" ม่ะ " มือยาวยื่นมาให้เมื่อฉันเดินถึงขอบเรือ
อึ๊บ..ฉันยื่นมือส่งให้เขา แรงดึงจากคนตัวสูงทำให้ตัวของฉันประหนึ่งจะลอยขึ้นบนเรือเสียให้ได้
" อ้าว...ครบแล้วนะ ไปจ้า ออกเดินทางได้แล้ว วู้วว " เสียงใสของชายร่างเพรียวบาง ใบหน้าแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางชนิดจัดเต็มเอ่ยขึ้น เธอชื่อเอมี่ เมื่อคืนเพื่อนๆ ของเขาเดินเข้ามาแนะนำตัวเองให้ฉันรู้จัก ทุกคนเป็มิตรกับฉันมาก เสียดายอยู่อย่างเดียว ... เพื่อนของฉันไม่ได้มาด้วย
วันนี้อากาศค่อนข้างดี เรือแล่นออกมาห่างจากชายฝั่งพอประมาณ พอสายแล้วแดดเริ่มจ้าแต่ก็ยังมีลมทำให้ไม่ร้อนมาก พวกเรากินอาหารเช้ากันบนเรือ อาหารการกินพวกเขาเตรียมมาพร้อมมากคงเพราะมีแม่ทีมที่ดีซึ่งก็คือ ชมพู นั่นเอง ส่วนตัวฉันคิดว่าเธอเก่งมาก คอยดูแลเพื่อนทุกคน รู้ว่าใครไม่ชอบอะไร รึชอบอะไร และนอกจากจะมีพวกเราอยู่บนเรือแล้วยังทีมครูสอนดำน้ำมากับพวกเราด้วย ชมพูบอกว่ามีครูฝึกดีกว่าเพราะมีความรู้ ถ้าเราได้เรียนรู้ก่อนจะได้ไม่อันตราย
ระหว่างที่พวกเรานั่งเรือมา ครูฝึกก็ได้อธิบายวิธีการใช้หน้ากากและการหายใจ สอนวิธีดำน้ำที่ถูกต้อง ถ้าถามว่าตื่นเต้นมั้ย? ... ก็ตอบ..ว่ามากอยู่ เพราะชีวิตของชั้นไม่ค่อยได้เที่ยวแบบผจญภัยอย่างนี้ กลุ่มเพื่อนส่วนใหญ่ก็เป็ผู้หญิง ไปเที่ยวทีก็ไปกิน ถ่ายรูป หรือช็อปปิ้งตามประสาผู้หญิงก็เท่านั้น
" อ่ะ.. เสื้อกับหน้ากากของเธอ " ปลาวาฬยื่นเสื้อชูชีพสีส้มแป๊ดและหน้ากากที่มีท่อสำหรับหายใจมาให้ฉัน
" ขอบใจ ... ตื่นเต้นอ่ะ " ฉันพููดด้วยความตื่นเต้น
" ไม่เคยดำน้ำเหรอ " เขาเอ่ยถาม
" ไม่อ่ะ ไปเที่ยวกับเพื่อนส่วนใหญ่ก็ช็อปปิ้ง ถ่ายรูป แค่นั้นอ่ะ " ฉันพูดขณะที่ใบหน้าก็ก้มมองเชือกที่ตัวเองกำลังผูกอยู่
" มันต้องรัดแน่นๆ ทำแบบนี้เสื้อหลุดได้จมน้ำกันพอดี " เขาเอ่ยพร้อมกับขยับตัวเข้ามาใกล้เพื่อช่วยฉันใส่เสื้อชูชีพใหม่
" เป็ห่วงชั้นเหรอ " ฉันตัดสินใจเอ่ยถามคนตรงหน้าขณะที่เขากำลังก้มหน้าผูกเชือกให้ฉันอยู่
" .... " ไม่มีคำตอบใดๆ ส่งกลับมา
" อ่ะ..เสร็จแล้ว " เขาผูกเชือกเสร็จก็เงยหน้าขึ้นบอกฉันเหมือนกับไม่ได้ยินในสิ่งที่ฉันถามก่อนหน้า
ความรู้สึกน้อยใจประเดประดังเข้ามาพาลจะทำให้น้ำใสๆ ที่เอ่ออยู่ล้นขอบตาออกมา ฉันก้าวขาเตรียมจะเดินหนีจากคนใจร้ายเพราะไม่อยากให้เค้าเห็นน้ำตาที่กำลังจะไหล
" เดี๋ยว " เสียงทุ้มเอ่ยพร้อมกับจับข้อมือของฉันไว้ ก่อนที่ขาของฉันจะก้าวห่างออกไป
" .... " ฉันหันกลับมาโดยไม่พูดอะไร เพียงแค่ก้มมองมือของเขาที่จับข้อมือของฉันอยู่
" อย่าพึ่งงอน เดี๋ยวไปบอกในน้ำ " เขาว่าพลางจูงมือของฉันเดินไปยังขอบเรือ
ตู้มมม...." ครายยย..ใครมันถีบกูว่ะ " เสียงนิวะโเมื่อโผล่ขึ้นบนผิวน้ำได้ เรียกเสียงหัวเราะให้กับบรรดาเพื่อนๆ ที่อยู่ทั้งในน้ำและบนเรือ
" ป่ะ.. ไปกัน นับ 123 แล้วะโพร้อมกันเลยนะ " เขาว่าพร้อมกับจับมือของฉันไว้แน่น
" อึ้ม " ฉันพยักหน้าพร้อมกับจับมือของเขาไว้แน่นเช่นกัน
ตุ้มมมมมม....เสียงร่างกายของเราสองคนกระทบกับผิวน้ำ การที่เราใส่เสื้อชูชีพช่วยให้เวลาะโลงน้ำแล้วมันไม่จมลงลึกมาก ฉันโผล่ขึ้นมาพร้อมกับเอามือปัดน้ำบนหน้ากากออก ความไม่ระวังทำให้ฉัันเผลอกลืนน้ำทะเลเข้าปากไปอึกนึง
แค่กๆ ...รสชาติความเค็มของน้ำที่กลืนเข้าไปทำให้ฉันสำลึกออกมา คนที่ะโน้ำลงมาพร้อมกันช่วยถอดหน้าออกให้ฉันได้สูดหายใจเพื่อผ่อนคลายจากอาการสำลัก
" ชั้นเป็ห่วงเธอ " เขาเอ่ยพร้อมกับเอามือมาปัดผมที่ปิดหน้าของฉันอยู่ตอนนี้
คำตอบที่ฉันอยากได้ยินก่อนหน้าถูกเอ่ยขึ้น.. ความรู้สึกร้อนผ่าวบนใบหน้าทำให้ฉันเบือนหน้าหนีจากสายตาคม
" อยากได้ยินไม่ใช่เหรอ? " เขาว่า
" ใครเค้าอยากได้ยินกันเล่าาา " ฉันพูดพร้อมกับอมยิ้มด้วยความเขิน
" ก็เมื่อกี้ใครงอน " เขาเอ่ยพลางเอียงใบหน้ามามองฉัน
" บ้า....ใครเค้าจะงอนนาย ไม่ได้เป็อะไรกันสักหน่อย "
" แล้วอยากเป็มั้ยล่ะ? " เสียงทุ้มเอ่ยถาม
" ...... " ด้วยความที่ยังเขิน ฉันเลยไม่ได้พูดอะไรออกไป
" แต่จริงๆ เราสองคนก็ข้ามขั้นแล้วนะ ไม่ได้เป็แฟนแต่เป็เมียเลย " เขาพูดได้อย่างหน้าตาเฉย
" บ้า...ใครเป็เมียนายกัน "
" อยากจูบอ่ะ ... ขอจูบได้มั้ย " เขาเอ่ยขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่ขลุ่ย
" หึ้ยยยย...ไม่เอา คนเยอะแยะ จะมาจูบตรงนี้ได้ยังไง " ฉันว่าพลางเอามือดันแผงอกจองเขาไว้ไม่ให้แนบชิดเข้ามา
" แสดงว่าอยู่สองคนจูบได้ใช่มั้ย " เขาเอ่ยพร้อมกับยิ้มตาหยี ฉันพึ่งจะสังเกตว่าดวงตาของเขามีเสน่ห์มาก แม้จะเป็ตาชั้นเดียว แต่ดูเฉี่ยวและคม
" เฮ้ยยยย!!!! ....... สองคนนั้นหน่ะ จะจีบกันอีกนานมั้ยคะ อยู่ในน้ำนานๆ ก็เดี๋ยวก็เปื่อยหรอก " เสียงเอมี่ะโดังขึ้น
ฉันสบตากับสายตาคมอย่างเขิน มือหนาจับมือฉันแล้วพาว่ายน้ำไปยังกลุ่มเพื่อนที่กำลังดำน้ำกับครูฝึกอยู่ นี่เป็การเปิดประสบการณ์ดำน้ำครั้งแรกของฉันเลยก็ว่าได้ เหล่าปลาสีสันต่างๆ แหวกว่ายอยู่รอบตัวพวกเรา ปะการังในทะเลแถบนี้ถือว่าสมบูรณ์และดูสวยงามมาก
" สนุกมั้ยลดา " พิชชาเอ่ยถามเมื่อเธอว่ายน้ำเข้ามาใกล้
" สนุก สนุกมาก เกิดมายังไม่เคยได้ทำอะไรอย่างนี้มาก่อน " ฉันว่า
" เราก็พึ่งเคยเป็ครั้งแรกเหมือนกัน แต่พวกนี้เค้ามากันบ่อยแล้วล่ะ " เธอพูดไปยิ้มไป
" พิช...เอ่อ เราว่า ใช่ .... ใช่แล้วล่ะ "
" หึมมม...ใช่อะไรเหรอ? " เธอทำสีหน้างวยงง
" เอ่อ....เราว่าเรา ไม่ได้ชอบกวินแล้วล่ะ " ฉันเอ่ยออกไปพร้อมกับยิ้มแบบเขินๆ
กดติดตาม กดไลน์ กดแชร์ นะจ๊ะ
*** เนื้อหาบางตอนไม่สามารถลงที่เว็บนี้ได้ ติดตามอ่านฉบับเต็มได้ที่อีบุ๊ค นิยายปลาวาฬซ่อนรัก
ลงขายที่ mebmarket ในราคาเพียง 39 บาทเท่านั้นจ้าา