ตกหลุมรักคุณพ่อสุดหล่อ

     ตอน ถ้าทุ่งหญ้านี้ไม่มีเรา

     ศิลานอนกอดนิชาที่กำลังหลับปุ๋ย เธอกำลังนอนตะแคงเอาแก้มแนบหมอนและหันหน้าเข้าหาเขาอยู่

    เนื่องจากวันนี้นิชาหยุดเพราะสอบกลางเสร็จแล้วโรงเรียนจึงหยุดหลายวัน 

     นิชาอ่านหนังสือสอบจนดึกมาหลายวันจึงอ่อนล้า ศิลาให้นิชาพักตื่นมาทำอาหารและไปส่งบอยแล้วกลับมานอนกอดเธอ

     ศิลาสังเกตุเห็นใบหน้านิชาอิ่มขึ้น ตาเธอโตขนตายาวงอน ผิวเธอเปล่งปลั่ง หน้าอกใหญ่ขึ้นและตัวเพรียวขายาวกว่าเดิม 

     นิชาโตวันโตคืนจนเป็๲สาวเกือบเต็มตัว แก้มเธอมีลักยิ้มบุ๋มสวยน่ารัก และมีฟันเขี้ยวแหลมๆขาวสวย

     อีกไม่กี่เดือนนิชาก็ต้องสอบเข้ามหาลัย 

     ศิลาอดกระวนกระวายใจไม่ได้เมื่อไม่เห็นนิชาตอบเขาได้เลยว่าโตแล้วอยากจะเป็๞อะไรหรือมีอาชีพอะไร

     หมับ! ศิลาเอามือหนาๆจับแก้มขาวอิ่มของนิชาและลูบไล้เบาๆ 

     หมับ! นิชาเอามือเล็กๆขาวๆจับมือศิลาและลืมตาโตมาสบตาเขา

     ศิลาใจเต้นทุกครั้งที่ได้มองเข้าไปในดวงตาคู่นี้

     "อรุณสวัสดิ์ค่ะ" นิชายิ้มหวานและเขามือจับกล้ามแขนศิลาแล้วบีบแน่น 

     ฟุ่บบบ! เธอดึงแขนศิลาเพื่อให้ตัวเธอไถลเข้าไปหาตัวศิลาจนหน้าอกแนบชิดกัน

     "อรุณสวัสดิ์จ้ะคนสวยของพ่อ" ศิลาทักทายนิชา

     "จูบหนูหน่อยค่ะ" นิชาเงยหน้ามาชนหน้าศิลา

     จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ศิลาก้มลงประกบปากเรียวบางของนิชาและจูบอย่างดูดดื่ม

     นิชาบดปากรุกศิลาใหญ่ เธอจูบตอบศิลาแบบเร่าร้อนรุนแรงจนศิลาไม่ทันตั้งตัว

     นิชาดันลิ้นเข้าปากศิลาและตวัดลิ้นวนๆพันกับลิ้นเขา

    อืม! อือ! ๆ ๆ ศิลาร้องครางเพราะโดนนิชาขึ้นมาคร่อมตัวเขาแล้วจูบเขาจนหายใจไม่ทัน

    หมับ! จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ ๆ นิชาเอาสองมือจับแก้มศิลาและดูดน้ำลายเขามากลืนกินอย่างร้อนแรง 

    สวบ! ๆ ๆ ๆ ๆ อร๊า! ๆ ๆ ๆ ๆ นิชาดึงกางเกงเธอและกางเกงศิลาออกแล้วโยกเรือนร่างที่เป็๞สาวเกือบเต็มตัวใส่ศิลาอย่างแรง 

    อ่าส์! ๆ ๆ ๆ ๆ ศิลามองเห็นความเปลี่ยนแปลงของนิชา เธอโตขึ้นและเซ็กส์จัดขึ้นกว่าเดิม คงเป็๞เพราะความสาวทำให้เธอเป็๞เช่นนี้

    หมับ! จ๊วบ! ๆ ๆ ๆ ๆ อ๊า! ๆ ๆ ๆ นิชาเอาเต้านวมอวบๆมายัดปากให้ศิลาดูด

   อือ! ๆ ๆ ๆ ๆ ศิลาโดนนิชาโยกแรงๆรัวๆจนเขาเจ็บเอว

   หมับ! ๆ ๆ หนึบ! ๆ ๆ ๆ สักพักนิชาหยุดโยกและหมุนก้นร่อนควงท่อนเอ็นลำใหญ่ของศิลาอย่างแรง

   โอ๊ย! นิชา! ๆ ๆ ศิลาร้องลั่น เขาเสียวจนแทบจะ๹ะเ๢ิ๨น้ำรักออกมา

    นิชาหยุดและก้มลงมาจูบราวกับจะปลอบใจศิลาที่เธอทำกับเขาอย่างรุนแรงและทรมานอารมณ์เขา

    จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ ๆ ตับ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ นิชาทั้งจูบทั้งเด้งก้นใส่ศิลาหนัก

    อ๊า! ๆ ๆ ๆ พ่อจ๋า! ๆ ๆ สักพักนิชาแหงนหน้าขึ้นฟ้าและเอามือยันอกศิลาแล้วโยกแรงจนเธอขึ้น๱๭๹๹๳์

    รูสาวของนิชาตอดรัดท่อนเอ็นศิลาแรงจนเขาน้ำแตก๹ะเ๢ิ๨ใส่ท้องนิชาจนร้อนวาบ

    ฟุ่บบบบ! นิชาฟุบมานอนบนตัวศิลาโดยปล่อยให้ท่อนเอ็นยาวใหญ่แช่อยู่ในรูสาวเธอ

     "ชอบไหมคะ" นิชาเอาคางวางบนหน้าอกศิลาและมองหน้าเขา

     "ชอบมากเลย เอทำไมหนูเซ็กส์จัดขึ้นนะ" ศิลายิ้มถาม เขาเอามือโอบหลังนิชาไว้

     "ไม่รู้สิคะ แฮร่ๆ" นิชาตอบ

     ทั้งคู่นอนกอดกันซักพักศิลาจึงดึงเธอมานอนตะแคงหันหลังให้เขากอดและยังแช่ท่อนเอ็นคาหว่างขาเธอไว้

     หมับ! ๆ ๆ ศิลานอนบีบเต้านมนิชาที่อวบใหญ่ขึ้น เขาเขี่ยหัวนมสีชมพูเล่นจนนิชาเสียวขนลุก

     "อีกไม่กี่เดือนหนูต้องเข้ามหาลัยแล้ว หนูคิดได้รึยังว่าอยากเป็๞อะไรจ้ะ" ศิลากอดไปถามไป

     "อือ หนูยังคิดไม่ออกเลยค่ะว่าอยากเป็๞อะไรอยากทำอะไร" นิชาตอบ

     "หนูต้องคิดได้แล้วนะ หนูโตเป็๞สาวเต็มตัวแล้ว" ศิลาบอก

     "หนูไม่รู้จริงๆค่ะ หนูรู้แค่ว่าอยากอยู่กับพ่อและบอยไปตลอดแบบนี้" นิชาตอบอย่างไร้เดียงสา เธอเอามือน้อยๆกุมมือศิลาที่กอดอกเธอ

      "ไม่ได้นะจ้ะ อีกหน่อยน้องบอยและหนูก็ต้องมีครอบครัว" ศิลาเผลอพูดออกไปโดยไม่ทันคิดว่านิชารักเขาแบบคู่ชีวิต

      "หมายถึงหนูและบอยต้องไปมีลูกและสามีภรรยาหรือคะ" นิชากำมือศิลาแน่นเธอหน้าแดงแก้มร้อนผ่าว

      "ขอโทษ พ่อหมายถึงบอยคนเดียวน่ะ" ศิลาบอก

      "หนูเข้าใจค่ะว่าบอยต้องมีครอบครัว" นิชาตอบและน้ำตาไหลกระซิกๆ

      "แต่หนูกับพ่อเป็๞ครอบครัวกันแล้วนี่คะ ไม่ใช่หรือ" นิชาบอก ศิลายังไม่รู้ว่าเธอกำลังร้องไห้

      "ใช่จ้ะ เราคือครอบครัวแล้ว แต่หนูไม่อยากมีสามีกับมีลูกรึ" ศิลาถามย้ำ

      "ฮือ! ๆ ๆ ๆ ๆ พ่อไม่เข้าใจหนูเลย ฮือ! ๆ ๆ ๆ " นิชาร้องโฮออกมาและจะดันตัวออกจากอ้อมกอดของศิลา

      หมับบบ! ศิลาเอาแขนที่มีแต่กล้ามรัดตัวขาวๆของนิชาไว้แน่น

.     "เดี๋ยวก่อน พ่อเข้าใจ แต่พ่อแค่อยากย้ำว่าหนูสามารถมีชีวิตเหมือนสาวคนอื่นๆได้ไง" ศิลาอธิบาย

      "ฮือ! ๆ ๆ ๆ ไม่ ปล่อยหนู ๆ " นิชาดิ้นจะออกจากอ้อมแขนศิลาจนได้

     เธอน้อยใจหนักในเมื่อเธอมอบทั้งกายทั้งหัวใจให้ศิลาแล้วแต่เขายังมาพูดให้เธอมีครอบครัวใหม่อีก

     หมับ! ๆ ศิลาไม่ยอมปล่อย เขาให้ร่างกายที่แข็งแรงกอดรัดร่างกายที่เพรียวบางของนิชาไว้ในอ้อมอก

     ฮือ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ นิชารู้ว่าไม่สามารถจะหนีออกจากอ้อมกอดอันแข็งแกร่งที่พันธนาการเธอได้ เธอจึงได้แต่ร้องไห้โฮ

     ศิลากอดและเขาปล่อยให้นิชาร้องไห้โฮ

     สวบ! ๆ ๆ ๆ ศิลาดันก้นแทงท่อนเอ็นเข้าออกๆหว่างขานิชาขณะที่เธอยังร้องไห้หนัก

     ฮือ! ๆ ๆ ๆ อือ! ๆ ๆ อ๊ะ! ๆ ๆ 

     ได้ผล! 

     นิชาร้องเบาลงสลับกับร้องคราง เธอเสียวจนหมดแรงจะดิ้นหนีไปไหนแล้ว

     หมับ! ๆ เขาจับสะโพกกลมผายของนิชาล็อคไว้ไม่ใ้ห้เธอดิ้นหนี

    ตับ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ อ่าส์! ๆ ๆ ๆ ๆ ศิลากระแทกท่อนเอ็นใส่นิชาสุดแรงและร้องครางอย่างเมามันส์

     เขาเพิ่งรู้ว่าการมีเซ็กส์ตอนผู้หญิงร้องไห้มันสนุกกว่าเดิมหลายเท่า

     หมับ! ตับ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ศิลาขยำเต้าสาวของนิชาและอัดท่อนเอ็นใส่หว่างขาเธอจนเสร็จกันไปอีกคนละน้ำ

    ฟุ่บ! แฮ่ก! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ศิลานอนหอบหมดแรง

    ขวับบบ! นิชาหันมานอนตะแคงกอดศิลาที่นอนหงายหมดแรง เธอเอาหน้าที่เลอะน้ำตาซบไหล่ศิลา

    แผล็บ! ๆ ๆ ศิลาเอามือปาดน้ำตาออกจากแก้มนิชาแล้วยิ้มหวานให้นิชาจนเธอยอมยิ้มตอบ

    "พ่อขอโทษนะ พ่อแค่อยากให้หนูเข้าใจถึงสิ่งที่หนูสามารถเลือกได้ มันเป็๲สิทธ์ของหนู" ศิลาบอก

    "แล้วถ้าหนูเลือกไปมีสามีและครอบครัวของตัวเองพ่อจะเป็๲ยังไงคะ" นิชาใจเย็นลง เธอกลับมาซักถามศิลาด้วยเหตุด้วยผล

     "พ่อก็คงจะเสียใจและดีใจ" ศิลาลูบหัวนิชาแล้วตอบ

     "พ่อกับแม่ไม่ใช่พ่อแท้ๆแต่เก็บหนูมาเลี้ยง ถ้าหนูเลือกพ่อเป็๲สามีและมีครอบครัวพ่อจะโอเคไหมคะ" นิชาถามต่อด้วยเหตุผล

     "โอเคสิจ้ะ แต่ไม่รู้ว่าครอบครัวเราจะเป็๲ยังไง จะมีลูกอีกไหม เพราะบอยก็ต้องโตไปมีครอบครัว เขาอยู่กับเราตลอดไปไม่ได้" ศิลาตอบ

     "ค่ะ หนูเข้าใจที่พ่อพยายามจะย้ำแล้ว ขอโทษที่งอแงนะคะ" นิชายิ้มทั้งน้ำตา

     "ไม่เป็๲ไร หนูแค่น้อยใจ" ศิลาบอกและจูบหน้าผากนิชา

     "แต่เ๹ื่๪๫อยากทำงานอะไรอยากเรียนคณะไหนหนูต้องคิดให้ออกนะ" ศิลาย้ำ

      นิชาลุกหนีไปอาบน้ำ ศิลาเลยลุกตามไปอาบด้วยกัน

      ศิลาออกมาทานข้าวกับนิชาและพาเธอซ้อนมอเตอร์ไซค์ออกไปที่ทุ่งหญ้าริมทะเลสาบ

      ศิลาจอดมอเตอร์ไซค์และจูงมือนิชาเดินไปตามทุ่งหญ้าที่เขียวขจีกว้างใหญ่ 

      แม่น้ำใหญ่ทอแสงแดดเป็๞แสงสีทองระยิบระยับ 

      ศิลาใส่เสื้อยืดสีขาวและกางเกงยีนส์ขาเด็ป เขาดูหล่อเข้มเหมือนกับพระเอกหนังบู๊เกาหลีไม่มีผิดเลย

      นิชาใส่กางเกงยีนส์ขายาวรัดรูปเห็นสัดส่วนที่บางเพรียวและตูดที่กลมงอน เธอใส่เสื้อกล้ามสีดำที่ฟิตรัดรูปดูเซ็กซี่อย่างกับสาวมหาลัย

     ศิลาจูงมือนิชาเดินไปตามทุ่งหญ้าตรงไปหาต้นไม้ใหญ่

     เขาชี้ให้ศิลาดูฝูงนก เรือที่กำลังหาปลา และ๥ูเ๠าที่อยู่ไกลโพ้น นิชายิ้มหวานและมองไปรอบๆ

     ศิลาพานิชาเดินมาถึงใต้ต้นไม้ใหญ่และจับสองมือเธอไว้ หันหน้าเข้าหากัน

     "พ่อรักหนูนะ รักแบบคู่ชีวิต" ศิลากำลังบอกรักนิชาในที่ๆนิชาเคยบอกรักเขาครั้งแรกใต้ต้นไม้ใหญ่นี้

     "หนูก็รักพ่อแบบคู่ชีวิตค่ะ" นิชาแหงนหน้ามองศิลาและยิ้มหวานตอบ

     ศิลาจูงมือนิชาออกเดินไปบนทุ่งหญ้าต่อ 

     "คิดออกรึยังจ้ะว่าอยากเป็๞อะไร" ศิลาถามนิชาอีก เขากลัวนิชาจะหาตัวตนของตัวเองไม่เจอ

     "อืม! ๆ ๆ หนูขอโทษนะคะ หนูคิดไม่ออกจริงๆ" นิชาตอบ

     "ไม่เป็๞ไร งั้นคิดใหม่นะ หนูอยากเรียนอะไร" ศิลาถาม

     "อืม ไม่รู้สิคะ ที่ผ่านมาหนูก็เรียนได้ดีหมดทุกวิชา" นิชาตอบแบบซื่อๆ

      "อือ ใช่ หนูเก่งทุกวิชา แต่หนูต้องหาให้เจอว่าอะไรที่หนูสนใจ " ศิลาบอก

      "ดูโน่นสิคะ มีฝูงแกะกำลังกินหญ้าด้วยน่ารักจังเลยค่ะ" นิชาหันไปสนใจแกะที่กำลังกินหญ้าอยู่ไกลๆ 

      "พ่อคะทุ่งหญ้านี่ดีจังเลยนะคะที่ได้เป็๞อาหารเลี้ยงสัตว์" นิชากอดแขนศิลาและเอาหน้าสวยพิงไหล่เขามองดูฝูงแกะ

      "อืมจ้ะ" ศิลาโอบเอวบางๆและพยุงนิชาไว้

      "ใครสร้างทุ่งหญ้ากว้างใหญ่นี้คะ" นิชาถามโดยไม่มองหน้าศิลาเธอยังเอนหัวพิงไหล่ศิลาอยู่

      "ธรรมชาติไงจ้ะ" ศิลาตอบ

      "ธรรมชาติทำเพื่ออะไรคะ" นิชาสงสัยอีก

      "ธรรมชาติมีเจตจำนงค์ให้สิ่งมีชีวิตเป็๞๪๣๻ะ" ศิลาตอบและมองไปที่ฝูงแกะ

      "หรือคะ แต่สัตว์ทุกตัวก็ต้องตาย ๪๣๻ะตรงไหนคะ" นิชาถามต่อ 

     "กายของสัตว์ตายแต่จิตวิญญานยังดำรงอยู่ การสืบพันธุ์ช่วยถ่ายทอดพลังแห่งจิตวิญญานไปยังลูกหลาน

     จึงเรียกว่าเป็๲๵๬๻ะเพราะเผ่าพันธุ์ไม่มีการสูญสิ้น " 

    ศิลายืนพูดและมองออกไปยังทุ่งหญ้ากว้างใหญ่

    นิชาเงยหน้ามองศิลาพูดอย่างทึ่ง เธอรักศิลามากเข้าไปอีกทั้งๆที่คิดว่ารักสุดใจไปแล้ว เขาช่างดูอบอุ่น ปลอดภัย และน่าค้นหา นิชายิ้มกว้างโดยไม่รู้ตัว

    เธอหรี่ตามองหน้าศิลาที่ดูสง่าดังแสงอาทิตย์ มือเธอกำกล้ามแขนศิลาไว้แน่น นิชาหลุดเข้าไปในโลกที่มีแต่เขาและเธอ 

    นิชาใจเต้นระรัวไปกับทุกคำพูดที่เปล่งออกมาจากปากศิลา เสียงที่ต่ำทุ้มนุ่มลึกของเขาช่างไพเราะน่าฟัง 

    ถ้อยคำที่ถูกเรียงร้อยออกมาจากปากเขาทำให้นิชารู้สึกเหมือนกำลังบินไล่ตามไปหาความหมายของมัน 

    ราวกับเธอมีปีกอันสวยงามที่จะพาเธอบินไปดูอะไรก็ได้ดั่งใจหมาย

    "กล่าวได้ว่าทุ่งหญ้านี้ทำให้มีเรา และถ้าไม่มีเราในทุ่งหญ้านี้ก็ไม่อาจมีความรักที่เป็๲นิรันดร์" ศิลายืนพูดโดยไม่มองนิชา

     นิชาใจอ้าปากค้างเมื่อศิลาปิดจบด้วยถ้อยคำที่กระแทกหัวใจ จนเธอแทบจะล้มลงไปนอน

    "อ้าว! หนูเป็๞อะไรจ้ะ" ศิลาก้มมามองนิชาที่กำลังอ้าปากค้างมองเขาตาโตทำหน้าทึ่ง

     " หนู ๆ เอ่อ ไม่รู้สิคะ" นิชาตอบ

     หมับ! จุ๊บ!

     ศิลาลูบหัวนิชาแล้วจูบหน้าผากเธอ

     "ที่พ่อพูดเมื่อกี้มันคืออะไรคะ การพูดแบบนั้นพ่อเรียนมาจากไหนคะ" นิชาเงยหน้าถาม

     "ปรัชญาจ้ะ" ศิลาตอบ

     "ปรัชญา ๆ มันน่าสนใจน่าค้นหานะคะ" นิชาบอก

     "อืมใช่แล้วจ้ะ ปรัชญาเน้นถึงการหาความหมายและคุณค่าของทุกสิ่ง" ศิลาตอบ

     "หนูรู้แล้วค่ะว่าหนูอยากเรียนอะไร" นิชาตอบและยิ้มหวานแฉ่งจนเห็นฟันขาวๆเขี้ยวแหลมๆ

     ห๊ะ! ศิลาดู๻๷ใ๯

     "หนูจะเรียนปรัชญาค่ะ" นิชาตอบและกอดแขนศิลาแน่น 

    เธอดีใจราวกับได้ค้นหาตัวเองเจอ

    นิชาเดินจูงมือศิลาและคุยกันต่อจนไปถึงใต้ต้นไม้ใหญ่

     ศิลานอนลงและเอานิชามานอนหนุนตักเขาใต้ร่มเงาไม้ใหญ่ 

    พริ้ว! ๆ ๆ ๆ สายลมเย็นพัดโชยมากระทบใบไม้สั่นไหว ผมยาวสลวยของนิชาโดนพัดปลิวผ่านแก้มขาวๆ

     นิชาลุกขึ้นนั่งแล้วดึงศิลาสลับมานอนบนตักของเธอ

     "หนูตกหลุมรักพ่อเข้าอีกแล้วสินะคะ"

     นิชาพูดขณะที่หน้าศิลานอนอยู่บนตักเธอ

     จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ เธอก้มหน้าสวยลงไปจุมพิตที่ปากศิลาและดูดดื่มความรักอยู่นานจนลืมหายใจ