สาเหตุคือปกป้องผิดคน ไม่ก็คนนั้นเป็ขี้เมา (Drunk) แต่เพื่อความปลอดภัย ฉันต้องสันนิษฐานข้อที่เป็อันตรายมากที่สุดไว้ก่อน
ส่วนนักฆ่า (Slayer) ที่มีะุพิเศษสุ่มฆ่าคนหากเขาเดาสุ่มยิงโดนตัวฉันที่เป็ปีศาจ เกมนี้ก็จะจบทันที ซึ่งอันตรายไม่แพ้กันดังนั้นคืนนี้ฉันต้องเลือกระหว่างสุ่มฆ่านักบวชหรือนักฆ่าเพื่อตัดไฟั้แ่ต้นลมแต่ในเมื่อฉันไม่รู้เลยว่าพวกเขาสวมรอยเป็ยูสเซอร์อะไร ถ้าอย่างนั้นฉันคงต้องลองเลือกปักหมุดฆ่ายูสเซอร์ที่ดูเงียบๆแต่แต่งตัวภูมิฐานเผื่อจะฟลุกดูแล้วกัน...
ฉันยื่นมือไปกดปุ่มสุ่มเลือกยูสเซอร์หมายเลข....
เช้าวันใหม่เวียนกลับมาอีกครั้งทว่าบรรยากาศรอบหอนาฬิกากลับไม่เหมือนเดิมเสียงพูดคุยวิพากษ์วิจารณ์ถึงเหตุการณ์เมื่อวานดังเซ็งแซ่แฝงไปด้วยความกระสับกระส่าย
“เช้านี้เราต้องรีบกำจัดมือปืนออกไป!”ผู้เล่นคนหนึ่งะโขึ้นมากลางวงด้วยความอึดอัด
ติ๊ง!‘ประกาศจากระบบ: เช้านี้ผู้เล่นหมายเลข 4333 ถูกปีศาจสังหาร เนื่องจากยูสเซอร์ 4333 ได้รับบทบาทเป็นักท่องเที่ยวเมื่อถูกกำจัดระบบจะทำการเนรเทศโดยถาวรและไม่สามารถกลับเข้ามาเล่นในสถานะิญญาได้’
ติ๊ง!‘ขอให้ผู้เล่นทุกท่านเสนอชื่อผู้ที่จะถูกปะาชีวิตภายในเวลา15 นาที’
“เอาละในเมื่อตอนนี้พวกนักท่องเที่ยวที่ปลิวไปส่อแววป่วนเมือง”ผู้เล่นคนหนึ่งเสนอไอเดียขึ้นมา “ฉันว่าเพื่อความชัวร์ เรามาโหวตกำจัด 4611(มือปืน) กันเถอะ เพื่อตัดตัวอันตรายออกไปก่อนให้ฝ่ายดีได้เล่นง่ายขึ้น”
“ฉันเห็นด้วย”
“ผมเห็นด้วย”
“เฮ้ๆพวกนายอยากลองดีกันนักใช่ไหม! คิดจะรุมโหวตฉันเหรอ?” 4611 ยิ้มกระหย่องย่องใจพลางเอามือกุมด้ามปืนจำลองที่เอว“อย่าลืมนะว่าฉันยังมีสิทธิ์ลั่นไกส่องหัวพวกที่ยกมือโหวตสวนได้อีกรอบใครกล้าเสนอชื่อฉัน ระวังจะไม่ได้กลับบ้าน!”
“คุณเข้าใจผิดแล้วครับ”ยูสเซอร์ 4335 ขยับแว่นตาแล้วเอ่ยขัดด้วยน้ำเสียงสุขุม“กฎระบุไว้ชัดเจนว่า สกิลของมือปืนจะทำงานหลังการนับคะแนนเสร็จสิ้นแต่หากคุณโดนเสนอชื่อเองและถูกโหวตออกด้วยจำนวนเสียงข้างมากความสามารถของคุณจะสูญสิ้นไปทันทีที่คุณตายคุณจะไม่มีโอกาสได้เหนี่ยวไกสวนใครทั้งนั้นในวันนี้น่ะ”
“อะไรนะ!เวรเอ๊ย!” 4611 หน้าถอดสีแววตาที่เคยกร่างเริ่มเปลี่ยนเป็ความลนลานเมื่อรู้ว่าคำขู่ใช้ไม่ได้ผล
“ยังไงมันก็เป็แค่เกมที่ต้องโหวตกำจัดคนออกตามกติกาอยู่แล้วนายจะซีเรียสอะไร ขนาดคนอื่นเขายังยอมรับผลโหวตกันได้เลย” ชายคนหนึ่งโต้กลับพร้อมแสยะยิ้มสมน้ำหน้า
“เหอะ!พวกมึงคิดว่ากูอยากอยู่เล่นนักหรือไง!” 4611 สบถอย่างหัวเสียพลางปัดมือทิ้งอย่างเซ็งๆ“ไอ้รางวัลร้อยล้านอะไรนั่นกูไม่เคยสนใจหรอกที่ยอมกดลงทะเบียนเข้ามาก็เพราะลูกชายกูอ้อนวอนอยากให้เข้ามาเล่นเป็เพื่อนเท่านั้นแหละ!เอาเลย! ถ้าพวกมึงอยากโหวตกูก็จงใจเทคะแนนมาเลย กูจะได้ปลดล็อกออกไปหาลูกกูสักที!”
“ถ้าอย่างนั้น...พวกเราขอเสนอชื่อ 4611 ในการโหวตครั้งนี้ครับ”
ติ๊ง!‘ระบบทำการปิดโหวต...อยู่ระหว่างการคำนวณคะแนนเสียง...’
‘ยูสเซอร์4611 ได้รับ 13 คะแนนโหวต’
ติ๊ง!‘ระบบขอสรุปผลปะาชีวิตในเช้าวันนี้...มีผู้เล่นถูกกำจัดออกจากเกมทั้งหมด 1 คน ได้แก่ ยูสเซอร์ 4611ปัจจุบันเหลือผู้รอดชีวิตทั้งหมด 13 คน...ขณะนี้ระบบกำลังนำทุกท่านเข้าสู่่ค่ำคืนถัดไป’